Accueil / แฟนตาซี / คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม / ตอนที่ 84 เมืองของราชันอสูร

Partager

ตอนที่ 84 เมืองของราชันอสูร

last update Date de publication: 2026-08-10 06:36:11

ตอนที่ 84 เมืองของราชันอสูร

เสียงหัวเราะของศาสตราจารย์อธิปยังคงดังอยู่ในห้องทดลองใต้เมือง

ชายผู้ซ่อนตัวอยู่หลังแผนการทั้งหมด

ผู้สร้างนิมิต

ผู้สร้างกองทัพ

ผู้สร้างความกลัวของคนทั้งโลก

กำลังมองภาพตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ

สำหรับเขา

ทุกอย่างกำลังเดินไปตามแผน

ธันวายืนอยู่ตรงกลางห้องทดลอง

ด้านหน้าเขาคือตัวทดลองหลายสิบคนในชุดเกราะดำ

ด้านหลังคือรินรดาที่กำลังพยายามดึงรวิศออกจากระบบควบคุม

และรอบตัว

คือหลักฐานของความโหดร้ายที่สถาบันอรุณสร้างขึ้น

เด็กหลายร้อยคน

ถูกเปลี่ยนเป็นอาวุธ

ถูกลบความทรงจำ

ถูกบังคับให้กลายเป็นสิ่งที่โลกต้องหวาดกลัว

ศาสตราจารย์อธิปพูดผ่านหน้าจอ

"เจ้ารู้ไหม ธันวา"

"เหตุผลที่โครงการนี้ประสบความสำเร็จ"

ธันวาไม่ตอบ

อธิปยิ้ม

"เพราะมนุษย์ต้องการศัตรู"

"พวกเขาต้องการใครสักคนที่จะโทษ"

ภาพจากกล้องหลายร้อยตัวกำลังถ่ายทอดออกไป

"เมื่อพวกเขาเห็นกองทัพของเจ้า"

"พวกเขาจะไม่สนใจว่าพวกมันเคยเป็นเด็ก"

"พวกเขาจะเห็นเพียงปีศาจ"

ธันวากำหมัด

"พวกเขาไม่ใช่กองทัพของข้า"

อธิปหัวเราะ

"แต่โลกจะเชื่อแบบนั้น"

ทันใดนั้น

เสียงระบบดังขึ้น

"เริ่มคำสั่งทำลาย"

ตัวทดลองทั้งหมดเริ่มขยับ

ร่างในชุดเกราะดำหลายสิบคนยกอาวุธพร้อมกัน

แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

ไม่ใช่พลังของพวกเขา

แต่คือดวงตา

ไม่มีความรู้สึก

ไม่มีความคิด

มีเพียงคำสั่ง

รินรดามองน้องชาย

"รวิศ"

ชายหนุ่มในชุดเกราะหยุดเล็กน้อย

เสียงของเธอเหมือนพยายามฝ่ากำแพงในจิตใจ

"เจ้าจำข้าได้"

รวิศจับหัวตัวเอง

"ไม่"

เสียงระบบดังขึ้น

"ลบความทรงจำ"

รินรดาน้ำตาไหล

"ไม่ว่าเจ้าจะเปลี่ยนไปแค่ไหน"

"ข้าก็ยังเป็นพี่ของเจ้า"

คำพูดนั้นทำให้รวิศชะงัก

เพียงเสี้ยววินาที

แต่เพียงพอ

ธันวาเห็นโอกาส

เขาไม่ได้พุ่งเข้าโจมตี

เขาเดินเข้าไปกลางสนาม

ตัวทดลองทั้งหมดหันมาหาเขา

กฤตภาสที่ดูสถานการณ์ผ่านระบบสื่อสารตะโกน

"ธันวา อย่าเข้าไปตรงกลาง"

แต่ธันวาไม่หยุด

เพราะเขารู้

ถ้าเขาต่อสู้

คนเหล่านี้จะตาย

และเขาจะทำซ้ำสิ่งที่สถาบันอรุณต้องการ

สร้างปีศาจ

"พวกเจ้าไม่ใช่ศัตรู"

ธันวาพูด

ไม่มีใครตอบ

เขาเดินเข้าไปใกล้คนแรก

มือของเขาวางลงบนเกราะดำ

ทันทีที่สัมผัส

แก่นอนันต์ตอบสนอง

แต่ครั้งนี้

เขาไม่ได้ดึงพลัง

เขาดึงคำสั่ง

เส้นพลังสีดำไหลออกจากเกราะ

เหมือนเงาที่ถูกดึงออกจากร่าง

ตัวทดลองคนนั้นล้มลง

แต่ยังมีชีวิต

ระบบควบคุมถูกทำลาย

ธันวาเห็นภาพบางอย่าง

ไม่ใช่ของตัวเอง

แต่เป็นความทรงจำของเด็กคนนั้น

ห้องสีขาว

เข็มฉีดยา

เสียงร้องไห้

เสียงนักวิทยาศาสตร์บอกว่า

"หมายเลขสามสิบเจ็ด ไม่มีความสำคัญ"

ภาพหายไป

ธันวาทรุดเล็กน้อย

ความเจ็บปวดนั้นไม่ใช่ของเขา

แต่เขารู้สึกเหมือนมันเกิดขึ้นกับตัวเอง

เขายังคงเดินต่อ

คนที่สอง

คนที่สาม

คนที่สี่

ทุกครั้ง

เขาดึงคำสั่งออก

และรับความทรงจำเข้ามา

เด็กคนหนึ่งถูกจับเพราะมีพลัง

เด็กคนหนึ่งถูกพรากจากครอบครัว

เด็กคนหนึ่งถูกบอกว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์

ทุกเรื่องราวไหลเข้าสู่จิตใจของธันวา

มากขึ้น

มากขึ้น

จนแทบรับไม่ไหว

เสียงในแก่นอนันต์ดังขึ้น

"หยุด"

เป็นครั้งแรก

เสียงนั้นไม่ได้เยาะเย้ย

แต่มันเตือน

"จิตของเจ้ารับไม่ไหว"

ธันวากัดฟัน

"พวกเขาทนได้"

"ข้าก็ต้องทนได้"

เสียงนั้นเงียบ

เพราะคำตอบนั้นไม่ใช่คำตอบของคนที่ต้องการเป็นราชันอสูร

แต่มันคือคำตอบของมนุษย์

ตัวทดลองอีกหลายสิบคนเริ่มล้มลง

เกราะดำแตก

คำสั่งถูกทำลาย

แต่ธันวาเริ่มเสียการควบคุม

เขาเห็นภาพมากเกินไป

เสียงร้อง

ความเจ็บปวด

ความกลัว

ทุกอย่างปะปนกัน

เขาเห็นตัวเองในเด็กเหล่านั้น

เด็กที่ถูกโลกตัดสินก่อนที่จะได้เลือก

ร่างของเขาสั่น

รอยดำบนตัวขยายมากขึ้น

รินรดาเห็น

"ธันวา"

เขาไม่ตอบ

เขากำลังจมลงในความทรงจำของคนอื่น

ในจิตใจ

เขาเห็นเด็กหลายสิบคนยืนอยู่รอบตัว

ไม่ใช่ในฐานะทหาร

แต่เป็นเหยื่อ

เด็กคนหนึ่งถาม

"เราจะมีชีวิตได้ไหม"

ธันวาพยายามตอบ

แต่เสียงไม่ออก

จากนั้น

มีมือหนึ่งแตะไหล่เขา

รวิศ

แม้ยังบาดเจ็บ

แม้ยังไม่ฟื้นเต็มที่

แต่เขายืนอยู่ตรงนั้น

"พอแล้ว"

ธันวาหันไป

รวิศพูด

"พวกเขาไม่อยากให้คุณเจ็บแทน"

คำพูดนั้นทำให้ธันวาหยุด

เพราะมันจริง

เขาพยายามช่วยทุกคน

แต่กำลังทำร้ายตัวเอง

ธันวาหลับตา

รวบรวมสติ

และปล่อยลมหายใจออก

แก่นอนันต์สงบลง

ในที่สุด

คำสั่งสุดท้ายถูกดึงออกจากร่างตัวทดลองทั้งหมด

ห้องทดลองเงียบ

เด็กเหล่านั้นล้มลง

แต่ยังมีชีวิต

ไม่มีใครตาย

ไม่มีใครถูกฆ่า

ธันวายืนอยู่กลางห้อง

แต่สภาพของเขาแตกต่างไป

ใบหน้าซีด

ดวงตาเหนื่อยล้า

รอยดำปกคลุมร่างมากขึ้น

เขาแทบยืนไม่ไหว

รินรดารีบเข้ามาประคอง

"เจ้าบ้า"

เธอพูดทั้งน้ำตา

"ทำไมต้องรับทุกอย่างไว้คนเดียว"

ธันวายิ้มเล็กน้อย

"เพราะพวกเขาเคยถูกบังคับให้รับมันคนเดียวมานานแล้ว"

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้

คือทุกอย่างถูกถ่ายทอดออกไป

กล้องของสถาบันอรุณยังทำงาน

และโลกภายนอกไม่ได้เห็นความจริงทั้งหมด

พวกเขาเห็นเพียงภาพหนึ่ง

ภาพของธันวายืนอยู่กลางห้อง

ผู้มีพลังชุดดำหลายสิบคน

กำลังคุกเข่ารอบตัวเขา

ภาพนั้นถูกส่งออกไป

ถูกตัด

ถูกตีความ

และถูกใช้ทันที

สำนักข่าวทั่วโลกประกาศ

"ราชันอสูรได้ก่อตั้งกองทัพของตนแล้ว"

ภาพปรากฏบนทุกหน้าจอ

ธันวา

กองทัพชุดดำ

นครใต้ดิน

ทุกอย่างดูเหมือนตรงกับนิมิต

ผู้คนทั่วโลกเริ่มตื่นตระหนก

รัฐบาลออกแถลงการณ์

"หลักฐานยืนยันแล้ว"

"ราชันอสูรได้สร้างกองทัพ"

แต่ไม่มีใครเห็น

ว่าคนในชุดดำเหล่านั้นกำลังนอนหมดแรง

ไม่มีใครเห็น

ว่าธันวาไม่ได้สั่งพวกเขา

เขาช่วยพวกเขา

ไม่มีใครเห็น

ว่าคนที่โลกเรียกว่าปีศาจ

กำลังแบกรับความเจ็บปวดของเหยื่อแทน

ในห้องทดลอง

ศาสตราจารย์อธิปมองภาพบนหน้าจอ

เขายิ้ม

"สมบูรณ์แบบ"

"ทุกอย่างเป็นไปตามที่คำนวณ"

เขามองธันวา

"ในที่สุด"

"โลกก็ได้เห็นราชันอสูร"

แต่สิ่งที่อธิปไม่เข้าใจ

คือเขาสร้างความผิดพลาดครั้งใหญ่

เขาคิดว่าการเห็นภาพเหมือนเดิม

จะทำให้อนาคตเกิดขึ้นเหมือนเดิม

แต่เขาลืมสิ่งหนึ่ง

ในนิมิต

ราชันอสูรยืนอยู่เหนือศพ

แต่วันนี้

ธันวายืนอยู่ท่ามกลางผู้รอดชีวิต

ความแตกต่างเพียงเล็กน้อย

อาจเป็นสิ่งที่เปลี่ยนชะตาทั้งหมด

และสงครามครั้งนี้

เพิ่งเข้าสู่จุดที่ไม่มีใครย้อนกลับได้อีกแล้ว.

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผัง

    ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของเกาะอรุณรุนแรงขึ้นทันทีหลังเสียงจากอีกมิติถามว่าธันวาจะยังเลือกเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ หลอดไฟทั่วห้องทดลองดับลงพร้อมกัน ก่อนแสงฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน เสียงเตือนดังซ้ำอย่างต่อเนื่อง ประตูทางออกทุกบานเลื่อนปิด ระบบสื่อสารถูกตัดขาด และแคปซูลซึ่งเคยเก็บตัวทดลองรุ่นก่อนเริ่มทำงานขึ้นมาเอง ของเหลวสีดำไหลวนอยู่ภายในทั้งที่หลายแคปซูลว่างเปล่ามานานหลายสิบปี ราวกับพลังจากอีกมิติกำลังพยายามปลุกบางสิ่งซึ่งหลับใหลอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ธันวารู้สึกเจ็บแปลบกลางหน้าอก ความร้อนแผ่จากแก่นอนันต์ไปทั่วร่าง เส้นพลังสีดำปรากฏใต้ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือจนถึงลำคอ เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง มือกดพื้นเอาไว้แน่น ขณะที่เสียงนับไม่ถ้วนแทรกเข้ามาในศีรษะ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ตะโกนหรือข่มขู่ แต่กระซิบด้วยถ้อยคำซ้ำเดิมอย่างช้า ๆ"เปิดประตู"ธันวากัดฟัน เขาพยายามลุกขึ้น แต่ทันทีที่ขยับ ความทรงจำบางอย่างในหัวกลับเลือนหาย เขาเห็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนิมิต เห็นผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่สามารถนึกออกได้ว่าภาพนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด เขาพยายามนึกถึงวันที่ได้พ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตู

    ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตูหลังจากบันทึกของศาสตราจารย์อธิปจบลง ห้องทดลองใต้เกาะอรุณก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ไม่ใช่เพียงความลับของโครงการภาชนะเทวะ แต่มันคือความจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของธันวาเองเขาไม่ได้เป็นอาวุธเขาไม่ได้เป็นสิ่งทดลองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายแต่เขาคือผลลัพธ์ของความพยายามครั้งสุดท้ายของมนุษย์ในการสร้างสิ่งที่สามารถเชื่อมต่อกับพลังจากอีกมิติพลังที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับได้พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงและพลังที่กำลังทำให้รอยแยกบนท้องฟ้าเปิดออกมากขึ้นทุกขณะ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิป

    ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิปภายในห้องลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบปกคลุมทุกสิ่งหลังจากประตูภาชนะเปิดออก ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ ภายในห้องขนาดมหึมานั้นเต็มไปด้วยแคปซูลทดลองจำนวนมาก บางแคปซูลว่างเปล่า บางแคปซูลมีร่องรอยความเสียหาย และบางแคปซูลยังคงมีสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์หลับใหลอยู่ภายในธันวายืนอยู่ตรงกลางห้อง มองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่สั่นไหว เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงคนที่ได้รับพลังพิเศษจากการทดลอง แต่ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความจริงอาจลึกกว่านั้นเขาไม่ได้ถูกมอบพลังเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับมันคำว่า ภาชนะ ที่สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติเรียกเขา ไม่ใช่คำดูถูก

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 119 ประตูภาชนะ

    ตอนที่ 119 ประตูภาชนะภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมาและคนคนนั้นคือธันวาทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่งบางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้นผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่สัญลักษณ์ของภาชนะพิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"เธอพูดธันวาหยุดเดิน"หมายความว่าอะไร"พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน"หมายความว่า

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 118 เกาะอรุณ

    ตอนที่ 118 เกาะอรุณหลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมาจุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณสถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณสถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะและอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไรเรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคต

    ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคตหลังจากรอยแยกบนท้องฟ้าเริ่มขยายตัว โลกทั้งใบเข้าสู่ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน มนุษย์ไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับสงครามระหว่างประเทศ ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังพิเศษ หรือความขัดแย้งภายในอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติที่กำลังพยายามเข้าสู่โลก และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ มันไม่ได้มองโลกเป็นเป้าหมายแรก มันกำลังมองหาบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวธันวาภายในห้องวิจัยของเมืองไร้ธง พิมพ์ชนกกำลังทำงานโดยแทบไม่ได้พักตั้งแต่วันที่รอยแยกปรากฏขึ้น เธอใช้พลังของตัวเองเชื่อมต่อกับข้อมูลจากสนามพลังงานที่อยู่รอบรอยแยก พยายามวิเคราะห์ว่าพลังที่กำลังไหลเข้ามาจากอีกมิติคืออะไร และเหตุใดมันจึงตอบสนองกับแก่นอนันต์ของธันวาบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล เส้นพลังงานหลายรูปแบบกำลังถูกเปรียบเทียบกันอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งวิเคราะห์มากขึ้น สีหน้าของพิมพ์ชนกก็ยิ่งเปลี่ยนไปเธอไม่ได้พบคำตอบที่ทำให้ทุกคนสบายใจเธอพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมธันวาเดินเข้ามาในห้อง เขายังคงมีสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับต้นกำเนิดขอ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status