ตอนที่ 10 ความโก๊ะของน้อง

ตกเย็น 18:20 น.

ในขณะที่เตรียมจะทานมื้อเย็น ด้านของขวัญที่เห็นลูกสาวเดินเข้ามาในครัวคนเดียวก็เอ่ยถามหาหลานสาวนอกไส้สุดที่รักของเธอทันที

“น้องล่ะเจ้า”

“น้องบอกว่ายังไม่หิวค่ะให้พวกเรากินกันก่อนเลย” เจ้าขาเอ่ยตอบขณะเดินไปนั่งเก้าอี้ที่ว่างข้างคนเป็นแม่ ในขณะเดียวกันด้านเจ้าขุนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วก็ลอบยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินน้องสาวพูดมาเช่นนั้น โดยที่ในหัวของเขาเอาแต่คิดถึงใบหน้าจิ้มลิ้มของอีกคน ยิ่งยามนึกถึงตอนที่เธอเขินเขาจนหน้าแดงหูแดงไปหมดก็ช่างน่าเอ็นดูไม่น้อย หากเขาไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไป สาเหตุที่เธอไม่มาทานข้าวไม่ใช่เพราะไม่หิวแต่คงยังเขินเขาอยู่เสียมากกว่า

“งั้นเดี๋ยวแม่แบ่งกับข้าวไว้ให้น้องก่อน ถ้าน้องหิวจะได้ลงมากิน” ไม่พูดเปล่าของขวัญดันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปหยิบจานเปล่ามาแบ่งกับข้าวบนโต๊ะที่วางอยู่ประมาณสามสี่อย่างให้หลานสาวนอกไส้ แล้วครอปฝาชีไว้ให้เป็นอย่างดี ในเมื่อรับปากเพื่อนเอาไว้แล้วว่าจะดูแลลูกสาวให้เป็นอย่างดี ทุกอย่างจึงต้องเท่าเทียมกันหมด แม้กระทั่งกับข้าวจะให้มากินของที่เหลือจากพวกเธอที่กินก่อนก็ไม่ได้ จากนั้นทุกคนถึงจะเริ่มกินข้าวได้

ซึ่งในขณะที่ต่างคนต่างกินข้าวในจานของตัวเอง ของขวัญก็เอ่ยพูดกับลูกชายที่นั่งอีกฝั่งของโต๊ะถึงเรื่องที่เพิ่งนึกขึ้นได้

“เมื่อเช้าแม่พึ่งโทรคุยกับน้าปรางมา น้าปรางบอกว่าเดือนหน้ามหาลัยเปิดหนูชะเอมจะขึ้นปีสองแล้ว ขุนช่วยทำหน้าที่ไปรับไปส่งน้องเรียนหน่อยได้มั้ย แม่ไม่อยากให้น้องนั่งรถโดยสารไปเอง อีกอย่าง...”

“ได้ครับ”

ไม่ทันที่ของขวัญจะได้พูดจบประโยค คำพูดหว่านล้อมต่างๆที่เธอคิดเอาไว้ว่าจะพูดยังไงให้ลูกชายของเธอยอมไปรับไปส่งเด็กสาวที่มหาลัยก็ต้องกลืนหายเข้าไปในลำคอทันทีเมื่อได้ยินคำตอบตกลงของลูกชายพูดแทรกขึ้นมา ทำให้คนเป็นแม่อย่างเธอยิ้มกว้างออกมาด้วยความพอใจเป็นที่สุด

“ขอบใจนะลูก ส่วนเรื่องที่หนูชะเอมดื้อกับลูกเดี๋ยวแม่จะพูดกับน้องให้ว่าให้เชื่อฟังลูกหน่อย ดีมั้ย” ได้ทีจึงขอประจบลูกชายสักหน่อย ไม่งั้นเกิดลูกชายเปลี่ยนใจขึ้นมาเพราะเรื่องเล็กน้อยจะแย่เอา

“ครับ”

ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งไม่ต่างจากน้ำเสียงที่เอ่ยตอบคนเป็นแม่ ดูภายนอกเขาเหมือนไม่รู้สึกอะไร ทว่าภายในเขาคิดอะไรอยู่ไม่มีใครสามารถรู้ได้นอกจากตัวเขาเอง

...

เมื่อถึงเวลาเข้านอน ด้านชะเอมที่ต้องเปลี่ยนผ้าอนามัยแต่ดันลืมไปเสียสนิทว่าผ้าอนามัยที่ซื้อไว้เมื่อตอนกลางวันยังอยู่ใต้เบาะรถของอีกคน หากจะออกไปเอาก็ต้องไปขอกุญแจรถจากเจ้าของเพื่อเปิดเบาะ แต่ทว่าในตอนนี้ดันไม่กล้าสู้หน้าเขา เธอจึงหันไปมองเจ้าขาที่นอนไถโทรศัพท์อยู่ข้างๆก่อนจะเอ่ยเรียกออกไป

“พี่เจ้าขา”

“หื้ม” เจ้าขาจึงหันมาขานรับในลำคอ

“พอดีเอมจะเปลี่ยนผ้าอนามัยค่ะ แต่เอมลืมผ้าอนามัยไว้ใต้เบาะรถพี่ขุน“

“...?...”

“คือว่าเมื่อตอนเที่ยงพี่ขุนพาเอมออกไปกินก๋วยเตี๋ยว ผ้าอนามัยเอมหมดพอดีเอมก็เลยแวะซื้อมาด้วย แต่เอมใส่ไว้ใต้เบาะรถพี่ขุน กะว่าถึงบ้านแล้วค่อยเอาแต่ดันลืมค่ะ”

“อ๋อ เอมจะให้พี่ออกไปเอาเป็นเพื่อนใช่มั้ย”

“ใช่ค่ะ”

“ได้งั้นไปกัน แต่เดี๋ยวไปขอกุญแจรถที่พี่ขุนก่อน”

“ค่ะ” ใจจริงเธอก็อยากจะขอให้เจ้าขาไปเอามาให้เอง ทว่าก็เกรงใจ อย่างน้อยพาไปเป็นไม้กันหมาตัวใหญ่ก็ยังดีกว่าที่เธอต้องไปคนเดียว

จากนั้นสองสาวก็พากันไปหาอีกคนที่ห้อง ก่อนจะเป็นเจ้าขาที่เคาะประตูเรียกพี่ชาย

ก๊อกๆ!

“พี่ขุน”

...รอไม่นานเจ้าของห้องก็เปิดประตู

เจ้าขุนที่เปิดประตูออกมาก็มองน้องสาวตัวเองเล็กน้อยแล้วจึงมองไปยังคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างหลังน้องสาวของเขา ก่อนจะได้ยินน้องสาวพูดขึ้น

“น้องบอกว่าลืมของที่ซื้อไว้ใต้เบาะรถพี่ขุนก็เลยชวนเจ้าออกมาเอา เจ้าขอกุญแจรถหน่อยค่ะจะพาน้องลงไปเอาของ”

สิ้นคำบอกกล่าวของน้องสาว เจ้าขุนก็ไม่ได้ตอบหรือพูดอะไร จากนั้นก็หันหลังเดินเข้าห้องไป ไม่นานก็เดินกลับออกมาหาสองสาวพร้อมกับกุญแจรถในมือ

“ตามมา” พูดจบเขาก็เดินนำลงบันไดไป สองสาวเห็นเช่นนั้นจึงรีบเดินตามไปทันที ด้านชะเอมที่ไม่ได้คิดไว้ว่าจะเป็นเช่นนี้ ทว่ายังดีที่มีเจ้าขาอยู่ด้วยเธอจึงอุ่นใจ เพราะอีกคนคงไม่กล้ารังแกเธอต่อหน้าน้องสาวเขาแน่

เมื่อพากันเดินมาถึงรถ เจ้าขุนจึงเปิดเบาะรถแล้วหยิบถุงผ้าอนามัยขึ้นมาก่อนจะยื่นมันให้คนตัวเล็ก เธอจึงยื่นมือมารับด้วยท่าทีเก้ๆกังๆ จนเจ้าขาที่สังเกตเห็นจึงพูดขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มๆ

“ไม่ต้องเขินหรอกเอม เรื่องแบบนี้พี่ขุนเค้าชินแล้ว พี่ขุนยังเคยไปซื้อผ้าอนามัยให้พี่ใช้ด้วยนะ”

ชะเอมได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรกลับไป เอาแต่ยืนยิ้มแห้งๆอย่างคนทำตัวไม่ถูก ด้านเจ้าขาจึงเอ่ยพูดต่อ

“ได้ของแล้วก็กลับเข้าบ้านกันเถอะ”

“ค่ะ” ชะเอมพยักหน้าตอบรับทันที แล้วรีบกอดแขนเจ้าขาพาเดินเข้าบ้านไปอย่างไว ทำเอาเจ้าขานึกงงกับความรีบร้อนของเธอแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

ด้านเจ้าขุนยังคงยืนอยู่ที่เดิม ขณะดวงตาคู่คมมองตามหลังคนตัวเล็กที่กำลังเดินเข้าบ้านไปกับน้องสาวของเขา ทว่าเมื่อเห็นคนตัวเล็กเหลียวหลังมามองกันขณะที่เธอยังคงเดินไปข้างหน้า เขาจึงยักคิ้วข้างขวาให้เธอหนึ่งที พอเธอเห็นเช่นนั้นก็รีบหันกลับไปอย่างไวทำให้เธอเสียหลักเกือบสะดุดเท้าตัวเองล้ม เมื่อเห็นความโก๊ะของคนตัวเล็กเขาก็ตกใจเกือบจะพุ่งตัวเข้าไปรับเธอตามสัญชาตญาณ แต่ดีที่น้องสาวเขาจับเธอไว้ได้ทัน 

"เป็นอะไรมั้ยเอม"

"เอ่อ ไม่ค่ะ เอมไม่เป็นไร"

พอเห็นว่าคนตัวเล็กไม่เป็นอะไรปากหยักก็ยิ้มออกมาไม่หยุด ทั้งเอ็นดูทั้งขำในเวลาเดียวกัน

ซึ่งที่จริงก่อนหน้าตอนที่เขาเปิดเบาะรถเพื่อจะเอาเบียร์ที่ซื้อมาพร้อมกับผ้าอนามัยของคนตัวเล็ก เขาเลือกที่จะหยิบเบียร์ไปอย่างเดียว เพราะรู้อยู่แล้วว่ายังไงคนตัวเล็กก็ต้องมาตามเอาของที่เขาอย่างแน่นอน แต่ก็น่าเสียดายที่เธอดันพาน้องสาวของเขามาด้วย ไม่งั้นคงมีโอกาสแกล้งเธอได้เยอะกว่านี้...