Ep26

นี่คือสิ่งที่อยู่ในหัวของ ทีออน หลังจากขับรถออกมาจากคอนโด ทิ้งให้เพื่อนรักนอนกอดถุงกะเพรา ส่วนตัวเองหัวใจพองโตคับอกครับ...

[ ความในใจของทีออน : ระหว่างขับรถกลับบ้าน ]

ผมเหลือบมองกระจกมองหลัง เห็นไฟห้องคอนโดของไอ้รัมยังเปิดอยู่ มุมปากผมกระตุกยิ้มขึ้นมาเองอย่างห้ามไม่ได้... รอยยิ้มแบบที่ลูกน้องที่บริษัทคงไม่มีวันได้เห็น

"ไอ้ที... มึงมันเลวใช้ได้เลยว่ะ"

ผมด่าตัวเองขำๆ ขณะหักพวงมาลัยเลี้ยวรถออกจากซอย หลอกเพื่อนสนิทว่าไปซื้อกับข้าวหน้าปากซอย แต่ดันพาน้องสาวมันไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนริมแม่น้ำเจ้าพระยา แถมยังกลับมาส่งพร้อมรอยจูบที่ผมแอบประทับตราจองไว้

แต่จะให้ทำไงได้... ก็คนมัน 'รอ' มาตั้งกี่ปี

ใครจะไปรู้ว่าภายใต้มาดนิ่งๆ ที่ทุกคนเห็น ข้างในผมมันร้อนรุ่มแทบบ้าตายเวลาเห็นยัยตัวแสบนั่นอยู่ใกล้ผู้ชายคนอื่น โดยเฉพาะไอ้ฮาวาย... หมอนั่นมันร้ายลึก มันมาในรูปแบบของผู้ชายแสนดี อบอุ่น เข้าถึงง่าย ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด

ตอนที่ผมเปิดประตูเข้าไปเห็นมันนั่งเสนอหน้าอยู่ในห้องไอ้รัม พร้อมขนมกล่องนั้น... สาบานเลยว่าถ้าไม่ติดว่าเกรงใจไอ้รัม ผมคงลากมันออกมาคุยกันตัวต่อตัวข้างนอกแล้ว

"พี่ฮาวายซื้อมาฝาก..."

คำพูดนั้นของรินมันเหมือนน้ำมันราดบนกองไฟ ผมยอมไม่ได้... ผมยอมให้ใครมาทำคะแนนแซงหน้าผมในถิ่นของผมไม่ได้เด็ดขาด นั่นแหละคือเหตุผลที่ผมต้องเล่นละครบทใหญ่ ลากยัยตัวเล็กเข้าไปในห้องนอนแล้วจัดการ 'สั่งสอน' ให้รู้สำนึกว่าใครกันแน่ที่เป็นตัวจริง

รสชาติหวานล้ำที่ปลายลิ้นยังติดตรึงอยู่เลย... รินไม่รู้ตัวหรอกว่าตัวเองมีอิทธิพลกับผมขนาดไหน แค่เธอช้อนตามองแล้วเรียกชื่อ "พี่ที" ด้วยเสียงอ้อนๆ (หรือแม้แต่เสียงดุๆ) กำแพงความอดทนที่ผมสร้างมาเป็นปีๆ ก็พังครืนลงมาไม่เป็นท่า

ผมรู้ว่าสิ่งที่ทำอยู่มันเสี่ยง... เสี่ยงที่จะโดนไอ้รัมเตะก้านคอ เสี่ยงที่จะเสียเพื่อน แต่พอมาถึงจุดนี้ จุดที่รินเริ่มเปิดใจ จุดที่เธอยอมให้ผมจับมือ ยอมให้ผมจีบ... บอกเลยว่าต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรผมก็ยอม

"ไอ้รัม... กูขอโทษล่วงหน้าว่ะเพื่อน แต่น้องมึง กูจองแล้ว"

ผมนึกภาพหน้าไอ้รัมตอนรู้ความจริงไม่ออกเลย มันคงโวยวายบ้านแตกแน่ๆ แต่ช่างมันเถอะ เรื่องนั้นเอาไว้แก้ปัญหาทีหลัง ตอนนี้ภารกิจสำคัญที่สุดของผมคือการกันท่าผู้ชายทุกคน และทำให้ริน 'รัก' ผมจนถอนตัวไม่ขึ้น

ผมเหลือบมองเบาะข้างคนขับที่ว่างเปล่า... กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของรินยังจางๆ อยู่ในรถ

...น่ารักชะมัด

ตอนเธอกินกุ้งเผาแก้มตุ่ยๆ ตอนเธอเถียงผมฉอดๆ หรือตอนที่เธอหน้าแดงเวลามองตาผม... ทุกอย่างที่เป็นริน มันทำให้โลกที่เคร่งเครียดของผมมีสีสันขึ้นมา

ผมสัญญาเลยว่า... ต่อให้ผมต้องร้ายกว่านี้ ต้องเจ้าเล่ห์กว่านี้ หรือต้องโกหกไอ้รัมอีกกี่ร้อยเรื่อง ผมก็จะทำ เพื่อให้ได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นของผมคนเดียว

"เตรียมตัวรับมือคนขี้หวงคนนี้ให้ดีนะ... ยัยตัวเล็ก"

ผมเหยียบคันเร่งมุ่งหน้ากลับบ้านด้วยความรู้สึกที่... โคตรมีความสุขเลยครับ