Home / รักโบราณ / ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ / ตอนที่ 4 จากกันชั่วนิรันดร์   1/3

Share

ตอนที่ 4 จากกันชั่วนิรันดร์   1/3

last update publish date: 2025-12-24 10:13:41

ตอนที่ 4 จากกันชั่วนิรันดร์   1/3

รุ่งเช้า ณ เรือนฟู่หย่า

แสงอาทิตย์อ่อนส่องลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามาภายในห้อง กลิ่นชาชั้นดีลอยกรุ่นอยู่เหนือถ้วยกระเบื้องเคลือบเนื้อบาง

หลินจิงเจียวนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ปล่อยให้สาวใช้ช่วยจัดแต่งเรือนผม ท่าทางของนางยังคงสงบนิ่งและสง่างามดังเช่นทุกวัน

กระทั่งสาวใช้ผู้หนึ่งรีบก้าวเข้ามาคุกเข่าลงกลางห้อง

“เรียนฮูหยินน้อยเจ้าค่ะ”

หลินจิงเจียวเหลือบตามองเงาของอีกฝ่ายผ่านกระจกทองเหลือง

“มีเรื่องใด”

สาวใช้กลืนน้ำลาย ก่อนจะรายงานด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง

“อนุสี่…ยังไม่ตายเจ้าค่ะ”

มือของหลินจิงเจียวที่กำลังยกปิ่นหยกขึ้นชะงักอยู่กลางอากาศ

หลินจิงเจียวค่อย ๆ หันกลับมา

“ไม่ตายอย่างนั้นหรือ”

ผู้รายงานรีบก้มหน้าต่ำลงกว่าเดิม “หมอหลี่กลับไปตรวจอาการอีกครั้ง พบว่าเลือดหยุดแล้วเจ้าค่ะ แม้ชีพจรยังอ่อน แต่เมื่อคืนนี้นางผ่านด่านอันตรายมาได้”

หลินจิงเจียวนิ่งไปครู่หนึ่ง

ก่อนหน้านี้หมอหลี่เป็นผู้กล่าวด้วยตนเองว่าให้เตรียมจัดการสิ่งที่สมควรจัดการ

คนซึ่งชีพจรเกือบขาด เลือดไหลออกจากร่างจนแทบไม่เหลือ กลับสามารถรอดมาได้

รอด…ทั้งที่ควรตายไปแล้ว

หลินจิงเจียวค่อย ๆ วางปิ่นหยกลงบนโต๊ะ

เสียงหยกกระทบไม้ดังแผ่วเบา แต่กลับชัดเจนอย่างยิ่งในความเงียบ

“เลือดหยุดเองหรือ”

“หมอหลี่เองก็มิอาจอธิบายได้เจ้าค่ะ บอกเพียงว่าอาจเป็นเพราะร่างกายของอนุสี่ยังมีแรงยื้อชีวิตอยู่”

หลินจิงเจียวหลุบตาลง  แรงยื้อชีวิตอย่างนั้นหรือ

คนที่อ่อนแอและหวาดกลัวทุกสิ่งเช่นกู้หวั่นถง กลับมีใจแข็งพอจะยื้อชีวิตตนเองจากประตูนรกได้จริงหรือ

สาวใช้ที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

“ฮูหยินน้อย จะให้บ่าวจัดการอย่างไรต่อดีเจ้าคะ”

หลินจิงเจียวเงยหน้าขึ้นมองนาง

สาวใช้รีบก้มหน้าหลบสายตา แต่ยังคงกล่าวต่อ “ถึงอย่างไรอนุสี่ก็เพิ่งคลอดบุตร ร่างกายอ่อนแอยิ่ง ยาบำรุงหรืออาหารบางอย่าง หากจัดเตรียมไม่เหมาะสมก็อาจ…”

“พอแล้ว”

หลินจิงเจียวเอ่ยตัดบท ทำให้ผู้พูดหุบปากลงทันที

“ในเมื่อลงมือไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่สวรรค์ไม่ยอมรับนาง ก็ไม่ควรลงมือซ้ำในเวลานี้”

สาวใช้เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

“ตอนนี้นางเพิ่งให้กำเนิดบุตรชายแก่ท่านพี่ สายตาของคนทั้งจวนย่อมจับจ้องอยู่ หากเกิดสิ่งใดขึ้นอีก ผู้ที่ถูกสงสัยเป็นคนแรกย่อมเป็นข้า”

“จัดของบำรุงให้นางตามสมควร”

หลินจิงเจียวเอ่ยต่อ น้ำเสียงกลับมาอ่อนโยนและราบเรียบดังเดิม

“อย่าให้ผู้ใดกล่าวได้ว่าเรือนฟู่หย่าปฏิบัติต่อนางอย่างไร้เมตตา”

สาวใช้รับคำ “เจ้าค่ะ”

หลินจิงเจียวมองเงาตนเองในกระจกทองเหลือง

ใบหน้าของนางยังงดงาม สงบ และไม่มีร่องรอยความไม่พอใจให้ผู้ใดจับได้ มีเพียงปลายนิ้วซึ่งวางอยู่บนโต๊ะเท่านั้นที่ค่อย ๆ กำแน่น

เรือนจันทร์ฉาย

หวั่นถงลืมตาขึ้นท่ามกลางกลิ่นยาสมุนไพรซึ่งคลุ้งอยู่เต็มห้อง

ความเจ็บปวดยังคงอยู่ แต่ไม่รุนแรงเท่าเมื่อคืน

อย่างน้อยวันนี้นางก็สามารถหายใจได้โดยไม่รู้สึกเหมือนมีใครเอามีดมาเลื่อยร่างจากข้างใน

นับว่าเป็นพัฒนาการที่น่ายินดีไม่น้อย

นางขยับมือเล็กน้อย ก่อนจะพบว่าเรี่ยวแรงยังกลับมาไม่ถึงครึ่ง

‘ร่างนี้อ่อนแอเสียจริง’

‘เพียงยกนิ้วยังเหนื่อย หากมีคนคิดร้ายเวลานี้ ข้าคงทำได้เพียงด่าเขาในใจจนหูชา’

หวั่นถงกวาดตามองไปรอบห้อง

สาวใช้สองคนนั่งเฝ้าอยู่ไม่ไกล

ชิงยวนกำลังพับผ้าอยู่ข้างโต๊ะ ส่วนเสี่ยวจู่กำลังเฝ้าหม้อยาที่ตั้งอยู่เหนือเตาเล็ก

เมื่อเห็นผู้เป็นนายลืมตา ชิงยวนรีบวางผ้าลงแล้วก้าวเข้ามาใกล้

“อี้เหนียงสี่ ท่านตื่นแล้วหรือเจ้าคะ”

หวั่นถงพยักหน้าเพียงเล็กน้อย

ลำคอแห้งผากราวกับไม่ได้ดื่มน้ำมาหลายปี นางพยายามเปล่งเสียง แต่เสียงที่ออกมากลับแหบพร่าเสียจนตนเองยังเกือบจำไม่ได้

“น้ำ…”

ชิงยวนรีบรินน้ำอุ่นใส่ถ้วย ก่อนจะช่วยประคองศีรษะนางขึ้น

หวั่นถงจิบเพียงเล็กน้อย ความแห้งในลำคอจึงค่อยคลายลง

นางหลับตาพักครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม  “ลูกข้าเล่า”

ชิงยวนถูกกำชับไม่ให้อี้เหนียงสี่ได้ใกล้ชิดบุตรชาย  จึงเอ่ย

“คุณชายสามอยู่กับแม่นมหลิวเจ้าค่ะ เมื่อเช้าเพิ่งกินนมแล้วหลับไป อี้เหนียงไม่ต้องเป็นห่วงนะเจ้าคะ”

หวั่นถงลืมตาขึ้น “พาเขามาหาข้า”

ชิงยวนมีสีหน้าลำบากใจ “อี้เหนียงสี่ ท่านยังอ่อนแรงนักเจ้าค่ะ หมอหลี่กำชับว่าต้องพักผ่อนให้มาก หากอุ้มคุณชายตอนนี้ เกรงว่า…”

“ข้าไม่ได้จะอุ้มเขาวิ่งรอบเรือน”

เสียงแหบพร่าที่ไม่มีแรง แต่ทำให้ชิงยวนชะงัก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 109 ลึกลับ

    ตอนที่ 109 ลึกลับหวั่นถงลอบสำรวจเหล่าศิษย์ผ่านช่องว่างของม่านแพร นางพึงพอใจอย่างยิ่งที่เห็นกระแสจิตและลมปราณของแต่ละคนมีความมั่นคงและบริสุทธิ์ ชายหนุ่มและหญิงสาวเหล่านี้มิใช่เพียงนักพรตที่สวดมนต์ไปวัน ๆ แต่กำลังจะกลายเป็น "แขนขา" ที่ภักดีและทรงพลังที่สุดของนางในช่วงหลายสัปดาห์ที่เสิ่นเยี่ยนเหิงไม่อยู่ หวั่นถงลอบเดินทางมายังสำนักเมฆาเร้นลับด้วยตนเองหลายครั้ง นางมิได้เพียงตรวจดูความเรียบร้อยของกิจการ แต่นางมาเพื่อ “ถ่ายทอดวิชาใหม่” ให้แก่เหอซางและเหล่าศิษย์อย่างจริงจัง“วิชาที่ข้าจะสอนพวกเจ้าในวันนี้ เรียกว่า ‘ค่ายกลเมฆาพรางวิญญาณ’ และ ‘อาคมคุ้มจิต’”หวั่นถงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ ก่อนจะเริ่มอธิบายเคล็ดวิชา “วิชานี้มิได้มีไว้เพื่อเข่นฆ่าหรือรังแกผู้ใด แต่มีไว้เพื่อรวมพลังจิตของพวกเจ้าหลายสิบคนเข้าด้วยกัน สร้างเป็นม่านพลังป้องกันภัยที่ศัตรูไม่อาจมองทะลุ และป้องกันไม่ให้ผู้ใดใช้อาคมมืดมาแทรกแซงหรือสืบหาความลับของพวกเราได้”นางค่อย ๆ เปล่งถ้อยคำบริกรรมคาถาโบราณทีละวรรคอย่างใจเย็น ชี้แนะจังหวะการเดินลมปราณและการเชื่อมโยงจิตสู่ผืนยันต์เหอซางและเหล่าศิษย์ต่างตั้งใจจดจำทุกคำสอนประหนึ่งไข่ม

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 107 หวั่นไหว

    ตอนที่ 107 หวั่นไหว“หวั่นถง…” เขาเรียกชื่อนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าเองก็เพิ่งคลอดบุตร ร่างกายบอบช้ำมามาก ทั้งยังต้องให้นมรุ่ยเหิน… เลิกทำชาดพวกนี้เสียเถิดนะ หรือหากพวกเจ้ายังอยากทำเพื่อมิให้เหงา ข้าก็จะหาเงินมาซื้อที่ดิน ขยายเรือนให้กว้างขวางและจ้างสาวใช้กับคนงานจากข้างนอกเข้ามาช่วยทำงานพวกนี้แทนทั้งหมด เจ้าและทุกคนจะได้ไม่ต้องมานั่งดมควันเตาและเหน็ดเหนื่อยอีกต่อไป”ถ้อยคำเหล่านั้นมิได้เป็นเพียงคำสัญญาเลื่อนลอย แต่มันออกมาจากหัวใจของบุรุษที่สำนึกในหน้าที่ผู้พิทักษ์ครอบครัวอย่างแท้จริงหวั่นถงยืนนิ่งงัน หัวใจของนางกระตุกวูบ ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งพลันแล่นพล่านขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอชาติก่อน… นางเคยเป็นหญิงงามที่บุรุษแย่งชิง แต่ความรักที่พวกเขามอบให้กลับเป็นดั่งไฟที่แผดเผา เป็นกรงขังที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงในรูปโฉมและการครอบครอง ไม่มีใครเคยมองเห็นความเหน็ดเหนื่อย ไม่มีใครเคยถามว่านางลำบากเพียงใดและสุดท้ายพวกเขาก็ผลักนางไปสู่ลานประหารอย่างไร้ความปรานีแต่บุรุษตรงหน้านี้… เสิ่นเยี่ยนเหิงที่นางเคยคิดว่าเขาเป็นเพียงแม่ทัพดิบเถื่อนและเย็นชา บุรุษที่นางเคยคิดจะใช้เป็นเพียงเกราะกำบังชั่วครา

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่

    ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่ ตลอดหลายเดือนที่ผันผ่าน ชีวิตในเรือนไม้ชานเมืองของตระกูลเสิ่นดำเนินไปอย่างราบรื่นและมั่นคงยิ่งกว่าที่ผู้ใดจะคาดคิดสำนักคุ้มภัยตระกูลเสิ่นของเสิ่นเยี่ยนเหิงมีชื่อเสียงขจรขจายไปไกล พ่อค้าวาณิชจากทั่วทุกสารทิศต่างแย่งชิงกันว่าจ้างขบวนคุ้มกันของอดีตแม่ทัพ เพราะรู้ดีว่าไม่มีโจรป่าหน้าไหนกล้าแตะต้องขบวนสินค้าที่มีคนของเสิ่นเยี่ยนเหิงคุ้มครอง เบี้ยหวัดและค่าตอบแทนหลั่งไหลเข้ามาหล่อเลี้ยงครอบครัวอย่างไม่ขาดสาย เหล่าองครักษ์เก่าและบุรุษในตระกูลมีงานทำและมีศักดิ์ศรีกลับคืนมา ภายในเรือนก็อบอุ่นด้วยเสียงหัวเราะของเสิ่นอวี้เหยาที่ช่วยซ่งเสวี่ยเย็บปักถุงยันต์ ฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินมีสุขภาพจิตแจ่มใส ไร้ซึ่งความอดอยากยากแค้นดั่งช่วงแรกที่เพิ่งย้ายมาในขณะเดียวกัน ที่สำนักเมฆาเร้นลับบนเนินเขาบูรพา รากฐานขุมกำลังเงียบของหวั่นถงกลับยิ่งแผ่ขยายออกไปอย่างน่าสะพรึงกลัวเหอซางทำหน้าที่เป็นหน้าฉากได้อย่างไร้ที่ติ ยามนี้ศิษย์ที่ผ่านการคัดเลือกและก้าวเข้าสู่การกล่าวคำสัตย์สาบานต่อยันต์วิญญาณของหวั่นถงมีจำนวนเพิ่มขึ้นถึงหลายสิบคน ทุกคนล้วนเป็นผู้มีจิตใจมั่นคง กตัญญ

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไป

    ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไปองค์รัชทายาททรงผ่อนลมหายพระทัยยาว ทรงวางจอกชาลงบนโต๊ะไม้จันทน์เสียงดัง ‘กึก’ ก่อนจะเอนพระวรกายพิงพนักตั่งมุกอีกครา“เสด็จพ่อทรงจับตาดูข้าอยู่ทุกฝีก้าว…”พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงที่ลดความเกรี้ยวกราดลง เหลือเพียงความสุขุมลุ่มลึกอันน่าสะพรึงกลัว “พระองค์ให้ความเมตตาแก่เสิ่นเยี่ยนเหิง ก็เพื่อคานอำนาจและทดสอบข้า ข้าไม่ควรบุ่มบ่ามกระทำการใดให้เสียแผนการใหญ่ ตอนนี้พวกเราต้องอยู่นิ่ง ๆ อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวเด็ดขาด หากข้าลงมือยามนี้ เสด็จพ่อย่อมมีข้ออ้างเอ่ยปากปกป้องมันและคนที่จะตกเป็นเป้าสายตาในข้อหาโหดเหี้ยมไร้เมตตา ย่อมเป็นตัวข้าเอง”พระหัตถ์ขาวผ่องลูบไล้แหวนหยกมันแพะบนนิ้วโป้งอย่างเชื่องช้า“รอไปก่อน…”ริมพระโอษฐ์บางเฉียบกระตุกยิ้มหยัน เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นพระทัยในกลการเมือง“รอให้เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นฝ่ายขยับก่อน คนอย่างมันเป็นแม่ทัพถืออำนาจมาทั้งชีวิต มีหรือจะยอมก้มหน้าก้มตาแบกไม้คุ้มเกวียนไปจนแก่ตายในกระท่อมซอมซ่อนั่นได้ วันใดที่มันเริ่มทนความต่ำต้อยไม่ไหว วันใดที่มันเริ่มติดต่อรวบรวมกำลังทหารเก่า หรือคิดจะหาทางหวนคืนสู่ราชสำนัก… เมื่อนั้นแหละ คือวันที่ความ

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อ

    ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อกลิ่นกำยานไม้กฤษณาเนื้อดีคละเคล้ากลิ่นน้ำอบหอมฟุ้ง ลอยอวลอยู่ทั่วโถงพระโอรสแห่งตำหนักบูรพา แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องผ่านระแนงไม้แกะสลักลายหงส์ทะยานฟ้า สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาวาววับดุจผิวกระจก เสาไม้จันทน์ต้นมหึมาสลักเสลาด้วยลวดลายปิดทองคำเปลวเปล่งประกายอร่ามตา บ่งบอกถึงอำนาจอันล้นพ้นของผู้เป็นเจ้าของตำหนักบนตั่งมุกตัวกว้าง องค์รัชทายาท ประทับเอนพระวรกายในฉลองพระองค์ผ้าไหมสีครามปักดิ้นทองคำลวดลายสี่กรงเล็บ พระพักตร์หล่อเหลาหมดจด ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดประดุจหยกสลัก ดวงเนตรเรียวยาวทอดมองจอกชาในหัตถ์ด้วยความเรียบเฉย ทว่าประกายตาคู่นั้นกลับลึกล้ำ เย็นเยียบ และไร้ก้นบึ้งดั่งบ่อน้ำลึกในฤดูหนาวบุรุษหนุ่มในชุดองครักษ์เสื้อแพรสีเข้มคุกเข่าหมอบนิ่งอยู่เบื้องล่าง รอคอยจังหวะที่ผู้เป็นนายจะเอ่ยปาก“เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นอย่างไรบ้าง”สุรเสียงทุ้มหวานทว่าไร้ความอบอุ่นเอ่ยขึ้นช้า ๆ พระดรรชนีเรียวยาวเคาะขอบจอกหยกเป็นจังหวะเนิบนาบ“ทูลองค์รัชทายาท…” องครักษ์รายงานด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “มิได้มีความเคลื่อนไหวติดต่อกับขุนนางเก่าตามที่คาดการณ์ไว้พ่ะย่ะค่ะ บัดนี้เขาพาครอบครัวไปพักอาศั

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใย

    ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใยฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจยาว แววตานิ่งสงบดั่งผู้ผ่านโลกมามาก “คนเราหากใจมิได้อยู่ด้วยกันแล้ว รั้งไว้ก็รังแต่จะสร้างความขุ่นเคือง ในเมื่อจิงเจียวและหรูเล่อเลือกเส้นทางที่ตนเห็นว่างดงาม ก็ปล่อยพวกนางไปเถิด”เสิ่นฮูหยินพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น นางหันไปกล่าวกับพ่อบ้านตระกูลหลิน “แจ้งนายท่านหลินไปเถิด เมื่อเยี่ยนเหิงกลับมา ข้าจะเป็นผู้บอกให้เขาเขียนหนังสือหย่าให้ตามธรรมเนียม และนับแต่นี้ไป เสิ่นหรูเล่อจะมิใช่คนของตระกูลเสิ่นอีกต่อไป”จิงเจียวสะอื้นไห้ นางก้มกราบลาฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินเป็นครั้งสุดท้าย แม้ในใจจะอาลัยรักในตัวสามี แต่ความทะเยอทะยานและอนาคตของบุตรสาวก็บีบให้นางเลือกหันหลังให้เรือนไม้แห่งนี้หรูเล่อเดินตามมารดาขึ้นรถม้าไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองน้องสาวอย่างอวี้เหยาหรือรุ่ยเหินที่อยู่ในห้องด้านใน รถม้าของตระกูลหลินเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งไว้เพียงฝุ่นดินจาง ๆ และความเงียบงันในลานเรือนซ่งเสวี่ยโอบกอดอวี้เหยาไว้แนบอก น้ำตาเอ่อคลอเบ้า นางก้มลงกระซิบถามบุตรสาวเบา ๆ “เหยาเอ๋อร์… เจ้าเล่า นึกอยากมีชีวิตที่สุขสบายในตระกูลใหญ่เหมือนพี่สาวเจ้าหรือไม่”อวี้เหยาส่ายหน

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 45 สูญวิญญาณ

    ตอนที่ 45 สูญวิญญาณ เหอซางชะงักงัน หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองรบ เขามองสลับระหว่างความว่างเปล่าที่เหอฉีบอก กับร่างเด็กชายที่เขายังคงเห็นนั่งอยู่อย่างชัดเจน ทันใดนั้น เด็กคนนั้นก็ค่อยๆ หันหน้ามามองเหอซาง...ดวงตาของเด็กน้อยมืดมิดไร้ตาขาวก่อนจะอ้าปากคล้ายจะสื่อสารบางอย่างแต่กลับมีเพียงควันสี

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 3 เสิ่นรุ่ยเหิน

    แม่นมหลิวเห็นท่าทีของหวั่นถง สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที นางรีบก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว คุกเข่าลงอย่างนอบน้อมแต่แฝงเจตนาจะกดดัน “อี้เหนียงสี่เจ้าคะ” เสียงนั้นรีบเร่งราวกับกลัวจะเสียการควบคุม “ให้เป็นหน้าที่ของบ่าวเถอะเจ้าค่ะ ท่านยังต้องพักฟื้นร่างกายให้ดี... ถนอมตัวไว้ก่อนนะเจ้าคะ”หวั่นถงมิได้เงยหน้าขึ้นมอง

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 2 จากกันชั่วนิรินดร์

    ตอนที่ 2 จากกันชั่วนิรินดร์รุ่งเช้าที่เรือนฟู่หย่าจิงเจียวชะงักมือ ดวงตาที่เคยสงบนิ่งหรี่ลงเล็กน้อย“อะไรนะ…ยังไม่ตาย?”น้ำเสียงนั้นไม่ดังแต่เย็นจนสาวใช้ที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างรู้สึกหนาววาบ“เจ้าค่ะ” สาวใช้ก้มหน้าต่ำ เสียงสั่นเล็กน้อย“หมอหลี่บอกว่า…เลือดหยุดแล้ว”ความเงียบปกคลุมเรือนฟู่หย่าในทั

  • ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ   ตอนที่ 1 แย่กว่าเดิม

    ตอนที่ 1 แย่กว่าเดิม “เลือด—! เลือดไม่หยุด!” สาวใช้วิ่งออกมาจากเรือน หน้าซีดเผือด มือเปื้อนแดงอีกคนรีบคว้าโคมไฟ พลางเร่งฝีเท้าไปยังเรือนหน้า“เร็วเข้า! ไปตามหมอประจำตระกูล!”เสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินดังระรัวข่าวการตกเลือดของ อนุสี่กู้หวั่นถง แพร่ไปทั่วในเวลาอันสั้นเรือนจิ้งซู่ เรือนฮูหยินผู้เฒ่า

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status