Se connecterPartager
ตอนที่ 112 : รหัสใต้ตรามังกร
Date de publication:
2026-08-20 13:40:49ตอนที่ 112 : รหัสใต้ตรามังกร
หลังจากได้รับจดหมายลับจากหลี่เซวียน ความสงบที่เคยมีอยู่ในจวนเซียวก็หายไปอีกครั้ง
บนโต๊ะไม้กลางห้องหนังสือ มีเพียงกระดาษเก่าแผ่นหนึ่ง กล่องไม้ขนาดเล็ก และสัญลักษณ์ประหลาดที่ไม่มีผู้ใดสามารถถอดความหมายได้
เฉินเยว่นั่งมองรหัสบนกระดาษอยู่นาน
นางเคยเห็นรหัสลับของกองทัพ เคยเห็นอักษรพิษที่ใช้ในวงการนักฆ่า เคยอ่านบันทึกโบราณของตระกูลเฉินมานับไม่ถ้วน
แต่รหัสนี้แตกต่างออกไป
มันไม่ใช่รหัสที่สร้างขึ้นเพื่อปิดบังความลับธรรมดา
มันเป็นรหัสของราชวงศ์
รหัสที่ใช้บันทึกเรื่องที่ไม่สามารถให้ผู้ใดรู้
แม้แต่ขุนนางชั้นสูง
เซียวจิ่งเหยียนยืนอยู่ข้างนาง มือหนึ่งวางบนโต๊ะ อีกมือกำแน่น
"ต้องใช้ตราของจักรพรรดิ"
เขากล่าว
"ถึงจะถอดรหัสได้"
เฉินเยว่พยักหน้า
"แต่การแตะต้องตราหลวงโดยไม่ได้รับอนุญาต มีโทษกบฏ"
"ต่อให้เป็นข้า ต่อให้เป็นท่าน"
"หากถูกจับได้ ก็ไม่มีทางอธิบาย"
เซียวจิ่งเหยียนมองนาง
"ดังนั้นข้าจะหาทางเอง"
เฉินเยว่เงยหน้าขึ้น
"ท่านจะทำอะไร"
"ข้าจะเข้าวัง"
คำตอบนั้นทำให้นางขมวดคิ้ว
"หากท่านเข้าไปขอตราหลวงตรงๆ จักรพรรดิจะสงสัยทันที"
เซียวจิ่งเหยียนเงียบ
เพราะเขารู้ว่านางพูดถูก
จักรพรรดิไม่เคยมองเขาเป็นเพียงอ๋องผู้ถือกองทัพเหนือ
สำหรับราชสำนัก เซียวจิ่งเหยียนคือดาบที่มีชีวิต
เป็นดาบที่อาจหันกลับมาหาผู้ถือได้ทุกเมื่อ
หากเขาขอเข้าถึงตราหลวงโดยไม่มีเหตุผลเพียงพอ เท่ากับประกาศว่ากำลังตรวจสอบบางสิ่ง
และคนที่อยู่เบื้องหลังองค์กรนกสามขาอาจรู้ตัวก่อน
เฉินเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสายตาจะหยุดลงบนปฏิทินงานในวัง
อีกสามวันจะมีงานถวายโอสถแก่จักรพรรดิ
เป็นพิธีประจำปีที่ตระกูลขุนนางและเชื้อพระวงศ์ต่างต้องเข้าร่วม
นางยิ้มบาง
"ไม่จำเป็นต้องขอตราหลวง"
เซียวจิ่งเหยียนมองนาง
"เจ้ามีแผนแล้ว"
"ใช่"
เฉินเยว่กล่าว
"เราไม่ได้ต้องการตราจริง"
"เราเพียงต้องการรอยตรา"
เซียวจิ่งเหยียนมองนางครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจเบาๆ
เขาควรจะชินกับความคิดของนางได้แล้ว
แต่ทุกครั้งที่นางวางแผน เขาก็ยังรู้สึกทั้งปวดหัวและภูมิใจในเวลาเดียวกัน
สามวันต่อมา
ภายในพระราชวังหลวงเต็มไปด้วยกลิ่นสมุนไพรและเสียงประกาศของขันที
งานถวายโอสถเป็นพิธีที่ดูเรียบง่าย แต่แท้จริงเต็มไปด้วยการตรวจสอบอย่างเข้มงวด เพราะทุกสิ่งที่เข้าสู่พระวรกายของจักรพรรดิย่อมเกี่ยวข้องกับความเป็นความตาย
เฉินเยว่เข้าวังในฐานะชายาของเซียวหลิงอ๋อง พร้อมกล่องโอสถที่นางปรุงด้วยตัวเอง
ภายนอก นางเป็นเพียงชายาผู้ถวายยาบำรุง
แต่ภายในกล่องนั้นมีวัสดุบางอย่างที่เตรียมมาอย่างดี
ยางใสชนิดพิเศษที่สามารถเก็บรายละเอียดของลวดลายได้โดยไม่ทิ้งร่องรอย
นางไม่ได้คิดขโมยตราหลวง
ไม่ได้คิดแตะต้องสิ่งของต้องห้ามนานเกินจำเป็น
นางเพียงต้องการสำเนาของมัน
เมื่อพิธีเริ่มขึ้น จักรพรรดิประทับอยู่ด้านบนของบัลลังก์
ข้างพระวรกายมีเกากงกง ขันทีคนสนิทที่รับใช้มานานหลายสิบปี
เฉินเยว่เคยพบเขาหลายครั้ง
ชายชราผู้นี้ดูเหมือนขันทีธรรมดา
แต่สายตาของเขาไม่ธรรมดาเลย
มันเป็นสายตาของคนที่เห็นทุกอย่าง
และจำทุกอย่าง
หลังจากถวายโอสถเสร็จ เฉินเยว่ได้รับอนุญาตให้อยู่ตรวจสอบสมุนไพรเพิ่มเติมในห้องด้านข้าง
นั่นคือโอกาสที่นางรอคอย
เมื่อไม่มีผู้ใดสังเกต นางเปิดกล่องเล็กใต้แขนเสื้อ
ค่อยๆ วางวัสดุใสลงบนพื้นที่เก็บตราประทับจำลอง
ทุกอย่างกำลังเป็นไปอย่างราบรื่น
จนกระทั่งเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง
"พระชายาเซียว"
ร่างของเฉินเยว่หยุดนิ่ง
นางหันกลับ
เกากงกงยืนอยู่ตรงนั้น
ใบหน้าของขันทีชรายังคงมีรอยยิ้มสุภาพ
แต่ดวงตากลับมองเห็นทุกอย่าง
"ท่านกำลังทำสิ่งใดหรือ"
เฉินเยว่ไม่ได้ตอบทันที
มือของนางอยู่ใกล้อาวุธลับ
หากเกากงกงส่งเสียงเรียกคน นางอาจต้องฝ่าวังออกไป
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเหนือความคาดหมาย
เกากงกงเดินเข้ามา
แล้วปิดประตู
"รีบทำให้เสร็จ"
เฉินเยว่ชะงัก
"ท่านช่วยข้า?"
เกากงกงมองนาง
"ข้าไม่ได้ช่วยท่าน"
"ข้าเพียงไม่ต้องการให้คนที่ฆ่าเจ้านายเก่าของข้า ได้รับชัยชนะ"
คำพูดนั้นทำให้เฉินเยว่ระวังตัวมากขึ้น
"ท่านรู้เรื่ององค์กรนกสามขา"
เกากงกงถอนหายใจ
"ข้ารู้มากกว่าที่ควร"
เขาหยิบผ้าห่อเล็กออกมาจากแขนเสื้อ
ด้านในเป็นเศษกระดาษเก่าที่ถูกฉีกออกจากบัญชี
"หลายปีก่อน"
"ข้าเคยมีนายเหนือหัวอีกคน"
"เขาไม่ได้เป็นขุนนางใหญ่"
"ไม่ได้มีตำแหน่งในราชสำนัก"
"แต่เขารู้ความลับบางอย่าง"
เกากงกงมองกระดาษในมือ
"คืนหนึ่ง เขาถูกฆ่า"
"ทุกคนบอกว่าเป็นโจร"
"แต่ข้ารู้ว่าไม่ใช่"
เฉินเยว่รับเศษบัญชีมา
บนกระดาษมีรายการส่งมอบบางอย่าง
สมุนไพร
ของหายาก
และ...
พิษ
ปลายทางคือจวนแม่ทัพเฉิน
วันที่ตรงกับคืนที่เกิดเหตุเมื่อหลายปีก่อน
หัวใจของเฉินเยว่เย็นลง
มือของนางกำกระดาษแน่น
"ผู้อนุมัติคือใคร"
เกากงกงตอบช้าๆ
"ไม่มีชื่อ"
"มีเพียงรหัส"
เขาชี้ไปยังตัวอักษรเล็กๆ มุมกระดาษ
"อู๋อิ่ง"
"ผู้ไร้เงา"
คำนี้ทำให้เซียวจิ่งเหยียนที่เพิ่งเข้ามาถึงเงียบลง
เขามองเกากงกงด้วยสายตาเปลี่ยนไป
"ท่านรู้เรื่องนี้มานาน"
เกากงกงคุกเข่าลง
"ข้าไม่ได้เป็นสมาชิกองค์กรนกสามขา"
"ข้าแสร้งทำเป็นไม่รู้"
"แสร้งปล่อยให้พวกเขาเข้าใจว่าข้าเป็นเพียงขันทีแก่คนหนึ่ง"
"เพราะข้ารอวันที่จะรู้ว่าใครเป็นคนฆ่านายเก่าของข้า"
เฉินเยว่มองเขา
นางไม่รู้ว่าควรเชื่อหรือไม่
แต่หลักฐานในมือมีน้ำหนักมากเกินไป
หลังจากได้รอยตราหลวงมาแล้ว ทั้งสามกลับมายังจวนเซียวทันที
เฉินเยว่ใช้เวลาเพียงหนึ่งคืนในการเปรียบเทียบรอยตราและถอดรหัส
เซียวจิ่งเหยียนยืนอยู่ข้างนาง
ไม่มีใครพูด
เพราะทุกคนรู้ว่า สิ่งที่กำลังจะเปิดเผย อาจเปลี่ยนทุกอย่าง
ในที่สุด...
ตัวอักษรที่ซ่อนอยู่ใต้รหัสราชวงศ์ก็ปรากฏขึ้น
ชื่อหนึ่งถูกเขียนไว้
ชื่อของผู้ที่เคยรับตรามังกรสามกรงเล็บ
เฉินเยว่จ้องตัวอักษรนั้น
ใบหน้าของนางเปลี่ยนไป
เซียวจิ่งเหยียนก้มมอง
และเมื่อเห็นชื่อเดียวกัน เขาก็นิ่งไป
เพราะชื่อนั้น...
เป็นชื่อของคนที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่แล้ว
"ผู้สำเร็จราชการเซวียน"
เสียงของเฉินเยว่เบามาก
แต่ทุกคนได้ยิน
ผู้สำเร็จราชการเซวียน
บุคคลในตำนานเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน
ผู้ที่เคยกุมอำนาจแทนจักรพรรดิองค์ก่อน
ผู้ที่ถูกประกาศว่าเสียชีวิตจากโรคร้าย
ผู้ที่ไม่มีผู้ใดพูดถึงมานานแล้ว
เซียวจิ่งเหยียนกำกระดาษแน่น
"เป็นไปไม่ได้"
เฉินเยว่มองชื่อบนกระดาษ
หัวใจของนางรู้สึกหนาวเย็น
เพราะหากคนตายเมื่อยี่สิบปีก่อนยังคงอยู่เบื้องหลังทุกอย่าง
เช่นนั้นศัตรูที่พวกเขาตามหา...
อาจไม่ใช่คนในยุคปัจจุบัน
แต่เป็นเงาของอดีตที่ควรสูญหายไปแล้ว
ทันใดนั้น เสียงลมแรงพัดผ่านหน้าต่าง
เปลวไฟในห้องดับลงชั่วขณะ
และในความมืดนั้น
เฉินเยว่ได้ยินเสียงของเซียวจิ่งเหยียน
"ดูเหมือนว่า..."
"เรากำลังต่อสู้กับคนที่ตายไปแล้ว"
แต่ไม่มีใครรู้ว่า
บางครั้งสิ่งที่น่ากลัวที่สุด
ไม่ใช่คนที่กลับมาจากความตาย
Dernier chapitre
คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผัง
ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของเกาะอรุณรุนแรงขึ้นทันทีหลังเสียงจากอีกมิติถามว่าธันวาจะยังเลือกเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ หลอดไฟทั่วห้องทดลองดับลงพร้อมกัน ก่อนแสงฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน เสียงเตือนดังซ้ำอย่างต่อเนื่อง ประตูทางออกทุกบานเลื่อนปิด ระบบสื่อสารถูกตัดขาด และแคปซูลซึ่งเคยเก็บตัวทดลองรุ่นก่อนเริ่มทำงานขึ้นมาเอง ของเหลวสีดำไหลวนอยู่ภายในทั้งที่หลายแคปซูลว่างเปล่ามานานหลายสิบปี ราวกับพลังจากอีกมิติกำลังพยายามปลุกบางสิ่งซึ่งหลับใหลอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ธันวารู้สึกเจ็บแปลบกลางหน้าอก ความร้อนแผ่จากแก่นอนันต์ไปทั่วร่าง เส้นพลังสีดำปรากฏใต้ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือจนถึงลำคอ เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง มือกดพื้นเอาไว้แน่น ขณะที่เสียงนับไม่ถ้วนแทรกเข้ามาในศีรษะ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ตะโกนหรือข่มขู่ แต่กระซิบด้วยถ้อยคำซ้ำเดิมอย่างช้า ๆ"เปิดประตู"ธันวากัดฟัน เขาพยายามลุกขึ้น แต่ทันทีที่ขยับ ความทรงจำบางอย่างในหัวกลับเลือนหาย เขาเห็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนิมิต เห็นผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่สามารถนึกออกได้ว่าภาพนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด เขาพยายามนึกถึงวันที่ได้พ
คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตู
ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตูหลังจากบันทึกของศาสตราจารย์อธิปจบลง ห้องทดลองใต้เกาะอรุณก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ไม่ใช่เพียงความลับของโครงการภาชนะเทวะ แต่มันคือความจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของธันวาเองเขาไม่ได้เป็นอาวุธเขาไม่ได้เป็นสิ่งทดลองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายแต่เขาคือผลลัพธ์ของความพยายามครั้งสุดท้ายของมนุษย์ในการสร้างสิ่งที่สามารถเชื่อมต่อกับพลังจากอีกมิติพลังที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับได้พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงและพลังที่กำลังทำให้รอยแยกบนท้องฟ้าเปิดออกมากขึ้นทุกขณะ
คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิป
ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิปภายในห้องลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบปกคลุมทุกสิ่งหลังจากประตูภาชนะเปิดออก ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ ภายในห้องขนาดมหึมานั้นเต็มไปด้วยแคปซูลทดลองจำนวนมาก บางแคปซูลว่างเปล่า บางแคปซูลมีร่องรอยความเสียหาย และบางแคปซูลยังคงมีสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์หลับใหลอยู่ภายในธันวายืนอยู่ตรงกลางห้อง มองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่สั่นไหว เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงคนที่ได้รับพลังพิเศษจากการทดลอง แต่ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความจริงอาจลึกกว่านั้นเขาไม่ได้ถูกมอบพลังเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับมันคำว่า ภาชนะ ที่สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติเรียกเขา ไม่ใช่คำดูถูก
คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม ตอนที่ 119 ประตูภาชนะ
ตอนที่ 119 ประตูภาชนะภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมาและคนคนนั้นคือธันวาทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่งบางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้นผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่สัญลักษณ์ของภาชนะพิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"เธอพูดธันวาหยุดเดิน"หมายความว่าอะไร"พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน"หมายความว่า
คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม ตอนที่ 118 เกาะอรุณ
ตอนที่ 118 เกาะอรุณหลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมาจุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณสถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณสถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะและอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไรเรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด
คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคต
ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคตหลังจากรอยแยกบนท้องฟ้าเริ่มขยายตัว โลกทั้งใบเข้าสู่ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน มนุษย์ไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับสงครามระหว่างประเทศ ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังพิเศษ หรือความขัดแย้งภายในอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติที่กำลังพยายามเข้าสู่โลก และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ มันไม่ได้มองโลกเป็นเป้าหมายแรก มันกำลังมองหาบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวธันวาภายในห้องวิจัยของเมืองไร้ธง พิมพ์ชนกกำลังทำงานโดยแทบไม่ได้พักตั้งแต่วันที่รอยแยกปรากฏขึ้น เธอใช้พลังของตัวเองเชื่อมต่อกับข้อมูลจากสนามพลังงานที่อยู่รอบรอยแยก พยายามวิเคราะห์ว่าพลังที่กำลังไหลเข้ามาจากอีกมิติคืออะไร และเหตุใดมันจึงตอบสนองกับแก่นอนันต์ของธันวาบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล เส้นพลังงานหลายรูปแบบกำลังถูกเปรียบเทียบกันอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งวิเคราะห์มากขึ้น สีหน้าของพิมพ์ชนกก็ยิ่งเปลี่ยนไปเธอไม่ได้พบคำตอบที่ทำให้ทุกคนสบายใจเธอพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมธันวาเดินเข้ามาในห้อง เขายังคงมีสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับต้นกำเนิดขอ
Vous vous intéresseriez aussi à
เมื่อฉันเข้าสู่ร่างนางร้าย
มูมูมิ2.0K Vuesข้านี้แหละที่จะทำให้ตระกูลนี้ร่ำรวย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก3.2K Vuesข้าเกิดใหม่เป็นคุณหนูตกอับตระกูลบัณฑิต
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค34.5K VuesUndisclosure
Jes/JinMingZin/Quendaya/ThisDamnSoul 4.3K Vuesถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน
Janne Vellamour493 Vuesเหตุใดตัวร้ายถึงหน้าตาดีกว่าพระเอก
ซูเล่อเหยียน1.6K Vuesแสนหลง
เนื้อทราย774 Vuesชีวิตใหม่กับอาชีพนักปรุงยาในต่างโลก!
๐Algiz๐262 Vues
