Home / แฟนตาซี / คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม / ตอนที่ 71 ชั้นล่างสุดของเมือง

Share

ตอนที่ 71 ชั้นล่างสุดของเมือง

last update publish date: 2026-08-08 06:09:19

ตอนที่ 71 ชั้นล่างสุดของเมือง

ทางลงสู่ชั้นล่างสุดของนครไร้ธงไม่เคยปรากฏอยู่บนแผนที่ของเมือง

แม้แต่ดารินทร์ซึ่งเป็นผู้นำของเมืองมาหลายปีก็ยังไม่เคยลงไปลึกกว่าชั้นระบบพลังงานเก่า พื้นที่ด้านล่างถูกระบุว่าเป็นเขตอันตรายจากโครงสร้างที่ไม่เสถียร และถูกปิดผนึกมาตั้งแต่ก่อนที่เมืองไร้ธงจะถูกสร้างขึ้น

แต่วันนี้ ประตูที่ไม่เคยเปิดกำลังถูกปลดล็อก

ไม่ใช่ด้วยรหัสของเมือง

แต่ด้วยข้อมูลจากเทคโนโลยีของสถาบันอรุณที่รินรดานำมา

เสียงกลไกเก่าแก่ดังสะท้อนในอุโมงค์

ประตูเหล็กขนาดใหญ่ค่อย ๆ แยกออกจากกัน ฝุ่นจำนวนมากร่วงลงมาจากเพดาน เผยให้เห็นทางเดินสีดำที่ทอดลึกลงไปใต้ภูเขา

ไม่มีแสง

ไม่มีเสียงเครื่องจักร

ไม่มีสัญญาณชีวิต

แต่ทุกคนรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าไปในสถานที่ที่ไม่ควรถูกรบกวน

ธันวายืนหน้าประตู มองความมืดเบื้องหน้า

แก่นอนันต์ในร่างของเขาเต้นแรงขึ้น

เหมือนมันจำสถานที่นี้ได้

รินรดาสังเกตเห็น

"มันตอบสนองหรือ"

ธันวาพยักหน้า

"ใช่"

กฤตภาสกำอาวุธแน่น

"ข้าไม่ชอบเลย"

ขุนเขาที่เดินอยู่ด้านหลังหัวเราะเบา ๆ

"ครั้งล่าสุดที่เจ้าพูดแบบนี้ เราเจอห้องเก็บศพ"

กฤตภาสตอบ

"และครั้งนี้ข้ากำลังหวังว่าจะผิด"

ไม่มีใครตอบ

เพราะทุกคนรู้ว่าโอกาสที่เขาจะผิดมีน้อย

ทีมเดินลงไปตามทางลาดยาว

ยิ่งลึกลงไป อุณหภูมิยิ่งลดลง

ผนังสองข้างเต็มไปด้วยสายไฟเก่าและท่อขนาดใหญ่ บางจุดมีรอยขีดข่วนเหมือนเคยมีสิ่งมีชีวิตพยายามหนีออกมา

รินรดาเดินนำทาง

สีหน้าของเธอแข็งตลอดเวลา

แต่ธันวาสังเกตเห็น

มือของเธอสั่น

ไม่ใช่เพราะกลัว

แต่เพราะความทรงจำ

"เจ้ามาที่นี่มาก่อนหรือ"

ธันวาถาม

รินรดาไม่หันกลับ

"ไม่"

เธอตอบ

"แต่ข้ารู้ว่าที่นี่คือที่ไหน"

"อย่างไร"

เธอเงียบไปพักหนึ่ง

"เพราะข้าเคยส่งน้องชายเข้ามา"

ทุกคนเงียบ

รินรดาเดินต่อ

"ตอนนั้นข้าเชื่อว่าพวกเขาจะช่วยเขา"

เธอกำมือ

"ข้าคิดว่าการให้เขาเข้าร่วมโครงการของอรุณ คือการช่วยชีวิตเขา"

เสียงเธอเริ่มหนักขึ้น

"ข้าไม่รู้ว่ามันคือการส่งเขาเข้าไปในนรก"

ไม่มีใครพูดปลอบ

เพราะทุกคนในทีมมีอดีตที่คล้ายกัน

ทุกคนเคยถูกบางสิ่งพรากไป

หลังจากเดินเกือบสามสิบนาที ประตูอีกชั้นปรากฏขึ้น

บนประตูมีข้อความเก่า

สถาบันอรุณ

เขตทดลองมนุษย์ระดับสูง

รินรดาหยุดนิ่ง

ธันวามองเธอ

"พร้อมไหม"

เธอวางมือบนเครื่องเปิดประตู

"ไม่"

เธอตอบตามจริง

"แต่ข้าต้องเข้าไป"

ประตูเปิดออก

ภาพด้านในทำให้ทุกคนหยุดหายใจ

นี่ไม่ใช่ห้องทดลองเล็ก ๆ เหมือนที่พวกเขาเคยพบ

แต่มันคือเมืองอีกแห่งหนึ่ง

ห้องทดลองขนาดมหึมาทอดยาวออกไปสุดสายตา

มีห้องกระจกหลายร้อยห้องเรียงกัน

มีเครื่องจักรขนาดใหญ่

มีระบบเก็บข้อมูล

มีถังทดลองจำนวนมากที่ว่างเปล่า

และมีเอกสารมากมายถูกทิ้งไว้

มาลีซึ่งติดตามผ่านเครื่องสื่อสารจากด้านบนพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ

"เป็นไปไม่ได้"

ธันวาถาม

"อะไร"

"ฐานนี้ใหญ่กว่าที่ข้อมูลของอรุณระบุไว้หลายเท่า"

เธอหยุด

"พวกเขาซ่อนมันจากทุกคน"

กฤตภาสมองรอบตัว

"รวมถึงเมืองไร้ธง"

รินรดาเดินเข้าไปช้า ๆ

สายตาของเธอไม่ได้มองเครื่องจักร

เธอมองชื่อบนผนัง

รายชื่อผู้ทดลอง

เด็กจำนวนมาก

หลายร้อยคน

อายุหกปี

แปดปี

สิบสองปี

สิบห้าปี

บางคนมีหมายเลขแทนชื่อ

บางคนไม่มีแม้แต่หมายเลข

ธันวารู้สึกเย็นวาบ

นี่คือสิ่งเดียวกับศูนย์หก

คนที่ถูกลบตัวตน

ถูกเปลี่ยนเป็นข้อมูล

รินรดาเดินไปยังแผงข้อมูลกลาง

เธอค้นหาอย่างรวดเร็ว

มือของเธอสั่นมากขึ้น

"ไม่"

เธอพึมพำ

"ไม่"

ธันวาเดินเข้าไป

"เจอเขาแล้วหรือ"

รินรดาไม่ตอบ

หน้าจอหนึ่งสว่างขึ้น

ข้อมูลปรากฏ

ชื่อ

รวิศ

นามสกุล

รินรดา

สถานะ

ทดลองระดับพิเศษ

ความสามารถ

ควบคุมพลังงานชีวภาพ

การประเมิน

ไม่เสถียร

ความเข้ากันได้กับแก่นอนันต์

สูง

ธันวาจ้องข้อความนั้น

"แก่นอนันต์"

กฤตภาสถาม

"พวกเขาทดลองกับเขาเหมือนเจ้า"

รินรดาไม่ตอบ

เธอเลื่อนข้อมูลลง

บรรทัดสุดท้ายปรากฏ

สถานะปัจจุบัน

เคลื่อนย้ายไปยังหน่วยรบราชันอสูร

ทุกคนเงียบ

แม้แต่เสียงเครื่องจักรยังเหมือนหยุดลง

รินรดาถอยหลัง

"หน่วยรบราชันอสูร"

เธอพูดเบา ๆ

"ไม่มีทาง"

ธันวาถาม

"เจ้ารู้จักชื่อนี้หรือ"

รินรดาหัวเราะออกมา แต่ไม่มีความสุข

"ข้าเคยเห็น"

เธอมองข้อมูล

"ตอนที่ข้าทำงานให้อรุณ"

ทุกคนหันไป

"พวกเขาเคยบอกว่ากำลังสร้างอาวุธเพื่อป้องกันโลก"

เธอกล่าว

"แต่ข้าไม่เคยรู้ว่าพวกเขาสร้างหน่วยรบ"

กฤตภาสถาม

"หน่วยรบอะไร"

รินรดามองธันวา

"คนที่มีพลังจากแก่นอนันต์"

ความเงียบปกคลุม

ธันวารู้สึกเหมือนบางอย่างในหัวเชื่อมต่อกัน

ศูนย์หก

ประตูหมายเลขศูนย์

แก่นอนันต์หลายชิ้น

เด็กทดลอง

ทั้งหมดไม่ใช่เรื่องแยกกัน

มันเป็นโครงการเดียวกัน

โครงการสร้างบางสิ่ง

หรือบางคน

รินรดาเดินไปยังข้อมูลอีกชุด

เธอค้นหาชื่อของน้องชายต่อ

แต่พบเพียงบันทึกเก่า

เคลื่อนย้ายสำเร็จ

หน่วยรบราชันอสูร

สถานที่ปลายทาง

ไม่ระบุ

รินรดากำหมัดจนเล็บจิกฝ่ามือ

"เขาไม่ได้ตาย"

เธอพูด

"เขายังอยู่"

ธันวาเดินเข้ามา

"เราจะหาเขา"

รินรดามองเขา

"เจ้าพูดเหมือนมั่นใจ"

"ไม่"

ธันวาตอบ

"ข้าแค่รู้ว่าถ้ามีคนถูกขังอยู่ที่ไหนสักแห่ง"

เขามองห้องทดลอง

"เราควรพาเขาออกมา"

คำพูดนั้นทำให้รินรดานิ่ง

เพราะเธอเห็นตัวเองในธันวา

คนสองคนที่สูญเสียครอบครัวเพราะองค์กรเดียวกัน

คนสองคนที่ถูกโลกบังคับให้เป็นสิ่งที่ไม่ต้องการ

ขุนเขาเดินสำรวจพื้นที่ด้านข้าง

ไม่นานเขาพบแฟ้มข้อมูลอีกชุด

"พวกเจ้า"

ทุกคนหันไป

"มาดูนี่"

ในแฟ้มมีข้อมูลจำนวนมาก

แต่หนึ่งหน้าทำให้ทุกคนหยุด

หัวข้อ

โครงการราชันอสูร

เป้าหมาย

สร้างภาชนะที่สามารถรองรับแก่นอนันต์ทั้งหมด

ตัวเลือกทดลอง

หมายเลขศูนย์

ธันวา

ทุกคนมองเขา

ธันวาไม่พูด

เพราะคำตอบอยู่ตรงหน้า

เขาไม่ใช่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ

เขาเป็นเป้าหมายตั้งแต่แรก

รินรดาเลื่อนข้อมูลต่อ

และพบข้อความอีกบรรทัด

การสร้างนิมิตโลก

วัตถุประสงค์

กำจัดปัจจัยรบกวน

สร้างแรงกดดันทางจิตใจ

เร่งการเปลี่ยนแปลงของหมายเลขศูนย์

กฤตภาสอ่านซ้ำ

"สร้างนิมิต"

ธันวานิ่ง

"หมายความว่า"

รินรดาพูดแทน

"ภาพอนาคตที่ทุกคนเห็น"

เธอมองข้อมูล

"อาจไม่ได้เป็นอนาคต"

มาลีที่ฟังผ่านเครื่องสื่อสารพูดขึ้นทันที

"มันเป็นการทดลอง"

ไม่มีใครพูดต่อ

เพราะความจริงเริ่มชัดขึ้น

โลกทั้งโลกอาจไม่ได้เห็นอนาคต

โลกทั้งโลกอาจถูกใช้เป็นเครื่องมือ

เพื่อผลักเด็กคนหนึ่งให้กลายเป็นสิ่งที่พวกเขากลัว

รินรดามองข้อมูลของน้องชาย

จากนั้นมองธันวา

เป็นครั้งแรกที่เธอไม่ได้มองเขาในฐานะเป้าหมาย

แต่เป็นเหยื่อของศัตรูเดียวกัน

"ธันวา"

เขาหันมา

"อะไร"

"ถ้าสิ่งที่นี่เป็นจริง"

เธอพูด

"ราชันอสูรที่โลกกลัว"

เธอหยุด

"อาจไม่ใช่สิ่งที่เจ้ากลายเป็น"

"แต่มันคือสิ่งที่พวกเขาพยายามสร้าง"

ทันใดนั้น เสียงระบบเก่าดังขึ้นทั่วห้องทดลอง

ไฟสีแดงติดขึ้นทีละดวง

เสียงประกาศอัตโนมัติดังออกมา

"ตรวจพบผู้บุกรุก"

ทุกคนเตรียมตัว

แต่เสียงต่อมาทำให้ธันวาแข็งค้าง

"ตรวจพบหมายเลขศูนย์"

เสียงนั้นกล่าว

"ยืนยันการกลับมาของต้นแบบ"

ประตูด้านในสุดของห้องทดลองเริ่มเปิดออก

ความมืดด้านหลังประตูเผยให้เห็นทางเดินที่ลึกกว่าเดิม

และจากภายใน

มีเสียงใครบางคนดังขึ้น

"ในที่สุด"

"เจ้าก็กลับมา"

ธันวายืนอยู่หน้าประตู

แก่นอนันต์ในร่างเริ่มสั่นอย่างรุนแรง

เพราะเสียงนั้น

ไม่ใช่เสียงของศัตรู

แต่มันคือเสียงของใครบางคน

ที่รู้จักเขามาตั้งแต่ก่อนที่เขาจะรู้จักตัวเอง.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผัง

    ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของเกาะอรุณรุนแรงขึ้นทันทีหลังเสียงจากอีกมิติถามว่าธันวาจะยังเลือกเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ หลอดไฟทั่วห้องทดลองดับลงพร้อมกัน ก่อนแสงฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน เสียงเตือนดังซ้ำอย่างต่อเนื่อง ประตูทางออกทุกบานเลื่อนปิด ระบบสื่อสารถูกตัดขาด และแคปซูลซึ่งเคยเก็บตัวทดลองรุ่นก่อนเริ่มทำงานขึ้นมาเอง ของเหลวสีดำไหลวนอยู่ภายในทั้งที่หลายแคปซูลว่างเปล่ามานานหลายสิบปี ราวกับพลังจากอีกมิติกำลังพยายามปลุกบางสิ่งซึ่งหลับใหลอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ธันวารู้สึกเจ็บแปลบกลางหน้าอก ความร้อนแผ่จากแก่นอนันต์ไปทั่วร่าง เส้นพลังสีดำปรากฏใต้ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือจนถึงลำคอ เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง มือกดพื้นเอาไว้แน่น ขณะที่เสียงนับไม่ถ้วนแทรกเข้ามาในศีรษะ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ตะโกนหรือข่มขู่ แต่กระซิบด้วยถ้อยคำซ้ำเดิมอย่างช้า ๆ"เปิดประตู"ธันวากัดฟัน เขาพยายามลุกขึ้น แต่ทันทีที่ขยับ ความทรงจำบางอย่างในหัวกลับเลือนหาย เขาเห็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนิมิต เห็นผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่สามารถนึกออกได้ว่าภาพนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด เขาพยายามนึกถึงวันที่ได้พ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตู

    ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตูหลังจากบันทึกของศาสตราจารย์อธิปจบลง ห้องทดลองใต้เกาะอรุณก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ไม่ใช่เพียงความลับของโครงการภาชนะเทวะ แต่มันคือความจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของธันวาเองเขาไม่ได้เป็นอาวุธเขาไม่ได้เป็นสิ่งทดลองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายแต่เขาคือผลลัพธ์ของความพยายามครั้งสุดท้ายของมนุษย์ในการสร้างสิ่งที่สามารถเชื่อมต่อกับพลังจากอีกมิติพลังที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับได้พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงและพลังที่กำลังทำให้รอยแยกบนท้องฟ้าเปิดออกมากขึ้นทุกขณะ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิป

    ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิปภายในห้องลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบปกคลุมทุกสิ่งหลังจากประตูภาชนะเปิดออก ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ ภายในห้องขนาดมหึมานั้นเต็มไปด้วยแคปซูลทดลองจำนวนมาก บางแคปซูลว่างเปล่า บางแคปซูลมีร่องรอยความเสียหาย และบางแคปซูลยังคงมีสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์หลับใหลอยู่ภายในธันวายืนอยู่ตรงกลางห้อง มองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่สั่นไหว เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงคนที่ได้รับพลังพิเศษจากการทดลอง แต่ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความจริงอาจลึกกว่านั้นเขาไม่ได้ถูกมอบพลังเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับมันคำว่า ภาชนะ ที่สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติเรียกเขา ไม่ใช่คำดูถูก

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 119 ประตูภาชนะ

    ตอนที่ 119 ประตูภาชนะภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมาและคนคนนั้นคือธันวาทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่งบางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้นผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่สัญลักษณ์ของภาชนะพิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"เธอพูดธันวาหยุดเดิน"หมายความว่าอะไร"พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน"หมายความว่า

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 118 เกาะอรุณ

    ตอนที่ 118 เกาะอรุณหลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมาจุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณสถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณสถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะและอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไรเรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคต

    ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคตหลังจากรอยแยกบนท้องฟ้าเริ่มขยายตัว โลกทั้งใบเข้าสู่ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน มนุษย์ไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับสงครามระหว่างประเทศ ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังพิเศษ หรือความขัดแย้งภายในอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติที่กำลังพยายามเข้าสู่โลก และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ มันไม่ได้มองโลกเป็นเป้าหมายแรก มันกำลังมองหาบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวธันวาภายในห้องวิจัยของเมืองไร้ธง พิมพ์ชนกกำลังทำงานโดยแทบไม่ได้พักตั้งแต่วันที่รอยแยกปรากฏขึ้น เธอใช้พลังของตัวเองเชื่อมต่อกับข้อมูลจากสนามพลังงานที่อยู่รอบรอยแยก พยายามวิเคราะห์ว่าพลังที่กำลังไหลเข้ามาจากอีกมิติคืออะไร และเหตุใดมันจึงตอบสนองกับแก่นอนันต์ของธันวาบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล เส้นพลังงานหลายรูปแบบกำลังถูกเปรียบเทียบกันอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งวิเคราะห์มากขึ้น สีหน้าของพิมพ์ชนกก็ยิ่งเปลี่ยนไปเธอไม่ได้พบคำตอบที่ทำให้ทุกคนสบายใจเธอพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมธันวาเดินเข้ามาในห้อง เขายังคงมีสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับต้นกำเนิดขอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status