51

เขากระซิบตอบกลับมา มองสบตาหวานอย่างลึกซึ้ง กุลยามองแล้วขัดเขินไม่น้อยกับสายตาหวานซึ้งของเขา

“พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปเที่ยวนะ”

“ฉันเกรงใจน่ะค่ะ”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอก เดี๋ยวพาไปเที่ยวเกาะ ไปเล่นน้ำทะเลแล้วก็กินอาหารทะเลสด ๆ กัน”

“ค่ะ”

“มีเรือเล็กออกหาปลาด้วยนะคุณ จับแต่สัตว์ทะเลที่โตเต็มที่แล้ว”

“ดีจังค่ะ ไม่ทำให้สัตว์ทะเลสูญพันธุ์”

“ทะเลคือชีวิตครับ ผมรักที่นี่ ก็อยากดูแลให้ดีที่สุด”

“ขอบคุณนะคะที่จะพาฉันเที่ยว”

“ถือว่าผมพามาเปิดหูเปิดตาแล้วกัน”

“ก้นคุณหายระบมหรือยังคะ”

“หายแล้วครับ” คนตอบถึงกับลูบมือกับท้ายทอยไปมาด้วยความอายอยู่ไม่น้อย

“ทีหลังอย่าทำอะไรแบบนั้นอีกนะคะ ล้มก้นจ้ำเบ้าขึ้นมาเจ็บแย่เลย”

“เป็นห่วงผมเหรอ”

“เปล่าหรอกค่ะ แต่ฉันไม่ได้พกยาของคุณยายมาด้วยน่ะค่ะ”

“แค่ก ๆ ๆ” กุมภ์ถึงกับสำลักเมื่อได้ยินหญิงสาวพูดเช่นนั้น

“คุณดื่มดี ๆ สิคะ สำลักใหญ่แล้วนั่น” เธอลูบหลังลูบไหล่ให้เขา ทำให้ญาติ ๆ ถึงกับอมยิ้มกับท่าทีของสองหนุ่มสาว

“ไม่พกมาก็ไม่เป็นไรครับ ผมจะระวังตัว ไม่ฝึกซ้อมวิชาการป้องกันตัวท่ายากอีก” กุมภ์รีบพูดเสียงรัวเร็ว แค่คิดถึงน้ำมันว่านร้อยแปดของคุณยาย กลิ่นก็ลอยมาเตะจมูกทำเอาเขาหลอนไปถึงดาวพระศุกร์

“คิก ๆ” กุลยาถึงกับหลุดขำ

“ขำอะไรครับ”

“ถ้าคุณจะยอมรับว่าลื่นล้มก้นจ้ำเบ้าจะเสียหน้ามากเหรอคะ”

“เอ่อ... ล้มก็ล้มครับ” กุมภ์ลูบท้ายทอยอย่างเก้อ ๆ

“ก็แค่นั้นละค่ะ”

“เดี๋ยวผมเดินไปส่งที่ห้องนะครับ” กุมภ์เอ่ยขึ้นหลังจากที่ทุกคนเริ่มแยกย้ายจากมื้ออาหารเย็นแสนอร่อยที่กุลยาเป็นแม่ครัวใหญ่ไปพักผ่อน

กันยานั้นอยากให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้แสดงฝีมือการทำอาหาร และเป็นการเปิดตัวกุลยาให้ทุกคนได้รู้จักด้วย นั่นจึงทำให้ในค่ำคืนนี้กุลยาเป็นที่ยอมรับของทุกคนในเครือญาติอย่างสวยงาม

“ส่งแค่นี้ก็พอแล้วค่ะ” กุลยาเอ่ยบอกขณะยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนของตัวเอง

“ฝันดีนะครับ” กุมภ์ให้เกียรติเธอ เขาจึงไม่คิดที่จะล่วงเกินหรือหักหาญน้ำใจของเธอ นอกจากเธอจะสมยอม เขามีเวลาให้เธอเตรียมใจเสมอ ไปเที่ยวด้วยกันรอบนี้เขาจะจับเธอรวบหัวรวบหางเสกเด็กเข้าท้องให้ได้ เธอจะได้ตอบตกลงแต่งงานกับเขาสักที

กุมภ์เองก็คิดว่าเธอไม่ได้รังเกียจเขาและความรู้สึกที่เขากับเธอมีให้กันตลอดหลายเดือนก็พิสูจน์ได้แล้วว่าเขากับเธอเข้ากันได้ดีแค่ไหน

“เดี๋ยวก่อนค่ะ” กุลยาเรียกนายหัวหนุ่มเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเดินกลับห้อง

“มีอะไรครับ” กุมภ์อมยิ้มก่อนจะหันกลับมา คิดไปว่าหญิงสาวจะชวนนอนด้วยกัน

“คุณกลัวตุ๊กแกเหรอคะ” ประโยคคำถามของหญิงสาวทำให้กุมภ์แข้งขาอ่อนแรงไปหมด

“ก็ไม่เชิงหรอกครับ” เขาเกาหัวเล็กน้อย มันคงไม่ใช่เรื่องดีกระมังที่จะบอกว่าตัวเองกลัวตุ๊กแกแค่ไหน

“คุณแม่ของคุณเล่าให้ฟังน่ะค่ะว่าตอนเด็กคุณโดนตุ๊กแกกัด” กุลยากลั้นขำเอาไว้ พยายามจะไม่หัวเราะสีหน้าและท่าทีของเขา

“เอาใหญ่แล้วนะครับ” เขาเดินเข้าหา ไม่อยากให้เธอพูดประโยคที่ไม่อยากฟังออกมา กุลยาเลยต้องถอยหนี กลายเป็นว่าเขาเดินตามเข้ามาในห้องนอนด้วย

“ฉันไม่พูดแล้วค่ะ” กุลยารีบเอ่ยบอกคนที่เดินเข้ามาประชิดตัว แต่เธอก็ต้องกัดฟันเอาไว้อย่างเต็มที่ที่จะไม่หัวเราะออกไป เนื่องจากรู้สาเหตุที่ทำให้เขากลัวตุ๊กแก

“คุณกำลังขำผม” กุมภ์ทำหน้าตูมใส่หญิงสาว

กุลยาพยายามไม่ขำและไม่หลุดปากเอ่ยออกไปว่าตอนเด็ก ๆ เขาโดนตุ๊กแกกัดไข่ เลยกลัวตุ๊กแกมาจนถึงทุกวันนี้

“เรื่องที่ผมโดนตุ๊กแกกัดไข่เป็นความลับสุดยอดเลยนะครับ แต่ถ้าคุณเอาเรื่องนี้มาล้อผมอีก ผมจะกัดปากของคุณแบบนี้”

“อุ๊ย!” หญิงสาวอุทานออกมาเมื่อโดนเขากัดปากให้จริง ๆ

“คุณกลับห้องไปได้แล้วค่ะ อื้อ...” เธอร้องประท้วงเมื่อเขาบดจูบเข้าหาเต็มรัก มือหนาเลื่อนไปปิดประตูห้องนอนอย่างเบามือ กุลยาถูกอุ้มตัวลอยไปนอนบนเตียงกว้างอย่างรวดเร็ว ไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัวเขาก็ทาบทับลงมาหา

นายหัวหนุ่มกุมแก้มสาวทั้งสองข้างของเจ้าหล่อนเอาไว้ ก่อนที่ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาจะสอดแทรกชำแรกเข้าไปสัมผัสกับลิ้นของเธอ ปลายลิ้นหนาวนเบา ๆ ก่อนจะดูดรัดด้วยความเสน่หา

มันเป็นอารมณ์วาบหวามที่ก่อเกิดขึ้นมาอย่างรวดเร็วแบบไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว เนื้อกายที่แนบชิดเสียดสีเข้าหากันยิ่งก่อให้เกิดความเสียวซ่านรัญจวนใจ

กุลยาร้องครางเสียงแผ่วสั่นสะท้าน หัวใจของเธอเต้นแรงแทบกระหน่ำออกมานอกอกยามที่เขาแนบริมฝีปากร้อนระอุเข้าหาพร้อม ๆ กับขบเม้มผิวกายของเธอด้วยสัมผัสบางเบาแต่กลับเต็มไปด้วยความวาบหวาม

กุมภ์ไล้มือไปตามผิวเนียนละเอียดของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวสัมผัสอยู่กับเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวหลวม เขาค่อย ๆ ปลดกระดุมออกอย่างเบามือ เธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งยามที่เขาสัมผัสกับสีข้างของเธอ ทำให้เธอได้รับรู้ว่าเขาเข้ามาแนบชิดสนิทเสน่หา

เหมือนเขาจะรู้ว่าเธอกำลังจะปฏิเสธ จึงประทับจุมพิตปิดริมฝีปากของเธอเอาไว้ในทันที เสียงครางประท้วงของเธอจมหายเข้าไปในลำคอ ก่อนที่      บราเซียร์สีเนื้อจะถูกมือหนาสอดเข้ามาปลดตะขอจากทางด้านหลังเป็นผลสำเร็จ

ปทุมถันอวบอิ่มหลุดจากการรัดรึงของบราเซียร์ตัวสวยแล้วยอดอกของเธอก็ถูกริมฝีปากร้อนผ่าวดูดกลืนแทบจะทันทีที่ถูกปลดปล่อยเป็นอิสระจากอาภรณ์ชิ้นน้อยที่ห่อหุ้ม

“อื้ม...” กุลยาร้องครางออกมาด้วยความรู้สึกซ่านกระสันยามที่ปลายลิ้นสากร้อนกำลังเลื่อนลงไปสัมผัสวนไล้กับปทุมถันอวบอิ่ม ความหมาดชื้นจากลิ้นสากร้อนกำลังวนเวียนอยู่แบบนั้นไม่จบสิ้น พร้อม ๆ กับยอดปทุมถันของเธอที่กำลังตื่นตัวอย่างเต็มที่

มือหนาของกุมภ์นวดเฟ้นปทุมถันอวบอิ่มสลับกันซ้ายขวา ก่อนจะช้อนความหอมหวานเข้าปากอย่างหิวกระหาย ในขณะที่ปลายลิ้นของเขาตวัดวนอยู่กับปลายยอดถันอันหอมหวาน พร้อม ๆ กับเสียงครางพึงพอใจที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากหยักหนา

สิ่งที่กุลยาได้รับรู้ตั้งแต่แผ่นหลังของเธอสัมผัสกับที่นอนหนานุ่มคือความรู้สึกอุ่นซ่านระคนวาบหวาม หัวใจของเธอเต้นแรงอยู่ตลอดเวลา มันแทบจะกระโดดออกมานอกอกยามที่ลมหายใจร้อนผ่าวของเขากำลังเป่ารดอยู่ตรงหน้าท้องแบนราบ

หญิงสาวหายใจสะดุดเมื่อเขาก้มลงจุมพิตสะดือบุ๋มของเธอ ปากร้อนที่กำลังสัมผัสกับส่วนนั้นทำให้กุลยารู้สึกวาบหวามจนลมหายใจของเธอผ่อนออกมาไม่เป็นจังหวะ

“อุ๊ย!” อาการเกร็งหายไปเมื่อเธอหลุดอุทานออกมาเพราะโดนเขากัดหน้าท้องเบา ๆ ด้วยความมันเขี้ยว

สายตาของเธอได้สบกับสายตาของเขาแล้วใจสะท้าน แข้งขาอ่อนระทวยไปแทบหมดสิ้น ความรู้สึกที่มีให้กันเมื่อยามสัมผัสคือความวาบหวามและเต็มไปด้วยความอบอุ่นในหัวใจ

ร่างที่เกร็งสะท้านผ่อนคลายและค่อย ๆ ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสของเขา กุมภ์สัมผัสเธออย่างนุ่มนวลชวนให้กุลยาวาบหวามตามไปด้วย เพียงแค่ลิ้นของเขาจุ่มจ้วงเข้ามาเชยชิมกลีบเนื้อแสนหวาน หัวใจของเธอก็สั่นสะท้าน

กุลยาร้องครางยามที่ลิ้นของเขาโบกโบยพัดพลิ้วเข้ามาสัมผัสความเป็นสาว มันเป็นความรู้สึกที่สุดแสนทรมานปนเปกันไปด้วยความรู้สึกวาบหวามและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน

เสียงร้องของเธอยังดังต่อเนื่อง พร้อม ๆ กับสัมผัสของลิ้นที่แตะเลียไปตามซอกขาด้านใน กุลยาผงกศีรษะขึ้นมองก็ต้องหน้าแดง เธอทำท่าจะถอยหนีเขาก็รวบสะโพกสาวเอาไว้ดึงเข้ามาหาและปรนเปรอเธอด้วยลิ้นสวาทอีกครั้ง