15

“ฉะ... ฉันหิวจริง ๆ นั่นแหละ ทำไมเหรอ ฉันกินข้าวแค่สามจาน คงไม่ทำให้เจ้าของเกาะผู้แสนร่ำรวยอย่างคุณจนลงหรอกกระมัง” คนหน้าแดงยอมรับ พลางกัดปากตัวเองเบา ๆ กุมภ์ขยับมากัดปากเธอเร็ว ๆ ด้วยเช่นกัน

“อุ๊ย!” กุลยายกมือขึ้นแตะริมฝีปากด้วยท่าทีเขินอาย

“เห็นคุณชอบกัดปากตัวเองเวลาเถียงไม่ออก ผมเลยช่วยกัดไง” เขาแหย่คนน่ารักใต้ร่าง

“ถอยไปได้แล้วคุณ ฉันอึดอัด”

“คุณมีคู่หมั้นแล้วเหรอ” กุมภ์ถามตรงประเด็นแบบไม่อ้อมค้อมอีก สีหน้าของกุลยาสลดวูบลงไปในทันที

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ”

“คุณทำลายฉัน ฉันจะมีหน้าไปเจอคู่หมั้นของฉันได้ยังไงกัน” กุลยาตาแดง ๆ ทำท่าเหมือนจะร้องไห้

“เลิกกับมันไปซะ ผมจะรับผิดชอบคุณเอง”

“คุณพูด... พูดว่าอะไรนะ” เธอตกใจประโยคของเขา แทนที่เขาจะสำนึกผิด กลับบอกให้เธอไปเลิกกับคู่หมั้นของตัวเอง

“ผมบอกว่าผมจะรับผิดชอบคุณเอง”

“ฉันไม่ต้องการความรับผิดชอบจากคุณ ฉันไม่ได้รักคุณ” ประโยคนั้นทำให้กุมภ์อึ้งไป

“ผมก็ไม่ได้รักคุณเหมือนกัน แต่ผมทำอะไรคุณไปแล้วก็ต้องรับผิดชอบ”

กุมภ์รู้สึกว่าหัวใจของเขากระตุก มันจริงเหรอที่เขาไม่ได้รู้สึกพิเศษกับคนใต้ร่าง

เอาเถอะ! มันอาจจะยังไม่ใช่ความรัก แต่เขาก็ยอมรับว่ามันบังเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นในหัวใจ แบบที่เขาไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน

“เก็บความหวังดีของคุณเอาไว้เถอะ ฉันไม่ต้องการ แค่คุณปล่อยฉันไปก็พอแล้ว ที่ผ่านมาฉันคิดว่าฉันทำทานให้คุณก็แล้วกัน” เธอโกรธเขาจริง ๆ เขาทำให้เธอไม่คู่ควรกับพจน์อีก พจน์คือผู้ชายที่เธอรักและคิดว่าจะแต่งงานด้วย

“อ้อ... เหรอ คุณเหมือน้องสาวคุณเป๊ะเลย” กุมภ์พูดอย่างโมโห

“เหมือนยังไง”

“ชอบทำทานร่างกายให้ผู้ชาย ก็ดีเหมือนกันนะ คุณช่วยทำทานให้ผู้ชายอดอยากหิวโซแบบผมอีกสักวันสองวันก็แล้วกัน ผมอยู่บนเกาะมาเป็นแรมเดือนยังไม่มีสาวๆ ตกถึงท้องเลย อดอยากปากแห้ง โคตรหิวเซ็กซ์มากเลยตอนนี้”

“บ้า! คุณพูดเหมือนคุณกินเนื้อคนเป็นอาหาร” เธอยอมรับว่าโกรธเขาจริง ๆ แต่พอได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็อดจะหลุดขำออกมาเสียไม่ได้ อยู่กันมาสักระยะพอจะรู้ว่าเขาโหดไม่จริง ชอบทำท่าโหดใส่เธอ แต่ก็ไม่โหดจริงๆ สักที

“ผมจะกินคุณทั้งตัวเลย”

“นี่คุณปล่อยนะ” กุลยาดิ้นเมื่อเขาซุกใบหน้าเข้าหา กำลังขบขันก็แปรเปลี่ยนเป็นตกใจในทันที

“ไม่ปล่อย” เขากอดรัดแน่นขึ้น

“ฉันขอร้อง”

“อ้อ... ขอร้องให้ทำเร็ว ๆ เหรอ” กุมภ์ปลดเสื้อผ้าอาภรณ์ของเธอออกอย่างรวดเร็ว กุลยาปัดป้อง ก่อนจะกอดตัวเองเอาไว้อย่างเขินอายที่ต้องมาแก้ผ้าต่อหน้าเขาอีกแล้ว

กุมภ์รวบข้อมือน้อยของเธอเอาไว้ ก่อนจะกดไปกับหัวเตียง แล้วซุกหน้าเข้าหาทรวงอกอวบอิ่มที่เขาชอบแกล้งพูดว่ามันแบนเหมือนไม้กระดาน ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วเขาหลงใหลความอวบอิ่มของมันมากแค่ไหน

“อื้อ...” กุลยาร้องครางเมื่อโดนริมฝีปากร้อนดูดยอดอกจนแข็งเป็นไตแล้วร่างกายของเธอก็เปลือยเปล่าในเวลาอันรวดเร็ว

“คุณ! ไม่เอานะ ตรงนั้นไม่ได้”

“ผมชอบ ให้ผมใช้ลิ้นให้คุณนะ” น้ำเสียงของเขาแหบพร่ายามที่ใบหน้าแนบชิดลงไปหาหน้าท้องแบนราบ ระเรื่อยลงไปยังซอกขาด้านใน เขาตวัดลิ้นลามเลียเบา ๆ ซุกหน้าเข้าหากลีบผกากรองแสนสวย หญิงสาวถึงกับหอบหายใจสะท้านยามที่เขาซุกซบเข้าหา เพื่อเชยชิมความหอมหวานอย่างหิวโหย

กุลยาเผลอเด้งสะโพกขึ้นไปรับปากร้อนที่ซุกแทรกเข้ามาภายในร่องชุ่มฉ่ำ เขาดูดรัดเม็ดทับทิมสีแดงสดอย่างเร้าอารมณ์จนมันสั่นระริกด้วยความกระสันเสียว ก่อนที่ลิ้นหนาสากร้อนจะสอดแทรกเข้าชำแรกภายในเพื่อหยั่งน้ำหวานหอมกรุ่น

เธอตอบรับลิ้นของเขาด้วยการปลดปล่อยน้ำหวานออกมาให้เขาดูดกินอย่างเอร็ดอร่อย สมองของกุลยากำลังมึนเบลอ เคลิบเคลิ้มไปกับรสชาติของเพศรสที่เขาปลุกเร้ามันขึ้นมา

เธอไม่อยากยอมรับว่าชอบมันและอยากได้มากกว่านี้

“อื้อ... คุณ” เธอลืมตามองยามที่ส่วนปลายของความแข็งแกร่งกำลังสอดแทรกเข้ามาในเรือนร่างของเธอ กุลยาได้สติก็ถอยสะโพกหนีแต่ติดมือหนาของเขาที่กอบกุมเอาไว้ไม่ยอมให้เธอละหนีไปไหนได้ เธอส่ายหน้าไปมากัดปากด้วยความเสียวซ่าน

“ผมชอบจังเวลาคุณทำหน้าแบบนี้ ผม... กำลังจะเข้าไปในตัวคุณแล้วนะ” นายหัวหนุ่มกอบกุมใบหน้าของเธอเอาไว้ก่อนจะบดจูบอย่างดูดดื่มแล้วประคองศีรษะของเธอให้มองว่าตอนนี้กลางลำตัวกำลังเกิดอะไรขึ้น

กุลยาร้องครางเสียงหลงยามที่เห็นว่าร่างกายใหญ่โตซุกแทรกเข้ามาในเรือนร่างของเธอจนมันอึดอัดคับแน่นไปหมด

กุมภ์ครางยาวยามที่ร่างกายของเธอบีบรัดท่อนกายของเขาทุกทิศทาง บ่งบอกว่าเธอกำลังเสียวซ่านไม่ต่างจากเขา

“คุณตอดรัดผม จนแทบทนไม่ไหว” เป็นประโยคที่เขากำลังยั่วแหย่เธอ กุลยาหน้าแดงหนักขึ้นไปอีก เธออยากรัวกำปั้นทุบอกแกร่งของเขานัก แต่สิ่งที่ทำได้คือเริ่มร้องครางหนักขึ้นเมื่อเขาเริ่มโยกอยู่บนตัวเธอ

“ผม... ชอบเวลาคุณตอดผมแบบนี้” เขาพูดมันออกมาด้วยน้ำเสียง      แหบพร่า แต่ทำเอาคนใต้ร่างหน้าร้อนซู่ เขาจะทำอะไรก็ทำไปสิ ทำไมต้องมาบรรยายให้เธอรู้สึกสยิวตามไปด้วยนะ

“โอ้... แน่นมากเลยรู้ไหมเมียจ๋า” กุมภ์แกล้งแหย่คนที่เอาแต่หลับตาหนี เบือนหน้าไปทางอื่น ได้ผลจริงตามคาด เธอลืมตาขึ้นแล้วถลึงตาใส่เขาทันที

“ฉันไม่ใช่เมียคุณ”

“แบบนี้แหละเรียกเมียจ๋า ผมกระแทกแล้วเรียกเมียจ๋า ๆ ได้ไหมครับ อ๊า... เมียจ๋า” เขาแกล้งทำเสียงกระเส่า ทำเอากุลยาหน้าแดงขนลุกซู่

“อย่าเรียกแบบนั้นนะ ฉันจั๊กจี้จะบ้าตาย”

“อย่าเพิ่งบ้าตายครับ มาช่วยผมโยกกันดีกว่า ผมกำลังจะขาดใจแล้ว อ๊า... กำลังจะขาดใจจริงๆ นะ”

“คนลามก นี่คุณ!” เธอกำลังจะด่าว่าเขาแต่ใบหน้าหล่อเหลาที่ขยับเข้ามาจนชิดใกล้เพื่อมองสบตา ทำให้กุลยาชะงัก

“คุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ” เขาหยุดนิ่งไล้สะโพกของเธอเบา ๆ กุลยาหน้าร้อนซู่รับรู้ได้ถึงแก่นกายที่ฝากฝังอยู่ในเรือนร่าง เธอกัดปากอีกครั้งเพราะรู้สึกอายกับความรู้สึกของตัวเอง เธออยากให้เขาขยับเร็วขึ้นกว่านี้แทนที่จะหยุดนิ่งแบบนี้

“ฉันไม่... ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย ว้าย!” กุลยาทำปากแข็งใส่ก่อนจะร้องเสียงหลงเมื่อเขาจับร่างของเธอขึ้นไปอยู่เหนือร่างแทน

เธอนั่งทาบทับเขาเอาไว้ทั้ง ๆ ที่ยังสอดประสานกันอยู่ กุลยารีบวางมือบนหน้าท้องแกร่งของเขาเพื่อทรงตัว แล้วร่องสาวก็เผลอตอดรัดเขาถนัดถนี่จนได้เห็นใบหน้าเหยเกของเขาพร้อมด้วยการซู้ดปากเหมือนกินพริกเผ็ด ๆ เข้าไปกำมือใหญ่

เธอบิดตัวจะขยับหนีก็ต้องนิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่านเพราะผนังอ่อนนุ่มของเธอกำลังเสียดสีเบียดรัดความเป็นชายของเขาไม่ยอมให้ละห่าง

“จะหนีไปไหน คุณเสียวขนาดนี้ไม่ทำต่อให้เสร็จล่ะ”

“ฉันทำไม่เป็น” คนพูดกัดริมฝีปาก หน้าแดงซ่าน แก้มร้อนผ่าวราวจะเป็นไข้

“งั้นผมทำแทนนะ”

“วะ... ว้าย อ๊าย... คุณ อื้อ” เธอร้องครางเมื่อเขากุมสะโพกของเธอเอาไว้ ก่อนที่จะรัวสะโพกสอบแข็งแรงขึ้นไปหา ร่างของกุลยาสะท้านอยู่บนร่างของเขา ขาของเธอแยกออกจากกันอย่างอัตโนมัติยามที่เขาอัดกายเข้าหาอย่างล้ำลึกมิดเม้น

กุลยาร้องครางด้วยความซ่านเสียวกดหน้าท้องแกร่งของเขาเอาไว้แน่นเพื่อหาที่ยึด เธอเกร็งกระตุกอยู่บนร่างของเขา ร้องครางเสียงหลงไม่เป็นภาษายามที่เสร็จสมอารมณ์หมาย