ตอนที่ 9 (NC)

ช่วงยามซื่อ(9.00-10.59น) จ้าวหนานหลิงได้ออกไปตรวจค่ายทหารที่ประจำการที่เมืองหลวงซึงเป็นหน้าที่ที่รับผิดชอบอยู่ตั้งแต่เช้า พ่อบ้านได้เข้ามาแจ้งอนุเมิ่งว่าซื่อจื่ออาจจะไม่กลับมาประมานสี่ถึงห้าวัน นางได้แต่พยักหน้ารับรู้ ในเมื่อคนก็ไปแล้วจะทำหน้าเศร้าให้ได้อันใดขึ้นมา

ยามเว่ย(13.00-14.59น) อนุเมิ่งนั่งรับลมอยู่ที่ศาลาริมสระบัวที่เคยเกิดเรื่อง พลางนึกถึงเรื่องเมื่อคืนนางเพียรพยายามมีสัมพันธ์กับซื่อจื่อ ล่อล่วงยั่วยวนให้เขามีอารมณ์ร่วมกับตน

"ท่านพี่ข้าอยากมีเจ้าก้อนแป้งเจ้าค่ะ ท่านอยากมีเหมือนข้าไหมเจ้าค่ะ เอาไว้คอยเป็นเพื่อนกับคุณชายน้อย ท่านพี่ลองนึกดูซิเจ้าค่ะ ยามเราสองคนพ่อแม่นั่งดูบุตรชายวิ่งเล่นหัวเราะสนุกสนานในจวนจะมีความสุขสักเพียงใด" นางใช้คำหวานมาชักจูงจ้าวหนานหลิงให้คล้อยตาม

"ตอนนี้ข้ายังไม่สะดวกมีเจ้าก้อนแป้งเจ้ารอสักหน่อยเถิด" คราแรกจ้าวหนานหลิงกำลังจะเคลิบเคลิ้มตามน้ำคำที่นางเพียรชักจูง แต่ก็นึกถึงคำสั่งของเสด็จลุงได้ทันท่วงที จึงได้แต่ตอบกลับเช่นนั้น คำตอบของเขาทำให้เมิ่งเหลียนฮวาถึงกับไปไม่เป็น

"เหตุใดท่านพี่จึงพูดเช่นนี้เจ้าคะ ท่าน..ท่านรังเกียจข้าใช่หรือไม่"นางแสร้งบีบน้ำตาหวังให้จ้าวหนานหลิงใจอ่อนยอมตามใจนางอย่างที่แล้วมา

"เสด็จลุงไม่เห็นด้วยเรื่องมีเจ้าก้อนแป้งเพิ่ม เจ้าอย่าพึ่งถามข้าเลย ไว้เราค่อยว่ากันอีกที" จ้าวหนานหลิงตอบกลับเพียงแค่นั้น เขาไม่ได้บอกว่าหากนางดันทุรังตังครรภ์ขึ้นมาเสด็จลุงของเขาจะไม่เก็บไว้ทั้งแม่ทั้งลูก ด้วยเกรงว่านางจะกังวลที่เสด็จลุงนั้นรังเกียจนาง

"ก็ได้เจ้าค่ะ ข้าเชื่อฟังท่านพี่" นางตอบกลับอย่างว่าง่าย ไม่แสดงอาการน้อยใจแต่อย่างใด ในขณะเดียวกันก็แอบเดินไปจุดกำยานที่มีฤทธิ์ปลุกกำหนัดอ่อนๆ จากนั้นก็ขึ้นเตียงยั่วยวนเขา นางไม่ดับเทียนเพราะเชื่อมั่นในรูปร่างอันเย้ายวนของตนที่อกเป็นอก เอวคอดกิ่ว บั้นท้ายงอนงาม บุรุษใดพบเห็นนางเป็นต้องมองด้วยสายตาหลงไหลจ้องตาเป็นมัน และซื่อจื่อผู้นี้เองก็เป็นบุรุษผู้นึงจะแตกต่างไปจากคนอื่นได้อย่างไร

นางค่อยๆเอามือซุกเข้าไปลูบไล้ยอดอกของจ้าวหนานหลิง เมื่อเห็นว่าลมหายใจของเขาเริ่มหอบถี่ขึ้นจึงได้แหวกสาบเสื้อออกของเขาออก มือจากเดิมที่อยู่ที่ยอดอกก็เลื่อนต่ำลงไปลูบไล้ส่วนที่นูนออกมา ปากก็คอยดูดดึงยอดอกนั้นแทน  "ซี๊ดดอ่า...เจ้าช่างยั่วยวนข้านัก" จ้าวหนานหลิงหายใจหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าเริ่มเครียดเขม็ง เมิ่งเหลี่ยนฮวาได้ยินเสียงครางกระเส่าของสามี จึงได้ผละออกจากยอดอก นางนำมือของจ้าวหนานหลิงมาลูบไล้บนหน้าอกตน 

"อ่า...ท่านพี่เจ้าค่ะ น้องเสียวเหลือเกินทานพี่บีบหน้าอกข้าแรงๆนะเจ้าคะ น้องชอบสัมผัสของท่าน อ่าา.." มือของจ้าวหนานหลิงเริ่มกอบกุมบีบขย้ำดอกบัวอวบอิ่มของนางแรงขึ้น เมิ่งเหลียนฮวาในตอนนี้ราวกับนางจิ้งจอกที่หื่นกระหาย นางต้องการกลืนกินแท่งหยกของบุรุษตรงหน้า จึงรีบดึงสายคาดเอวของจ้าวหนานหลิงออกเพื่อเข้าไปลูบไล้สัมผัสแท่งหยกที่เริ่มขยายออกได้อย่างเต็มมือ 

...

'เมื่อคืนนี้ช่างเป็นคืนที่ร้อนแรงยิ่งนัก หากข้าร่วมรักแบบนี้ทุกคืน อีกไม่นานข้าก็จะตั้งครรภ์ ถึงครานั้นตำแหน่งฮูหยินเอกต้องเป็นของข้า' เมิ่งเหลียนฮวานึกถึงค่ำคืนที่ถูกเคี่ยวกร่ำแล้วก็เกิดอาการครั่นเนื้อครั้นตัว อยากทำรักขึ้นมา 'อ่า... ข้าทนไม่ไหวแล้ว อยากลิ้มรสแท่งหยกนั้นอีกครา กว่าท่านพี่จะกลับมาอีกตั้งหลายวัน '

"เหม่ยอี้กลับเรือนกันเถิด ข้าอยากงีบสักประเดี๋ยว ไม่ต้องให้คนมารบกวนข้าเล่า ช่วงปลายยามโหย่ว(17.00-18.59น) เจ้าค่อยเรียกข้ารับสำรับ"   ว่าแล้วก็รีบเดินกลับไปที่เรือนปิดประตูลงดานทันที จากนั้นก็ตรงไปที่เตียงเปิดช่องลัพธ์หยิบกล่องไม้ในหีบที่เก็บทรัพย์สินของตนออกมา 

ในกล่องไม้มีแท่งหยกขนาดต่างๆห้าแท่งด้วยกัน แต่ละแท่งมีลวดลายเลียนแบบเหมือนแท่งหยกของจริงทุกประการ วันนี้นางค่อนข้างมีอารมณ์เป็นพิเศษจึงหยิบแท่งหยกขนาด8ชุ่น(ประมาณ9นิ้ว)ลักษณะอวบยาว มีลวดลายเส้นปูดโปนเด่นชัด แค่เห็นก็ทำให้อารมณ์กำหนัดของนางเตลิดเปิดเปิงไปไกลแล้ว

เพียงครู่ก็มีเสียงครวญครางสุขสมดังออกมาเป็นระยะ "อ๊ะๆ..ท่านพี่ๆ เร็วอีกเจ้าค่ะ น้องใกล้เสร็จแล้ว" มือนึงเร่งขยับแท่งหยกเข้าออกตามความเร็วที่ต้องการ อีกมือนึงก็บีบเค้นหน้าอกตนเองสร้างความเสียวซ่านให้นางยิ่งนัก

โดยที่เมิ่งเหลียนฮวาไม่ได้รู้สึกถึงสายตาอันร้อนแรงของบุรุษรูปร่างกำยำที่กำลังชักแท่งหยกของตนเองตามเสียงเร่งเร้าของนางที่ช่องหน้าต่างเลยแม้แต่น้อย 'ซี๊ดดด...อ่า นางช่างร่านราคะเสียจริงกลางวันแสกๆจะมีสตรีในห้องหอนางใดสามารถทำเรื่องนี้คนเดียวได้โดยไม่เขินอาย ถูกใจข้ายิ่งนัก ฮ่าฮ่า'

"อ๊ะๆ ท่านพี่ๆข้าจะเสร็จแล้วเรามาเสร็จพร้อมกันนะเจ้าคะ ท่านพี่แรงขึ้นอีกเจ้าค่ะอ๊ะๆ" บุรุษด้านนอกได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งเร่งความเร็วของข้อมือเพื่อให้เสร็จสมพร้อมนาง  'ซี๊ดด...ข้า..ข้าก็ใกล้แล้ว..เสร็จพร้อมกันนะ' บุรุษด้านนอกหอบครวญครางเสียงเบากับตนเอง 

ชั่วครู่ถัดมาหนึ่งหญิงในห้องนอนกับอีกหนึ่งชายที่อยู่ตรงขอบหน้าต่างก็ตัวกระตุกต่างคนต่างปลดปล่อยน้ำรักออกมา

'ซี๊ดดสุดยอดยิ่งนัก ข้าอยากร่วมรักร่วมสวาทกับเจ้าเสียจริง กลางวันเจ้ายังร้อนแรงถึงใจข้าขนาดนี้เห็นทีคืนนี้คงต้องหาเวลาแวะมาหน่อยแล้ว' จากนั้นก็เร้นกายออกไปจากจวนไป

" แฮ่กๆ..ท่านพี่คืนนี้เรามาทำกันใหม่นะเจ้าค่ะ "เมิ่งเหลียนฮวาเอ่ยรำพึงรำพันกับตนเองด้วยเสียงเหนื่อยหอบปนความสุขสม ตั้งใจว่าคืนนี้นางจะทำรักกับตนเองแก้ขัดไปก่อน โดยยังคงคาแท่งหยกไว้ที่ช่องสวาท เพราะเสร็จครั้งเดียวสำหรับนางนั้นมันยังไม่เพียงพอ

...