LOGIN“ผู้หญิงโคตรใจแข็ง โอ๊ย!” กุมภ์ขยับตัวไปมาก่อนจะร้องครางออกมา
“คุณกุมภ์เป็นอะไรเหรอ ปวดท้องมากเหรอคะ” นุชรีเอ่ยถามพี่ชายด้วยความเป็นห่วง
“เปล่าครับ คุณกุมภ์ปวดก้น”
“คะ? ปวดก้นเป็นอะไรคะ” นุชรีเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ตอนล้างรถคุณกุมภ์ล้มก้นจ้ำเบ้าน่ะ”
“ไปทำอีท่าไหน”
“ไม่ทำท่าไหน แต่กำลังคิดท่าเซ็กซี่ ๆ ให้เมียเห็น เมียจะได้หวั่นไหว ก็เลยต้องล้ม แบบเจ็บจริงไรจริงงี้ ไม่มีสแตนด์อินด้วย”
“ฮ่า ๆ ๆ” นุชรีหัวเราะพี่ชายจนท้องแข็ง
“คุณกุมภ์ขอคุณกุลแต่งงานหรือยังคะ”
“ขอแล้วแต่เขายังลังเล แล้วคุณนุชล่ะ โทร. หาคุณกุมภ์มีอะไร ตอนแรกนึกว่ามีผัวจนลืมพี่ไปแล้ว”
“นั่นปากเหรอคะ ตบปากสองทีข้อหาพูดไม่เพราะ คุณนุชแค่จะโทร. มาบอกว่าคุณนุชจะแต่งงานกับพี่นะแล้วนะคะ”
“ยินดีด้วยนะ ยังไงก็ต้องรีบแต่งละ ปล่อยไว้นาน ๆ ไม่ได้”
“ทำไมถึงปล่อยไว้นาน ๆ ไม่ได้วะไอ้กุมภ์ หรือว่ามึงคิดแผนการชั่วร้ายจะทำให้กูผิดใจกับนุชอีก” คนที่แนบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ นุชรีคือชัยชนะ ทำให้กุมภ์รู้ว่าตอนนี้ชัยชนะไปหาน้องสาวของเขาที่ประจวบคีรีขันธ์
“เปล๊า” กุมภ์ทำเสียงสูง
“เปล่าอะไรของมึง”
“กูกลัวน้องกูท้อง”
“บ้า! กูไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก”
“กูขอแช่งให้มึงเป็นหมันถ้ามึงตอแหล”
“ไอ้โรคจิต กูทำไปไม่กี่ครั้งเอง”
“ใส่ถุงยางไหม”
“ใส่สิวะ มึงจะเสียงดังให้นายแม่ได้ยินเหรอ”
“แน่เหรอว่ามึงไม่ได้แอบเจาะถุงยางให้น้องกูท้องถึงได้รีบแต่งขนาดนี้”
“ใครจะไปทำอะไรบ้าบอแบบนั้น กูรีบแต่งเพราะกูกับนุชรักกันมานานแล้ว เราผ่านอะไรกันมาเยอะก็ถึงเวลาที่ต้องแต่ง”
“ถ้ามึงโกหกขอให้มึงหมดสมรรถภาพทางเพศ”
“ไอ้ ไอ้ ท้องก็ท้องสิวะ ทำไมมึงต้องมาดักกูทุกทางด้วย”
“พี่นะไม่ได้เจาะถุงยางหรอกค่ะ คุณนุชนี่แหละเป็นเจาะเอง” น้องสาวคนสวยยกมือยิ้มแฉ่งให้พี่ชายที่เคารพรัก
“คุณกุมภ์แค่พูดเล่น นี่คุณนุชเอาจริงเหรอ” กุมภ์อ้าปากหวอใส่โทรศัพท์
“จริงซะที่ไหนล่ะ ฮ่า ๆ ๆ” ชัยชนะกับนุชรีหัวเราะท้องแข็ง ก่อนที่ทั้งสองจะพลัดตกจากเก้าอี้หงายหลังลงไปเลย
“ตายแล้ว!”
“ใครตายคะ” กุลยาเอ่ยถามทำให้กุมภ์ถึงกับสะดุ้ง
“ก็เพื่อนผมกับน้องสาวตกเก้าอี้ตอนนี้สายตัดไปแล้ว”
“ตายแล้ว เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้”
“เดี๋ยวผมโทร. ไปถามก่อน” กุมภ์โทร. กลับไปถามไถ่อาการ คนที่รับคือนารีน้าสาวของเขา
“คุณน้าครับ เมื่อกี้ผมคุยกับสองคนนั่นอยู่ จู่ ๆ ก็หงายหลังตกเก้าอี้เฉยเลย ตอนนี้เป็นยังไงบ้างครับ ผมเป็นห่วง” กุมภ์เอ่ยถามอย่างร้อนใจ
“ตอนนี้น้าให้คนขับรถพาไปโรงพยาบาลแล้วจ้ะ ล้มลงกับพื้นน่าจะเดี้ยงทั้งสองคน ขากับแขนหักด้วยจ้ะโดนโต๊ะล้มทับ”
“ตายแล้ว!” กุมภ์อุทาน
“ยังไม่ตายจ้ะ” นารีรีบพูด
“ครับ ยังไม่ตายก็ยังไม่ตายครับคุณน้า ผมแค่อุทานเฉย ๆ ครับ”
“แค่นี้ก่อนนะกุมภ์ มีอะไรน้าจะรีบแจ้งข่าวเราไปเลยนะ”
“ครับคุณน้า” กุมภ์วางสายด้วยสีหน้าเป็นกังวล
“เป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถาม
“อาการแย่ครับ ล้มลงโดนโต๊ะทับน่าจะต้องแอดมิตเข้าโรงพยาบาลครับ”
“ตายแล้ว”
“ยังไม่ตายครับ”
“ฉันแค่อุทานค่ะ”
“อ้อ... ครับ” กุมภ์มองหญิงสาวนิ่ง
“นี่ค่ะยา” เธอรีบยื่นยาให้เขา เป็นยาแก้ท้องเสียอีกทั้งยังรักษาโรคกระเพาะอาหาร กุมภ์รับไปกินอย่างว่าง่าย แต่พอขยับตัวก็ต้องนิ่วหน้าเพราะปวดก้น
“เป็นอะไรมากไหมคะ ฉันเห็นคุณนิ่วหน้าเหมือนปวดท้องมาก”
“ผมปวดก้นนิดหน่อยครับ”
“เป็นอะไรคะ”
“ผมฝึกวิชาการต่อสู้ท่าพิเศษตอนล้างรถ มันผิดพลาดนิดหน่อยเลยทำให้ปวดก้นนิดหน่อย สงสัยไม่ได้ฝึกนาน”
“ท่าพิเศษ ที่คุณล้มก้นจ้ำเบ้าน่ะเหรอคะ”
“อย่าเรียกล้มเลยครับ เรียกว่ายืดเส้นยืดสายออกกำลังกายฝึกท่าการต่อสู้มากกว่าครับ”
“ค่ะ” กุลยายิ้มขำคนหน้ามึนชอบแถ
“ผมยังปวดท้องอยู่เลยครับ” เขาจับมือเธอมาแนบกับใบหน้าด้วยท่าทีออดอ้อน
“ไม่ต้องมาอ้อนฉันเลย”
“ผมอยากอ้อนคุณนี่นา”
“อุ๊ย!” เธออุทานเมื่อเขาขยับมานอนหนุนตักเธอ ทำตาปริบ ๆ เอามือเธอมาซุกแล้วกอดเอาไว้ด้วยท่าทีอ้อนหนักขึ้นไปอีก
“คุณน่ะ ปล่อยเลยนะคะ”
“หนุนตักคุณแล้วดีจัง ตักคุณอุ่นมากเลยนะครับ”
“คุณนี่” เธอขยับแต่เขาก็หลับตานอนด้วยท่าทีออดอ้อน ทำเอากุลยาลุกหนีไม่ได้ ใจอ่อนยอมให้เขานอนหนุนตักจนได้
“คุณทายาที่ก้นให้ผมหน่อยสิครับ”
“บ้าน่ะสิคะ” กุลยาหน้าแดงก่อนจะต่อว่าเขา
“ก้นผมช้ำพรุ่งนี้น่าจะขับรถไม่ได้แน่ ๆ เลยครับ”
“เอ่อ... ฉันขับให้เอาไหมคะ”
กุลยารีบอาสาอย่างมีน้ำใจ ก่อนจะกัดปากตัวเองว่าไม่น่าเลย
“จริงเหรอครับ” เขามองเธอตาใส ท่าทีเหมือนลูกแมวขี้อ้อน
“ฉันก็พอขับรถได้นะคะ อีกอย่างก็อยากไปเยี่ยมคุณนุชด้วยเหมือนกัน ฉันเป็นห่วงคุณนุชน่ะค่ะ”
“คุณนุชคงดีใจที่คุณจะไปเยี่ยม”
“คุณนุชดีกับฉันมากค่ะ”
“ผมเกรงใจจัง” คนพูดหลุบตาลงอย่างเจ้าเล่ห์ แต่หัวใจลิงโลด
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันทายาที่ก้นให้คุณก็ได้”
“ไม่เป็นไรครับ ผมเกรงใจ”
“เอาเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันทายาให้คุณเอง”
“อย่าครับ” คนห้ามปรามรีบเอามือปิดหน้าด้วยความอาย เขาแค่พูดเล่น ไม่คิดว่าเธออยากจะทาให้จริง ๆ จัง ๆ แบบนี้
“ตายแล้ว ทำไมถึงช้ำหนักขนาดนี้ล่ะคะ ก้นคุณช้ำเขียวเชียว”
“อะไรเขียวจ๊ะแม่กุล” คุณยายที่เดินผ่านมาเอ่ยถาม
“ก้นของคุณกุมภ์น่ะค่ะ ช้ำเขียวไปหมดเลย”
“ตายแล้ว จริง ๆ ด้วย รีบไปหายามาทาเลยแม่กุล โถ... พ่อกุมภ์คงเจ็บน่าดู”
“คือไม่ต้องก็ได้ครับ”
กุมภ์รีบเอ่ยบอกแต่เพราะกุลยากดเอาไว้ให้นอนคว่ำ พลางชี้ชวนให้คุณยายดูแผล ทำให้เขาหนีไปไหนไม่รอด สองยายหลานตกอกตกใจ ก่อนที่คนเป็นหลานจะรีบไปหายามาทาให้อย่างกระตือรือร้น
“ไม่ได้ ก้นเราเขียวช้ำไปหมด นี่คงเจ็บน่าดู ไม่ทายาจะหายได้ยังไงกัน” คุณยายทำเสียงดุ
“คือไม่เจ็บเท่าไหร่หรอกครับ”
กุมภ์อยากตะโกนบอกว่าตอนนี้เขาอายมากกว่า นายหัวหนุ่มหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู เขาไม่ได้เจ็บเลยจริง ๆ ในเวลานี้ แต่เขาโคตรอายจนแทบเอาหน้ามุดเตียงหนี ได้ยินคุณยายพิตรกับ
กุลยาวิพากษ์วิจารณ์ก้นเขียว ๆ ช้ำ ๆ ของตัวเองแล้วทำให้กุมภ์นอนกัดหมอนด้วยความรู้สึกชอกช้ำระกำทรวงเหลือจะกล่าว
“ยาของยายรับรองว่าทาแล้วหายแน่นอน เป็นน้ำมันว่านสูตรพิเศษ กลิ่นหอมมาก ๆ เลยนะพ่อกุมภ์”
ได้ยินคุณยายพูดอยู่ใกล้ ๆ หู แล้วมือของกุลยาก็ทายาให้ให้ตรงที่ก้น ดีที่เขามีบ็อกเซอร์ติดก้นกันโป๊ ไม่อย่างนั้นคงอุจาดตาไม่น้อย
“ตาปรือเชียว สงสัยจะสบายที่เราทายาให้” คุณยายพูดอย่างเอ็นดู พลางลูบศีรษะ กุมภ์กะพริบตาปริบ ๆ สมองลอยคว้างไปหมด เขาไม่ได้สบายที่โดนทายา เขาเมากลิ่นน้ำมันว่านสูตรพิเศษของคุณยายจนมึนศีรษะไปหมดแล้ว
“จริง ๆ ด้วยค่ะ น้ำมันว่านร้อยแปดของคุณยายหอมมากเชียวค่ะ ตอนคุณกุมภ์ล้มไม่รู้ว่าเจ็บตรงหลังด้วยหรือเปล่าเพราะเอาหลังลง งั้นเดี๋ยวกุลนวดที่ไหล่ให้คุณกุมภ์ด้วยนะคะ”
“คือไม่... อึก อึก”
กุมภ์ทำได้แค่เสียงอู้อี้ในลำคอเพราะกุลยาจัดการขึ้นทาบทับนวดน้ำมันกลิ่นหอมบันลือโลกให้แทบจะทันที เพียงแค่กลิ่นของมันเตะจมูก สติของเขาก็ดับวูบลงในทันที กุมภ์ฟื้นขึ้นมาในตอนสายของอีกวัน
และพบว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่...
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห







