บทที่ 2.2

“ดี ดี ดี ดีมาก แบบนั้น…หล่อมาก”

        ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด

        ช่างภาพกดชัตเตอร์รัวไม่หยุด ในเมื่อนายแบบเอเนอร์จี้ยังเต็มร้อยขนาดนี้แม้ตอนนี้จะเป็นเวลาตีหนึ่งแล้วก็ตามแต่ก็ยังดูเหมือนว่า หวังอวี้เฟิง ยังไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อย ใบหน้าหล่อจัดของเขายังคงดูสดใสราวกับคนนอนเต็มอิ่มทั้งที่ลุยงานกันมาตั้งแต่เช้า

        “เซตสุดท้ายแล้วครับ พักก่อนไหมครับ?”

        “ไม่เป็นไรครับ ถ่ายต่อได้เลยครับ”

        เป็นคำตอบที่ช่างภาพต้องการมากที่สุดก็คือคำนี้แหละ ในเมื่อฟีลกำลังได้หากหยุดกลางคันก็อาจทำให้พลังงานขาดช่วงและยืดเวลาทำงานออกไปอีก ดังนั้นหากนายแบบโอเคสิ่งที่ช่างภาพอย่างเขาต้องทำคือรีบกดปุ่มชัตเตอร์รัว ๆ ด้วยความว่องไวและมืออาชีพ อย่างน้อยก็มีสตาฟอีกหลายคนที่เริ่มจะง่วงเต็มที  เขาคนหนึ่งแหละที่เริ่มจะคิดถึงหมอนนุ่ม ๆ แล้ว

        “หล่อมากเลยเนอะ”

        “ใช่ เมื่อกี้ตอนพักกอง ฉันขอถ่ายรูปเขาก็ให้ถ่ายนะ ใครว่าเขาหยิ่ง ฉันว่าเขาแค่นิ่งเท่านั้นแหละ”

        “หยิ่งอะไรกันแม่จะตีปากให้ หากหวังอวี้เฟิงหยิ่งล่ะก็ โลกนี้ก็ไม่มีใครดีแล้ว”

        “ใช่” แล้วสองสาวก็แปะมือกัน แน่นอนพวกเธอคือหนึ่งในแฟนคลับพิทักษ์หวังอวี้เฟิง แม้ในช่วงเวลางานจะต้องเก็บอาการแต่เชื่อเถอะหากมีข่าวเสีย ๆ หาย ๆ สองคนนี้จะเป็นหนึ่งในชาวเน็ตที่ช่วยแก้ข่าวให้คนแรก ๆ เลย

        “ดูสิไม่ว่าจะใส่ชุดไหนก็หล่อ เท่ ดูดีไปหมด เซตสุดท้ายทั้งที่เป็นชุดสบาย ๆ แท้ ๆ ก็ยังหล่อขนาดนี้ เฮ้อ...ไม่อยากเป็นแม่แล้ว อยากเป็นเมีย”

        “อะแฮ่ม” เสียงกระแอมดังขึ้นข้าง ๆ สองสาวถึงกับสะดุ้งโหยง เมื่อเห็นว่าเป็นผู้จัดการของอวี้เฟิงถึงกับหัวหดกันทันที

        “พูดอะไรก็ระวังหน่อย นี่สถานที่ทำงานไม่ใช่ลานแฟนคลับ”

        “ระ...รับทราบแล้วค่ะ ต่อไปจะระวังให้มากค่ะ”

        “อีกนิดก็จะถ่ายเสร็จแล้ว มีอะไรต้องทำก็ไปทำซะ” ผู้จัดการสาวมาดเท่หลิวเย่ซินเอ่ยสั่งพวกเธอก็รีบแยกย้ายกันไปทำงานทันที  หลิวเย่ซินมองนักแสดงหนุ่มที่เธอดูแลด้วยสายตานิ่ง

        ‘หวังอวี้เฟิง’ นักแสดงหนุ่มดาวรุ่งผู้ที่เพิ่งกวาดรางวัลนักแสดงยอดนิยมติดต่อกันห้าปีซ้อนที่จัดขึ้นกลางกรุงปักกิ่งเมื่อหลายวันก่อนมาครอง มีแค่เขาคนเดียวที่สามารถทำเงินให้บริษัทในปีแรกได้ถึงสองร้อยล้านหยวนหลังจากที่เปิดตัวเดบิวต์ในฐานะนักร้องเดี่ยว การเปิดตัวของเขาสร้างความฮือฮาให้กับคนทั้งประเทศ ทั้งใบหน้าหล่อจัดราวกับเทพเซียน เบื้องหลังฐานะทางบ้านที่รู้แล้วถึงกับต้องอ้าปากค้าง เด็กหนุ่มที่มีฐานะทางบ้านที่ร่ำรวยเข้าขั้นมหาเศรษฐีแต่กลับเดินตามความฝันด้วยการประกวดร้องและเต้นจนได้อันดับหนึ่ง เขาเดบิวต์ในฐานะนักร้องเพียงแค่ครึ่งปี หลังจากนั้นก็ลงเล่นซีรีส์ฟอร์มยักษ์ทันที ชายหนุ่มที่คุณคิดว่าใส่ชุดธรรมดายังดูเท่แล้ว เมื่อสวมชุดโบราณทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเขาคือเทพเซียนลงมาจุติ และยิ่งทำให้เขาดังเป็นพลุแตกหลังจากที่ละครออนแอร์ได้เพียงห้าตอน หลังจากนั้นก็ดูเหมือนว่ามูลค่าในตัวเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงไม่นานหวังอวี้เฟิงก็ได้เป็นแอมบาสเดอร์ให้กับแบรนด์ดังระดับโลก จากวันนั้นจนถึงวันนี้แบรนด์โกลบอลที่ถืออยู่ในมือก็เกือบสิบแบรนด์ไม่รวมแบรนด์เล็กใหญ่ในประเทศอีกหลายสิบตัว ชื่อเสียงของเขาดังขึ้นจากที่อยู่อันดับหลักร้อยก็ทะยานขึ้นสู่เบอร์หนึ่งใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งปีเจ็ดเดือน และยังคงอยู่ตรงนั้นจนถึงทุกวันนี้ชนิดที่ว่าไม่มีใครเทียบได้  นับว่าเป็นดาวรุ่งน้องใหม่มาแรงแซงดาวทุกดวงที่เคยมีมาก่อน

        เป็นหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลในวงการบันเทิง

        แต่โลกใบนี้มีคนรักก็ย่อมมีคนเกลียด

        แฟนคลับของเขามีมากมายทั้งในประเทศและต่างประเทศ แน่นอนว่าแอนตี้แฟนที่ไม่ชอบเขาก็มีมากมายเช่นกัน บ้างก็ว่าเขาใช้อิทธิพลของครอบครัวเข้ามาในวงการ บ้างก็ว่าเขาเป็นมาเฟียใช้อำนาจซื้ออันดับ แย่งโฆษณาของดาราคนอื่นมาเป็นของตัวเอง ซึ่งเธอบอกเลยว่าไม่จริง

        หวังอวี้เฟิงคนนี้มีศักดิ์ศรีมากพอที่จะไม่ทำอะไรต่ำ ๆ แบบนั้น กระแสนิยมของเขาที่ได้มาเป็นของจริง100% เด็กหนุ่มที่มาพร้อมกับความสามารถ หน้าตาอันหล่อเหลาโดยธรรมชาติ พรสวรรค์ในเกือบทุกด้าน

        หายากแล้วในโลกนี้

❅

        ทันทีที่ประตูรถแวนสีดำปิดลง หวังอวี้เฟิงนั่งไขว่ห้างเท้าศอกลงกับที่พักแขนด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากที่ใช้พลังงานมาทั้งวัน

        “พรุ่งนี้มีถ่ายโฆษณาตอนเก้าโมง ฉันจะให้คนขับมารับนายตอนหกโมงครึ่ง บ่ายสามมีฟิตติ้งชุดละครเรื่องใหม่ชุดที่ใช้ฟิตติ้งสี่สิบชุด น่าจะเสร็จตีสามหรือไม่ก็เช้าเลย”

        “….”

        “ฟังอยู่หรือเปล่าอวี้เฟิง?” เย่ซินกึ่งดุเล็กน้อย

        “ไม่ได้หลับ ฟังอยู่” ตอบกลับด้วยเสียงห้วน ๆ

        “รายการวาไรตี้ LOL ช่องตงฟางติดต่อมา นายสนใจจะไปไหม?”

        “ให้ทำอะไรบ้าง?”

        “เล่นเกมกับแขกรับเชิญ ทายคำถามอะไรเทือกนี้”

        “อืม…”

        “อืมนี่คือ?”

        “ขอดูอารมณ์ก่อน”

        “ถ้านายไปทางรายการให้ค่าตัวเพิ่มอีกสิบเปอร์เซ็นต์ นั่นหมายถึงมากกว่าจางเฉิงคู่ปรับนายอีก”

        “อืม” เขาตอบคำถามทั้งที่ยังหลับตา

        “ทางรายการอยากให้นายไป ขอร้องมาเลยแหละ ช่วงนี้เรตติ้งรายการไม่ค่อยดีเลยอยากได้ตัวนาย”

        “สามสิบเปอร์เซ็นต์” เขาตอบลอย ๆ

        “หืม?” เย่ซินขมวดคิ้ว

        “ผมต้องได้มากกว่าจางเฉิงสามสิบเปอร์เซ็นต์”

        “อืม เข้าใจแล้ว”  เธอพยักหน้ารับ  สำหรับรายการที่เรตติ้งตกแม้จะเป็นจำนวนเงินที่สูงลิบ แต่เพื่อกู้สถานการณ์ในตอนนี้ แพงแค่ไหนก็คงต้องยอม

        อีกทั้งได้ค่าตัวมากกว่าจางเฉิงนักแสดงหนุ่มจอมหยิ่งผยองคู่ปรับตลอดกาลของอวี้เฟิง

โลกออนไลน์ต้องร้อนเป็นไฟแน่

❅

        เตียงสีดำยวบลงตามน้ำหนักที่เจ้าของร่างสูงทิ้งลงมา หวังอวี้เฟิงนอนหลับตาท่ามกลางความมืด ไฟในห้องไม่ได้เปิดสักดวงแต่แสงไฟจากตึกสูงเหล่านั้นต่างหากที่สาดส่องเข้ามา เขานอนพักตาหลังจากที่ใช้แรงมาทั้งวัน เหนื่อยแล้วก็หมดพลัง ตลอดเวลาห้าปีที่เข้าวงการ เขาตั้งใจทำงานอย่างหนัก เต็มที่กับทุกงานไม่เคยละเลยแม้เพียงนิด  แม้เงินในบัญชีที่ไหลเข้ามาจะมากมายจนนับศูนย์แทบไม่ไหวและดูเหมือนว่ามันจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่หยุด แต่นั่นไม่ได้ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงเลยแม้แต่นิด

        หวังอวี้เฟิงลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืดร่างสูงสง่าเดินไปหยุดตรงหน้ากระจกบานใหญ่ที่เห็นตึกรามบ้านช่องข้างล่าง มองไปทางไหนก็เห็นบิลบอร์ดหน้าตัวเองอยู่บนนั้น

        อวี้เฟิงมองมันด้วยสายตาว่างเปล่าและเย็นชาเกินคาดเดาความคิดได้

       

☽