Share

ความรู้สึกแปลกใหม่ 1

Penulis: LiHong
last update Tanggal publikasi: 2025-08-26 15:15:53

ลึกลงไปจากยอดหน้าผาสูงชัน

เหม่ยหลินที่กำลังร่วงหล่นสู่ปลายทางพร้อมกับรถม้าคันใหญ่ทำได้เพียงเกาะผนังรถม้าแน่น ร่างบางถูกกระแทกกระทั้นจนเจ็บไปหมด แต่ความกลัวตายของนางมีเหนือกว่าความเจ็บปวดเนื้อตัว

รถม้าเอียงตัวจนร่างบางไถลลื่น ยามผ้าม่านโบกสะบัดอย่างแรง ลำตัวช่วงบนของเหม่ยหลินจึงหลุดออกมาจากตัวรถด้านใน ยังผลให้นางรีบตะเกียกตะกายออกจากภายในรถ หวังเพียงได้เห็นพี่หงอีกสักครั้ง ถึงแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีใครกระโดดตามลงมาจากหน้าผาสูงชัน

ขณะที่กำลังหมดหวัง เหม่ยหลินกลับเห็นเงามืดสายหนึ่งกระโดดลงมา ตามด้วยนกตัวใหญ่บินทะยานโฉบตัวอย่างแรง นางตื่นกลัวและตระหนกจนไม่รู้ว่าควรทำเยี่ยงไร

ชั่วอึดใจ เจ้านกตัวโตพลันโผเกาะที่ข้างรถม้ามันพยายามเอาจะงอยปากขนาดใหญ่จิกมาที่ตัวนาง

เหม่ยหลินผงะเพราะความกลัว เสียงนกร้องดังขึ้น คล้ายส่งเสียงเรียกนายของมัน เพียงชั่วครู่ เสียงตีปีกเกิดขึ้นอีกครั้ง แล้วใบหน้าของหงซือกวนก็ฝ่าความมืดสลัวปรากฏเข้าแทนที่ 

“พี่หง!”

แม้สายลมรุนแรงจะพัดผ่านจนใบหน้าปวดแสบไปหมด ทั้งยังมีเสียงม้าร้องและเสียงลมที่ดังอื้ออึงจนหูอื้อตาลาย หากแต่หญิงสาวกลับร้องเรียกนามนั้นโดยไม่ต้องคิด เพราะชีวิตน้อยๆ ของนางได้เขาคอยช่วยเหลือมาตลอดทาง

ท่ามกลางสายลมรุนแรงระหว่างหน้าผาสูงชันที่เบื้องล่างเป็นปลายน้ำตกขนาดใหญ่

“พี่หง!”

เสียงหวานกังวานอันสั่นเครือเพราะร่ำไห้ตื่นกลัวร้องเรียกกัน ทำให้หงซือกวนพุ่งตัวตามไปหาได้ไตร่ตรอง โดยมีเจ้านกประหลาดตัวใหญ่ พุ่งร่างตามไปราวสายฟ้าฟาดประหนึ่งดั่งไร้น้ำหนัก สองนายบ่าวต่างสายพันธุ์คล้ายรู้ใจกันโดยมิต้องบอกกล่าว

ก่อนที่รถม้าคันใหญ่จะตกกระแทกน้ำอย่างแรงจนทับร่างบางให้แหลกเหลวเพียงเสี้ยวเวลา ชายหนุ่มตวัดฝ่ามือเพียงเบาๆ เพื่อสะบั้นเชือกที่ผูกม้ากับตัวรถ หมายลดน้ำหนักของตัวรถ จากนั้นพังล้อรถและผนังออกให้เหลือน้อยที่สุด

เจ้านกทมิฬตัวโตจึงโฉบลงมาที่รถม้าแล้วกางกรงเล็บแหลมคมที่ปลายเท้าจิกตัวรถจนเกิดเสียงไม้แตกดังเปรี๊ยะพร้อมกางปีกสะบัดพึ่บเพื่อต้านทานแรงลม

ความเร็วที่เกิดจากการพลัดตกจากที่สูง แม้จะลดลงแต่ดูท่าไม่เกินชั่วสิบลมหายใจคงถึงพื้นเบื้องล่าง ทันใดนั้นสายตาของหงซือกวนมองทางซ้ายเห็นน้ำตกผืนใหญ่ห่างออกไปเกือบร้อยจั้ง ถ้ามีน้ำตก ย่อมมีพื้นน้ำรองรับ

ชายหนุ่มส่งสัญญาณเสียงหนึ่งจากริมฝีปากบอกนกประหลาดให้พาพวกเขาไปด้านนั้น เขาเองมิได้ฉุกคิดว่าเหตุใดกัน จึงรู้สัญญาณบังคับนกตัวนี้ได้  

เจ้านกประหลาด เมื่อได้ยินสัญญาณก็หักปีกเปลี่ยนทิศด้วยความยากลำบาก เนื่องจากน้ำหนักตัวของหญิงสาวและชายหนุ่มรวมกับรถม้าที่พังไปกว่าครึ่ง มันเกินแรงนกเยี่ยงมันเป็นอย่างมาก

ห้าร้อยจั้ง

สี่ร้อยจั้ง

สามร้อยจั้ง

สองร้อยจั้ง

ความสูงลดลงเรื่อยๆ แต่ระยะห่างจากบึงน้ำยังเหลือหลายสิบจั้ง

ทันใดนั้นชายหนุ่มจึงตัดสินใจตะโกนก้อง “ข้านับหนึ่งถึงสาม เจ้าจงหลับตากลั้นหายใจ”

ไม่กี่สิบจั้งที่เหลือ เหม่ยหลินเกาะซากรถม้าแล้วหลับตากลั้นหายใจ จังหวะหนึ่งถึงสามนั้นหงซือกวนเดินลมปราณซัดฝ่ามือใส่รถม้า เพื่อส่งตนเองตามไปที่บึง  

เจ้านกประหลาดตัวใหญ่ที่จิกตรึงรถม้าอยู่ก็สะบัดปีกกางพึ่บแล้วหมุนเหวี่ยงร่างของตัวมันกับรถม้าออกอย่างแรง เพื่อให้สตรีร่างบางกระเด็นตกไป ตามติดด้วยหงซือกวนพุ่งร่างเข้ามาประชิดสตรีที่ถูกกระแสน้ำกลืนหาย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • จอมใจจอมมาร   ตอนจบ ฝันสลายหายไปกลายเป็นจริง

    หลังมื้ออาหาร จ้าวซือหงถูกเชิญร่วมสุราที่เรือนหน้า ส่วนไป๋เว่ยซินถูกพี่หญิงน้องหญิงพาไปนั่งคุยในสวนพฤกษา เพื่อพูดคุยเสวนาอย่างสนุกสนานเบิกบาน ในกลุ่มสตรี นอกจากหยอกเย้าเรื่องบุรุษในดวงใจกับสอบถามเรื่องสุขภาพพอเป็นพิธีก็ไม่พ้นพูดนินทาผู้อื่นญาติผู้พี่ที่แต่งงานออกเรือนไปนานแล้วผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างคนหูตากว้างขวาง “พวกเจ้าได้ข่าวจวนเฉินหรือไม่” นางหันมามองไป๋เว่ยซิน “เรื่องนี้พระชายาต้องสนใจแน่”คนพูดไหนเลยจะรอคำตอบของไป๋เว่ยซิน นางสนใจเพียงสายตาใคร่รู้ของพี่น้องคนอื่นๆ“เฉินเจียหมิงป่วยจนนอนติดเตียงลุกไม่ขึ้นครึ่งปี หลัวลี่ลี่จึงขอหย่าขาดกลับบ้านเดิมที่ต่างเมือง ตอนนี้แต่งงานใหม่แล้วด้วย ส่วนสาวใช้ห้องข้างของเขาที่ได้รับความโปรดปรานหนักหนายังไถ่ตัวเองไปมีสามีเรียบร้อย”คนหนึ่งจุ๊ปาก “สมควรแล้วล่ะ ก่อนหน้านี้ใครให้เขาบังอาจหยามน้ำใจพระชายาของพวกเรากันล่ะ”“ใช่ๆ”อีกคนพูดขึ้น “แต่ข้าได้ข่าวว่าเฉินเจียหมิงหายป่วยจนลุกขึ้นเดินได้คล่องแคล่วแล้วนะ”ญาติผู้พี่คนเดิมเพิ่มเติมว่า “ถูกต้อง และตอนนี้กำลังเฟ้นหาภรรยาคนใหม่แต่ไม่มีใครยินดีแต่งให้เขาสักคน คิกๆ” เล่าพลางหัวเราะชอบใจในหายนะของผู้อื

  • จอมใจจอมมาร   ตอน22 ข้ากลับมาแล้ว 2

    การเข้าหอใช้เวลาเนิ่นนาน สองสามีภรรยาร่วมรักครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวหลับใหลไม่รู้เรื่องราว เรือนร่างอรชรยังคงเปลือยเปล่า มีริ้วรอยฝากรักอยู่หลายจุดความร้อนแรงแผ่ปกคลุมในสายตาคมของจ้าวซือหง ร่างระหงนุ่มนิ่มที่มองมุมใดก็เย้ายวน ทำให้เขาคลายความสุขุมเยือกเย็นจนสิ้น ฝ่ามืออุ่นที่เริ่มร้อนผ่าวเอื้อมออกมาแตะแก้มนวลอย่างหลงใหล เขาลูบไล้เบาๆ ที่ผิวนุ่ม เรียวนิ้วแกร่งคลึงที่เรียวปากแดงฉ่ำของนางไป๋เว่ยซินสะลึมสะลือค่อยๆ ตื่นลืมตาขึ้นมา เมื่อรับรู้ได้ถึงความร้อนบางอย่างที่เริ่มโอบล้อมรอบกายนางอีกครา เมื่อสังเกตชัดเจนแล้วว่าเป็นผู้ใด ประกายวาววับพลันปรากฏในดวงเนตรงาม“พี่หง” เสียงเรียกแม้แผ่วเบาหวานล้ำ แต่เผยความตื่นตะลึงไม่น้อย “เป็นท่านจริงๆ”“ย่อมเป็นข้า...” ชายหนุ่มตอบเสียงทุ้ม ใบหน้าก้มลงต่ำ จุมพิตนางอย่างอ่อนโยน เขาถามเสียงพร่า “เจ้าจำสิ่งใดได้แล้วหรือยัง?”นอกจากอยากแสดงความรักเปี่ยมล้นนี่คืออีกเหตุผลที่จ้าวซือหงปรารถนาเข้าหอกับไป๋เว่ยซินให้เร็วที่สุดไป๋เว่ยซินหลับตายอมรับจุมพิตไร้ซึ่งท่าทีปฏิเสธ ความคิดที่จะผละจากไม่ปรากฏเลยแม้แต่น้อยเนิ่นนานทีเดียวกว่าจะได้ลมหายใจกลับคืนจากการถ

  • จอมใจจอมมาร   ตอน22 ข้ากลับมาแล้ว 1

    พี่หง! ข้าคิดถึงท่าน...เหม่ยหลินในห้วงนิทรา เหม่ยหลินฝันเห็นทางเดินทอดยาว สองข้างทางเป็นดอกไม้นานาชนิด สีสันล้วนสดสวยงดงาม แต่รอบด้านกลับมีแต่มีดปลายแหลมนับพัน พุ่งความคมแวววับมาทางนาง ทุกการเคลื่อนไหวของนาง ล้วนทำให้มีดเหล่านั้นคล้ายกับพร้อมจ้วงแทงให้เลือดสาด ฉับพลัน ร่างทั้งร่างพลันถูกฉุดคร่า คล้ายกับว่ามีมือของใครบางคนดึงนางขึ้นน่านฟ้า ให้รู้สึกเบาตัวนัก หญิงสาวมองทุกสิ่งอย่างตระหนก รอบกายดำสนิท ไร้ซึ่งสีสันสวยงาม ความงดงามตระการตาใดๆ ล้วนหายไปจนสิ้น หากแต่ความอบอุ่นนั้น กลับแผ่ซ่านไปทั่วน่าแปลกยิ่งนัก ทั้งๆ ที่รอบด้านมืดสลัว บรรยากาศทั้งวังเวงทั้งน่ากลัว แต่ทว่ากลับรู้สึกปลอดภัย ไร้ซึ่งปลายมีดแหลมคมใดๆ พุ่งเป้ามาทางนางเหม่ยหลินเห็นเงาดำของใครบางคนอยู่เบื้องหน้า เขาค่อยๆ เดินเข้ามาหา เรือนร่างของเขาสูงใหญ่ แผ่ซ่านกลิ่นอายน่าเกรงขาม นางเห็นใบหน้าของเขาไม่ชัด เห็นเพียงดวงตาดำสนิทคมเฉี่ยวกับอาภรณ์ดำขลับยิ่งกว่ารัตติกาลชั่วขณะตื่นกลัว ความไว้วางใจกลับเกิดขึ้นมาแทนที่ ยามฝ่ามือของคนผู้นั้นเอื้อมมาหานาง สัมผัสลึกล้ำบางอย่างเริ่มปรากฏ เขาค่อยๆ กอดนางอย่างทะนุถนอม อ้อมแขนของเขาที่

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์3

    จางเล่อถงรีบคุกเข่าลง “ท่านอ๋องโปรดระงับโทสะ”จางอวิ๋นพลันได้สติกลับมา นางรีบคุกเข่าเช่นกัน กระนั้นยังคงมองบิดาที่กำลังตัวสั่นอย่างโง่งม ไม่เข้าใจอะไรร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีม่วงลายมังกรดำลุกขึ้นช้าๆ แต่กลับแผ่กลิ่นอายข่มขวัญทุกสรรพชีวิตออกมา ทั่วร่างหนาดุจพญายมราช ประหนึ่งเจ้าผู้ควบคุมโลกวิญญาณ คอยตัดสินบาปกรรมทั้งหมดในนรกภูมิก็มิปาน“เจ้าลุ่มหลงอนุจนไม่ใส่ใจภรรยาเอกเท่าที่ควร เช่นนั้นหากให้เจ้าตรองด้วยตัวเองว่าใครเป็นคนวางยา ก็คงไม่รู้อยู่ดี เปิ่นหวางจะให้เจ้าเลือกว่ายอมสละบรรดาศักดิ์และทรัพย์สมบัติทั้งหมดที่มีเพื่ออนุต่ำช้าคนหนึ่งหรือจะให้เข้าจัดการหลังเรือนให้เจ้าด้วยตัวเอง โทษฐานที่บุตรีของเจ้าบังอาจยื่นมือมายุ่มย่ามหลังเรือนตำหนักรัตติกาล”และแล้วจางเล่อถงถึงได้เข้าใจ ความผิดของเขาที่เพิ่งได้รับรู้มากพอแล้วที่จะยึดบรรดาศักดิ์และริบทรัพย์สิน รวมถึงเนรเทศสกุลจางได้ทั้งหมด มิใช่เพียงเพราะชินอ๋องไม่พอพระทัยเรื่องจางอวิ๋นแล้วใช้อำนาจรังแกขุนนางตงฉิน!จางเล่อถงลอบมองทั่วโถงรับรอง ที่แห่งนี้ไม่มีใครอื่น มีเพียงพวกเขาสี่คน เรื่องฉาวโฉ่เช่นนี้หากเล็ดลอดออกไป เกรงว่าขุนนางผู้หนึ่ง ต่อให้ภั

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์2

    ห้องโถงของเรือนรับรองจิ้งหย่วนโหวจางเล่อถงกระแอมไอหลายครั้งแล้ว ทว่าบุตรสาวของเขากลับยังไม่รู้ตัว จางอวิ๋นยามนี้เอาแต่เพ่งพิศพระพักตร์ไร้หนวดเคราของชินอ๋องอย่างเหม่อลอยและไร้มารยาทอันที่จริงก่อนหน้านี้นางเองก็ไม่เคยเห็นชินอ๋องหรอก เพียงได้ยินความกร้าวแกร่งก็ปักใจปลาบปลื้มมาช้านาน มิคาดว่าตัวจริงจะหล่อเหลางามสง่าราวเซียนหนุ่มปานนี้นางจะต้องเข้ามาแย่งชิงความโปรดปรานให้จงได้!ภายใต้ดวงตาลุ่มหลงคลั่งใคล้เพียงแรกเจอ จางอวิ๋นมีความคิดมุ่งมั่นหมายมาดอย่างชั่วร้ายจ้าวซือหงไม่สนใจจางอวิ๋น เขาสนใจเพียงจางเล่อถง “เจ้ารู้สึกมิได้รับความเป็นธรรมจากคำเตือนของเปิ่นหวาง?”จิ้งหย่วนโหวจึงปล่อยให้บุตรสาวคล้ายวิญญาณออกจากร่างต่อไปไม่สนใจอีก เขาหันมากล่าวนอบน้อม “พระอาญามิพ้นเหล้า กระหม่อมมิบังอาจพ่ะย่ะค่ะ”แม้ปากพูดเช่นนั้น ทว่าสีหน้ากลับไม่ใช่ คุณงามความดีที่จางเล่อถงสั่งสมมามากกว่าสิบปี นับแต่ชินอ๋องยังทรงเป็นองค์ชายน้อยด้วยซ้ำไป หากกล่าวตามจริง เขานับเป็นอาจารย์สอนกลหมากการศึกก็ยังได้ เรื่องที่บุตรสาวคนโปรดของเขามีใจให้ชินอ๋องคนก็รู้กันทั่ว เช่นนั้นจะผิดอันใดหากเขาจะใช้

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์1

    ชายหนุ่มแสร้งโอดครวญเบาๆ เพื่อให้นางหายโกรธไป๋เว่ยซินจึงหยุดตีเขา แล้วโวยวายแทน“ท่านร้ายกาจอีกแล้วนะ”“ข้าลงโทษตัวเองโดยการโกนหนวดให้เจ้า คืนนี้รับรองไม่ทิ้งริ้วรอยใด อ่า...” หน้าอกหนาถูกทุบไปอีกหนึ่งทีไป๋เว่ยซินหน้าแดงไปหมด ทั้งโกรธทั้งอายเป็นที่สุดราชาปีศาจผู้เคร่งขรึมเย็นชาหายไปที่ใดกันนะ ตอนนี้นางเห็นแต่ปีศาจราคะในคราบเซียนหนุ่มรูปงามเห็นภรรยาหน้าดำหน้าแดง จ้าวซือหงจึงรั้งนางมากอดเต็มอ้อมแขน ก้มหอมแรงๆ พิสูจน์ว่าไม่ทำนางเจ็บอีก “ไม่มีรอยเพิ่มแล้วเห็นหรือไม่?”ใบหน้าเล็กถูกมือใหญ่จับให้หันไปมองคันฉ่องไป๋เว่ยซินจึงหน้าร้อนวาบ แก้มแดงมากกว่าเดิมพี่หง คนช่างแกล้ง...แววตาอำมหิตอ่อนแสงกว่าที่เคย ใบหน้างดงามแต่เย็นชาค่อยๆ ปรากฏรอยยิ้มอบอุ่นดุจลมวสันต์ในคืนเหมันต์ จ้าวซือหงก้มหน้ากระซิบเสียงสั่นกระเส่าแฝงความเร่าร้อน“คืนนี้เราเข้าหอกันเถิด”คนถูกชวนเข้าหอหน้าตาเฉยแทบหลอมละลาย ร่างโอนเอนเกือบล้มทั้งยืนแล้ว ไป๋เว่ยซินเขินจนเหนื่อย นางหลีกเลี่ยงเรื่องเข้าหอโดยการเงยหน้ามองสามีอย่างเคร่งขรึม ใช้สายตาพินิจขึงขัง“ท่านอ๋องมีใบหน้างดงามขนาดนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ ไม่สมกับฉายาที่ได้รับเลยส

  • จอมใจจอมมาร   เฟยเฟยรีบร้อน

    ด้านหน้าของชายหนุ่มในยามนี้ คือสมุนคนสำคัญที่กำลังกล่าวคำรายงานต่อเขา เกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆ ภายใต้การดูแลควบคุมของสำนักหมื่นโลกันต์ชายหนุ่มนั่งฟังความเคลื่อนไหวทุกอย่างที่เป็นไปตามกฎของมันอย่างใจเย็น ท่าทางของเขายังคงสุขุมเคร่งขรึม เจือกระแสเย็นเยียบไม่ต่างจากเกล็ดน้ำแข็งบนภูผาหนาแน่น สายตามืดด

  • จอมใจจอมมาร   ไม่ยินยอม 2

    เหม่ยหลินยังคงเอ่ยเสียงแข็ง “ข้าจะไปกราบทูลเสด็จพ่อ ว่ายังมีองค์หญิงอีกพระองค์ที่เต็มใจ และนางก็เป็นตัวเลือกที่ดี เหตุผลเช่นนี้ ไยพวกเจ้าไม่เข้าใจ”ทุกคำล้วนเป็นความจริง พระธิดาเสียนเฟยที่เป็นน้องเก้าของเหม่ยหลิน นามว่า เหม่ยอวี้ เดินทางมาบอกนางเอง ว่าแอบพึงใจฮ่องเต้นั่น ตั้งแต่ครั้งที่เขามาเยือนแค

  • จอมใจจอมมาร   ช่วยเหลือ 2

    ครานี้มีทหารมาสมทบเพิ่มมาอีกมากโข พร้อมทั้งองครักษ์หญิงอีกมากมาย หญิงสาวถึงกับชะงักปลายเท้า ยืนตะลึงงันชั่วครู่ แล้วเริ่มประเมินสถานการณ์ตรงหน้า ก่อนจะเรียกสติของตนให้กลับมานี่หรือคือตำหนักองค์หญิง หากไม่บอกนางคงนึกว่าเป็นตำหนักที่ฮ่องเต้ประทับเสียอีก!ฟางหลันพลันตระหนักได้ในทันใด ว่านางกำลังทำพลา

  • จอมใจจอมมาร   ช่วยเหลือ 1

    ถึงแม้จะยังไม่เข้าใจ ว่าเหตุใดฟางหลันต้องโกรธถึงเพียงนั้นแต่ท้ายที่สุดแล้ว หยวนจงก็พาฟางหลันมายังวังหลวงจนได้ ชายหนุ่มมิรู้ว่าทำไม เขาจึงต้องตามใจนางถึงเพียงนี้ราตรีกาลอันมืดมิดยามจื่อสามเค่อ[1] ดึกสงัดขนาดนี้ นับได้ว่าเป็นเวลาไม่เหมาะไม่ควรที่จะเข้าวังหลวง หากแต่หยวนจงเป็นถึงแม่ทัพที่ฮ่องเต้ทรงว

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status