공유

ตอนที่ 3 ฟื้นผิดเรือน 3/3

last update 게시일: 2025-12-24 10:13:24

ตอนที่ 3 ฟื้นผิดเรือน 3/3

สาวใช้ซึ่งกำลังเช็ดมือให้นางเงยหน้าขึ้น

“อี้เหนียงสี่กล่าวว่าอย่างไรนะเจ้าคะ”

วันทองกะพริบตา ก่อนตอบด้วยเสียงแหบพร่า

“ข้าบอกว่า...เจ็บนัก”

“อี้เหนียงอดทนหน่อยนะเจ้าคะ หมอบอกว่าท่านพ้นอันตรายแล้ว”

สาวใช้รีบปลอบ

วันทองมองใบหน้าของนางอย่างสำรวจ

เด็กสาวผู้นี้ชื่อชิงยวน

เป็นสาวใช้ซึ่งฮูหยินเอกจัดมาไว้ข้างกายกู้หวั่นถง

อีกคนชื่อเสี่ยวจู่ เป็นคนของหลิ่วซูหยา

มารดาของเสิ่นเยี่ยนเหิง

คนหนึ่งจับตาดู

อีกคนคอยรายงาน

ส่วนเจ้าของร่างเดิมกลับคิดว่าพวกนางเป็นคนที่ตนพึ่งพาได้

วันทองหลับตาลงช้า ๆ

‘ดีจริง’

‘เพิ่งลืมตาก็มีสายตาสองคู่เฝ้ามองอยู่ข้างเตียงแล้ว’

อย่างน้อยนางก็ไม่ต้องเสียเวลาค้นหาว่าใครเป็นคนของผู้ใด

ชิงยวนช่วยจัดผ้าห่ม ก่อนเอ่ยเสียงอ่อน “อี้เหนียงสี่พักก่อนเถิดเจ้าค่ะ คุณชายสามมีแม่นมดูแลอยู่ ท่านไม่ต้องเป็นกังวล”

คำว่า “คุณชายสาม” ทำให้หัวใจของวันทองสั่นไหว

บุตรชาย

ลูกของเจ้าของร่างเดิม

และนับจากนี้ เขาก็คือลูกของนาง

ภาพบุตรชายในชาติก่อนแล่นผ่านความทรงจำอย่างรวดเร็ว

มือเล็กซึ่งเคยจับชายเสื้อนาง

เสียงเรียกแม่

แววตาซึ่งนางไม่มีโอกาสได้เห็นอีกหลังถูกนำตัวไปประหาร

ความขบขันในใจเมื่อครู่จางหายไปเล็กน้อย

วันทองขยับริมฝีปาก

“พาเขามาหาข้า”

ชิงยวนมีสีหน้าลังเล

“แต่อี้เหนียงสี่ยังอ่อนแรงนัก...”

วันทองลืมตาขึ้นมองนาง

แม้ใบหน้าจะซีดเซียวและไร้เรี่ยวแรง

แต่แววตากลับชัดเจนจนชิงยวนชะงักไป

“ข้าเพิ่งหนีจากยมบาลกลับมา”

วันทองเอ่ยเสียงแผ่ว “อย่างน้อยก็ควรได้เห็นหน้าคนที่ทำให้ข้าต้องลำบากถึงเพียงนี้มิใช่หรือ”

ชิงยวนอ้าปากเล็กน้อย

นางไม่แน่ใจว่าอี้เหนียงสี่กำลังกล่าวโทษคุณชาย หรือเพียงพูดเล่น

วันทองยกมุมปากขึ้นนิดหนึ่ง

“ไปสิ...ทำไมยังชักช้าอยู่อีก”

ชิงยวนมองผู้เป็นนายอย่างประหลาดใจ

กู้หวั่นถงคนเดิมไม่เคยพูดเช่นนี้

ยิ่งไม่เคยยิ้มในเวลาที่ร่างกายเจ็บปวดถึงเพียงนี้

ชิงยวนก้มศีรษะรับคำ

“เจ้าค่ะ บ่าวจะไปพาคุณชายสามมา”

เมื่อสาวใช้เดินออกไป วันทองจึงทอดสายตามองเพดานอีกครั้ง

ชีวิตใหม่  ร่างใหม่

สามีใหม่ที่ยังไม่เคยเห็นหน้า

ฮูหยินเอกผู้คุมเรือนหลัง

อนุอีกหลายคนและบุตรชายตัวน้อยซึ่งอาจกลายเป็นหมากในศึกชิงอำนาจได้ทุกเมื่อ

วันทองหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ

เสียงนั้นแหบพร่า แต่ยังพอมีความขบขันหลงเหลืออยู่

“ชาติที่แล้ววุ่นวายเพราะบุรุษสองคน...”

นางพึมพำกับตนเอง

“ชาตินี้กลับได้สามีคนเดียว แต่ต้องแบ่งกับสตรีทั้งจวน”

“สวรรค์ช่างรู้จักเลือกชีวิตที่สงบสุขให้ข้าเสียจริง”

นางหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าช้า ๆ

ไม่ว่าเบื้องบนจะส่งนางมาผิดร่างเพราะเหตุใด ไม่ว่าร่างนี้จะซ่อนอันตรายไว้มากเพียงใด

ในเมื่อได้มีชีวิตอีกครั้ง นางก็จะไม่ยอมตายอย่างไร้ค่าเป็นครั้งที่สอง

ผู้ใดคิดจะเหยียบย่ำนาง ก็ต้องระวังเท้าของตนไว้ให้ดี

เพราะวันทองคนเดิมอาจยอมก้มหน้าเพื่อความรัก

แต่หวั่นถงคนใหม่นั้น—

แม้กำลังนอนเจ็บจนลุกไม่ขึ้น

ก็ยังมีแรงพอจะขุดหลุมรอคนที่คิดร้ายนางได้เสมอ 

ขณะวันทองกำลังคิดก็เผลอหลับไปไม่รู้ตัว

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 109 ลึกลับ

    ตอนที่ 109 ลึกลับหวั่นถงลอบสำรวจเหล่าศิษย์ผ่านช่องว่างของม่านแพร นางพึงพอใจอย่างยิ่งที่เห็นกระแสจิตและลมปราณของแต่ละคนมีความมั่นคงและบริสุทธิ์ ชายหนุ่มและหญิงสาวเหล่านี้มิใช่เพียงนักพรตที่สวดมนต์ไปวัน ๆ แต่กำลังจะกลายเป็น "แขนขา" ที่ภักดีและทรงพลังที่สุดของนางในช่วงหลายสัปดาห์ที่เสิ่นเยี่ยนเหิงไม่อยู่ หวั่นถงลอบเดินทางมายังสำนักเมฆาเร้นลับด้วยตนเองหลายครั้ง นางมิได้เพียงตรวจดูความเรียบร้อยของกิจการ แต่นางมาเพื่อ “ถ่ายทอดวิชาใหม่” ให้แก่เหอซางและเหล่าศิษย์อย่างจริงจัง“วิชาที่ข้าจะสอนพวกเจ้าในวันนี้ เรียกว่า ‘ค่ายกลเมฆาพรางวิญญาณ’ และ ‘อาคมคุ้มจิต’”หวั่นถงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ ก่อนจะเริ่มอธิบายเคล็ดวิชา “วิชานี้มิได้มีไว้เพื่อเข่นฆ่าหรือรังแกผู้ใด แต่มีไว้เพื่อรวมพลังจิตของพวกเจ้าหลายสิบคนเข้าด้วยกัน สร้างเป็นม่านพลังป้องกันภัยที่ศัตรูไม่อาจมองทะลุ และป้องกันไม่ให้ผู้ใดใช้อาคมมืดมาแทรกแซงหรือสืบหาความลับของพวกเราได้”นางค่อย ๆ เปล่งถ้อยคำบริกรรมคาถาโบราณทีละวรรคอย่างใจเย็น ชี้แนะจังหวะการเดินลมปราณและการเชื่อมโยงจิตสู่ผืนยันต์เหอซางและเหล่าศิษย์ต่างตั้งใจจดจำทุกคำสอนประหนึ่งไข่ม

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 107 หวั่นไหว

    ตอนที่ 107 หวั่นไหว“หวั่นถง…” เขาเรียกชื่อนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าเองก็เพิ่งคลอดบุตร ร่างกายบอบช้ำมามาก ทั้งยังต้องให้นมรุ่ยเหิน… เลิกทำชาดพวกนี้เสียเถิดนะ หรือหากพวกเจ้ายังอยากทำเพื่อมิให้เหงา ข้าก็จะหาเงินมาซื้อที่ดิน ขยายเรือนให้กว้างขวางและจ้างสาวใช้กับคนงานจากข้างนอกเข้ามาช่วยทำงานพวกนี้แทนทั้งหมด เจ้าและทุกคนจะได้ไม่ต้องมานั่งดมควันเตาและเหน็ดเหนื่อยอีกต่อไป”ถ้อยคำเหล่านั้นมิได้เป็นเพียงคำสัญญาเลื่อนลอย แต่มันออกมาจากหัวใจของบุรุษที่สำนึกในหน้าที่ผู้พิทักษ์ครอบครัวอย่างแท้จริงหวั่นถงยืนนิ่งงัน หัวใจของนางกระตุกวูบ ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งพลันแล่นพล่านขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอชาติก่อน… นางเคยเป็นหญิงงามที่บุรุษแย่งชิง แต่ความรักที่พวกเขามอบให้กลับเป็นดั่งไฟที่แผดเผา เป็นกรงขังที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงในรูปโฉมและการครอบครอง ไม่มีใครเคยมองเห็นความเหน็ดเหนื่อย ไม่มีใครเคยถามว่านางลำบากเพียงใดและสุดท้ายพวกเขาก็ผลักนางไปสู่ลานประหารอย่างไร้ความปรานีแต่บุรุษตรงหน้านี้… เสิ่นเยี่ยนเหิงที่นางเคยคิดว่าเขาเป็นเพียงแม่ทัพดิบเถื่อนและเย็นชา บุรุษที่นางเคยคิดจะใช้เป็นเพียงเกราะกำบังชั่วครา

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่

    ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่ ตลอดหลายเดือนที่ผันผ่าน ชีวิตในเรือนไม้ชานเมืองของตระกูลเสิ่นดำเนินไปอย่างราบรื่นและมั่นคงยิ่งกว่าที่ผู้ใดจะคาดคิดสำนักคุ้มภัยตระกูลเสิ่นของเสิ่นเยี่ยนเหิงมีชื่อเสียงขจรขจายไปไกล พ่อค้าวาณิชจากทั่วทุกสารทิศต่างแย่งชิงกันว่าจ้างขบวนคุ้มกันของอดีตแม่ทัพ เพราะรู้ดีว่าไม่มีโจรป่าหน้าไหนกล้าแตะต้องขบวนสินค้าที่มีคนของเสิ่นเยี่ยนเหิงคุ้มครอง เบี้ยหวัดและค่าตอบแทนหลั่งไหลเข้ามาหล่อเลี้ยงครอบครัวอย่างไม่ขาดสาย เหล่าองครักษ์เก่าและบุรุษในตระกูลมีงานทำและมีศักดิ์ศรีกลับคืนมา ภายในเรือนก็อบอุ่นด้วยเสียงหัวเราะของเสิ่นอวี้เหยาที่ช่วยซ่งเสวี่ยเย็บปักถุงยันต์ ฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินมีสุขภาพจิตแจ่มใส ไร้ซึ่งความอดอยากยากแค้นดั่งช่วงแรกที่เพิ่งย้ายมาในขณะเดียวกัน ที่สำนักเมฆาเร้นลับบนเนินเขาบูรพา รากฐานขุมกำลังเงียบของหวั่นถงกลับยิ่งแผ่ขยายออกไปอย่างน่าสะพรึงกลัวเหอซางทำหน้าที่เป็นหน้าฉากได้อย่างไร้ที่ติ ยามนี้ศิษย์ที่ผ่านการคัดเลือกและก้าวเข้าสู่การกล่าวคำสัตย์สาบานต่อยันต์วิญญาณของหวั่นถงมีจำนวนเพิ่มขึ้นถึงหลายสิบคน ทุกคนล้วนเป็นผู้มีจิตใจมั่นคง กตัญญ

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไป

    ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไปองค์รัชทายาททรงผ่อนลมหายพระทัยยาว ทรงวางจอกชาลงบนโต๊ะไม้จันทน์เสียงดัง ‘กึก’ ก่อนจะเอนพระวรกายพิงพนักตั่งมุกอีกครา“เสด็จพ่อทรงจับตาดูข้าอยู่ทุกฝีก้าว…”พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงที่ลดความเกรี้ยวกราดลง เหลือเพียงความสุขุมลุ่มลึกอันน่าสะพรึงกลัว “พระองค์ให้ความเมตตาแก่เสิ่นเยี่ยนเหิง ก็เพื่อคานอำนาจและทดสอบข้า ข้าไม่ควรบุ่มบ่ามกระทำการใดให้เสียแผนการใหญ่ ตอนนี้พวกเราต้องอยู่นิ่ง ๆ อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวเด็ดขาด หากข้าลงมือยามนี้ เสด็จพ่อย่อมมีข้ออ้างเอ่ยปากปกป้องมันและคนที่จะตกเป็นเป้าสายตาในข้อหาโหดเหี้ยมไร้เมตตา ย่อมเป็นตัวข้าเอง”พระหัตถ์ขาวผ่องลูบไล้แหวนหยกมันแพะบนนิ้วโป้งอย่างเชื่องช้า“รอไปก่อน…”ริมพระโอษฐ์บางเฉียบกระตุกยิ้มหยัน เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นพระทัยในกลการเมือง“รอให้เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นฝ่ายขยับก่อน คนอย่างมันเป็นแม่ทัพถืออำนาจมาทั้งชีวิต มีหรือจะยอมก้มหน้าก้มตาแบกไม้คุ้มเกวียนไปจนแก่ตายในกระท่อมซอมซ่อนั่นได้ วันใดที่มันเริ่มทนความต่ำต้อยไม่ไหว วันใดที่มันเริ่มติดต่อรวบรวมกำลังทหารเก่า หรือคิดจะหาทางหวนคืนสู่ราชสำนัก… เมื่อนั้นแหละ คือวันที่ความ

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อ

    ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อกลิ่นกำยานไม้กฤษณาเนื้อดีคละเคล้ากลิ่นน้ำอบหอมฟุ้ง ลอยอวลอยู่ทั่วโถงพระโอรสแห่งตำหนักบูรพา แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องผ่านระแนงไม้แกะสลักลายหงส์ทะยานฟ้า สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาวาววับดุจผิวกระจก เสาไม้จันทน์ต้นมหึมาสลักเสลาด้วยลวดลายปิดทองคำเปลวเปล่งประกายอร่ามตา บ่งบอกถึงอำนาจอันล้นพ้นของผู้เป็นเจ้าของตำหนักบนตั่งมุกตัวกว้าง องค์รัชทายาท ประทับเอนพระวรกายในฉลองพระองค์ผ้าไหมสีครามปักดิ้นทองคำลวดลายสี่กรงเล็บ พระพักตร์หล่อเหลาหมดจด ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดประดุจหยกสลัก ดวงเนตรเรียวยาวทอดมองจอกชาในหัตถ์ด้วยความเรียบเฉย ทว่าประกายตาคู่นั้นกลับลึกล้ำ เย็นเยียบ และไร้ก้นบึ้งดั่งบ่อน้ำลึกในฤดูหนาวบุรุษหนุ่มในชุดองครักษ์เสื้อแพรสีเข้มคุกเข่าหมอบนิ่งอยู่เบื้องล่าง รอคอยจังหวะที่ผู้เป็นนายจะเอ่ยปาก“เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นอย่างไรบ้าง”สุรเสียงทุ้มหวานทว่าไร้ความอบอุ่นเอ่ยขึ้นช้า ๆ พระดรรชนีเรียวยาวเคาะขอบจอกหยกเป็นจังหวะเนิบนาบ“ทูลองค์รัชทายาท…” องครักษ์รายงานด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “มิได้มีความเคลื่อนไหวติดต่อกับขุนนางเก่าตามที่คาดการณ์ไว้พ่ะย่ะค่ะ บัดนี้เขาพาครอบครัวไปพักอาศั

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใย

    ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใยฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจยาว แววตานิ่งสงบดั่งผู้ผ่านโลกมามาก “คนเราหากใจมิได้อยู่ด้วยกันแล้ว รั้งไว้ก็รังแต่จะสร้างความขุ่นเคือง ในเมื่อจิงเจียวและหรูเล่อเลือกเส้นทางที่ตนเห็นว่างดงาม ก็ปล่อยพวกนางไปเถิด”เสิ่นฮูหยินพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น นางหันไปกล่าวกับพ่อบ้านตระกูลหลิน “แจ้งนายท่านหลินไปเถิด เมื่อเยี่ยนเหิงกลับมา ข้าจะเป็นผู้บอกให้เขาเขียนหนังสือหย่าให้ตามธรรมเนียม และนับแต่นี้ไป เสิ่นหรูเล่อจะมิใช่คนของตระกูลเสิ่นอีกต่อไป”จิงเจียวสะอื้นไห้ นางก้มกราบลาฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินเป็นครั้งสุดท้าย แม้ในใจจะอาลัยรักในตัวสามี แต่ความทะเยอทะยานและอนาคตของบุตรสาวก็บีบให้นางเลือกหันหลังให้เรือนไม้แห่งนี้หรูเล่อเดินตามมารดาขึ้นรถม้าไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองน้องสาวอย่างอวี้เหยาหรือรุ่ยเหินที่อยู่ในห้องด้านใน รถม้าของตระกูลหลินเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งไว้เพียงฝุ่นดินจาง ๆ และความเงียบงันในลานเรือนซ่งเสวี่ยโอบกอดอวี้เหยาไว้แนบอก น้ำตาเอ่อคลอเบ้า นางก้มลงกระซิบถามบุตรสาวเบา ๆ “เหยาเอ๋อร์… เจ้าเล่า นึกอยากมีชีวิตที่สุขสบายในตระกูลใหญ่เหมือนพี่สาวเจ้าหรือไม่”อวี้เหยาส่ายหน

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 38 เมฆาเร้นลับ

    ตอนที่ 38 เมฆาเร้นลับหวั่นถงขยับกายพิงพนักเตียงด้วยท่าทีที่ดูผ่อนคลายลงมากนางปรายตามองตลับชาดที่เหลืออยู่บนโต๊ะก่อนจะสั่งการชิงยวนต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย“เจ้าไปซื้อชาดจากร้านเดิมมาเพิ่ม จากนั้นก็หาตลับใหม่บรรจุลงไป... แล้วนำไปให้เหอซาง”ชิงยวนน้อมรับคำสั่งด้วยความเข้าใจแจ้ง นางรู้ดีว่าชาดเหล่า

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 36 ประทินโฉม

    ตอนที่ 36 ประทินโฉมหวั่นถงพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะซื้อของไปด้วยอีกหลายชิ้นจากนั้นนางก็เดินทอดน่องไปตามย่านการค้าที่คลาคล่ำไปด้วยสตรีสูงศักดิ์และหญิงสาวแรกรุ่น นางหยุดแวะที่ร้านประทินโฉมร้านแรกซึ่งเป็นร้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่หัวมุมถนน หลังจากพิจารณาเนื้อชาดในตลับไม้เรียบง่ายอยู่นาน นางก็หันไปสั่งเสี่ยว

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 35 อนุห้า อนุหก

    ตอนที่ 35 อนุห้า อนุหก หวั่นถงปรายตามองหญิงสาวทั้งสองที่ยกถาดน้ำชาเข้ามาคารวะหัวใจนางสะดุดเหตุใด…พวกนางจึงดูคล้ายตนเองถึงเพียงนี้อนุห้าชื่อ เชี่ยซูสวมอาภรณ์สีอ่อนเรียบตา ใบหน้าอ่อนหวาน ดวงตาเรียวสงบท่าทางสำรวม นิ่งเงียบให้ความรู้สึกคล้ายสตรีที่ไม่แย่งชิงส่วนอนุหกชื่อ เฉินอวี้หลันร

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 28 เพิ่มพลัง

    ตอนที่ 28 เพิ่มพลัง เหอซางแทบจะล้มพับลงกับอาสนะทันทีที่ลับตาคน ท่าทางที่เคยดูสง่างามประดุจเทพเซียนหายวับไปในพริบตา เขารีบคลำคอและบ่าของตัวเองด้วยความหวาดเสียว“ลูกพ่อ! เจ้าเห็นไหม ดาบฟันข้าไม่เข้าจริงๆ!” เขาหันไปบอกเหอฉีด้วยเสียงกระซิบที่สั่นพร่า “นายท่านผู้นั้นเป็นใครกันแน่ ยาที่นาง...

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status