True Love พรหมลิขิตแห่งรัก

True Love พรหมลิขิตแห่งรัก

last updateLast Updated : 2025-03-08
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
89Chapters
3.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อพรหมลิขิต นำเธอให้มาพบกับผู้ชายที่แสนดีอย่างเขา ทำให้คืนวันที่เคยเดียวดาย กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

View More

Chapter 1

Intro

海原市から新浜市へ戻った日、それは天野紬(あまの つむぎ)と天野成哉(あまの せいや)の結婚三周年の記念日だった。

紬は新浜へ着く前にインフルエンザにかかり、咳も決して軽くはなかった。

それでも、成哉と息子、娘の三人とはすでに三か月も会っていない。会いたい気持ちが勝ち、無理を押して帰ってきたのだった。

天野家は新浜の名家である。

のちに事業を海原へと広げ、家族も海原へ移り住んだものの、本宅だけは変わらず新浜に残っていた。

その本宅に足を踏み入れた瞬間、紬のスマホにニュースがポップアップで浮かび上がった。

【天野の御曹司、気前よく大金を投じ、人気女優・橋本望美(はしもと のぞみ)のためにキャンプファイヤーを開催】

紬の表情からすっと血の気が引いていく。

天野家で働く家政婦、田中恵子(たなか けいこ)は海原出身で、ニュースを見るなり、慌てて紬に声をかけた。

「メディアなんてデタラメを書くのが大好きなんですよ、奥様。どうかお気になさらないでください。旦那様は今夜、お仕事でお忙しいのですから」

しかし紬は何も言わなかった。

帰る前、紬はわざわざ成哉にメッセージを送っていた。

ただ、そのメッセージはいまもスマホの中で静かに眠っている。

返信は、ひとつもない。

紬はくよくよする性格ではない。それでも考えてしまう。ピラミッドの頂点に立ち、新浜全体の経済の生命線を握るあの男は、一体どれほど忙しいのだろうか。

妻からのたった一通のメッセージに返信する暇もないほどに。

これ以上考えてはだめだ、と紬は自分に言い聞かせた。

コートを脱ぎ、キッズスペースにいる息子と娘のもとへ向かう。

三か月会わないうちに、二人はずいぶんと成長していた。

紬はそっと笑みを浮かべ、おままごとに興じる双子の前でしゃがみ込んだ。

二人は砂で小さな家をつくり、その中に二つの人形を置いていた。一目で、それがパパとママを表しているのだとわかる。

紬は娘の天野芽依(あまの めい)に、からかうように尋ねた。

「ねぇ、この二人は誰なの?」

芽依は砂を盛りながら、顔も上げずに答えた。

「パパと望美さん」

「違うよ」息子の天野悠真(あまの ゆうま)が首を振る。

「僕のおうちに住んでるのが望美さんで、芽依のおうちに住んでるのはママだよ」

「でも私、望美さんにママになってほしいもん」芽依は唇を尖らせた。

紬は思わず動きを止め、そっと芽依のおさげを撫でた。

「ママじゃ、だめなの?」

「ダメなわけじゃないけど、やっぱり望美さんのほうがパパとお似合いだもん」

悠真も自然に頷き、娘は真剣な顔のままだった。

芽依はおしゃれが大好きだ。紬の手を不機嫌そうに払いのけた。

「それにママ、風邪ひいてるでしょ。私から離れててよ。頭も触らないで、髪、ぐちゃぐちゃになるじゃん。これは望美さんが結んでくれた三つ編みなんだよ。崩れたら、望美さんが悲しむでしょ」

紬はそっと自分のマスクに触れた。子どもたちが望美の人形の服をどう作るか、興奮気味に話し合っている。その一方で、ママを表す小さな人形は隅に追いやられ、誰からも見向きされていない。

胸がきゅっと締めつけられ、口の中に苦味が広がる。

娘の言う望美は、夫・成哉の「心を許した相手」だった。

新浜メディアがもてはやす、運命のカップル。

紬と成哉が内密に結婚していたこの数年間、望美こそが誰もが認める天野家の夫人かのようだった。

だがまさか、たった数か月会わない間に、血のつながった我が子までもが望美のほうに懐いているとは。

紬は目を伏せ、長く黙って子どもたちを見ていた。やがて恵子に促され、シャワーを浴びるために二階へと向かう。

ちょうどその時、成哉の秘書である木村健一(きむら けんいち)が駆けつけ、紬の姿を見て一瞬、目を見開いた。

「奥様。社長は今夜、ご用事でお戻りになれません。望美さんへのプレゼントを、こちらへ持ってくるよう仰せつかりまして」

「ええ、わかったわ」紬は静かに答えた。

健一が去ると、胸の奥が鋭く痛んだ。

自分の夫は、他の女性への贈り物のことは覚えていても、妻との三周年の記念日は覚えていない。

紬は成哉にビデオ通話をかけた。

電話はすぐにつながる。

「どうした?」

画面に映ったのは、成哉専用のラウンジ。

煌びやかな照明に照らされた室内は、隙間なく行き届いた贅沢で埋め尽くされ、新浜市の富が凝縮された空間だった。

成哉は千万円もするオーダーメイドのスーツを身にまとい、ワイングラスを片手にソファに身を沈めていた。

その姿には、新浜の実業家にありがちな小利口な雰囲気は一切ない。洗練された気配と、どこか冷ややかな整った眉目。高嶺の花のように遠い存在感を漂わせている。

多くの人が決して手の届かない、憧れの象徴。

そんな男を、紬は丸六年間、変わらず愛してきた。

紬は口調を和らげた。「私たち、ずいぶん会ってないわ。今夜……」

「天野さん……」

紬の言葉が終わらないうちに、電話の向こうから甘くか細い女性の声が響いた。

望美だった。

すぐにビデオ通話は切られた。

切れる直前、成哉は淡々と一言だけ言い残した。「帰ってから話す」

紬はスマホを強く握りしめた。

そして、静かに窓の外へ目を向ける。

高層ビルの群れが夜の闇を押し上げるようにそびえ立ち、車の流れは光の帯を織り成し、息をのむほどの華やぎで街を染めていく。

その喧騒の中心で、夫の成哉は数兆もの資産を操り、新浜の世を動かしている。

ただ、妻である彼女にだけには、微塵の優しさも示さない。

六年間、成哉の態度は変わらず冷淡で、よそよそしかった。

穏やかな眼差しの奥には、隠しきれない無関心が潜んでいる。

紬は長い間、その心を取り戻そうと努めてきた。

だが今日、ふと、自分でも驚くほどに疲れ切った、と感じた。

かけ直すこともせず、紬はそのまま眠りに落ちた。

翌日、ようやく成哉からメッセージが届く。

【すまない。3周年おめでとう】

続いて、短い一文。

【これは埋め合わせだ】

直後、銀行口座に九桁の入金通知が届いた。

紬は無言でメッセージをスワイプした。

そのとき、望美のSNS投稿がポップアップで浮かび上がる。

【F国で8ヶ月かけてオーダーメイド、生涯に一度しか作れないダイヤモンドリング。天野さん、ありがとう】

望美は微笑み、白い指先には大粒のダイヤがきらめいている。

高くそびえるタワーのふもと、ローズレッドのスカートが風に揺れ、その贅沢な気配は見る者を酔わせるほど艶やかだった。

「心を込めた」という事実は、痛いほど伝わってくる。

紬の脳裏に、嫁ぐ前の記憶がよみがえった。

静かで古風な本宅。成哉は廊下をすっと通り過ぎ、その瞳は波立つことなく、紬の幼い期待を簡単に見抜いた。

成哉は言った。「お前と結婚はする。だが、それだけだ」

以前は、「お金なんていらない、たくさんの愛がほしい」なんて言葉は気取りだと思っていた。

だが今になって、ようやく悟る。

六年間抱き続けてきた望み――欲しかったのは、成哉の愛だけだったのだ。そしてそれを一度も手にしたことはなかった。

胸に渦巻く思いを押し込み、紬は階下へ降りた。

小さな庭園から、芽依の無邪気な声が響く。だがその声には、不満の色がはっきりと滲んでいた。

「ママ、なんで帰ってきたの?本当は今日、望美さんがコンサートに連れて行ってくれるって言ってたのに……クマさんが踊るショーを見るはずだったのに……あーあ、ママが永遠に帰ってこなければよかったのに……」

「そうだよ。パパだって望美さんのほうが好きだよ。成実おじさんが言ってたもん。パパは望美さんと結婚できなかったから、ママと結婚したんだって。ママもきれいだけど、僕は望美さんのほうが好きだな……」

悠真はしょんぼりとうつむいていた。

その無邪気な残酷さが、紬の胸に容赦なく突き刺さった。

結婚できなかったから?

驚愕に心が止まり、痺れたように感覚が遠のく。

紬は二人の子供に目を落とした。

悠真と芽依を出産したとき、紬は難産で大出血し、生死の境をさまよった。

二人の子供は生まれつき体が弱かった。睡眠時間を削ってまで尽くした献身的な育児が、やがて紬自身の身体を壊す原因となってしまった。

その後、新浜で問題が起きた。

天野家当主・天野崇(あまの たかし)が重病になったのだ。

成哉は新浜へ戻って采配を振るうことになり、子供たちも連れて帰ることになった。

紬は近年ずっと二つの都市を往復していたが、悠真と芽依は、紬からどんどん離れていった。

紬は気づけば部屋に戻っていた。

子供たちには家庭教師の授業があり、恵子が二人を送り出している。

紬は多忙の合間を縫い、成哉に会う約束を取った。

自分は成哉の妻だ。

子供のことも、望美のことも、夫に確かめるべき理由がある。

だが返ってきたのは、「重要な用事があるから、明日の夜にしよう」

ただそれだけ。

紬は言葉にならない苦さを噛みしめた。

気づけば足は家を離れ、無意識のまま、かつて成哉と出会った寺へ向かっていた。

新浜の寺院は規模こそ小さいが、敷地に足を踏み入れた瞬間、静謐な空気が身を包む。

荘厳な仏塔の前、そこで娘の明るい声が響いた。

「望美さん、これ、本当にどんな願いでも叶えてくれるの?」

「もちろんよ」

紬は息を呑んで顔を上げた。

少し離れた場所で、望美と成哉が二人の子供の手を引いていた。

まるで家族そのもののように寄り添い、仏塔の前で仲睦まじく手を合わせていた。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
89 Chapters
Intro
พรหมลิขิตแห่งรักTrue Loveกรภัทร์ (ญาดาพัชร์) เมื่อพรหมลิขิตนำเธอให้มาพบกับผู้ชายที่แสนดีอย่างเขาทำให้คืนวันที่เคยเดียวดายกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง---------------------------------------------------------------------------------------------------------ส่วนอีกคนที่พบความผิดหวังมาไม่แตกต่างจากกันกลับมีผู้ชายที่น่ารักและแสนดีไม่แพ้กันคอยเข้ามาในชีวิต และคอยดูแลไม่ห่างแล้วงานนี้สองสาวพี่น้องที่หัวใจด้านชาไม่แพ้กันจะผ่านเรื่องราวความรัก ความสนุก ความทุกข์และงานไปได้หรือไมจะลงเอยอย่างไร ฝากติดตามเรื่อง True Love พรหมลิขิตแห่งรักด้วยนะคะบทนำ ( Intro )ณ ร้านกาแฟ coffer chu ร้านกาแฟที่ถูกตกแต่งอย่างสายงาม มีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งหันหลังดื่มกาแฟอยู่กับเพื่อนของเธอ และมีหญิงสาวอีกสองคนนั่งอยู่ตรงข้ามโต๊ะของเธอที่นั่งหันหลังอยู่นั้น คือ อีแฮอันเดินเข้ามาภายในร้านพร้อมส่งเสียงทักทายหญิงสาวสองคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะตามนิสัยของตน โดยมีชายหนุ่มอีกคนหนึ่งเดินตามหลังมา หลังจากนั้นแฮอันปลายตาไปเห็นนักแสดงรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะตรงข้าม จึงเดินเข้าไปทักทาย“สวัสดีครับรุ่นพี่ ซองซอนซา ยูเยจี”
Read more
Chapter 1.1
กองถ่าย เพียงสายลมที่รักคุณ ซึ่งเป็นกองถ่ายของลีโอซองพระเอกรุ่นพี่ของซองแทฮยองและซองซอนซานางเอกที่สวยที่สุดในเกาหลี ซึ่งนางเอกสาวคนนี้มีผู้ชายรูปหล่ออย่าง ซองแทฮยอง แอบปลื้มและติดตามผลงานของเธอมานาน และอีกหนึ่งคนแฮอันเพื่อนของซองแทฮยองณ วันที่อากาศที่อบอุ่นในกองถ่าย เพียงสายลมที่รักคุณ ในช่วงที่กำลังพักกองถ่าย ได้มีรถกาแฟที่ถูกส่งมาสนับสนุนทีมงานภายในกองถ่าย โดยที่เขาส่งรถกาแฟมมาแล้วนั้น ยังคงมีชายหนุ่มเดินถือกล่องเค้กที่ซื้อมาโดยเฉพาะไว้ให้คนพิเศษของเขา ชายหนุ่มเดินมาทักรุ่นพี่จีโอซองและเพื่อนรักของเขา“สวัสดีครับรุ่นพี่ วันนี้ผมเอา coffer truck มาสนับสนุนกองถ่ายครับ”“ดีมากเลยๆ ฉันกำลังหิวพอดีเลย” เสียงฝีเท้าก้าวเดินเข้ามา “ อ้าวนายมาพอดีเลย เดี่ยวฉันจะพาไปทักทายผู้กำกับ”“ครับพี่” ตอบอย่างง่ายๆและสั้นๆ รุ่นพี่พาชายหนุ่มไปหาผู้กำกับแล้วทักทาย “ฉันพานายไปหาผู้กำกับแล้ว นายมีอะไรอีกมั้ย”“รุ่นพี่พาผมไปหาคนคนหนึ่งได้มั้ย” ชายหนุ่มสองคนมองหน้าอย่างรู้กัน ส่วนคนถามนั้น ก็รอคำตอบ ใจชายหนุ่มเต้นแรงแบบไม่เป็นจังหวะ“ได้สิ เดี๋ยวฉันพาไป” พอชายหนุ่มได้คำตอบที่ออกมาจากปากรุ่นพี่ทำให้ชายหนุ
Read more
Chapter 1.2
"ก็ต้องอยู่สิครับ รุ่นพี่ชวนดูทั้งที" หญิงสาวเอ่ยทักชายหนุ่มหลังจากที่เดินตามมา"คุณซองแทฮยองยังดูเราถ่ายอยู่เหรอคะ ฉันคิดว่าคุณกลับไปแล้วซะอีกค่ะ"พร้อมส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม ชายหนุ่มก็ยิ้มรับอย่างว่าง่าย หญิงสาวกล่าวออกมา"ฉันขอตัวไปพักก่อนะคะ"ชายหนุ่ม"เชิญฮะรุ่นพี่ รุ่นพี่อย่าลืมทานเค้กที่ผมซื้อมาฝากรุ่นพี่นะฮะ""ได้ ฉันจะไม่ลืมที่จะทานมันแน่นอน""รุ่นพี่ฮะ ถ้ามีโอกาสหวังว่าเราคงได้พบกันอีกเร็วๆนี้นะฮะรุ่นพี่" หญิงสาวไม่ตอบ ได้แต่ส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม และเดินกลับไปที่รถตู้ส่วนตัวของเธอ ไม่นานนักอีแฮอันก็เดินเข้ามาหาทั้งสองคน แฮอันบอก"ให้ฉันไปบอกคโยชิให้มั้ย"“ตกลงนายจะเอายังไง ชอบเขาก็จีบสิ รออะไร" ลีโอซองถามชายหนุ่ม"ผมแค่รอเวลาที่เหมาะสมฮะ เออออ รุ่นพี่ครับ ผมขอเบอร์โทรของนางฟ้าของผมหน่อย" ลีโอซองที่กำลังเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ถึงกับเงยหน้าจากจอมือถือขึ้นมา พร้อมกันกับแฮอันที่อุทานพร้อมกัน"ฮะว่าไงนะ ขออีกรอบดิ""เบา ๆ สิ อย่าดังไป เดี๋ยวก็รู้กันทั้งกอง ผมบอกว่าขอเบอร์นางฟ้าของผมหน่อย""ได้สิ" ลีโอซองตอบกลับ หลังากนั้นแฮอันจึงถามขึ้นมา"แล้วนายจะเอาเบอร์รุ่นพี่ไปทำอะไร""เดี๋ยวก็รู้" ทั
Read more
Chapter 2.1
ก่อนวันเข้ากรม 1 อาทิตย์ที่กองถ่าย TWTWB นักแสดงหลายคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง บางคนก็อ่านบท ทำงานของตน และแล้วก็มีรถอาหารแล่นเข้ามาจอดบริเวนกองถาย โดยที่มีคนส่งมาที่กองถ่ายนี้เมื่อคราวก่อน ผู้คนต่างสงสัยว่ารถคันนี้ใครส่งมา แต่พอสังเกตรูปที่อยู่ที่รถแล้วเป็นของใครไปไม่ได้ ของพระเอกหนุ่มที่กำลังจะเข้ากรมในอีกไม่กี่วันนี้เอง คนที่ส่งรถคันนี้มาก็เดินเข้ามาที่กองถ่ายมาทักทายคนในกองอย่างสนิทสนมเป็นกันเอง"แทฮยองชิ ส่งรถอาหารมาซัพพรอตที่กองๆอีกแล้วนะครับ" ชายหนุมตอบกลับไป"ใช่ครับ ผมอยากสนับสนุนคนที่กองนี้ครับ แล้วก็แวะมาหาเฮียลีด้วยครับ""อ่ออครับ ๆ เชิญครับ ๆ " ปากของชายหนุ่มตอบออกไปแบบนั้นแต่ในใจของเขากลับไม่ได้ตั้งใจที่จะมาหารุ่นพี่ของเขาเลยๆ ชายหนุ่มยืนยิมแล้วมองไปที่รถตู้คันคุ้นเคย แล้วจึงเดินตามไปทางเพื่อไปยังรถตู้คันดังกล่าวแต่ที่แถวนี้ไม่ค่อยมีคนพลุดพล่านสักเท่าไร ชายหนุ่มเดินลัดเลาะมาตามทางที่รถตู้คันดังกล่าวจอดอยู่ แต่แล้วคนที่ถูกกล่าวถึงเมื่อสักครู่นี้ เดินเข้ามาถามคนที่ชายหนุ่มคุยด้วยเมื่อสักครู่นี้"พี่ครับ รถอาหารนี่ของใครครับ" ลีโอซองถามทีมงานที่อยู่แถวนั้น"ของคุณซองแทฮยอง
Read more
Chapter 2.2
“คุณซองแทฮยอง อีกไม่กี่วันก็จะเข้ากรมไปเป็นทหารแล้วสินะคะ คุณพร้อมที่จะไปเป็นทหารมั้ยคะ""ผมพร้อมนะครับๆ พร้อมมาก การรับใช้ชาติเป็นเรื่องที่ดีนะครับ" ทั้งสองคนก็คุยกันไปตามประสาคนที่พึ่งจะรู้จักกัน สักพักใหญ่ๆก็มีคนเปิดประตูรถออ ทั้งสองหันออกไปทางประตูก็ตกใจกับผู้มาใหม่อีกหลายคน........ทั้งผู้จัดการสส่วนตัวขอชายหนุ่ม มีสจี มีสพัค ลีโอซอง ชายหนุ่มจึงถามผู้จัดการของเขา"พี่ พี่มาได้ไง พี่มาทำไมฮะ""เดี๋ยวนะเดี๋ยวๆ คำถามมนี้ฉันควรถามนาย ไม่ใช่นายถามฉัน""ผมก็เอาอาหารมาซับพรอตกองนี้แล้วก็แวะมาหาเฮียลีด้วยๆ เพราะผมไกล้จะเข้ากรมแล้ว" ชายหนุ่มผู้ที่ถูกอ้างชื้อๆ"เหรอ นายมาหาฉันจริง ๆ เหรอ ๆ ตั้งแต่รถอาการเข้ามาฉันยังไม่เห็นนายแวบไปหาฉันเลยนะ""ก็ผมแวะมานี้ก่อนแล้วค่อยไปหารุ่นพี่ไง" คนถามถึงกับยิ้มอ่อน"แวะมาหา มาตั้งแต่เที่ยงและนี้ก็เย็นแล้ว ถ้าฉันไม่แอบขับรถตามมาคงจะไม่รู้นะว่านายมาอยู่ที่กองนี้" ผู้จัดหารส่วนตัวของชายหนุ่มกล่าว"ตอนที่คโยชิมีถ่ายนี้คุณอยู่ไหนค่ะ ทำไมไม่เห็นเลย" มีสพัคถามๆ"ผมก็อยู่แถวๆนี้แหละครับๆ" ผู้มาใหม่ทั้งสี่คนถึงกับหันมองหน้ากันแล้วยิ้มอ่อนๆ เหมือนจะไม่เชื่อในสิ่งท
Read more
Chapter 3.1
กลางปี2014เป็นช่วงเวลาที่ทางกรมทหารให้ทหารที่เข้ามาประจำการกลับบ้านไปหาครอบครัวได้ ชายหนุ่มเลยจัดการติดต่อให้ผู้จัดการส่วนตัวของเขามารับกลับไปพักผ่อนที่บ้าน เป็นเวลา 1 สัปดาห์สองเดือนหลังจากนั้นตอนนี้ชายหนุ่มกำลังฝึกอยู่ แต่แล้วมีใครคนหนึ่งเข้าเยี่ยมชายหนุ่ม บังเอิญเดินมาเวลาเดียวกับที่ครบครัวของชายหนุ่มมาเยี่ยมพอดี หญิงสาวที่สวยปานนางฟ้า แต่งตัวธรรมดา ใส่แว่นกันแดดณ สวนหย่อมของกรมทหารหญิงสาวที่สวยปานนางฟ้า แต่งตัวธรรมดา ใส่แว่นกันแดด กลัวคนจะจำได้ว่าเธอเป็นใคร เธอนำของมาเยียมชายหนุ่ม เธอเห็นครอบครัวของชายหนุ่ม หญิงสาวชั่งใจอยู่สักครู่หนึ่งว่าจะเดินเข้าไปหรือรอให้พ่อแม่ของชายหนุ่มกลับกันไปก่อน หญิงสาวเลยตัดสินใจเดินเข้าไปหาครอบครัวของเขา พ่อแม่พี่ชายน้องสาวรวมทั้งชายหนุ่ม ถึงกับตกใจที่เห็นเธอ ซองซอนซากล่าวคำทักทาย“อันนยองฮาเซโย อาบอจี อามอนี่ โอปา ยอดงเซง อันยองซองแทฮยอง”“อันยอง ซองซอนซา ” ทุกคนพูดพร้อมกันยกเว้นชายหนุ่ม“อันยอง ซอนเบ รุ่นพี่มาทำอะไรที่นี่คนเดียวฮะ”“ฉันมาเยี่ยมคุณค่ะ เพราะตอนเข้ากรมฉันไม่ได้มาส่ง นี้ค่ะ” หญิงสาวยื่นของที่อยู่ในมือให้ชายหนุ่ม ทุกคนต่างนั่งมองเขา
Read more
Chapter 3.2
วันนี้แฮอันทำหน้าแทนซองแทฮยอง แทนลูกชายคนรองของบ้านนี้ที่ยังติดภารกิจอยู่ในกรมทหาร โดยที่อีแฮอันถ่ายรูปกับแขกภายในงานๆ รวมทั้งถ่ายกับหญิงสาวที่ถูกชวนมาด้วย หญิงสาวแต่งตัวสบายๆมาร่วมงาน แม่ของชายหนุ่มบอกทำตัวตามสบายๆนะลูกๆ ถึงเวลาถ่ายรูป...หญิงสาวก็ถ่ายรูปกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวและครอบครัวของชายหนุ่มในรอบแรก และรอบที่สองกับรอบครัวชายหนุ่มพร้อมกับเพื่อนสไตลิสต์ของเธอที่เธอพามาด้วย เธอนำของมาร่วมยินดีด้วย ภายในงานมีคนสนใจเธอมากมายๆ ซึ่งยากนักที่เธอจะออกมาร่วมงานแบบนี้ เช่น งานแต่งงาน หญิงสาวและเพื่อนๆของเธออยู่จนจบงานจนแขกในงานเริ่มทยอยกลับกันไปหมดหญิงสาวจะช่วยจับโน่นนี่แต่คนอบครัวของชายหนุ่มไม่ให้หญิงสาวทำอะไรเลย แต่หญิงสาวก็หาโอกาสช่วยเสมอๆ แต่แม่ของชายหนุ่ม"ไม่ต้องทำหรอกลูก""ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากช่วยๆ""พวกเราอยากช่วยค่ะ" เพื่อนสไตลิสต์ของหญิงสาวกล่าว"งั้นแม่ไม่ห้ามแล้วกันนะ แต่อย่าทำอะไรเกินตัว แม่เกรงใจ" เสร็จจากงานแต่งงาน ครอบครัวของชายหนุ่มได้จัดงาน อาฟเตอร์ปาร์ตี้โดยที่เชิญแค่คนสนิทเท่านั้น รวมทั้งหญิงสาวและเพื่อนๆด้วยสามวันต่อมาผู้จัดการส่วนตัวของชายหนุ่มไปที่กรมทหารเพื่อที่จะมาฟ
Read more
Chapter 3.3
“ ฮ่อล มีคนมาตามแล้ว โน่นๆ” พร้อมชี้ไปทางชายหนุ่ม แล้วหญิงสาวหันไปทางที่ชี้“รุ่นพี่ครับ ทุกคนถามหารุ่นพี่แล้วครับ”“ไปสิทุกคนเขาถามหาเธอกันใหญ่แล้ว” ผู้จัดการส่วนตัวของเธอกล่าวหญิงสาวลุกขึ้นพร้อมที่จะเดินไป ชายหนุ่มยื่นแก้วไวน์ให้เธอก่อนหญิงสาวจะเดินเข้าไปงานก็หันกลับมาบอกคนที่โต๊ะ“ถ้าอยากจะกลับก็ให้ซอนมินไปเรียกฉันนะคะ”“โอเค๊” ซองซอนมินรับปากเสียงสูงพร้อมทำท่า แล้วหญิงสาวก็เดินกลับเข้าไปในงาน“ขอโทษนะคะ ที่หายไปไม่ได้บอกทุกคน”“ไม่เป็นไรคับ”“งั้นเรามาถ่ายรูปกันเถอะค่ะ” ทุกคนต่างพากันถ่ายรูปรวมกันเสร็จและนั้นฉลองกันต่อนิด ชายหนุ่มกับหญิงสาวมานั่งที่โต๊ะเดิม และขอหญิงสาวถ่ายรูปคู่รูปแรกของเธอกับเขา ภาพนี้ถูกถ่ายโดยผู้จัดการส่วนตัวของชายหนุ่ม ภาพนี้เขาได้เก็บไว้ในมือถือส่วนตัวของเขาโดยที่ไม่อยากจะให้ใครดูรูปภาพนี้ ถ่ายรูปเสร็จก็นั่งคุยกันไปเรื่อย ๆ จน ผู้จัดการส่วนตัวของเขา รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินของคนทั้งสองจึงเดินออกมา เพื่อไปของนั่งร่วมโต๊ะกับเพื่อนของหญิงสาว“ขอโทษนะครับ ผมขอนั่งด้วยคนสิครับ” ทุกคนที่นั่งอยู่ก่อนมองหน้ากันก่อนที่จะยิ้มออกไป มีสพัค“เชิญนั่งสิค่ะ” ผู้จัดการ
Read more
Chapter 4.1
ณ สนามกอล์ฟ จังหวัดกยองกิ ในประเทศเกาหลีเช้าวันใหม่ของเดือนมิถุนายนถัดมา หลังจากงานเลี้ยงสังสรรค์แล้วๆ ชายหนุ่มและผองเพื่อนได้นัดกันว่าจะไปพักผ่อนที่ประเทศไทย ก่อนที่ชายหนุ่มจะมาที่ประเทศไทยนั้น ซองแทฮยองกับลีโอซองและผองเพื่อน ได้พากันแวะมาหาเพื่อนอีกหนึ่งคนอย่างพ่อยีราฟสุดหล่อของเราที่กองถ่ายเรียลลิตี้ อย่างรายการรันนิ่งแมน รายการรันนิ่งแมนดำเนินการถ่ายทำไปอย่างปกติ ชายหนุ่มกับเฮียลีแอบแฮอันอยู่ข้างหน้ารถตรงหลังทีมงานโดยที่พยายามไม่ใช้แฮอันและคนที่กำลังดำเนินรายการเห็น เพราะจะมาทำเซอรไพรส์ ให้กับเพื่อนของชายหนุ่มที่ว่าจะไปเที่ยวเมืองไทยกัน ในส่วนของรายการในวันนี้ เป็นตรีมคู่รัก โดยที่จะมีคู่รัก (จริงและหลอก) ของแต่ละคนจะอยู่ในกล่องและทำการจับคู่ คู่แรกที่เป็นผู้หญิง คือซงจีฮโย คู่ที่สองภรรยาคนสวยของฮาฮ่าชิ คู่ที่สามนี่คู่ชายชาย หลังจากที่จับคู่ที่สามไปแล้วนั้น เสียงเชียร์ของคู่ที่สี่ก็มา คู่ของจีซอกจินคู่กับอีแฮอันหลังจากที่ได้คู่แล้ว คนที่อยู่ในกล่องทั้งสองคนคนที่เป็นคู่รักกันจริงก็ปรากฏตัว ในรายการก็แนะนำตัวกันเป็นคู่ ๆว่าใครคู่กับใคร ทั้งสามคนที่แอบมานั้นมีคนกำลังจองมองพวกเขาอยู่
Read more
chapter 4.2
“สวัสดีครับ ผมซองแทฮยองนะครับ เราไม่ได้พบกันนานแล้ว รายการนี้เหมือนเป็นบ้านหลังที่สองของผมเลยครับ ไม่ได้เจอทีมงานและอีกหลายๆคน ที่ผมมาในวันนี้ผมอยากจะมาทักทายทุกคนครับ แล้วครั้งหน้าผมจะมากับพี่โอซองครับ เพราะเขาว่างงานอะนะ” โอซองถึงกับขำเมื่อชายหนุ่มพูดไป“เราต้องเชิญลีโอซองมาที่รายการให้ได้เลย”“ถ้าเขาไม่มาก็ลักพาตัวมาได้เลย” ชายหนุ่มบอก“ผมรู้รหัสบ้านพี่เขาครับ” แฮอันพูดตามหลัง พิธีกรกล่าว คราวนี้ให้โอซองพูดบ้าง“สวัสดีครับ ยินดีที่ได้พบทุกคนนะครับ” มีเสียงของฮาฮ่าชิ“นี่มันเทวดาชัดๆ”“ผมจะมาที่เอสบีเอสบ้างในช่วงที่ผมมีถ่ายซีรีย์ แต่ผมไม่เคยได้ออกรายการวาไรตี้เลยครับ ต้องขอบคุณแทฮยองกับแฮอันผมดีใจมากเลยครับที่ผมได้มาในวันนี้”ลีโอซองกล่าว จงกุกก็แซวโอซอง“ถึงแม้ว่าตารางงานจะรัดตัวผมจะพาเขามาถ้าเราเชิญซองแทฮยองมาด้วย ถ้าเขามาผมจะทำให้เขาเป็นลมใน 3 วิ เลย”“งั้นผมจะเรียกตำตรวจเลยล่ะกันครับ” ลีโอซองตอนนี้ก็ถึงคราวของยูเยจีกล่าวขอบคุณบ้างแล้วแต่พิธีกรรายการก็แซวกระเป๋าที่เขาเอามาด้วย เป็นกระเป๋าใบสีชมพูๆเหมาะกันมากเลยนะ55555แฮอันเลยถามว่าในกระเป๋านั้นมีอะไรเหรอ“กาแฟกับขนม เวลาไปไหนมาไ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status