MasukShare
บทที่ 16
Bab terbaru
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 24
บทที่ 24เธอรีบจัดวางเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เหลือให้เข้าที่ ก่อนจะยิ้มตาหยี ลากเก้าอี้ที่เพิ่งแกะออกมานั่งข้างซีโอเดอร์พอจู้อวี่ถงเข้ามาช่วย ความเร็วในการแกะพัสดุก็เพิ่มขึ้นทันที ไม่นานของชิ้นสุดท้ายก็ถูกแกะเรียบร้อย เธอยืดตัวบิดขี้เกียจเล็กน้อย ก่อนจะหรี่ตายิ้มให้เขาอย่างอารมณ์ดี“ซีโอเดอร์ ขอบคุณนะ ถ้าไม่มีนาย วันนี้ฉันคงไม่ราบรื่นขนาดนี้แน่”เธอกล่าวขอบคุณอย่างเป็นทางการเป็นพิเศษ แต่กลับไม่ได้ทำให้รู้สึกห่างเหินเลยสักนิด ซีโอเดอร์พยายามวางท่าให้ดูสงบ ทว่าปลายหูกลับแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ปลายหูที่แดงก่ำตัดกับผิวขาวยิ่งดูเด่นสะดุดตา จู้อวี่ถงเห็นชัดตั้งแต่แรก เธอจึงรู้สึกสงสัยและเผลอถามออกไปโดยไม่ทันคิดว่า “คุณร้อนเหรอ? จะเปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเทหน่อยไหม?”เดิมทีเธอคิดว่าซีโอเดอร์คงแค่เหนื่อยจากเมื่อครู่ แต่พอเห็นว่าหลังได้ยินคำพูดของเธอ ปลายหูของเขากลับยิ่งแดงขึ้นกว่าเดิม เธอถึงได้ฉุกคิดขึ้นมา หัวใจของจู้อวี่ถงเต้นแรงโครมครามดังก้องในหู ขณะที่เขายกเท้าจะเดินเข้ามาหา เธอก็เหมือนเพิ่งได้สติ รีบร้อนวิ่งเข้าครัวไป มือไม้พันกัน ก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ แล้วพูดว่า…“เอ่อ…คุณหิวไหม? วันนี้ฉ
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 23
บทที่ 23หลังจากเดินซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตเสร็จ จู้อวี่ถงกับซีโอเดอร์ก็หิ้วของเต็มสองมือกลับบ้านถุงอาหารใบใหญ่ใบนั้นสุดท้ายก็เป็นซีโอเดอร์ที่ถือกลับไป พอนับดูแล้ว ครั้งนี้เธอใช้เงินไปไม่น้อย แต่กลับเป็นคนที่สบายที่สุดเสียอย่างนั้นกลับถึงบ้านได้จังหวะพอดีเลย จู้อวี่ถงเพิ่งจะเอาของที่ซื้อมาเก็บใส่ตู้เย็นเสร็จ เสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น พอเธอกำลังจะหันไปเปิดประตู ซีโอเดอร์ก็ก้าวยาว ๆ ไปถึงหน้าประตูก่อนเธอหนึ่งก้าวเปิดประตูออกไป ก็เป็นบริการจัดส่งถึงบ้านที่นัดไว้เมื่อครู่นี้เองพอของทั้งหมดถูกขนเข้ามาเรียบร้อยแล้ว จู้อวี่ถงมองห้องนั่งเล่นที่เต็มไปด้วยข้าวของก็อดถอนหายใจพร้อมเอ่ยขึ้นไม่ได้ “ครั้งนี้ได้ของมาไม่น้อยเลยนะ”เมื่อก่อนเธอแทบไม่เคยใช้จ่ายครั้งละมากขนาดนี้เลย แต่ก็ต้องยอมรับว่า ของที่ได้มาจนเต็มห้องนั่งเล่นแบบนี้ มองแล้วมันให้ความรู้สึกภูมิใจอยู่ไม่น้อยแต่พอถึงตอนต้องจัดเก็บจริง ๆ ก็เริ่มปวดหัวขึ้นมาทันทีเฟอร์นิเจอร์มีตั้งมากมาย แค่แกะบรรจุภัณฑ์ก็ใช้แรงไปไม่น้อยแล้ว พอแกะเสร็จยังต้องจัดเข้าที่ แถมยังมีขยะกองใหญ่ที่ต้องจัดการอีกพอนึกถึงตรงนี้ จู้อวี่ถงก็อดถอนหายใจ
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 22
บทที่ 22 เมลเบิร์นด้วยคำแนะนำของซีโอดอร์ จู้อวี่ถงได้ซื้อคอนโดห้องข้าง ๆ เขาไว้คอนโดไม่ได้ใหญ่มาก แต่สำหรับเธอที่อยู่คนเดียวก็ถือว่าเพียงพอแล้ว เพียงแต่เพิ่งย้ายเข้ามา ยังมีของอีกหลายอย่างที่ต้องจัดหาใหม่พอดีแถวนั้นมีซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง จู้อวี่ถงจึงไปเดินดูของ โดยมีซีโอดอร์ไปเป็นเพื่อนของในซูเปอร์มาร์เก็ตมีครบครันมาก มีครบทุกอย่างตั้งแต่ของกินของใช้ไปจนถึงของจำเป็นในชีวิต ทำให้เธอไม่ต้องลำบากวิ่งหาหลายที่ พอซื้อของมากเข้า จู้อวี่ถงก็เริ่มกังวลว่าจะขนของทั้งหมดกลับไปยังไง“ไม่ต้องกังวล ซูเปอร์มาร์เก็ตนี้มีบริการจัดส่งถึงบ้านภายในหนึ่งชั่วโมง แค่จ่ายค่าจัดส่งเล็กน้อยก็พอ”พอเห็นเธอทำทำหน้ากลุ้มใจ ซีโอเดอร์ก็อดยิ้มไม่ได้ จึงอธิบายให้เธอฟัง แต่พอเธอหันมามองเขาอย่างงอน ๆ เขากลับนิ่งอึ้งไป เมื่อเห็นแก้มที่พองเล็กน้อยของเธอในวินาทีนั้น ในใจของเขาเหลืออยู่เพียงความคิดเดียวน่ารักจัง!จู้อวี่ถงถูกสายตาที่ตรงไปตรงมาของเขามองจนแก้มแดงเล็กน้อย เธอกระแอมไอสองครั้งก่อนจะรีบหันหลังเดินไปหาพนักงาน เพื่อคุยเรื่องบริการจัดส่งถึงบ้านของที่ต้องให้ส่งถึงบ้านส่วนใหญ่ก็เป็นพวกเ
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 21
บทที่ 21ในคืนนั้นเอง สือเยี่ยนจิ่นก็เดินทางกลับประเทศทันที มุ่งหน้ากลับไปยังเมือง A ขับรถตามระบบนำทางไปจนเจอสถานพักฟื้นที่ซูชิงหลิงพักอยู่ในตอนนี้เก่าโทรม สกปรก และเต็มไปด้วยความวุ่นวาย—นั่นคือความประทับใจแรกที่เขามีต่อที่แห่งนี้ทันทีที่สือเยี่ยนจิ่นในชุดสูทสั่งตัดระดับไฮเอนด์ก้าวเข้ามาที่นี่ ก็เรียกสายตาของทุกคนให้หันมามองทันทีไม่มีเหตุผลอื่นเลย รูปลักษณ์ของเขามันช่างไม่เข้ากับสถานที่แห่งนี้เอาเสียเลย คนที่มาที่นี่ส่วนใหญ่ล้วนไม่มีเงิน ไม่มีครอบครัวคอยดูแล และไม่สามารถใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้ จึงถูกส่งตัวมาที่นี่อย่างจำเป็นแต่เพียงมองแวบเดียวก็รู้ว่าสือเยี่ยนจิ่นไม่มีทางเป็นคนจนแน่นอนเขาเพียงหยิบเงินสดออกมาโปรยให้ไม่กี่ใบ ก็ทำให้พนักงานดูแลในสถานพักฟื้นแห่งนี้พากันเข้ามาเอาอกเอาใจล้อมรอบเขา ถามว่าเขามาหาใคร แถมยังพูดเองเออเองว่าข้างในสกปรก ถ้ามีคนที่อยากเจอก็บอกพวกเธอได้ เดี๋ยวจะไปพาออกมาให้“พาฉันไปหาซูชิงหลิง”เขาปฏิเสธข้อเสนอของพวกเธอด้วยสีหน้าเย็นชา ก่อนจะเดินตรงเข้าไปด้านในเอง เมื่อได้ยินชื่อซูชิงหลิง พนักงานดูแลที่รับผิดชอบเธอก็รีบเข้ามาข้างหน้า ดวงตาที่ดูเจ้าเล่ห์กลอ
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 20
บทที่ 20ท่ามกลางคำซักถามที่ถาโถมมาเป็นระลอก สีหน้าของสือเยี่ยนจิ่นซีดเผือด เขาส่ายหน้าซ้ำ ๆ อยากจะบอกว่าไม่ใช่ แต่เมื่อเธอเห็นปฏิกิริยาของเขา กลับเพียงหัวเราะเยาะออกมาเบา ๆ“ยังไง คุณยังจะบอกว่าคุณรักฉันอีกเหรอ? รักฉันอยู่ แต่ก็ไปมีลูกกับคนอื่น สือเยี่ยนจิ่น ความรักของคุณมันช่างไร้ค่าเสียจริง”ทันทีที่ประโยคสุดท้ายของเธอจบลง สีหน้าของเขาก็ซีดเผือดจนแทบไร้เลือด มีเพียงดวงตาที่แดงก่ำ เขามองเธอด้วยสายตาวิงวอน ใช้เสียงแหบพร่าพยายามอธิบายเป็นครั้งสุดท้าย หวังให้เธอสงสาร “ผมไม่ได้ให้ซูชิงหลิงคลอดลูกของผม… ผมพาเธอไปโรงพยาบาล ไปทำแท้งแล้ว ผมก็รู้ตัวว่าผิดจริง ๆ หลังจากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อเธออีกเลย อาอวี่ คุณเชื่อผมได้ไหม?”เธอส่ายหน้า แววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจอย่างลึกซึ้ง“ฉันเชื่อว่าต่อมาคุณพาเธอไปเอาเด็กออกจริง และไม่ได้ติดต่อเธออีกแล้ว แต่สือเยี่ยนจิ่น รู้ไหม ว่าคุณในแบบนี้แหละที่ทำให้คนรังเกียจ ทั้ง ๆ ที่จุดเริ่มต้นของความผิดทั้งหมดมันมาจากคุณเอง คุณมีทั้งภรรยา มีทั้งครอบครัวอยู่แล้ว แต่ก็ยังไปยุ่งกับคนอื่น ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง ให้ความหวังที่ไม่ควรมีแก่เธอ แต่พอเกิดเรื่องขึ้น ความจริ
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 19
บทที่ 19ตราบใดที่ในการโต้เถียงของทั้งสองขอแค่จู้อวี่ถงแสดงอาการไม่สบายใจออกมาแม้เพียงเล็กน้อย เขาก็จะก้าวเข้าไปทันทีโดยไม่ลังเล และพาเธอออกไปส่วนผู้ชายคนนั้นที่บอกว่ายังไม่ได้หย่า ใครจะไปสนเขากัน“อาอวี่ ยกโทษให้ผมสักครั้งได้ไหม? ผมรับรองเลยว่าจะไม่ทำผิดแบบเดิมอีก แล้วผมก็ตัดขาดกับซูชิงหลิงไปแล้ว แถมยังไล่เธอออกจากบริษัทด้วย คุณอย่าโกรธผมเลย กลับบ้านไปกับผมนะ ได้ไหม?”เขาพูดออกมาอย่างจริงใจสุด ๆ หากเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องราวภายในมาเห็นเข้า ก็คงอดคล้อยตามไม่ได้ และช่วยเกลี้ยกล่อมให้เธอให้อภัยเขา — ยกเว้นก็แต่ซีโอเดอร์เขาฟังได้ไม่ครบถ้วน เพียงจับคำสำคัญได้ไม่กี่คำ แล้วก็ค่อย ๆ ปะติดปะต่อจนกลายเป็นความจริงของเรื่องนี้—ชายตรงหน้าคนนี้ที่ดวงตาแดงก่ำ ดูเหมือนเป็นฝ่ายต่ำต้อยคอยง้อขอคืนดี แท้จริงแล้วกลับเป็นผู้ชายเลวที่นอกใจ แล้วมาขอร้องให้ภรรยาตัวจริงยกโทษให้เขายืนอยู่ด้านข้าง แค่นหัวเราะอย่างเย็นชา ก่อนจะปรายตามองสือเยี่ยนจิ่นอย่างดูแคลนสือเยี่ยนจิ่นเห็นแล้วก็โกรธจนแทบควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดของเขาคือรีบง้อจู้อวี่ถงให้หายโกรธและพาเธอกลับไปกับเขา เรื่องอื่นจึงไ
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 18
บทที่ 18การเดินทางรอบโลกนั้น ทั้งเหนื่อย เปลืองเงิน และเสียเวลามากจริง ๆ ต่อให้จู้อวี่ถงพยายามเร่งฝีเท้าให้เร็วที่สุดแล้วก็ตาม พอเธอไปครบทุกที่ที่อยากไป และสุดท้ายกลับมาถึงเมลเบิร์น ก็ผ่านไปแล้วถึงสองปีระหว่างทาง เธอยังได้พบกับชายคนหนึ่งชื่อซีโอดอร์ และได้กลายเป็นเพื่อนร่วมทางกับเขาทั้งสองคุยก
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 13
บทที่ 13“เยี่ยนจิ่น…ฉัน…”ซูชิงหลิงอ้าปากจะพูด พอเอ่ยออกมาอีกครั้ง เสียงของเธอเต็มไปด้วยความลังเล รู้สึกผิด และไม่สบายใจ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารูปพวกนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง…”สายตาของเธอเหลือบมองไปซ้ายทีขวาที ไม่กล้าสบตากับสือเยี่ยนจิ่นเลยแม้แต่นิดเดียว และเขาก็ไม่ใช่คนตาบอด ย่อมมองออกได้อย่างช
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 11
บทที่ 11 เขามือสั่นเล็กน้อยขณะพลิกดูรูปถ่าย แต่ละภาพล้วนเป็นใบหน้าตรงของเขา ชัดเจนเสียจนไม่อาจปฏิเสธได้เมื่อพลิกมาถึงล่างสุด และหยิบรูปถ่ายทั้งหมดออกไปแล้ว ตัวอักษรใหญ่ห้าคำที่ถูกบังอยู่บนเอกสารก็เผยออกมาจนหมด—ข้อตกลงการหย่าหย่าเหรอ?ทันทีที่เห็นคำนั้น สมองของสือเยี่ยนจิ่นก็ว่างเปล่าไปหมดเข
กุหลาบที่สลายไปในความฝัน บทที่ 9
บทที่ 9วันที่จู้อวี่ถงออกจากโรงพยาบาล สือเยี่ยนจิ่นไม่ได้มา มีเพียงข้อความที่เขาส่งมาบอกว่า วันนี้ติดธุระมาไม่ได้ จึงให้คนขับรถมารับเธอแทนเธอไม่ได้ตอบกลับ เพราะก่อนหน้านั้นเธอได้รับข้อความจากซูชิงหลิงไปแล้ว เป็นรูปภาพหนึ่งรูปในภาพนั้น สือเยี่ยนจิ่นในชุดสูทเนี้ยบ ไม่มีท่าทีวางมาดแบบประธานบริษัท
Anda juga akan menyukai
เมื่อรักเก่าจางหาย วันใหม่จึงเริ่มต้น
อาจิ้งชอบกินผักชี4.8K Dibacaเจ็ดปีที่เคียงข้าง สุดท้ายก็สูญเปล่า
ซานซาน5.4K Dibacaคนรักลับๆ ตลอดกาล
บุปผาร่วงโรย20.3K Dibacaคู่หมั้นที่ยกวันเยี่ยมญาติของฉันให้คนอื่น สุดท้ายก็เสียใจจนแทบคลั่ง
สีเถียนจื่อ6.5K Dibacaเมื่อฉันจากไป สามีซีอีโอถึงได้เสียใจ
อลิสซา เจ6.6K Dibacaคนไร้รัก ทะเลน้ำตา
หู่พั่วสือเจี้ย7.5K Dibacaทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ
มู่เหอ12.2K Dibacaความรักคือการไถ่บาป แต่คำโกหกไม่ใช่
เฉียวปู้ชือ3.3K Dibaca
