ตอนที่ 98 ความทรงจำของราชันอสูร

ตอนที่ 98 ความทรงจำของราชันอสูร

หลังจากได้รับข้อมูลต้นฉบับจากเพียงฟ้า

นครไร้ธงไม่ได้มีเพียงคำถามใหม่

แต่มันมีความจริงบางอย่างที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม

ตลอดเวลาที่ผ่านมา

ทุกคนพยายามค้นหาว่า

ราชันอสูรในนิมิตคืออะไร

ผู้ทำลายโลก

ผู้ครองอาณาจักร

หรือปีศาจที่นำมนุษย์ไปสู่จุดจบ

แต่ข้อมูลของเพียงฟ้ากลับบอกอีกอย่าง

นิมิตไม่ได้ถูกสร้างเพื่อแสดงสิ่งที่ธันวาจะทำ

มันถูกสร้างเพื่อปิดบังสิ่งที่ธันวาต้องทำ

คำตอบนั้นทำให้ทุกคนสับสน

เพราะถ้าเป็นจริง

หมายความว่า

ภาพที่โลกเห็น

อาจไม่ใช่ภาพของผู้ทำลาย

แต่เป็นภาพของผู้ที่กำลังต่อสู้กับบางสิ่ง

ในห้องข้อมูลกลาง

พิมพ์ชนกกำลังตรวจสอบข้อมูลทั้งหมด

เธอรวมข้อมูลจากหลายแหล่ง

โครงการนิมิตปฐมกาล

บันทึกของเพียงฟ้า

ข้อมูลจากมาลี

และข้อมูลภายในแก่นอนันต์

แต่มีบางอย่างที่ไม่สามารถอ่านได้

ข้อมูลส่วนหนึ่งถูกล็อก

ไม่ใช่ด้วยรหัส

แต่ด้วยพลังบางอย่าง

ธันวายืนมองมัน

เขารู้สึกถึงบางอย่าง

เหมือนเสียงจากแก่นอนันต์กำลังเรียก

ไม่ใช่เสียงหัวเราะ

ไม่ใช่เสียงล่อลวง

แต่เป็นเสียงที่เหมือนกำลังรอคอย

พิมพ์ชนกพูด

"ข้อมูลนี้อาจไม่ได้ถูกสร้างเพื่อคนทั่วไป"

ธันวาถาม

"หมายความว่าอย่างไร"

เธอตอบ

"มันอาจถูกสร้างไว้สำหรับคนที่มีแก่นอนันต์"

ทุกคนเงียบ

เพราะนี่คือสิ่งที่ไม่เคยมีใครคิด

บางที

แก่นอนันต์อาจไม่ได้เป็นเพียงพลัง

แต่มันอาจเป็นกุญแจ

ธันวาถาม

"ถ้าข้าเปิดมัน"

พิมพ์ชนกมองเขา

"เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

กฤตภาสพูดทันที

"มันอันตราย"

ธันวารู้

เขารู้ดีกว่าใคร

ทุกครั้งที่ใช้แก่นอนันต์

เขาเสี่ยงสูญเสียตัวเอง

ทุกครั้งที่ดูดกลืนพลัง

เสียงในหัวจะดังขึ้น

ทุกครั้งที่ใช้พลังมากเกินไป

เขาจะเข้าใกล้ตัวตนในนิมิตมากขึ้น

แต่ครั้งนี้แตกต่าง

เพราะเขาไม่ได้ใช้มันเพื่อสู้

เขาใช้มันเพื่อรู้ความจริง

ธันวาวางมือบนข้อมูล

จากนั้นปล่อยพลัง

แก่นอนันต์ตอบสนองทันที

แสงสีดำไหลออกมาจากมือ

แต่ครั้งนี้

มันไม่ได้รุนแรง

มันเหมือนกำลังเปิดประตู

ข้อมูลจำนวนมหาศาลไหลเข้าสู่จิตของเขา

เสียง

ภาพ

ความทรงจำ

ทุกอย่างถาโถมเข้ามา

ธันวาหลับตา

และโลกตรงหน้าก็เปลี่ยนไป

เขายืนอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง

ไม่ใช่โลกปัจจุบัน

ไม่ใช่สถานที่ที่เขาเคยเห็น

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยรอยแตก

เหมือนจักรวาลกำลังพังทลาย

เมืองต่าง ๆ ถูกทำลาย

แต่ไม่ใช่จากกองทัพมนุษย์

ไม่ใช่จากสงคราม

บนท้องฟ้า

มีบางสิ่งกำลังเคลื่อนตัว

สิ่งที่ใหญ่เกินกว่าความเข้าใจของมนุษย์

เงาขนาดมหึมา

กำลังลอยอยู่เหนือโลก

ธันวาเห็นตัวเอง

แต่ไม่ใช่ตัวเองในแบบที่โลกเคยเห็น

เขาสวมชุดเกราะสีดำ

พลังมหาศาลปกคลุมร่างกาย

แต่ใบหน้าของเขา

ไม่ได้เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

ไม่ได้เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

มันคือใบหน้าของคนที่กำลังแบกรับบางสิ่ง

หนักเกินกว่ามนุษย์คนหนึ่งควรรับได้

ธันวาในอนาคตยืนอยู่กลางสนามรบ

ด้านหลังเขา

ไม่ใช่กองทัพปีศาจ

แต่เป็นผู้คน

มนุษย์

ผู้มีพลัง

และเด็กจำนวนมาก

ทุกคนกำลังมองเขา

ไม่ใช่ด้วยความกลัว

แต่ด้วยความหวัง

จากนั้น

เสียงหนึ่งดังขึ้น

"เจ้ามาช้า"

ธันวาหันไป

เขาเห็นบางสิ่งบนท้องฟ้า

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหนาว

มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดา

มันเหมือนจุดจบของบางสิ่ง

เสียงนั้นพูด

"เจ้าคิดว่าการเป็นราชันอสูรคือการครองโลก"

"แต่เจ้าคิดผิด"

ภาพเปลี่ยน

ธันวาเห็นความทรงจำมากมาย

ไม่ใช่ของเขา

แต่ของราชันอสูรในอนาคต

เขาเห็นวันที่โลกยังไม่ล่มสลาย

เห็นวันที่เขาพยายามหยุดสงคราม

เห็นวันที่เขาปกป้องผู้คน

เห็นวันที่เขาถูกเรียกว่าราชันอสูร

ไม่ใช่เพราะเขาทำลายโลก

แต่เพราะเขาเป็นคนเดียวที่สามารถต่อสู้กับสิ่งนั้นได้

ภาพหนึ่งทำให้เขาหยุด

เขาเห็นตัวเองยืนอยู่หน้าประตูขนาดมหึมา

ด้านหลังประตูคือความมืด

และมีเสียงพูด

"ถ้าเจ้าเปิดประตูนี้"

"เจ้าจะเสียทุกอย่าง"

ธันวาในอนาคตตอบ

"ถ้าไม่เปิด"

"ทุกคนจะเสียทุกอย่าง"

จากนั้นภาพก็หายไป

ธันวากลับมา

เขาล้มลงกับพื้น

ทุกคนรีบเข้ามา

พิมพ์ชนกถาม

"เจ้าเห็นอะไร"

ธันวาหายใจหนัก

เขาไม่ได้ตอบทันที

เพราะสิ่งที่เขาเห็น

เปลี่ยนทุกอย่าง

"ข้าไม่ได้เห็นตัวเองทำลายโลก"

ทุกคนเงียบ

"ข้าเห็นตัวเองกำลังต่อสู้"

กฤตภาสถาม

"กับใคร"

ธันวามองไปยังข้อมูล

"บางสิ่งบนท้องฟ้า"

คำตอบนั้นทำให้ทุกคนเงียบ

เพราะมันหมายความว่า

นิมิตที่โลกเห็น

อาจเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของเรื่อง

พิมพ์ชนกถาม

"แล้วทำไมภาพนั้นถึงถูกแสดงว่าเจ้าคือผู้ทำลาย"

ธันวาหลับตา

เขาตอบ

"เพราะพวกเขาไม่แสดงสิ่งที่อยู่ข้างหน้า"

"พวกเขาแสดงสิ่งที่อยู่ข้างหลัง"

ทุกคนไม่เข้าใจ

ธันวาอธิบาย

"ภาพที่โลกเห็น"

"คือภาพหลังจากสงคราม"

"ไม่ใช่ภาพของสงคราม"

เขาหยุด

"พวกเขาเห็นข้ายืนอยู่เหนือซากโลก"

"แต่ไม่ได้เห็นว่าอะไรทำให้โลกกลายเป็นซาก"

คำพูดนั้นทำให้ทุกคนเข้าใจ

นิมิตไม่ได้โกหกทั้งหมด

แต่มันตัดบางส่วนออก

มันทำให้มนุษย์เห็นผลลัพธ์

โดยไม่เห็นเหตุผล

และนั่นทำให้ทุกคนเลือกผิด

ในเวลาต่อมา

ธันวาเปิดเผยข้อมูลบางส่วนให้ทีม

ภาพที่เขาเห็นถูกบันทึกไว้

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถบันทึกได้

เสียงสุดท้ายจากความทรงจำ

ก่อนเขากลับมา

เสียงนั้นพูดกับเขา

"อย่าเชื่อแม้แต่ความทรงจำของตัวเอง"

ธันวาไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร

แต่เขารู้ว่า

มีบางอย่างซ่อนอยู่

แม้แต่ในอนาคตที่เขาเห็น

คืนนั้น

เขายืนอยู่คนเดียว

มองผ้าสีขาวของนครไร้ธง

เสียงจากแก่นอนันต์ดังขึ้น

ครั้งนี้

มันไม่ได้หัวเราะ

"ในที่สุดเจ้าก็เห็น"

ธันวาถาม

"เจ้าเป็นใคร"

เสียงนั้นเงียบไป

ก่อนตอบ

"ส่วนหนึ่งของสิ่งที่เจ้าจะต้องกลายเป็น"

ธันวานิ่ง

"ราชันอสูร"

เสียงตอบ

"ไม่"

"สิ่งที่เจ้าต้องเลือกว่าจะเป็น"

คำตอบนั้นทำให้เขาเงียบ

เพราะตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว

ปัญหาไม่ใช่ว่าเขาจะกลายเป็นราชันอสูรหรือไม่

แต่คือ

ราชันอสูรมีความหมายว่าอะไร

สำหรับโลก

มันคือปีศาจ

สำหรับลัทธิ

มันคือผู้นำ

แต่สำหรับอนาคตที่เขาเห็น

มันอาจเป็นเพียงชื่อของคนคนหนึ่ง

ที่ยืนอยู่ระหว่างมนุษย์

กับสิ่งที่กำลังจะกลืนกินทุกอย่าง

เช้าวันต่อมา

ข้อมูลใหม่ถูกค้นพบ

พิกัดจากไฟล์เพียงฟ้าสามารถเปิดได้

สถานที่นั้น

ไม่ได้อยู่บนโลก

แต่เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างเวลา

และคำเรียกในข้อมูลคือ

"ประตูปฐมกาล"

ธันวามองชื่อดังกล่าว

เขารู้ว่า

คำตอบทั้งหมดอยู่ที่นั่น

ต้นกำเนิดของนิมิต

ตัวตนของผู้สังเกตการณ์

และความจริงของราชันอสูร

ครั้งนี้

เขาไม่ได้กำลังหนีจากอนาคต

เขากำลังเดินไปหาอนาคต

ที่ถูกซ่อนจากโลกทั้งใบ.