Ep21

[ ความในใจของทีออน ]

ผมนั่งมองแก้วเหล้าในมือ ท่ามกลางเสียงคลื่นที่ซัดสาดเข้ามาในความมืดของทะเลหัวหิน แต่ในหัวผมกลับมีแต่ภาพของยัยตัวแสบที่เพิ่งจะเดินเข้าห้องนอนไปเมื่อกี้... ในเสื้อเชิ้ตของผม

ใครจะไปรู้ว่าการเป็น "พี่ชายที่แสนดี" มันทรมานขนาดนี้

รินมักจะพูดเสมอว่าตัวเองโตแล้ว อายุ 20 แล้ว แต่สำหรับผม... ภาพของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่คอยวิ่งตามหลังไอ้รัมกับผมต้อยๆ มันยังชัดเจนเสมอ ผมเฝ้ามองเธอเติบโตมาตลอด จากเด็กน้อยขี้แย กลายเป็นเด็กสาววัยรุ่น และตอนนี้... กลายเป็นผู้หญิงที่ทำให้หัวใจผมปั่นป่วนจนแทบบ้า

"โตแล้วนะ..."

คำพูดนั้นของเธอเหมือนกับดัก รินไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าการที่เธอพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ ใส่เดรสสายเดี่ยว หรือดื่มค็อกเทลแก้วนั้น มันอันตรายแค่ไหน โดยเฉพาะเวลาที่เธออยู่ใกล้ผู้ชายคนอื่น

เรื่อง ฮาวาย... ยอมรับแบบลูกผู้ชายเลยว่า "ผมหึง"

วินาทีที่เห็นรูปในสตอรี่ไอจี รูปแก้วค็อกเทลที่มีมือผู้ชายติดเข้ามา... สติผมขาดผึง ผมทิ้งงานกองโต ทิ้งประชุมสำคัญ ขับรถเหยียบคันเร่งมิดไมล์จากกรุงเทพฯ มาหัวหินเพียงเพื่อจะมาดูให้เห็นกับตาว่า "มันเป็นใคร"

ความรู้สึกตอนเห็นเธอยิ้มให้มัน หัวเราะกับมัน... มันเหมือนมีไฟสุมอยู่ในอก ผมอยากจะเดินเข้าไปกระชากเธอออกมา อยากจะตะบันหน้าไอ้หมอนั่นให้รู้แล้วรู้รอด แต่ผมทำไม่ได้... ผมต้องรักษามาด "พี่ชายเพื่อน" เอาไว้ ต้องข่มอารมณ์โกรธแล้วใช้น้ำเย็นเข้าลูบ เพราะรู้ดีว่ารินดื้อแค่ไหน ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ

แล้วเรื่อง พริกแกง อีก...

ยัยเด็กโง่... คิดได้ยังไงว่าผมจะชอบพริกแกง จริงอยู่ที่พริกแกงเพอร์เฟกต์ เหมาะสม ทั้งฐานะ หน้าตาทางสังคม ใครๆ ก็เชียร์ แต่ความรักมันไม่ใช่เรื่องของความเหมาะสมในกระดาษ พริกแกงคือเพื่อน คือคู่ค้า แต่ริน... รินคือความสบายใจ คือรอยยิ้ม คือคนที่ผมอยากกลับมาเจอหน้าเวลาเหนื่อยจากงาน

แต่ผมพูดออกไปทั้งหมดไม่ได้... ยังไม่ใช่ตอนนี้

ผมติดคำว่า "เพื่อนไอ้รัม" ค้ำคออยู่ เพื่อนรักที่ผมสัญญากับมันว่าจะดูแลน้องสาวมันให้ดีที่สุด ถ้าผมรุกจีบรินตอนนี้ ถ้าผมทำอะไรเกินเลยไป แล้ววันหนึ่งเราไปกันไม่รอด... ผมจะมองหน้าเพื่อนยังไง? และที่สำคัญ ผมกลัวรินจะสับสน กลัวว่าเธอจะแค่หวั่นไหวไปตามประสาเด็กที่เจอคนเอาใจ

ผมถึงบอกให้เธอ "รอ"

รอให้เธอโตกว่านี้อีกหน่อย ให้เธอได้เจอโลกกว้างกว่านี้ ให้เธอเจอผู้ชายคนอื่น (ถึงใจจริงผมจะไม่อยากให้เจอใครเลยก็เถอะ) เพื่อที่วันหนึ่ง ถ้าเธอเลือกผม... มันจะเป็นเพราะเธอรักผมจริงๆ ไม่ใช่เพราะผมคือพี่ชายข้างบ้านที่ผูกขาดชีวิตเธอมาตั้งแต่เด็ก

"เฮ้อ..."

ผมถอนหายใจยาว วางแก้วเหล้าลง แล้วหันไปมองประตูห้องนอนที่ปิดสนิท

คืนนี้คงเป็นอีกคืนที่ผมนอนไม่หลับ เพราะรู้ว่าเธอนอนอยู่ใกล้แค่นี้... ในเสื้อของผม บนเตียงของผม

อดทนไว้นะทีออน... ทนมาได้ตั้งหลายปี ทนอีกนิดจะเป็นไรไป

แต่ถ้าไอ้หน้าไหนกล้ามายุ่งกับยัยตัวแสบของผมอีก... สาบานเลยว่าคราวหน้า ผมจะไม่ใจดีเหมือนที่ทำกับไอ้ฮาวายแน่ๆ

รินเป็นของพี่... เป็นมาตั้งนานแล้ว และจะเป็นตลอดไป