แค่เกมกีฬาจริงหรือ?

“โอเค ในเมื่อมินนี่ไม่ยอมลงมาเล่น งั้นเรามาโอน้อยออกกัน!” อเล็กซิสดึงความสนใจจากทุกคนอีกรอบ ท่าทางกระเหี้ยนกระหือรืออยากเริ่มเล่นให้เร็วที่สุด แววตาของเธอเป็นประกายวิบวับ

พวกเขาแบ่งออกเป็นสองทีม ทีมของอเล็กซิสประกอบไปด้วยโนเอล ออสโล่ และซาร่าห์ ส่วนทีมของเทสซ่ามีเบน อเล็กซ์ และเวด

“ที่รัก พวกเราไม่เคยพรากจากกันเลย” เบนตรงเข้ากอดก่ายร่างสูงของเพื่อน ฝากฝังรอยเท้าไว้ที่ขากางเกงมากมาย

อเล็กซ์ทำหน้าเอือมระอา เขาดันศีรษะตัวเพื่อนออกไป แต่ไม่วายหัวเราะเบา ๆ

“มีกฎข้อเดียวเท่านั้น ห้ามโกง! ห้ามใช้พลังพิเศษเด็ดขาด” เด็กสาวตาสีน้ำเงินประกาศ แต่ไม่ได้จ้องมองใครเป็นพิเศษ

“นี่เธอก็รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ” เบนจ้องเพื่อนเขม็ง ต้องการให้อเล็กซ์คายทุกอย่างออกมาให้หมดเดี๋ยวนั้น

“ใช่ เธอรู้ว่าฉันมีพลังพิเศษ แต่เขาไม่รู้เรื่องของนาย โอเค้? ทำไมต้องให้ฉันบอกทุกเรื่องด้วย นายไม่ใช่เมียสักหน่อย”

“อ้าว ก็ฉันเป็นเพื่อนสนิท”

“ที่แม่งนอนกับแฟนฉันเนี่ยนะ”

“บอกแล้วว่าจุดประสงค์ดี”

“เฮ้ย พวกนาย จะเล่นไหม” เด็กสาวตะโกนมาจากกลางสนาม

“กำลังจะไป” อเล็กซ์ตะโกนตอบ จากนั้นถอดเสื้อเชิ้ตออก

“พวกนายทำอะไรเนี่ย” เทสซ่าถาม แต่ตาจ้องเขม็ง

เบนถอดเสื้อเชิ้ตตัวเองเช่นเดียวกัน เสื้อผ้าของพวกเขาไม่อำนวยต่อการเล่นกีฬา แต่ถอดแค่ส่วนบนเท่านั้น เพื่อให้การเคลื่อนไหวยืดหยุ่นมากขึ้น “เธอจะมาช่วยฉันถอดไหมล่ะ” เขาย้อนถามเธอ

สาวผิวเชสนัทมอบนิ้วกลางให้เบนเป็นครั้งที่สอง

“นายกับแม่สาวคนนั้นเป็นศัตรูกันเหรอ” อเล็กซ์ถามเมื่อเห็นความไม่ลงรอยของคนทั้งสอง “เธอไม่ปิดบังสายตารังเกียจนายเลยสักนิด แล้วนายก็ชอบไปแหย่อีก”

เบนยักไหล่แล้วยิ้มอย่างสบายอารมณ์ ทั้งสองคนวิ่งไปที่สนาม แต่ภายในหัวของเขากลับเต็มไปด้วยคำถามเกี่ยวกับสองอเล็กซ์ เป็นเรื่องปกติสำหรับเบนที่มักจะกระหายใคร่รู้เวลาเพื่อนสนิทสนใจเพศตรงข้าม สาวทุกคนที่อเล็กซ์ชอบ เบนไม่เคยลังเลที่จะจีบเพื่อพิสูจน์ให้เพื่อนเห็นว่าไม่มีใครซื่อสัตย์สมควรครอบครองอเล็กซ์เลยสักคน บางครั้งเขาเข้าใจ บางครั้งเขาทำเป็นไม่เข้าใจ แล้วแต่อารมณ์ในเวลานั้น แต่สุดท้าย ไม่ว่าเขาทำสำเร็จกี่ครั้ง อเล็กซ์ให้อภัยตลอด วนเป็นลูปแบบนี้ไปเรื่อย

เมื่อเกมเริ่ม เบนค้นพบว่าบาสเกตบอลไม่ใช้กีฬาที่ยาก และที่สำคัญ มันสนุกกว่าที่คิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขามีพลังจิตควบคุมสิ่งของได้ดั่งใจนึก เกมจะเล่นได้ง่ายขึ้นแยะถ้าหากไอ้เพื่อนตัวดีไม่คอยกันไว้ อเล็กซ์สกัดการใช้พลังของเขาอยู่ตลอด กลายเป็นว่าสมาชิกในทีมพยายามกันลูกบาสออกจากคนในทีมเสียเอง แล้วทีมของพวกเขาจะชนะได้อย่างไร ที่แย่ไปกว่านั้น เวดมักลืมใช้มือรับลูก แต่ใช้เท้าเตะลูกจนได้ฟาวล์เกือบตลอด ชายหนุ่มรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วกาย

“ไม่ใช่ฟุตบอลโว้ย!” เบนโหวกเหวกใส่เพื่อนร่วมทีมเมื่อเห็นโนเอลกับอเล็กซิสต่างทำคะแนนไปอีกคนละสองคะแนน ในขณะที่ทีมของเขายังได้แค่ศูนย์คะแนน

“ก็เขาเป็นนักฟุตบอลมาก่อน มันชินเท้า อย่าโทษเขาเลยน่า” ซาร่าห์แก้ตัวให้คู่ควงของเธอแม้จะอยู่กันคนละทีม

“ฉันไม่สนว่าเขาเคยเป็นอะไรมาก่อน หรือเคยทำอะไร นาย เจ้าหนูล่ำบึ๊ก หัดใช้มือให้ชินซะ”

“อย่าเรียกฉันแบบนั้น ไอ้เตี้ย!”

“ฉันเตี้ยกว่านายแค่นิ้วเดียวเอง ตาบอดหรือโง่วะ”

พวกเขาพักรบสักพักเพื่อเล่นเกมต่อ เบนหมุนตัวเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนไหวเพื่อหลบ

อเล็กซิสที่พุ่งเข้ามาขวางไม่ให้เขาส่งลูก เด็กสาวเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่คาดไว้มาก เขาหมุนตัวหลบอีกรอบ ส่วนสายตากวาดมองไปทางอเล็กซ์และเวด (ลืมเทสซ่าไปได้เลย เพราะยายคนนี้เอาแต่วิ่งแล้วร้องกรี๊ดเวลาลูกพุ่งเข้ามา) พอสบโอกาสเห็นบริเวณที่เวดยืนอยู่ร้างผู้คน ไม่มีใครกันไว้ เขาจึงส่งบอลต่อให้ แต่เด็กหนุ่มรับพลาดอีกแล้ว อเล็กซ์คว้าบอลได้ทันท่วงทีก่อนที่ออสโล่จะขโมยมันไป จากนั้นเขาชู้ตลงตะกร้า ทีมเบนจึงได้สามคะแนนแรก

“แม่ง มีผู้เล่นอยู่แค่สองคนหรือไงวะ” เบนพึมพำ เหงื่อเริ่มไหล

ยี่สิบนาทีผ่านไป ไอ้โง่หัวทองกลับมาหงุดหงิดใส่เขาอีกรอบ คงเป็นเพราะเบนเอาแต่ออกคำสั่ง “เลิกจู้จี้คนอื่นได้แล้วโว้ย” เด็กหนุ่มเตะบอลใส่เพื่อนร่วมทีม เบนเห็นลูกบาสลอยแหวกอากาศพุ่งตรงเข้ามา

เกมหยุดชะงักทันทีเมื่อลูกบาสหยุดลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ “เกิดอะไรขึ้นเนี่ย” โนเอลตาโต อ้าปากหวอ

“ฝีมือฉันเอง ก็ไอ้หมอนี่ซัดลูกบาสใส่หน้าฉันนี่หว่า” เขาสารภาพ เพียงพริบตาเดียว ลูก

บาสตกลงบนฝ่ามือ “ครั้งหน้า ถ้านายคิดจะซัดลูกมาแบบนี้อีกละก็ รับรองได้เลยว่ามันจะกลับไปกระแทกหน้านายแน่ ๆ” เขาเตือนเด็กหนุ่ม

“ถึงจะเป็นแค่เกมแต่ช่วยปรองดองกันหน่อยได้ไหม พวกนายอยู่ทีมเดียวกันนะ เวด อย่าหงุดหงิดสิ” อเล็กซิสพยายามประนีประนอม แต่ดูเหมือนเพื่อนของเธอจะไม่ชอบที่เธอทำแบบนี้ เขาเลยเดินออกจากสนามไปเลย ซาร่าห์ขยับตัวจะตามไป แต่อเล็กซิสห้ามไว้

“ฉันคุยกับเขาเอง” เธอบอกแล้ววิ่งตามเพื่อนออกไปอีกคน

“หมอนั่นไม่ชอบพวกเราเลยแฮะ” อเล็กซ์ตั้งข้อสังเกต พวกเขาอยู่ในช่วงพักรอให้ผู้เล่นอีกสองคนกลับมา “ทำไมหว่า เขาดูจะไม่ชอบนายเป็นพิเศษด้วยนะ ทำไมนายชอบสร้างศัตรูจัง”

เบนดื่มน้ำแก้กระหายก่อนตอบ “ฉันไม่ได้มีปัญหากับเขานะ เด็กนั่นคงเป็นพวกงี่เง่ามากกว่า”

อเล็กซ์แย่งขวดน้ำไปดื่ม “เออ แล้วนายก็หยุดใช้พลังโกงได้แล้ว เล่นแบบแฟร์ดิวะ พวกเราชนะได้นะ ถึงไม่ใช้พลัง อย่าลืม เข้าสังคม สร้างมิตร”

“ไม่โกงไม่ใช่นิสัยของฉันว่ะ” เขาตอบ

พวกเขาได้พักไม่กี่นาที เวดกับอเล็กซิสเดินกลับมา ดูเข้าใจกันดี เขาสังเกตจากสีหน้าของฝ่ายชายที่ไม่ค่อยถมึงทึงเหมือนตอนแรก

“ไม่มีอะไรแล้ว พวกเราเล่นต่อเถอะ” อเล็กซิสตบมือเรียกทุกคนกลับไป เวดกลับมาในทีม ไม่มองหน้าเบน แต่ไปยืนประจำตำแหน่งเดิม ท่าทางพยายามจดจ่อกับการแข่งขันมากขึ้น อเล็กซ์ตบหลังเบนชวนกลับเข้าสนาม 

เวลาคนพูดว่ามันเป็นแค่เกมกีฬา เขาไม่เชื่อหรอกว่าหมายความแบบนั้นจริง เป็นเรื่องยากสำหรับเบนที่จะทำใจคล้อยตามประโยคที่หลอกให้ตายใจ แม้พวกเขาบอกว่ามันเป็นแค่เกม ไม่ต้องจริงจัง แต่เมื่อทุกคนอยู่ในการแข่งขัน ในสายตาของเขา แต่ละคนล้วนสวมเสื้อเกราะพร้อมรบกันทั้งนั้น แววตาแน่วแน่ คิ้วขมวด สายตาจับจ้องคู่ต่อสู้ สนามกีฬาคือสนามรบชัด ๆ

“สิบเก้าต่อเจ็ด” น้องสาวของเทสซ่าประกาศคะแนน เบนได้ลูกแล้วทำคะแนนอีกสาม “สิบเก้าต่อสิบ”

“ก็ไม่อยากจะชมนายหรอกนะ แต่ลูกเมื่อกี้เยี่ยมไปเลย” เทสซ่าว่า เธอทำท่าปรบมือเหมือนโดนบังคับ

ส่วนเธอก็ไม่ทำห่าไรเลย เบนหัวเสียเมื่อเขาคิดว่าทีมตัวเองใกล้จะแพ้ แถมยังมาแพ้พวกคนที่ไม่มีพลังอะไรเลยด้วย

ขณะนั้น อเล็กซ์ดั๊งลูกบาสทำให้คะแนนของทีมขึ้นมาเป็นสิบสอง เบนนึกสงสัยว่าอเล็กซ์แอบใช้พลังหรือเปล่า เพราะถึงแม้เขาจะกำชับไม่ให้เพื่อนตัวเองใช้พลัง แต่ตัวอเล็กซ์ใช่ว่าจะเป็นคนมีศีลธรรมแน่นอนซะเมื่อไร เขาอาจจะแอบใช้โดยไม่ให้ใครรู้ก็ได้

จากนั้นอเล็กซิสทำคะแนนอีกสามคะแนนถึงสองครั้งติด ผู้หญิงอะไรวะเนี่ย

“เสียดายแฮะ โรงเรียนเราน่าจะได้แชมป์” เขาได้ยินเวดเปรย ๆ

ระหว่างนั้นเบนกับอเล็กซ์ต่างช่วยกันพยายามทำคะแนน แต่พวกอเล็กซิสกับโนเอลก็ยังทำคะแนนทิ้งห่างไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งโนเอลขอเวลานอก

“ฉันว่าเรามาเปลี่ยนสมาชิกกันเถอะ เล่นแบบนี้ไม่ยุติธรรมเลย” โนเอลเสนอขึ้นมา เบนชักจะชอบชายคนนี้ขึ้นมานิดหนึ่ง ถึงแม้ซาร่าห์กับออสโล่จะเล่นไม่เอาไหน แต่ถ้าเทียบกับเทสซ่าที่กลัวบอล กับเวดจอมทำฟาวล์ พวกเขาเป็นทีมสมบูรณ์แบบ

“เป็นความคิดที่ดีมาก เอาเทสซ่าน้องสาวของนายไปเลย ส่งอเล็กซิสมาทีมฉัน” เบนไม่ลังเลแถมรีบเสนอข้อแลกเปลี่ยน