เข้าสู่ระบบคืนวันที่สาม ในที่สุดจ้าวเยว่ฮวาก็ได้ชมจันทร์<
ณ บ้านพักของจ้าวเยว่ฮวาที่แดนปีศาจ จางซีห่าวที่ถูกโยนเข้าไปในสนามการต่อสู้ช่างน่าสงสารยิ่งนัก กว่าเขาจะเอาตัวรอดมาได้ กว่าเขาจะอยู่ในที่ปลอดภัย และกว่าจะบอกจ้าวเยว่ฮวาเรื่องดวงดาวเปลี่ยนทิศ เวลาก็ผ่านมานานแล้ว จ้าวเยว่ฮวามองจางซีห่าวขึ้นลงอีกรอบ “ทำไมสภาพเจ้าถึงเป็นเช่นนี้?” สภาพของจางซีห่าวตอนนี้เป็นอย่างไรนะหรือ? ใบหน้าบูดบึ้ง เส้นผมทั้งหัวชี้ฟู แก้วทั้งสองข้างบวมและมีรอยเปื้อนสีดำ เสื้อผ้าขาดวิ่นจนคล้ายขอทานข้างถนน จางเซียววิ่งเข้ามาหาจ้าวเยว่ฮวา เขามองจางซีห่าวด้วยสีหน้ารังเกียจ “ท่านปรมาจารย์ ขอทานคนนี้เข้ามาในบ้านพวกเราได้อย่างไร?” จางซีห่าว “.........”
กลางคืน ณ แดนปีศาจ บนเตียงหลังใหญ่มีร่างของชายคนหนึ่งนอนอยู่ เขานอนนิ่งราวกับหลับลึกและไม่มีทางตื่นขึ้นมาง่ายๆ ใบหน้าของเขาหล่อเหลา แค่มองก็รู้ว่าเขาเป็นคนมีเมตตายิ่งนัก เขาที่ว่าก็คือ จ้าวเทียน ใบหน้าของจ้าวเทียนอ่อนเยาว์กว่าตอนแรกมาก ด้วยพลังวิญญาณที่เพิ่มมากขึ้นในช่วงหลังๆ ทำให้เขาคล้ายชายหนุ่มที่อายุราวๆ 28 ปี จ้าวเทียนพลิกตัวไปมา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเหมือนเขากำลังเผชิญหน้ากับเรื่องอันตราย ไม่นานเหงื่อก็ผุดขึ้นตามกรอบหน้า ภายในฝันของจ้าวเทียน “ไม่นะ!” เสียงหวานของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น น้ำเสียงนี้ทั้งเจ็บปวดทั้งสะเทือนใจ “จ้าวเท
ณ ตำหนักธิดาสวรรค์ ตำหนักธิดาสวรรค์อยู่ทิศตรงกันข้ามกับตำหนักเทวธรรม ตำหนักเทวธรรมอยู่ทิศตะวันตก เช่นนั้นตำหนักธิดาสวรรค์ก็อยู่ทิศตะวันออก สถานที่ที่ซึ่งรับแสงแดดอย่างเต็มเปี่ยม สาดส่องความสว่างไปทั่วทุกทิศ ที่นี่คือ ตำหนักธิดาสวรรค์! ตำหนักธิดาสวรรค์ใหญ่โตทัดเทียมตำหนักเทวธรรม อาคารสูงใหญ่หลายอาคารตั้งเรียงกันไปจนสุดลูกหูลูกตา สิ่งที่น่าอัศจรรย์คือเหนืออาคารเหล่านั้นจะเห็นอักขระวิ่งวนอยู่เลือนราง สาวกของตำหนักธิดาสวรรค์เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ “เรียนธิดาสวรรค์ ตอนนี้ดาราเปลี่ยนทิศแล้วเจ้าค่ะ” เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น ใบหน้าของนางดงามแสนบริสุทธิ์ หน้าที่ขอ
“แผนการตัดอำนาจนี้ ทำได้งดงามมาก!” หลงเซี่ยอดที่จะเชยชมหวางจวินหลงและจ้าวเยว่ฮวาไม่ได้ แม้ว่าทั้งสองคนจะอยู่ที่แดนปีศาจ แต่แผนการกลับเฉียบคมจนเขายังต้องเอ่ยชม “แต่พวกเรายังสืบไม่พบตัวตนของท่านเทวธรรมเลย” หวางหนิงเหมยเอ่ยขึ้น “การส่งสายเข้าไปก็ไม่ง่ายเลย” “แน่นอนว่าไม่ง่าย แต่เรื่องนี้มันเกินกำลังของพวกเรา สิ่งที่พวกเราทำได้คือทำลายอำนาจของหลงฟ่าน ในเมื่อหลงฟ่านคือคนที่สนับสนุนตำหนักเทวธรรม ทำลายหลงฟ่านก็เท่ากับช่วยพวกเขาแล้ว” “นั้นก็จริง น่าแปลกที่เขาไม่ประหารหวางหนี๋” หวางหนิงเหมยครุ่นคิด “หรือจะมีเบื้องหลัง?” “รอดูกันต่อไป” ต่อให้มีเบื้องห
คืนวันที่สาม ในที่สุดจ้าวเยว่ฮวาก็ได้ชมจันทร์ จ้าวเยว่ฮวามองค้อนคนข้างกายไปทีหนึ่งอย่างอดใจไม่ไหว คืนแรกพวกนางถูกทำให้เมาจนหลับไป คืนที่สอง แค่กๆ นางถูกทำให้เหนื่อยล้าจนหลับไปอีก ในที่สุดคืนที่สามนางถึงได้เที่ยวชมจันทร์เสียที ดวงจันทร์กลมใหญ่ลอยเด่นกลางนภาอันมืดมิด โดยปกติแล้วเมื่อดวงจันทร์ส่องสว่างทั่วฟ้าเช่นนี้ ดวงดาวเล็กๆ พวกนั้นจะหม่นแสงลงตามธรรมชาติ แต่ดวงดาวตรงหน้ากลับสามารถเปล่งแสงระยิบระยับได้ เกิดเป็นภาพความงดงามที่ยากจะลืมเลือน “จวินหลง พวกเราจะชนะคนพวกนั้นแน่นอน” “ข้ารู้” หวางจวินหลงโอบร
ณ อาณาจักรวิญญาณ อาณาจักรวิญญาณเรียกได้ว่าเป็นต้นกำเนิดหลายๆ ดินแดน ทุกดินแดนจะมีคนจากตระกูลใหญ่ ซึ่งคนจากตระกูลใหญ่เหล่านั้นก็คือตระกูลเล็กๆ ที่ออกไปตั้งตัวนอกอาณาจักรวิญญาณ ตระกูลใหญ่ของแต่ละดินแดนเป็นแค่ตระกูลเล็กๆ ในอาณาจักรวิญญาณ! ความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรวิญญาณไม่ได้เผยแพร่ออกไปยังแคว้นเล็กๆ ด้านนอก พวกเขาไม่มีสิทธิ์รับรู้ว่ายังมีอาณาจักรที่แสนยิ่งใหญ่อยู่ในใต้หล้า นี่ก็เป็นทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดี เรื่องที่ดีคือพวกเขาจะไม่รับรู้ความยิ่งใหญ่ ใช้ชีวิตอันเรียบง่ายที่ไม่ถึงร้อยปีต่อไป สิ้นอายุขัยก็จบสิ้นเท่านั้น และเรื่องที่ไม่ดีคือ พวกเขาไม่ได้รับรู้ว่า ใ







