LOGINมายด์ไม่อยากเหลือบสายตามองนาฬิกา ว่าหลีกหนีผัวแก่มานานกี่ชม.แล้ว ขอแค่คืนนี้ อยู่ท่ามกลางหนุ่มหล่อมากมายรายล้อมอยู่เต็มห้อง และพวกเขาก็ช่างน่ารักเสียจริงๆ ที่มอบความละมุนละไม สุภาพ ทั้งน้ำเสียงก็นวลนุ่มเสียเธอไม่อยากออกจากห้องปาร์ตี้ของหนุ่มๆ เลย
ชายหนุ่มสองคนซึ่งชวนเธอมา พวกเขาปรึกษากันสองคน เพราะเห็นว่าเพื่อนๆ เขาต่างคิดแบบเดียวกันหมด แต่เพราะนี่เป็นคืนแต่งงานของมายด์ พวกเขาจึงยั้งมิให้เพื่อนๆ เขาลงมือใดๆ กับเธอ
“เธอหนีงานแต่งตัวเองมาอยู่กับเราแบบนี้ อาจเกิดเรื่องได้นะ” ชายหนุ่มผมดำเปรยบอกเพื่อนซี้ก่อนว่า อย่าเพิ่งทำอะไรเธอเลย เกรงว่าจะเดือดร้อนกันยกแก๊งเพราะผู้หญิงคนเดียว
“แกกลัวรึไงวะ ซี เห็นๆ อยู่ว่าเธออยากมาสนุกกับพวกเรา” ชายหนุ่มย้อมผมเริ่มเรียกชื่อเพื่อนเบาๆ มิให้เธอได้ยิน เพราะถ้าไม่ติดว่าซีห้าม ณัฐภพ คงลงมือกับเธอประเดิมเปิดเจ้าสาวไปแล้ว ถึงจะไม่ใช่เจ้าสาวตัวเอง เขาก็ดันชอบของฟรีมาเสิร์ฟถึงที่เสียด้วย
“ให้ผ่านคืนนี้ไปก่อนเถอะ ความจริงพวกเราควรพาเธอกลับไปอยู่กับเจ้าบ่าวของนางนะ ไปยุ่งกับพวกนั้นมากๆ พวกเราจะเดือดร้อนเพราะแค่ผู้หญิงที่เราไม่รู้จักนะเว้ย” ซีตักเตือน แค่งานเลี้ยงรุ่นไม่ได้จ้างเด็กเอ็นฯ เพราะพวกเขาแค่นัดพบเพื่อนร่วมรุ่นชายล้วนมากินดื่มแบบแมนๆ ไม่คิดว่าจะเจอเจ้าสาวหนีคืนแรกมาแบบนี้
“ถ้าแกกลัว แกก็ไม่ต้องมาเกี่ยวข้องก็ได้นะ เดี๋ยวกูจัดนางเอง…” ณัฐภพกะว่าจะเปิดซิงให้นางใจแตกเสียเลย จะได้เริ่มรู้จักกลับไปหาผัวของตัวเองเสียบ้าง แต่ฝ่ามือหนาของเพื่อนรักดันอกให้ หักห้ามใจไว้ก่อน
“อยากจัดก็ต้องให้ดูดีหน่อยสิเพื่อน… พานางกลับไปห้องนางเสีย แล้วค่อยเหน็บเบอร์ติดต่อไป ให้นางซ่อนมันเสีย นัดออกมาจัดทีหลัง พวกเราก็รอดแล้ว… มีรึนางจะไม่ยินยอม…” ซีแนะแผนที่เขากำลังคิดอยู่ว่า นางจะเอากับพวกเขาแบบนี้ด้วยมั๊ย…
“เกิดนางตูมตามบอกส่งเดทขึ้นมาล่ะ…?” ณัฐภพไม่อยากขาดทุน ขอฟาดก่อนแล้วค่อยว่ากันทีหลัง มันเป็นวิสัยเขาอยู่แล้ว เกรงว่าจะเดือดร้อนก่อนไม่ได้ฟาดนางนี่แหละ
“เดี๋ยวกูไปคุยกับนางเอง…” ซียืดอกทำท่าสุภาพบุรุษ แลเห็นมือเพื่อนตนเริ่ม จะนั่งแนบชิด เบียดอกอิ่มของมายด์ พร้อมๆ กับ ลูบไล้ต้นขาเธอ พร้อมจะฉีกทึ้งชั้นใน เพื่อจัดนางให้ครบทุกกระบวนท่า ในเมื่อไล่ออกจากห้องไม่ยอมไป เริ่มจะเปลี่ยนใจอยากจัดท่าจัดทางนางให้กลายเป็นไส้แซนวิชครบทุกรส เวลานั้นซีเดินเข้ามา ทำให้เพื่อนๆ ทุกคนต้องหยุดชะงัก เพราะเพื่อนคนนี้นี่แหละ ที่พาเจ้าสาวหนีคืนแรกมาอยู่ในห้องของพวกเขา
“มายด์ครับ… ได้เวลากลับห้องพักผ่อนแล้วนะครับ มาสนุกนานแล้ว เดี๋ยวสามีจะเป็นห่วงนะครับ” ซีแสดงความเป็นสุภาพบุรุษ เพื่อปล่อยให้เพื่อนๆ หมาป่าของเขาหิวโซคืนนี้อีกคืน แววตาเพื่อนทุกคนแทบตกตะลึงเมื่อพบว่า ซีบอกแบบนั้น แทบอ้าปากค้างร้องเสียดาย แต่ซียกมือขึ้น แลนิ้วชี้เจิดจรัสเด่น บอกเพื่อนว่า รายนี้อย่าเพิ่งด่วนสวาปาม
“ไม่ อาว อ่าาาาา ไม่อยากไปเจอผัวแก่รุ่นเคาะฝาโลง… ที่นี่มีแต่คนหล่อ เนื้อหอมทั้งนั้นเลย…” มายด์เริ่มจะมึน จะเมาเล็กน้อย เพราะเพื่อนๆ ของซี เล่นเสิร์ฟเหล้าเบาหวานๆ เมาช้าๆ จนทำให้มายด์เคลิ้มไปกับพวกเขาจนเกือบจะได้ที่แล้วเชียว
“นะครับ… มายด์น้อย ผมจะพาไปส่งห้องนะครับ” ซีขอร้องให้เธอกลับห้องหอของตัวเอง เพราะพวกเขายังไม่อยากซวยกันหมด เพราะเธอแค่คืนเดียว และไม่กี่ชม. มันไม่คุ้มที่พวกเขาจะต้องลงเอยเรื่องราวร้ายๆ กับหญิงสาวที่รู้จักกันไม่กี่ชม.
“โธ่… แล้วฉันจะได้เจอพวกนายอีกได้ยังไงล่ะ? พวกนายมาเลี้ยงรุ่นที่นี่ แล้วเราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วหรอ?” มายด์อยากมีเพื่อนแบบนี้ เป็นดาวในหมู่เดือนหล่อใส หนุ่มแน่นน่าฟัดขนาดนี้ พวกเขารออะไรอยู่ ถึงไม่มาสนุกกับตัวเธอเสียที
“พวกนายทุกคนน่ะ ยกมายด์ให้ลุกขึ้นยืนนะ เดี๋ยวกูพาเจ้าสาวไปคืนเจ้าของก่อน…” ซีโบกมือบอกเพื่อนทุกๆ คนให้ทุกๆ คนทำตามที่ซีบอก… บางรายถึงขนาดออกปากว่า อย่าเพิ่งรีบเอาไปคืนก็ได้ แต่ซีทำตาขวางใส่ จึงทำให้พวกเขาไม่กล้าขัดคำขอของซี เพราะเขาเป็นเพื่อนที่ทรงอิทธิพลของเหล่าผ่องเพื่อนในงานเลี้ยงรุ่นในครั้งนี้
“พวกแกได้ฟาดนางแน่นอนน่ะ ทำตามที่ซีมันบอกเถอะ” ณัฐภพเดินมาเสริม เขาอาจจะลองเสี่ยงกับแม่นี่ดู เผื่ออาจจะมีเรื่องตื่นเต้น ดีกว่าโดนฟ้องว่าลักพาตัวเจ้าสาวของคนแก่มา
******
ประตูห้องในงานเลี้ยงเปิดออก ร่างของมายด์โดนดึงข้อมือออกมาจากห้องงานเลี้ยงรุ่นที่เปิดไว้ ค่อยๆ ย่างขาออกมาไม่เป็นจังหวะ สีหน้าเธอไม่ค่อยยินยอมที่จะต้องกลับไปเจอคนแก่ในคืนเรือนหอแสนอึดอัด แต่ซีจูงมือมายด์ให้เดินออกมา โดยมีณัฐภพเดินมาส่งเธอด้วย เพราะพวกเขาคิดว่ายังไม่รีบจัดเธอในคืนนี้…
“แล้วเราจะได้เจอกันอีกมั๊ยล่ะ?” มายด์ถามน้ำเสียงค่อนข้างงอน นอกจากยังไม่แตะเธอแล้ว นี่พวกเขาเป็นคู่เกย์รึไงนะ หล่อเนี๊ยบขนาดนี้ พวกเขาก็ใจดีกับเธอเหลือเกิน
“ได้เจอกันอีกสิครับ… คืนนี้พักผ่อนนะครับ” ซีกับณัฐภพหันหน้าสบตากัน ราวกับมีแผนวางไว้แล้วในใจ พวกเขาพาเธอกลับไปยังห้องที่เห็นว่าเป็นห้องหองานแต่งงานของเธอ พลางเคาะไปส่งเจ้าสาวให้กับเจ้าบ่าวที่แท้จริง นานสักระยะกว่าประตูจะเปิด… ปรากฏร่างของเจ้าบ่าวคราวปู่
“สัญญานะว่าเราจะได้เจอกันอีก” มายด์บอกเป็นประโยคสุดท้าย ประตูห้องหอเปิดออก พบหน้าสามีเหี่ยวย่นแก่ๆ ปรากฏสายตาบึ้งตึง ที่ภรรยาสาวของเขาหายไปนานเกือบชม. พบชายหนุ่มหล่อสองคนมาส่งเธอที่หน้าห้อง
“นี่หายไปอยู่กับพวกเขารึ?” เจ้าบ่าวแก่น้ำเสียงแย่ เริ่มจะโกรธเมียคืนแรกที่หายไปกับคนอื่นนานแบบนี้ เขาเริ่มคิดอยากจะฟ้องหย่าเอาเงินคืนเสียแล้ว
“ที่รักพูดอะไรนะ เมื่อสักครู่…” มายด์เริ่มจะได้สติหายเมาในเวลานั้น เธอลืมไปเสียสนิทว่าแต่งงานกับตาแก่นี้เพราะอะไร มัวแต่หลงระเริงกับชายหนุ่มหล่อๆ ยกห้องแบบนั้น เพิ่งจะได้กลิ่นของสวรรค์แต่ยังไม่ได้แตะแล้วกำลังจะตกนรกแบบนี้ เธอรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเลย
“พวกผมเห็นเธอหลงทาง ก็เลยพามาส่งครับ” ซีบอกสุภาพน้ำเสียงปกติ ไม่มีอะไรต้องตื่นเต้น เพราะยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ณัฐภพเห็นสภาพเจ้าบ่าวของมายด์แล้ว เขาเริ่มจะเข้าใจความรู้สึกของเจ้าสาวว่าหนีเรือนหอตัวเองมาเพราะอะไร เพียงภาพตรงหน้าก็ตอบคำถามได้หมดทันที
“หลงทางรึ?” เจ้าบ่าวถามด้วยน้ำเสียงประหลาด ไม่อยากเชื่อเลยว่าเด็กสาวคนนี้จะหลงทางในโรงแรมได้ แล้วกลับมาหาเขาพร้อมชายหนุ่มสองคนนี่ เขาเริ่มจะต้องสำรวจเธอใหม่เสียแล้ว
“หลงทางสิจ๊ะ ที่รัก พวกเขาเป็นคนดีมากที่พามายด์กลับมานะ” เธอพยายามกัดฟันยิ้มหวานตอบ ทำหน้าเหมือนอยากเจอผัวใจจะขาดทั้งๆ ที่อยากตัดขาดผัวแก่ แล้วแถไปอยู่กับหนุ่มๆ สามสิบกว่าคนแบบเมื่อสักครู่นี้
“ถ้างั้นก็เข้ามา ขอบใจนะไอ้หนุ่ม หวังว่าไม่ได้แกะกล่องเมียข้าก่อนนะ” สิ้นเสียงชายแก่บ่น หลังจากลากเมียสาวเข้าห้องหอ เขากระแทกประตูปิดลงค่อนข้างแรง
“เริ่มจะเข้าใจแล้วล่ะว่าเจ้าสาวน่ารักคนนี้หนีอะไรมา… ถ้างั้นแผนนายต่อไปคืออะไรล่ะ?” ณัฐภพหันไปคุยกับเพื่อนซี้ ช่วงที่สองเท้ากำลังพาร่างงามทั้งสองออกจากหน้าห้องของมายด์
“ไปล็อบบี้ด้วยกันหน่อยมั๊ย?” ซีหันไปคุยกับภพ เพื่อไปทำธุระด้วยกัน… ปล่อยให้มายด์ได้อยู่กับเจ้าบ่าวคราวปู่ไปก่อน แล้วจากนั้นค่อยว่ากันอีกที…
******
มายด์นอนหงายถ่างขาออกกว้าง พลางกัดฟันเสียวซ่าน เมื่อผัวแก่เริ่มมีแรงฮึดสู้ เพื่อฟาดเจ้าสาวในคืนนี้ให้ได้… เขาโน้มร่างแก่แทรกกายอยู่ใต้หว่างขาเรียวบางเล็ก ยื่นหน้าหยอดแหย่ลิ้นร้อนเปียกฉ่ำ แหวกม่านพรหมจรรย์เธอให้รับลิ้นร้อนจากเขา ชายแก่โล่งใจเมื่อเธอยังบริสุทธิ์อยู่ ยังไม่ถูกมือใครเปิดซิงแกะกล่อง จึงลงลิ้นเสียร่างมายด์เสียวซ่าน ดีดดิ้น ทุรนทุราย เพราะลิ้นร้อน สอดส่ายหยอดแหย่ ตวัดรัวๆ เสียเธอน้ำแตกเจิ่งหลั่งไหลทะลักสาดเข้าเรือนหน้าเขา…
ชายแก่สมใจว่าเจ้าสาวเสร็จลิ้นแข็งแรงของเขาไปแล้ว คราวนี้ถึงเวลาปลุกของเก่าโบราณให้ กลับมาแข็งแรงทำงานกับหญิงสาวอีกครั้ง… ในขณะที่เด็กสาวนอนตาค้างน้ำลายไหล พึ่งผ่านช่วงเวลาที่แสนฟินไปเมื่อสักครู่ อันที่จริงลิ้นของสามีแก่รุ่นคราวปู่ ก็แข็งแรงใช้ได้ เธอยังจะรู้สึกดีได้บ้าง
แต่เมื่อกายเหี่ยวย่น ย้วยย้อยกำลังคืบคลานมาบนตัว ทำเอาหัวจิตหัวใจของมายด์หล่นวูบราวกับเจอผีพยาบาทไม่ปาน แววตาถึงกับตกตะลึง เมื่อพบว่าคนสูงอายุกำลังจะเริ่มหยิบฉวยขวดน้ำดื่มผสมกับอะไรบางอย่าง แล้วดื่มมันเข้าไปให้หมดขวด…
“ดื่มน้ำเยอะๆ ระวังจะปวดฉี่นะจ๊ะ” มายด์ทักด้วยน้ำเสียงอย่างระมัดระวัง แต่สามีแก่กลับยิ้มมุมปาก และกำลังรอสิ่งปาฏิหารย์จะบังเกิดกับตัวเขา… น้ำที่พึ่งดื่มเข้าไป จะทำให้เขากลับมาเป็นหนุ่มอีกครั้ง
“ถ้าพี่จะปวดฉี่ พี่จะฝากฉี่อัดกายน้องให้เต็มท้องเลยนะจ๊ะ เมียจ๋า…” ของเก่าโบราณที่เหี่ยวย่นหมดอายุ อ่อนตัว กำลังเริ่มอวบอิ่มบวมแน่น เริ่มแข็งตลอดลำ ความยาวค่อยๆ ยืดออกมา พร้อมจะออกปฏิบัติการ หลังจากผ่านวัยเกษียณมาหลายปี…
“อึ๋ย…!!!” มายด์อุทานด้วยความกลัว เพราะขนาดของมันอวบแน่น บวมใหญ่ กำลังเริ่มจะจ่อกับปากทางเข้าที่เปียกชุ่ม หลังจากผ่านลิ้นของสามีวัยปู่มาแล้ว ส่วนปลายกำลังเริ่มถลกหนังเปิดหัวเห็ด ถูไถกับกลีบบวมกลมนูนอิ่มเปียกฉ่ำ ตัวลำกล้องส่วนบนมีหมวกเห็ด กำลังหยอกกับส่วนแตดของมายด์เสียนางเริ่มจะเสียขวัญ…
“ผัวขอเข้าไปละนะ…เมียจ๋า…” ไม่พูดมากทำเพลงที่ความแก่ที่ขโมยพลังงานของเขาไป เริ่มกลับมาฟื้นฟูด้วยยาปลุกกำหนัดไวอากราสำหรับผู้สูงอายุ ตัวยาดีที่ลูกชายของเขาได้เอามาฝากไว้ก่อนเข้าห้องหอ รู้ดีว่าเจ้าบ่าววัยปู่จะต้องพึ่งมันเพื่อพรากพรหมจรรย์เด็กสาวมาทำเมียให้สำเร็จ…
******
นพถือโอกาสอาบน้ำ ในขณะที่เชนเดินเข้ามาตัวเปล่า ขอเข้ามาอาบน้ำด้วยเช่นกัน นพรู้สึกเขินแทบไม่กล้ามองหน้า แต่สำหรับเชน จึงเดินเข้าไปสวมกอดนพใต้ฝักบัวอาบน้ำ“รู้แล้วนะว่าตัวละครในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น เขาทำอย่างนี้และรู้สึกยังไง” เชนกระซิบอยู่ข้างหูนพ พร้อมๆ กับอาวุธใหญ่ยาวมันเริ่มนอนหลับพักผ่อน แต่ยังแนบอยู่ระหว่างแก้มก้นของนพ ทำให้หนุ่มน้อยใจหายพอสมควร“คะ...ครับ” นพตอบอย่างตกใจ เพราะตื่นเต้นและใจเต้นแรง เขารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมันได้เกิดขึ้นกับนพ และไม่มีใครในบ้านรู้ว่าเขาอยากทำแบบนี้มานานแล้ว แม้ว่าจะเป็นฝ่ายรับก็เถอะ“จะมีโอกาสบ้างมั๊ยถ้าผมอยากจะรุกบ้าง” นพถามเชนเบาๆ มองเขาด้วยสายตาแบบอยากวิงวอนขอร้อง“ผมไม่มีวันหันหลังให้ใคร เพราะผมชอบเผชิญหน้า แต่ตอนนพหันหลังให้ผม... ผมก็ชอบอยู่นะ มันใกล้ชิดแน่นมากๆ” เชนยิ้มหวานพลางบอกว่า เขาพึงพอใจในตัวนพมากแค่ไหน เพราะจากการคุยกันวันแรก เชนก็พอจะเอาออกว่า นพอ่อยเขามาตลอด ตอนนี้เขาคงสิ้นท่าอ่อยแล้ว และเชนเองก็อยากสานต่ออย่างเงียบๆ เพื่อมิให้นพเสียการเรียนต่อ“ครูเชนครับ... ผมต้องรีบกลับแล้ว นี่มันใกล้จะค่ำแล้วนะครับ” นพรู้สึกได้ว่าเวลา
นพเริ่มลดตัวลงต่ำนอนราบมองภาพที่สูงกว่าตรงหน้า ร่างของเชนดูตัวใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่ข้างบน และเรือนขาของนพเริ่มถ่างออกกว้าง ความเป็นของเขาก็เริ่มอวบแข็งแต่ยังไม่ขยายเต็มที่ แต่สำหรับเชนแล้วเขาพร้อมที่จะเริ่มแนบกายเข้าหานพอย่างไม่ลดละ เพราะกำลังตื่นตัวเต็มที่หัวใจหนุ่มน้อยเต้นระรัวจนเริ่มกังวลว่ามันจะเป็นอย่างไร ในขณะที่เชนเริ่มตัวร่างนพเข้าหาให้ถนัดใกล้ชิด จัดแจงให้อยู่ถูกที่ถูกทางมองหนุ่มน้อยตรงหน้า ใจหนึ่งเชนอยากจะหยุด เพราะมันเกินหน้าที่ครูติวหนังสือ แต่อีกใจบอกให้ทำต่อไป เพราะมันเป็นความต้องการลึกของเชน และนพเองก็ต้องการเช่นกัน...“คือ...ผม...” นพรู้สึกกังวลจนเขาเริ่มรู้สึกกลัว“มันจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ...” เชนลดตัวลงต่ำในขณะที่ส่วนปลายร้อนระอุก้อนเนื้อแข็ง จ่อเข้ากับประตูสวรรค์ที่ไม่เคยเปิดให้ใครผ่านมาก่อน ยามนี้เชนค่อยๆ เริ่มออกแรงดันเบาๆ ให้นพได้ผ่อนคลาย เพื่อเขาจะไม่เกร็งจนเจ็บเกินไป“ครู...เชน... ครับ... คือว่า... มัน...” นพรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเริ่มปริปากแย้มเปิดส่วนล่างของเขา ทวารของเขาค่อยถูกดันให้เผยอเปิดออก จนนพรู้สึกอยากหยุดมัน ก้อนเนื้ออวบร้อนใหญ่ ค่อยๆทะลุแทงอัดร่างของนพจนเ
เชนพานพมาถึงบ้านของเขา แม้จะเป็นทาวโฮมเล็กๆ แต่นพก็เดินตามเข้ามาในบ้านเขาอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยเห็นว่ามีของบางอย่างเป็นของผู้หญิง ของใช้ไม่กี่ชิ้นที่เห็นน้อยมาก ราวกับว่าเคยเกิดขึ้นและก็หายไปจากชีวิตของเชน แววตาหนุ่มน้อยมองเชนจากเบื้องหลัง เมื่อครูหนุ่มพาหนุ่มน้อยมาเที่ยวบ้านเขาก่อนจะไปส่งบ้านของนพ“ครูเชนเคยมีแฟนหรอครับ? ผมเห็นของใช้บางชิ้นเป็นสีชมพู” นพสายตาดีสังเกตเก่ง เชนจึงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพามาถึงห้องรับแขก เพื่อจะได้เลี้ยงน้ำชาเขาก่อนพาไปส่งบ้าน“เลิกกันไปนานพอสมควรจนไม่อยากจำ” แม้ว่าเชนจะตอบแลไม่ใยดี ในความทรงจำเขายังเหลือแฟนเก่าในหัวเขายามที่เคยรู้สึกดีต่อกัน เขาแค่อยากมีที่ว่างให้ใครสักคนมาแทนที่ เพื่อลืมแฟนเก่าคนนั้น เธอแต่งงานใหม่มีลูกกับแฟนใหม่ไปแล้ว เชนยังเคยไปงานแต่งเธอด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตบมือยินดีกับเธอ...“ขอโทษนะครับ เผื่อว่าถ้าหากว่าผมช่วยได้...” นพเว้นคำพูดไว้ ทำให้เชนต้องแลมาทางนพ และรอยยิ้มอันอบอุ่น กับดวงตาที่จ้องมองมายังนพ มันแทบจะไม่ละสายตาไปต่อหน้าเขา...“นายอยากรู้ต่อนี่ ว่าในหนังสือที่ชอบเขาทำอะไรต่อ...” เชนเปลี่ยนความรู้สึกของครูหนุ่ม กลายเป็นแ
หนุ่มน้อยยิ้มแย้มร่าเริงเมื่อได้พบครูเชนอีกครั้ง วันนี้เขาไม่พูดถึงหนังสือแฟนตาซีเลย แต่ตั้งอกตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ จนเชนเห็นว่านพมีแววความสามารถเรื่องเรียน อีกทั้งสามารถวิเคราะห์โจทย์ได้อย่างดีเยี่ยม เชนลองให้ทำข้อสอบปีที่แล้ว และตัวอย่างข้อสอบปีนี้ ผลปรากฏว่าคะแนนสอบออกมาเกือบเต็ม“ฝีมือดีมิใช่น้อยเลยนะนพ” เชนค่อนข้างตะลึงกับความเก่งของนพ จนต้องขยับแว่นตาบนหน้าเพื่อโฟกัสคำตอบที่ได้ตรวจทานไป หลังจากนั้นนพเห็นว่าเขาสามารถทำข้อสอบได้ดีแล้ว เขาเริ่มยิ้มแย้มสดใส ราวกับต้องการรางวัลบ้าง“ครูเชนครับ วันนี้ผมอยากหัดขับมอร์เตอร์ไซค์หลังติวเสร็จครับ ครูเชนไม่ได้รับกลับไปไหนใช่มั๊ยครับ?” นพถามน้ำเสียงใส หวังว่าเขาจะไม่โดนปฏิเสธ ครูหนุ่มอมยิ้มจนเกือบขำลั่นออกมา เพราะเขายังไม่มีแพลนจะสอน แต่มีความตั้งใจจะพาไปกินขนม นั่งรถเล่นหลังเลิกเรียน“สอบเข้ามหาลัยได้แล้ว ผมจะสอนให้นะ แต่วันนี้ผมจะพาไปนั่งรถเล่น กินขนมที่ร้านคาเฟ่ก็แล้วกันนะ ผมเลี้ยง...” เชนกล่าวน้ำเสียงสุภาพราบเรียบอย่างเป็นมิตร มันทำให้นพรู้สึกดีที่รู้สึกว่ามันเป็นรางวัลที่น่าสนใจมาก“สอนให้ผมจริงๆ นะครับ” หนุ่มน้อยมีอารามดีใจจนแทบจะโผก
เชนเริ่มสับสนแล้วนี่เขาทำอะไรลงไป เมื่อได้อยู่กับนพในสวนหลังบ้าน ขณะที่เชนยังติววิชาให้นพอ่านข้อสอบและทบทวนเนื้อหา กลับเป็นเชนที่แอบลอบมองนพอยู่หลายครั้ง หลังจากเผลอกอดจูบนพอย่างลืมตัว ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดหรือท้าทาย เขารู้สึกดีมากเมื่อกอดนพเช่นนั้น เชนพยายามลืมเรื่องเมื่อตอนบ่าย และตั้งใจว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก“ครูเชนไม่ชอบผมรึครับ?” นพแค่รู้สึกดีกับเขามากๆ เมื่อเขาได้มอบรอยจูบที่อบอุ่นนี้มาให้ หลังจากที่นพโดดเดี่ยวและเหงามานาน มีแค่หนังสือกับจินตนาการที่ยังอยู่ปลอบประโลมเขาให้มีชีวิตและความรู้สึกเหล่านี้ต่อไป“ผมกำลังติววิชาให้อยู่นะครับนพ อย่าเพิ่งถามอะไรผมตอนนี้นอกเรื่อง” เชนพยายามไม่ให้นพลากออกนอกเรื่อง เพราะเขามองนาฬิกาอยากให้ระฆังช่วยชีวิตเขาที เพราะเขาเองก็มีระดับความต้องการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องอดทนที่จะไม่แตะต้องนพอีกครั้งในรอบถัดไป“เอ่อ... ถ้าเรียนเสร็จแล้วว ผมขอถามอีกครั้งได้มั๊ยครับ?” นพรู้สึกหน้าแดงเขินอายมาก เขามีความต้องการ และอยากสานต่อเรื่องนี้เมื่อตอนบ่าย เขารู้สึกดีมากๆเมื่อครูเชนกอดและมอบรอยจูบที่อบอุ่น เขารู้สึกชอบและอยากทำมันอีกเชนไม่ได้ตอบนอกจากขยับแว่น
พักเที่ยงเหมือนเดิมยามสาวใช้เข็นอาหารมาให้ช่วงเที่ยง วันนี้นพทานอาหารเสร็จเร็ว แต่กลับหยิบขนมของว่างเอาไว้ในมือ พลางชักชวนครูเชนให้ออกไปรับแดดที่สวนหลังบ้านด้วยกัน มันเป็นส่วนที่เขาได้พักผ่อนก่อนจะต้องเรียนหนักยามบ่าย“บ้านนายสวยมากเลยนะ นพ” เชนเดินตามออกมา พร้อมน้ำดื่มในมือที่ถือเอาไว้ เขารู้สึกได้ว่า นพเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ร่าเริง แล้วก็นิสัยดีเวลาเรียนกับเขาด้วย“ผมแค่อยากถามว่า ถ้าเราจะทำอย่างในหนังสือ ผมอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง?” นพถามในฉากเดียวที่ตัวละครเพศเดียวกันเขาได้ทำร่วมกัน ทำให้สีหน้าของเชนถึงกับตกตะลึงที่โดนถาม เพราะเขาอ่านส่วนนี้แล้ว บอกเลยว่าเขารู้สึกแฮปปี้มากๆ และมากกว่าตอนอยู่กับแฟนของตัวเองเรือนหน้าของครูเชนเริ่มร้อนและเขินแดง เรียวปากเริ่มสั่น ยามมองริมฝีปากหวานๆ เนียนสวยตรงหน้าที่ได้ร้องขอให้เชนสาธิตให้เขาหน่อย“มันคงไม่ดีหรอกนะ นพ ครูมาติวหนังสือนะ เราไม่ได้มาเน้นเนื้อหาในนิยายที่เราได้แลกเปลี่ยนกันบ่อยครั้ง” เชนเริ่มเสียงสั่นเพราะในใจลึกๆ เขารู้สึกกับนพ แต่จะให้ทำแบบนั้นตามคำร้องของหนุ่มน้อย เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้องรู้สึกกับนพต่อไปอย่างไร“ดีสิครับ ผมอุต







