LOGIN“คุณเป็นยังไงบ้างคะ”
กุลยายิ้มพลางเอ่ยถาม กุมภ์ยิ้มหวานตอบกลับ เมียเป็นห่วงเป็นใยแบบนี้ก็รู้สึกดีไม่น้อย
“ผมโอเคแล้วครับ”
“ก้นคุณยังระบมอีกไหมคะ”
“ไม่แล้วครับ” คนตอบมีท่าทีเขินอาย กัดริมฝีปากเล็กน้อย
“ต้องเป็นเพราะน้ำมันสูตรพิเศษของคุณยายแน่ ๆ เลยค่ะ”
กุลยาเอ่ยขึ้น กุมภ์ถึงกับสำลักขณะรับน้ำจากหญิงสาวมาดื่มแก้กระหาย
“แค่ก ๆ ๆ” เขาตบอกไปมาหน้าแดงก่ำไปหมด
“อย่ารีบสิคะ ค่อย ๆ ดื่ม ไม่มีใครแย่งคุณหรอก”
“ขอบคุณครับ” เขาเอ่ยขอบคุณด้วยใบหน้าเหยเก
“น้ำมันสูตรพิเศษของคุณยายดีมากเลยนะคะ ท่านเป็นคนเคี่ยวเองกับมือ ใส่สมุนไพรหลายชนิดเชียวค่ะ เอาไว้ฉันจะแบ่งมาให้คุณสูดดมนะคะ ใช้แทนยาดมได้เลยค่ะ สูดดมแล้วสดชื่นเพราะว่าหอมมาก”
“อย่าเลยครับ ผมเกรงใจ” กุมภ์รีบพูดจนลิ้นพันกันครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว!!!
“เดินทางดี ๆ นะจ๊ะ เราก็อย่าขับรถเร็วล่ะ ยายเป็นห่วง ฝากของเยี่ยมไปให้หนูนุชกับผู้กองด้วยนะ สองคนนั้นมีน้ำใจเหลือเกิน เวลามาหายายเอาของมาฝากเยอะแยะไปหมด” คุณยายอวยพรเป็นอย่างดี ตอนนี้รู้ว่าหลานสาวกับกุมภ์มีใจตรงกัน อีกทั้งกุมภ์ก็เป็นคนดีมีน้ำใจ ช่วยเหลือชีวิตท่านเอาไว้ การที่หลานสาวจะเดินทางไปเยี่ยมชัยชนะกับนุชรี ท่านก็ไว้วางใจว่ากุมภ์จะสามารถดูแลหลานสาวของท่านได้
“ค่ะคุณยาย”
“จริง ๆ ผมขับรถได้แล้วนะครับ” กุมภ์เอ่ยขึ้น
“ก้นคุณยังเขียวช้ำอยู่เลยค่ะ ให้คุณเอนตัวนั่งสบาย ๆ ดีกว่าค่ะ” เธอบอกอย่างมีน้ำใจ
“ไม่ต้องย้ำเรื่องก้นผมมากก็ได้นะครับ” กุมภ์พูดอย่างเขินอาย
ยายหลานหัวเราะร่วนประสานเสียงกันในทันทีที่ได้ยินกุมภ์พูดเช่นนั้น ถ
“งั้นเราไปกันเถอะค่ะ” กุลยาเอ่ยชวน แอบขำท่าทีของกุมภ์ไม่น้อย
“งั้นผมไปก่อนนะครับคุณยาย” กุมภ์ยกมือไหว้ก่อนจะกอดท่านพลางกระซิบที่ริมหู
“กลับมาผมจะบอกข่าวดีนะครับ จะขอกุลแต่งงานที่ประจวบฯ ท่ามกลางหาดทรายสีขาวและท้องทะเลสีครามครับ”
“ดีมากจ้ะ” คุณยายพิตรยิ้มกริ่ม
“ผมจะไม่ทำให้คุณยายผิดหวังเลยครับ”
“เราวางแผนทั้งหมดเหรอ” คุณยายยังกระซิบถามขณะกอดรัดกุมภ์ไม่ยอมห่าง ทำเอากุลยามองอย่างอิจฉานิด ๆ เพราะคุณยายไม่เคยกอดรัดใครนอกจากเธอ
“วางแผนอะไรเหรอครับ”
“แกล้งล้มก้นจ้ำเบ้าทำให้ขับรถไม่ค่อยได้ ต้องให้แม่กุลเขาไปด้วย”
“อ้อ... คุณยายฉลาดจังครับ” กุมภ์เออออห่อหมด
“แต่ยายว่าเราลงทุนเยอะไปนะ ก้นเขียวช้ำไปหมดเลย สงสัยจะล้มแรง”
“มันผิดพลาดทางเทคนิคนิดหน่อยครับ แต่ถือว่าคุ้มค่า จริง ๆ คุณยายไม่ต้องย้ำเรื่องก้นผมมากกว่าได้นะครับ”
“เอาละ ๆ ไปได้แล้ว ไม่ต้องรีบนะ ค่อย ๆ ขับรถ”
คุณยายอวยพรอีกครั้งหลังจากที่กุมภ์ผละออกจากอ้อมแขนของคุณยายเรียบร้อยแล้ว
“คุณยายขา... หนูขอกอดคุณยายด้วยสิคะ” กุลยาไม่ยอมน้อยหน้า โผเข้ากอดคุณยายเช่นเดียวกัน
“โชคดีมีชัยนะจ๊ะ” คุณยายกอดรัดหลานรักแน่น ๆ ด้วยความรัก
“ค่ะคุณยาย”
“ขับรถดี ๆ นะ ฝากเยี่ยมผู้กองนะกับหนูนุชด้วย”
“ค่ะคุณยาย” กุลยากอดผู้เป็นยายเสร็จก็รีบขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ
“คุณอย่าเอาเรื่องที่คุณกับคุณยายทายาที่ก้นให้ผมนะครับ”
กุมภ์เอ่ยขึ้นหลังจากที่คาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยแล้ว และรถก็เคลื่อนออกจากบ้านสวนของคุณยายอย่างไม่รีบร้อน
“คุณกลัวคุณนุชล้อคุณเหรอคะ”
“ใช่น่ะสิ คุณนุชน่ะถ้ารู้ว่าผมมีปมอะไร ล้อผมยันลูกบวชแน่ ๆ”
“จริงเหรอคะนี่ คิก ๆ”
“คุณคงไม่ทำอะไรแบบนั้นใช่ไหม”
“ฉันไม่ทำหรอกค่ะ แต่คุณนุชอยู่ในสายน่ะค่ะ โทร. มาพอดีฉันเลย พอเราบอกว่าจะไปเยี่ยม”
“ห้ะ!” กุมภ์แทบตกจากเบาะรถ
“คุณกุมภ์ก้นช้ำจนต้องถลกก้นให้คุณยายกับคุณกุลทายาให้เหรอคะ ตายแล้ว”
นุชรีที่วิดีโอคอลมาหาเพราะต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลหัวเราะมาตามสาย เธอรู้ว่าพี่ชายเจ็บก้นแต่ไม่คิดว่าจะต้องถูกถลกก้นทายาให้แบบนี้ ฟังแล้วขำจนท้องแข็ง
“นี่ขนาดคอโดนดามยังจะหัวเราะอีก” กุมภ์ทำหน้าตูมใส่น้องสาว
“คอของคุณนุชโดนดามไม่ใช่ปากเสียหน่อย”
“คุณยายฝากของเยี่ยมมาเยอะแยะเลย เดี๋ยวเจอกันที่โรงพยาบาลนะ กำลังขับรถอยู่เดี๋ยวเกิดอุบัติเหตุ”
“ค่ะ” นุชรียิ้มแฉ่งก่อนที่สายจะตัดไป
“ทำไมคุณไม่บอกผมว่าคุณนุชอยู่ในสาย”
“ก็คุณไม่ถาม ฉันก็เลยไม่ได้บอก”
“คุณน่ะ”
“ทำไม”
“เจ้าเล่ห์”
“ใครเจ้าเล่ห์ก่อน”
เธอพูดแล้วแอบขำ ตั้งใจขับรถอย่างระมัดระวัง จนไปถึงโรงพยาบาลที่ประจวบฯ โดยที่กุมภ์เองก็ผลัดเปลี่ยนมาช่วยเธอขับรถเช่นกัน
“อาการหนักเหมือนกันนะนี่” กุมภ์เอ่ยทักชัยชนะกับนุชรีที่ต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล
“ก็ไม่หนักหรอก แค่จิ๊บ ๆ ได้ข่าวว่าคุณกุมภ์ล้มลงก้นเขียวช้ำไม่ใช่เหรอ แล้วตอนคุณยายกับคุณกุลทายาให้ฟินไหม”
“คุณกุมภ์ว่าเราข้ามเรื่องนี้กันไปก่อนเถอะ” กุมภ์ขยับใบหน้าลงไปกระซิบที่ริมหูของน้องสาว
“แล้วมีอะไรเด็ดกว่านี้อีกไหม” นุชรีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงขำขัน
“จริง ๆ เป็นแผนการของคุณกุมภ์ที่แกล้งล้มให้ขับรถไม่ได้ จะได้พาเมียมาขอแต่งงานที่นี่”
“คิก ๆ จริงอะ แต่คุณนุชมีเด็ดกว่านั้นอีกนะ”
“อะไรที่ว่าเด็ด”
“คุณนุชแกล้งล้มพร้อมกับพี่นะให้แอดมิตเข้าโรงพยาบาล คุณกุมภ์จะได้พาคุณกุลมาขอแต่งงานที่นี่ไง”
ประโยคของน้องสาวพร้อมด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ทำให้กุมภ์อ้าปากค้าง พลางตาโต
“คุณนุชรู้แล้วเหรอ”
“คุณนุชไม่ใช่คุณยายหรือคุณกุลนะ ที่จะรู้ไม่ทันว่าคุณกุมภ์จะพูดอะไร”
“รู้ทันได้ไง”
“ก็คุณนุชหงายหลังตกเก้าอี้ตอนคุณกุมภ์บอกว่าคุณกุลยังไม่ตอบตกลงแต่งงาน คิดสิคิด”
“อ้อ...” กุมภ์หน้าแดงที่เผลอปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อออกไป
“ถือว่าคุณกุมภ์เป็นหนี้บุญคุณคุณนุชกับพี่นะ ถ้าคุณนุชกับพี่นะขออะไรคุณกุมภ์ก็ต้องตอบแทนบุญคุณเราสองคนทันที”
“อ้อ...” กุมภ์ร้องขึ้นอีกรอบ ลูบท้ายทอยไปมา
“เข้าใจไหมคะ”
“ครับ” กุมภ์รับคำก่อนจะเดินตามกุลยาไปที่เคาน์เตอร์มุมหนึ่งของห้อง เพื่อช่วยเธอปอกผลไม้
“นุชครับ” ชัยชนะเรียกคนรักตาปริบ ๆ
“ค่ะ พี่นะว่าไงคะ”
“เราหงายหลังลงไปเองนี่ครับ ไม่ได้มีแผนอะไรเสียหน่อย แล้วก็เดี้ยง จริง ๆ ด้วย”
“พี่นะน่ะ อย่าขัดสิคะ ไม่พูดแบบนี้จะได้แกล้งคุณกุมภ์เหรอ”
“โห... ร้ายกาจทั้งพี่ทั้งน้องเลยนะครับนี่”
“พี่นะว่าใครร้ายกาจคะ”
“เปล่าครับ”
“เป็นแฟนที่ดีควรจะทำตามที่นุชบอกนะคะ”
“พี่ไม่กล้าหือกับนุชอยู่แล้วครับ”
“ดีมากค่ะ พี่นะไม่อยากแกล้งคุณกุมภ์เหรอคะ”
“จะดีเหรอครับ”
“งั้นไม่แกล้งก็ได้ค่ะ บอกความจริงไปเลย”
“เอาให้หนัก ๆ เลยนะครับ รอเวลานี้มานานแล้ว”
“คิก ๆ พี่นะน่ะร้ายกาจเหมือนกันเลยนะคะ” นุชรีหัวเราะจนพุงกระเพื่อมก่อนจะร้องเบา ๆ
“โอ๊ย”
“อย่าหัวเราะแรงไปสิครับ เดี๋ยวปวดคอหนักกว่าเดิม”
“ลืมตัวค่ะ”
“ต่อไปพี่จะไว้ใจใครได้บ้างครับ” ชัยชนะทำท่าสยองสองพี่น้อง
“พี่นะเคยได้ยินประโยคนี้ไหมคะ”
“อะไรครับ”
“แก้แค้นสิบปียังไม่สาย”
“ครับ หนังจีนกำลังภายในที่พี่ชอบดูสมัยก่อน”
“นั่นแหละค่ะ ฮ่า ๆ ๆ” คนพูดหัวเราะด้วยท่าทีอำมหิต ทำเอาชัยชนะต้องกะพริบตาปริบ ๆ
“ผลไม้หวาน ๆ แสนอร่อยจากสวนคุณยายค่ะ คุณยายบอกว่าผู้กองนะกับคุณนุชต้องกินบำรุงเยอะ ๆ นะคะ จะได้หายเร็ว ๆ”
“ขอบคุณค่ะ”
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห







