หวง

ท่านประธานหนุ่มกดอินเตอร์คอมมายังโต๊ะเลขา เพื่อสั่งงานก่อนจะออกไปพบลูกค้า

“คุณเมย์บ่ายนี้ผมจะไม่เข้าออฟฟิศแล้วนะ กินเลี้ยงต้อนรับลูกค้าเสร็จผมจะไปที่อื่นต่อ ถ้ามีใครมาขอพบบอกเขาไปเลยว่าไม่ต้องรอ”

“ค่ะท่านประธาน”

“ให้เมย์เตรียมตัวเลยใช่ไหมคะ”

“เตรียมตัวอะไรครับ”

“ก็เตรียมตัวออกไปพบลูกค้ากับคุณเรย์ไงคะ”

“ไม่ต้องหรอกครับ เพราะผมจะไปกับลูกตาล คุณอยู่ที่นี่คอยประสานงานด้านอื่นให้ผมแล้วกัน ช่วยบอกลูกตาลให้เตรียมตัวเลยนะครับอีกยี่สิบนาทีเจอกัน”

“ค่ะท่านประธาน” เมวิกาทำหน้างอคอหักคล้ายปลาทูเข่งที่วางขายตามตลาด “แกแย่งซีนฉันอีกแล้วนะนังลูกตาล แกกับฉันคงอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้แล้ว” เมวิกาทำตาเขียวปั่ดใส่คนที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำ

“พี่เมย์มีอะไรเหรอคะ ทำไมจ้องตาลแบบนั้น”

“เธอไปประจบประแจงอะไรท่านประธาน ทำไมท่านไม่พาฉันไปกินเลี้ยงต้อนรับลูกค้า”

“ตาลเปล่านะคะ ตาลไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆ ค่ะ”

“ฉันไม่เชื่อ! เด็กใหม่อย่างเธอคงจะใช้เต้าไต่ใช่ไหม ท่านประธานถึงได้!..”

“นี่คุณพูดอะไรออกมาเมวิกา ขอโทษลูกตาลเดี๋ยวนี้นะ เต้าไต่อะไรกัน” เรวัชพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด เขาเดินออกมาทันได้ยินเมวิกากำลังต่อว่าลูกตาล

“ทะ..ท่านประธาน!”

“ผมสั่งให้คุณขอโทษลูกตาล ไม่ได้ยินหรือไงครับ”

“ไม่ต้องขอโทษก็ได้ค่ะ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เอง พี่เมย์แค่เข้าใจผิดเท่านั้นเองค่ะ” ลูกตาลเอ่ยห้ามปากคอสั่น เธอไม่อยากโดนเขม่นจากเลขาท่านประธาน แค่นี้เธอก็ทำงานยากขึ้นทุกวัน

“นั่นสิคะท่านประธาน เรื่องแค่นี้เองอะทำไมเมย์ต้องขอโทษด้วยล่ะคะ”

“นี่คุณจะขัดคำสั่งผมเหรอครับคุณเลขา..ลูกตาลก็เหมือนกัน เขาว่าคุณขนาดนี้ยังจะปกป้องเขาอีกเหรอครับ”

“ตาลไม่ได้ปกป้องพี่เมย์นะคะ แค่คิดว่ามันเล็กน้อยเท่านั้น”

“แต่มันไม่เล็กสำหรับผมครับ เพราะผมไม่ชอบการอิจฉาริษยากันในที่ทำงานเข้าใจไหมครับลูกตาล”

“เข้าใจค่ะ”

“คุณเมย์คุณจะขอโทษลูกตาลได้หรือยัง” เขาหันไปทำหน้าดุใส่เมวิกาอีกครั้งพร้อมคำรามสั่ง

เมวิกาหน้าตาบูดบึ้งขอโทษลูกตาลแบบไม่เต็มใจนัก “ฉันขอโทษนะลูกตาล”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“เอาละ..ผมหวังว่าจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีกนะครับคุณเมวิกา”

“ค่ะ..ดิฉันขอโทษอีกครั้งค่ะท่านประธานที่ทำตัวไม่เหมาะสม”

“ถ้ายังอยากทำงานกับผมก็ปรับปรุงตัวซะนะคุณเมวิกา”

“ค่ะ”

หญิงสาวก้มหน้าหลบสายตาคมดุคู่นั้นพัลวัน เรวัชหันไปทางลูกตาล

“คุณเตรียมตัวเสร็จหรือยังครับลูกตาล”

“เรียบร้อยแล้วค่ะท่านประธาน”

“งั้นก็ไปกันเลยนะครับ เดี๋ยวจะเลยเวลานัด”

“ค่ะ”

เรวัชพาผู้ช่วยเลขานุการมายังโรงแรมชื่อดังในจังหวัดตราด ที่เขาได้นัดกับลูกค้าเอาไว้ ชายหนุ่มเดินนำหญิงสาวเข้าไป พนักงานชายรีบออกมาต้อนรับทันที

“สวัสดีครับคุณเรวัช เชิญด้านในเลยครับ ทางเราเตรียมโต๊ะวีไอพีไว้สำหรับคุณเรวัชเรียบร้อยแล้วครับ”

“ขอบใจ”

เขาตอบแค่นั้น เดินนำลูกตาลเข้าไปยังห้องอาหารสไตล์อเมริกัน ที่มีเชพและบริกรรอเสิร์ฟอาหารเตรียมพร้อมอยู่แล้ว

“นั่งสิ..เหลือเวลาอีกสิบนาทีกว่าลูกค้าจะมา

“ค่ะ” เธอเลื่อนเก้าอี้นั่งลงด้านขวาของเรวัช

“คุณจะดื่มอะไรดีครับ” เขาถามในขณะที่ส่งสัญญาณเรียกบริกรไปพลาง

“ตาลขอน้ำส้มคั้นค่ะ”

“ได้ครับ..แล้วคุณดื่มไวน์ได้หรือเปล่า”

“พอได้ค่ะ”

“งั้นดีเลย เพราะอาหารที่ผมสั่งมันต้องกินคู่กับไวน์ถึงจะอร่อย”

“ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ ระหว่างที่ลูกค้ายังไม่มา”

“เชิญครับ”

เรวัชนั่งเล่นโทรศัพท์ไปพลางระหว่างคอยลูกค้า ห้านาทีต่อมาลูกตาลก็เดินกลับมาจากห้องน้ำ เป็นเวลาเดียวกันที่ลูกค้าของท่านประธานหนุ่มเรวัชเดินทางมาถึง

ชายหนุ่มสองคนยืนตะลึงอยู่หน้าห้องอาหาร เมื่อมีสาวสวยเดินมานั่งลงข้างๆ ท่านประธานเรวัช

“สวัสดีครับคุณเรวัช” ชายหนุ่มสองคนทักทายเรวัชด้วยกิริยานอบน้อม

เรวัชทักทายตอบ “สวัสดีครับ..เชิญนั่งครับ”

“ขอบคุณครับ”

ชายหนุ่มสองคนหันมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ เรวัชอย่างสนอกสนใจ จนท่านประธานอดมองตามไม่ได้

“ผมลืมแนะนำไป นี่ลูกตาลเลขาผมครับ”

“เลขาเหรอครับ..ผมคิดว่าคุณเรย์เรียกเด็กมาเอ็นเตอร์เทนพวกผมเสียอีก”

“เด็กเอ็นท์นะมีครับ..แต่ไม่ใช่คนนี้ คนนี้เป็นเลขาเข้าใจตรงกันนะ” เรวัชเสียงแข็งขึ้นมากะทันหัน “ทานอาหารกันก่อนดีกว่าครับค่อยคุยเรื่องอื่นกันทีหลัง”

“ครับ”

ชายหนุ่มสองคนตอบรับพร้อมกัน บริกรเริ่มเสิร์ฟอาหารและไวน์ชั้นนำ ไม่นานสาวสวยสองคนที่เรวัชเตรียมมาก็เดินทางมาถึงยังห้องอาหาร

“เด็กๆ มากันแล้ว เอ็นจอยนะครับ”

สาวสวยสองคนนั่งลงขนาบข้างลูกค้าของเรวัช

“แล้วของคุณเรย์ล่ะครับ”

“ของผมไม่จำเป็นต้องมีหรอกครับ” เขาตอบคำถามพลางปรายตามองไปยังเลขาสาว

“อย่างนี้พวกเราก็เอาเปรียบคุณเรย์สิครับ”

“ไม่หรอกครับ ช่วงนี้ผมจำศีลนะ”

“ถ้าอย่างนั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ”

“ครับ”

เรวัชตอบกลับยิ้มๆ เมื่อเห็นเด็กเอ็นท์เริ่มทำหน้าที่กันแล้ว ลูกค้าของเขาก็มือไวเชียวล้วงควักไปถึงไหนต่อไหน

“ลูกตาลเอาไวน์หน่อยไหม กินคู่กับสเต็กอร่อยนะ” เขาถามในขณะที่หยิบขวดไวน์รินให้ตัวเองไปพลาง

“ก็ได้ค่ะ..ทำไมคุณเรย์ไม่จ้างเด็กเอ็นท์มาเพื่อตัวเองล่ะคะ”

“อยากให้ผมทำแบบนั้นกับผู้หญิงคนอื่นเหรอครับ..แบบนั้นนะ”

เขาปรายตามองไปยังลูกค้าที่เริ่มจูบปากกันแล้ว มือไม้อย่างกะปลาหมึกเชียว ลูกตาลมองตามแล้วต้องรีบหันหน้ากลับ มือไม้สั่นใบหน้าเห่อร้อนแล้วมองค้อนเรวัช

“อยากให้ผมทำจริงๆ เหรอครับแบบนั้นนะ” เขาถามเธออีกครั้ง

“ไม่รู้ค่ะ” เธอตอบแค่นั้นก้มหลบสายตาแพรวพราวคู่นั้นพัลวัน

“รีบรู้ใจตัวเองสักทีสิครับคุณผู้ช่วยเลขา ชนแก้วกันหน่อยนะ”

“ค่ะ”

เธอเผลอสบตาแพรวพราวระยิบระยับคู่นั้น แล้วใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอีกครั้ง เรวัชเป็นผู้ชายที่ทรงเสน่ห์มาก เวลาทำงานเขาจะจริงจัง แตกต่างจากเวลาที่ไม่ทำงานเขาจะชอบยียวนกวนประสาท จนเธอเกือบประสาทแดกไปหลายครั้ง นี่แหละเรวัช

หลังจากกินเลี้ยงลูกค้าซึ่งทุกอย่างผ่านไปด้วยดี เรวัชก็ขับรถมาส่งเธอที่บริษัทแล้วแยกย้ายกันกลับบ้าน

“พรุ่งนี้เจอกันนะครับลูกตาล”

“ค่ะ”

เธอลงจากรถคันหรูของท่านประธาน เดินไปยังรถอีโก้คาร์แล้วขับออกไปจากตรงนั้น ชายหนุ่มจึงขับรถกลับบ้าน