แชร์

ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
ผู้แต่ง: เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้

บทที่ 1

last update วันที่เผยแพร่: 2025-04-01 10:50:51

เยว่อวิ๋นรู้ดีว่าตัวเองกำลังจะตาย…

นางไม่นึกเสียใจทว่าเพียงแต่คิดเสียดาย…

นางถูกบิดาที่เคารพหลอกใช้เป็นหมาก มารดาที่รักทอดทิ้งอย่างไม่สนใจไยดี กระทั่งน้องชายที่ให้ความเอ็นดูกลับหมางเมินไม่แยแสต่อความเป็นความตายของนาง

หลายปีนับจากเติบใหญ่ เยว่อวิ๋นก็จับดาบมุ่งเข้าสู่สนามรบ นางดำรงตำแหน่งแม่ทัพหญิงเพื่อปกป้องแผ่นดินจนถูกเรียกขานอย่างยกย่องว่าวีรสตรี ทว่าเพียงพริบตาเดียวนางกลับกลายเป็นสตรีบาปของแคว้น ไม่ว่าผู้ใดได้ยินชื่อล้วนเป็นต้องถ่มน้ำลายใส่

หญิงสาวปิดตาลงปลดปล่อยตัวเองไปกับความว่างเปล่าอันมืดมิด ในใจดุจคนขาดจิตวิญญาณ สูญสิ้นเรี่ยวแรงไร้ความมุ่งมั่นไม่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่

นางเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน…

“ฉงอวิ๋นมีเพียงความปรารถนาหนึ่งเดียวเท่านั้นที่ต้องการ หวังว่าท่านแม่ทัพจะช่วยสงเคราะห์ให้เป็นจริง”

ชั่วขณะนั้นเสียงทุ้มต่ำรื่นหูของบุรุษพลันดังขึ้นในความคิด น้ำเสียงนั้นเสนาะกังวานใสปานเสียงหยกกระทบกัน ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าตัวผุดขึ้นมาในสมอง

“ความปรารถนาของท่านกุนซือนั้นข้าเข้าใจ ทว่าน่าเสียดายที่ข้าเยว่อวิ๋นกลับมิใช่สตรีทั่วไป ถ้าหากท่าน…รอได้ วันหน้าสงครามสิ้นสุดใต้หล้าสุขสงบ ส่งมอบกำลังทหารในมือคืนแก่ฮ่องเต้ พวกเราสองคนละทิ้งตำแหน่งแม่ทัพและกุนซือ ออกท่องไปทั่วหล้าชมขุนเขา สายน้ำ แลหิมะขาว ท่านคิดว่าอย่างไร”

“ตกลง”

“สัญญามั่นร้อยปีมิเปลี่ยนแปลง”

นับจากวันนั้น สัญญาหวานล้ำระหว่างนางกับฉงอวิ๋น ก็เป็นเสมือนแสงส่องสว่างนำทางหนึ่งเดียวในชีวิตของเยว่อวิ๋น บ่อยครั้งที่นางหวนคิดถึงวันคืนเหล่านั้นแล้วอมยิ้มมีความสุข

ในฐานะบุตรีคนโตของวังอ๋อง เพื่อช่วยเหลือเสด็จพ่อที่เป็นท่านอ๋องไร้อำนาจ นางยินยอมละทิ้งความสบายทุ่มเทฝึกฝนตนอย่างหนัก จนในที่สุดก็ได้เข้าร่วมกองทัพ

ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากอันยาวนาน ผันตัวเองกลายเป็นเม็ดหมากอันทรงคุณค่าในพระหัตถ์ฮ่องเต้ ก้าวข้ามวันคืนที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อและเศษซากศพในสนามรบ

น่าเสียดายสัญญาไม่สามารถเป็นจริงได้ หลังจากสงครามสิ้นสุด นางกลับถึงเมืองหลวงยังไม่ทันได้ตั้งตัว บิดาที่อยู่เขตปกครองก็ลั่นธงประกาศก่อกบฏขึ้นเสียแล้ว

เยว่อวิ๋นถูกจับกลายเป็นนักโทษในทันที ยามนั้นนางจึงตระหนักได้ ที่แท้เสด็จพ่อจงใจใช้นางเป็นหมากเพื่อให้ฮ่องเต้ตายใจนั่นเอง ตัวนางแท้จริงเป็นเพียงคนที่ถูกทอดทิ้ง…

โทสะทั้งหมดของฮ่องเต้ถูกนำมาระบายลงกับนาง เยว่อวิ๋นลืมตาเหม่อมองลานประหารที่รายล้อมไปด้วยผู้คนพลางยิ้มขื่น

“ฉงอวิ๋น ขออภัยด้วย…” สัญญามิอาจรักษา วันพรุ่งนี้ที่เฝ้าฝันของนางกับเขาไม่มีวันเป็นจริงตลอดกาล

เพียงแต่ว่าคนคนนั้นสุขภาพย่ำแย่นัก หากรู้ข่าวการตายของนางร่างกายจะทรุดหรือเปล่านะ

ภายใต้ผืนฟ้าสีครามและหิมะขาวโพลน ร่างบอบบางในชุดขมุกขมัวนั่งตัวตรง ดวงตาคู่งามยังคงกระจ่างใสราบเรียบเหมือนดั่งวันวาน หญิงสาวมองภาพทิวทัศน์ตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะปิดเปลือกตาลงช้าๆ

ประกายดาบสีเงินสะท้อนแสงวูบหนึ่ง นำพาศีรษะของสตรีที่เคยได้ชื่อว่าเป็นเทพพิทักษ์แห่งต้าเยว่หลุดร่วงลงจากบ่า

ปีเต๋อเซวียนที่ยี่สิบสอง…

นักโทษเยว่อวิ๋นอดีตแม่ทัพใหญ่ถูกประหารโทษฐานก่อกบฏ ฮ่องเต้ออกราชโองการสั่งให้จับกุมตัวนักโทษเหออ๋องและครอบครัว…

สายลมหนาวเย็นพัดโหมกระหน่ำ ปุยหิมะเต้นระบำในพายุ ท่ามกลางความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด เยว่อวิ๋นคล้ายได้ยินเสียงบุรุษที่ไพเราะเสนาะหูราวกับหยกเนื้อดีดังขึ้นเลือนราง

“ท่านแม่ทัพ คราวหน้าที่พวกเรากลับมาพบกัน ฉงอวิ๋นขอเรียกท่านว่าอาอวิ๋นได้หรือไม่”

ขออภัย… นางผิดสัญญาเสียแล้ว…
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 387

    เสี่ยวอวี้ตัวน้อยถูกการกระทำของอาจารย์ทำให้หมดความมั่นใจ คิดถึงว่าขนาดอาจารย์ที่เป็นคนอื่นยังเชื่อคำพูดของเยว่เสี่ยวซู เจ้าตัวเล็กก็ไม่กล้าบอกกล่าวเรื่องที่เกิดขึ้นกับตนให้เยว่อวิ๋นฟังเยว่เสี่ยวซูบอกว่าเขาคือหลานชายแท้ๆ ของท่านแม่ ส่วนนางนั้นเป็นเพียงลูกเลี้ยงที่ไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือด หากพู

  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 386

    ดังนั้นเมื่อถูกส่งมาที่สำนักศึกษาตะวันตก ซูจี๋จึงพุ่งเป้าไปยังเซี่ยฉงอวิ๋นเป็นพิเศษ คิดจะถ่ายทอดความรู้ที่มีให้แก่อีกฝ่ายทั้งหมด ว่าน่าเสียดายที่หลังจากสอนไปไม่นาน อาจารย์ซูก็สัมผัสได้ว่าความรู้ความสามารถของเซี่ยฉงอวิ๋นที่เป็นแค่คนธรรมดานั้นกลับล้ำหน้าตนไปมากแม้แต่บุตรฝาแฝดที่ยังอายุน้อยของเขานั้นก

  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 385

    เยว่เสี่ยวซูคือแก้วตาดวงใจของแม่เฒ่าเยว่กับจางซื่อ ที่ผ่านมาแม้ฐานะของครอบครัวจะอัตคัดขัดสนแค่ไหน แต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยละเลยเขา ถึงจะไม่สามารถส่งเยว่เสี่ยวซูไปเรียนสถานศึกษาในตำบลเหมือนบรรดาลูกหลานตระกูลมั่งมีได้ ทว่าพวกนางก็ยอมทุ่มเงินก้อนใหญ่ซื้อของขวัญฝากตัวให้เขาเป็นลูกศิษย์หลี่ซื่อของหมู่บ้านหลี่

  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 384

    มาถึงตอนนี้มีหรือเยว่อวิ๋นจะยังมองไม่ออกว่าเจ้าซาลาเปาของตนมีบางอย่างที่ผิดปกติ หญิงสาวก้มลงไปสอดมืออุ้มร่างเล็กขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน พลางตบหลังปลอมประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“แม่ได้ยินแล้ว เสี่ยวอวี้ของเราจำได้ทั้งหมดจริงๆ ลูกของแม่เก่งกาจอัจฉริยะที่สุด แล้วจะต้องมาโกหกด้วยเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ทำไมกัน

  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 383

    เข้าสู่เดือนสิบปลายฤดูใบไม้ร่วง อากาศที่เคยร้อนชื้นก็เริ่มเย็นลง น้ำค้างยามค่ำคืนจับตัวกลายเป็นผนึกน้ำแข็งในตอนเช้า เป็นสัญญาณบ่งบอกให้รู้ว่าเหมันตร์กำลังย่างกรายมาเยือนแล้วทว่าสัญญาณนี้กลับไม่ได้รับความสนใจจากผู้คนเท่าใดนัก เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนฮ่องเต้ได้ออกราชโองการประกาศแก่ทั่วแคว้น ว่าให้มีกา

  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 382

    “ข้าหรือ” คำว่าอาจารย์ปู่ทำเอาผู้เฒ่าฝูที่กำลังนั่งละเมียดสุราถึงกับมีสีหน้าเหลอหลาขึ้นมา “ทำไมต้องวุ่นวายด้วยเล่า ให้พวกเขาไปเรียนที่สำนักศึกษาก็ดีอยู่แล้วนี่นา” ถึงอย่างไรที่สถานศึกษาก็มีอาจารย์คนใหญ่ที่ฮ่องเต้ส่งมาคอยทำหน้าที่สอนองค์ชาย เรื่องอะไรต้องให้ตาแก่อย่างเขาลำบากเหน็ดเหนื่อยด้วยเห็นผู้เ

  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 69

    หลัวซื่อเพิ่งจะได้สติรู้สึกตัวจากความเจ็บปวดที่ถูกตี ก็โดนคำว่ายอมเสียเปรียบของเยว่อวิ๋นปลุกเร้าโทสะจนกระอักเลือดออกมาในลำคอนางข่มสิ่งคาวหวานกลืนลงคอ พลางสะบัดมือออกจากการพยุงของบุตรชายอย่างฉุนเฉียวจริงอยู่ที่นางมีใจปกป้องพวกเขา ทว่าการออกไปเองกับถูกผลักออกไปมันต่างกัน ยิ่งมองเห็นต้าเป่าอายุน้อยตั

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-19
  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 58

    “สกุลจางมีเครือข่ายอำนาจด้านการค้า เจ้ารับหมอจางเป็นศิษย์นับเป็นเรื่องดีที่มีแต่ได้ไม่มีเสีย” จี้จิ่งชวนไม่รู้เพราะเหตุใดตัวเองถึงบอกกับนางเรื่องนี้ อาจเพราะสงสารที่นางต้องแบกรับภาระมากมาย จึงอดช่วยออกความเห็นให้ไม่ได้กระมังเยว่อวิ๋นผงกศีรษะรับรู้ นางไม่สนใจครอบครัวของจางถิงสักเท่าไร การพึ่งพาคนอื่

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-19
  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 56

    เมื่อสิ่งที่ต่างฝ่ายต่างต้องการบรรลุผล การพูดคุยก็ง่ายดายขึ้นชั่วเวลาสั้นๆ เยว่อวิ๋นกับเซี่ยฉงอวิ๋นก็เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อกัน โดยเฉพาะเยว่อวิ๋น นางนึกไม่ถึงเลยว่าสามีที่ชาวบ้านมองว่าโง่เขลาของนาง จะเป็นคนมีความคิดลึกซึ้งเพียงนี้แล้วที่ผ่านๆ มาคืออะไร โรคโง่งมกำเริบเป็นบางเวลางั้นหรือ ไม่สิ ไม่ถูกต

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-19
  • ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม   บทที่ 68

    หลัวซื่อกอดบุตรทั้งสองพลางมองมาที่เยวว่อวิ๋นอย่างได้ใจ ถ้าทะเลาะกันตรงๆ นางอาจสู้แรงอีกฝ่ายไม่ได้ แต่หากเยว่ซื่อรับเงินนี้ไป นางก็มีทางที่จะพลิกขาวเป็นดำ ไปร้องเรียนกับผู้ใหญ่บ้านเอาภายหลังคราวนี้แหละนางจะไล่ผู้หญิงสารเลวนี่ออกจากหมู่บ้านไปให้พ้นหูพ้นตา!“แค่เงินตำลึงเดียวก็นึกจะกดหัวข้าเสียแล้วรึ

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-19
บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status