ณ ที่ดาวเคียงฟ้า

ณ ที่ดาวเคียงฟ้า

last updateLast Updated : 2025-12-07
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
40Chapters
756views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ครั้งหนึ่งเธอเคยบอกว่า จะรักเขาตลอดไป แต่ตอนนี้เธอกลับจำเขาไม่ได้ เธอลืมเลือนความรักที่เคยมี เขาจะทำให้เธอจำเขาให้ได้ ผู้หญิงที่จารรอยรัก สลักรอยจำ ในรอยใจคือเธอ กีรดารินทร์ ! *** เชิญติดตามความรักของนายวินท์กับหนูกี้ภาคต่อจากรุ้งปลายเมฆค่ะ

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1.

「紗和さん、お願い!助けて!」

莉奈は慶悟の手を振りほどいた。よろめきながら駆け寄り、私の前にひざまずいた。

「弟はわざと事故を起こしたわけじゃないの。落ち込んで、つい飲みすぎただけなの。警察が捜査を始めて、弟はもう送検されてるの……

紗和さんはいちばん腕のいい弁護士でしょう?見捨てたりしないよね?」

泣きじゃくる莉奈の肩は震え、涙と鼻水で顔はぐしゃぐしゃだ。その姿は、5年前、なぜ私の婚約者と寝たのかと問い詰めたときの莉奈とは、まるで別人に見える。

「まず立って」

私は慶悟から渡された事故関係の資料に目を通した。

「裁判所は証拠に基づいて判断するの。誰かがひざまずいて泣いたからといって、裁判所の判断が変わるわけじゃない。さっき伝えたものを、一つ残らずそろえて持ってきて。私が見るのも証拠だけ。涙じゃない」

5年前のことを思えば、慶悟が私の返事に驚いたのも無理はない。

当時、敏腕弁護士だった慶悟は、莉奈のために私との婚約を破棄し、昇進まで断った。しかも、長く支えてきた婚約者の私まで、あっさり捨てた。

その騒動は法曹界に知れ渡った。私まで噂の的になり、2年間まともに依頼を受けられなかった。あれだけのことをされたのだから、二人を追い返しても誰にも責められない。

慶悟はしばらく呆然と立ち尽くし、ようやく口を開いた。

「紗和、ありがとう」

「弟さんの処分が少しでも軽くなるよう、できる限りのことはする。ただし、裁判で有利な結果を得られるかどうかは、事故の状況次第よ。刑が軽くなるかどうかは、被害者との示談が成立するかにもかかっている。

慶悟も弁護士だったんだから、飲酒運転で人に重傷を負わせれば、どうなるかは分かるでしょう。私にできるのは、必要な資料を整理して提出し、少しでも刑が軽くなるよう、弟さんに有利な事情を主張することだけよ」

私は今後の手続や考えられるリスクを、一つずつ説明した。

十分はっきり伝えたつもりだったし、二人も理解したと思っていた。

ところが莉奈は突然駆け寄り、勢いよく私を突き飛ばした。

「紗和さん、何をそんなに偉そうにしてるの?!

慶悟が私を選んで、あなたとは結婚しなかったから、恨んで仕返ししたいだけでしょう?!

私が頭を下げたのをいいことに、わざと困らせてるの?

慶悟が愛してるのは、初めからずっと私よ!これから先だって、あなたを愛することなんてない。いい加減、諦めて!」

言い終わらないうちに、莉奈の鋭い爪がまた私の首筋を引っかいた。

傷口から血が流れ出すと、慶悟が慌てて間に入った。

「いい加減にしろ。ここは法律事務所だ。わめき散らす場所じゃない。飲酒運転で事故を起こしたのはお前の弟だ。紗和はお前たちのために、今後の手続を説明してくれてるんだぞ。これ以上騒ぐなら、誰も助けてくれなくなる」

口では叱っていても、莉奈の涙を拭う手つきは優しい。

5年前、二人の関係を知って泣き崩れたときも、同じだった。

私は新居にそろえた物を、片っ端から床にたたきつけた。

傷つけられたのは私なのに、慶悟は最初から最後まで莉奈を抱きしめ、慰めながら涙を拭っていた。

婚約者だった私のことなど、目にも入っていなかった。

「莉奈が純粋で傷つきやすいのは、紗和も知ってるだろ。今はパートナー弁護士なんだ。これくらい、大目に見てやってくれ」

そう言って、慶悟は私に1枚のキャッシュカードを差し出した。

「この口座には200万円入ってる。莉奈の弟の件をうまく収めてくれたら、好きに使っていい」

私は目を上げ、差し出されたカードを見た。

あまりにばかばかしい。

あの頃は、司法試験に挑む慶悟を支えながら、狭いアパートの一室で3年暮らした。生理用品を買うお金にも困るほど貧しかった。

その後、慶悟は弁護士として成功した。それでも、私との将来のために用意したのは、二人で何十年もローンを返していく、70平米ほどのマンションだけだった。

それなのに莉奈のためなら、200万円をあっさり差し出した。

「事務所の規定では、パートナー弁護士は所内で割り当てられた案件を受けることになっている。

この件はすでに事務所が受任し、私の担当になった。正当な理由もなく断ることはできない。

だから、私まで私情で仕事を選ぶと思わないで」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
40 Chapters
ตอนที่ 1.
สนามบิน บาราฮัส(Barajas Airport) มาดริด ประเทศสเปนร่างสูงโปร่งยืนหันรีหันขวางมองหาคนมารับด้วยความหงุดหงิด กระเป๋าเดินทางถูกลากมาวางไว้ข้างตัว เกือบชั่วโมงแล้วที่นภวินท์รอสิงหกัลยาผู้ช่วยมือใหม่ที่เดินทางมาล่วงหน้าร่วมอาทิตย์ เพื่อติดต่อและประสานงานกับบุคคลที่นิตยสารของเขาต้องการมาสัมภาษณ์ ช่างภาพหนุ่มเดินทางตามมาทีหลังโดยนัดแนะกับคนที่มาก่อน ให้มารับเขาที่สนามบิน เพื่อเดินทางไปยังโรงแรมที่พัก “ยายสิงห์ จะเป็นคนจัดการทุกอย่างให้แกเอง แกแค่ไปเก็บภาพงานเทศกาลกับภาพของผู้ให้สัมภาษณ์ การสัมภาษณ์ทั้งหมดเป็นหน้าที่ของยายสิงห์ งานนี้หลานสาวฉันมันออกโรงเอง รับรองว่างานทุกอย่างจะราบรื่นเรียบร้อย หมดจดแน่นอน” คำพูดของเฮียเป๋ง ก่อนการเดินทางทำให้นภวินท์เบาใจ ไม่คิดว่ายายสิงห์รุ่นน้องตัวแสบจะทำพิษให้เขาต้องมารอเป็นชั่วโมงแบบนี้ เขาน่าจะขึ้นรถแท็กซี่ไปที่โรงแรมเอง ไม่น่ารอถึงป่านนี้ เขาเหนื่อยอยากพัก หากต้องทนรอยายสิงห์มารับอีกสักชั่วโมง ชายหนุ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองจะทนไหว ก่อนเดินทางเขามีอาการปวดศีรษะเล็กน้อย เมื่อเครื่องลงจอดเขาพบว่าอาการปวดศีรษะนั้นทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าข
Read more
ตอนที่2.
“มันอยู่ไหนลีเดีย มันตามน้องมาอีกหรือเปล่า” คนเป็นพี่ชายโอบไหล่บางของน้องสาวไว้“เขาเป็นคนไทยค่ะ ตัวสูงๆหน้าขาวๆปากแดงๆ” ลีเดียบอกลักษณะคนโรคจิตให้พี่ชายรู้ เธอมองไปยังทางเดินที่มีผู้คนพลุกพล่าน แต่ไร้เงาชายคนนั้น “เขาหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ เมื่อกี้ยังวิ่งตามลีเดียมา”“มันคงเห็นว่าลีเดียอยู่กับพี่เลยไม่กล้าตามมาอีก” ราฟาเอลลูบศีรษะน้องสาวปลอบโยน คิ้วเข้มหนาขมวดเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นว่าคนเป็นน้องไม่ได้สวมรองเท้า “นี่กลัวไอ้โรคจิต จนลืมใส่รองเท้าหรือไง”ลีเดียย่นจมูก ก้มลงมองเท้าเปลือยเปล่าของตัวเองด้วยใบหน้างอง้ำ “เมื่อกี้ มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้ วิ่งมาชนลีเดียจนส้นรองเท้าหัก แล้วไอ้โรคจิตปากแดงนั่นก็ยังมาลวนลามลีเดียอีก มันเข้ามากอดลีเดียเรียกลีเดียว่ากี้ กีรดารินทร์อะไรนี่แหละ ลีเดียเลยตบมันจนหน้าหัน แล้วถอดรองเท้าทิ้ง ไม่นึกว่ามันยังจะตามมารังควานอีก”คำบอกเล่าของน้องสาวทำให้พี่ชายหน้าเครียด ดวงตาคมงามระริกไหวด้วยความรู้สึกบางอย่าง เขาหันไปมองหน้าบอดี้การ์ดส่วนตัวของบิดา อังตวนมองตอบมาด้วยสีหน้าไม่ต่างกัน ชายหนุ่มโอบไหล่บางกระชับแน่น รู้สึกห่วงใยน้องสาวต่างสายเลือดคนนี้ขึ้นมา“กลับบ้านก
Read more
ตอนที่ 3.
ลมหายใจอ่อนเบาแทบไม่รู้สึก จนเขานึกว่าเธอตายไปแล้ว ในขณะนั้นหัวใจของเฟอร์นันโด เหมือนถูกมีดคมเฉือนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เมื่อเห็นหน้านภวินท์ผู้ชายที่ทำร้ายหัวใจของกีรดารินทร์ เขาจึงบอกชายหนุ่มว่าเธอได้ตายแล้ว และจัดฉากทุกอย่างให้ผู้ชายคนนั้นเข้าใจว่ากีรดารินทร์ได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ เขาต้องการลงโทษนภวินท์ให้ได้รับความเจ็บปวดเหมือนที่กีรดารินทร์ได้รับกีรดารินทร์ต้องเจ็บปวดอย่างสาหัสทั้งกายและใจ เธอสูญเสียพ่อก่อนหน้านั้นยังถูกผู้ชายที่ตัวเองรักสุดหัวใจ ทำร้ายจิตใจอีก หญิงสาวถูกทำร้ายทั้งกายและใจอย่างหนักจนเกินทานทนไหวนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่นานเกือบเดือน เมื่อฟื้นขึ้นมาพบว่าความทรงจำทั้งหมดของเธอได้หายไป อาการความจำเสื่อมทำให้เฟอร์นันโดสามารถใส่ข้อมูลใหม่ให้กีรดารินทร์ และเขาก็ได้ลูกสาวบุญธรรมนามว่า ลีเดีย มาเป็นน้องสาวของราฟาเอล สองปีที่ผ่านมาความรักของเขากับราฟาเอลที่มอบให้ลีเดียทำให้เธอมีความสุข จนไม่เหลือคราบสาวน้อยผู้น่าสงสารคนเก่าอีกเลย“อังตวน อย่าให้ผู้ชายคนนั้นเข้าใกล้ลีเดียอีก” เขาหันมาสั่งลูกน้องคนสนิท“ครับนาย”อังตวนค้อมศีรษะรับคำบัญชา สองปีที่ผ่านมาเขากับนายแผนบอดี้การ์
Read more
ตอนที่ 4.
ผู้คนที่เข้ามาชมมีหลากหลายเชื้อชาติ ส่วนหนึ่งเป็นนักท่องเที่ยวที่มากับกรุ๊ปทัวร์ สังเกตจากธงในมือไกด์ที่คอยโบกเรียกให้ลูกทัวร์มานั่งในที่นั่งที่จองไว้ ช่างภาพหนุ่มลดกล้องลงเมื่อเห็นว่าได้ถ่ายภาพไปพอสมควรแล้วเขามองหารุ่นน้องสาวก่อนจะส่ายหน้า เมื่อเห็นสิงหกัลยาโบกมือให้ในที่นั่งชั้นสอง เจ้าตัวแสบเลือกทำเลนั่งดูได้สบายเหลือเกิน ปล่อยให้เขาตากแดดทนร้อนอยู่ข้างล่างนี่ นภวินท์อยากเขกกระโหลกยายลิงนักชายหนุ่มมองเลยไปยังที่นั่งชั้นพิเศษ ดวงตาคมสะดุดกับร่างเล็กบางของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่นั่งอยู่ท่ามกลางวงล้อมของบอดี้การ์ดชุดดำคิ้วดกหนายกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าของเจ้าหล่อนชัดเจน ริมฝีปากหยักแย้มกว้างดวงตาพราวระยับด้วยความยินดี เขาขยับกายจะก้าวขึ้นไปหา แต่ชะงักค้างไว้เมื่อนึกถึงปฏิกิริยาของเธอเมื่อวันก่อน กีรดารินทร์ไม่มีทีท่าว่าจำเขาได้เลย อุบัติเหตุเมื่อสองปีก่อนอาจทำให้เธอความจำเสื่อม เขาคาดเดาจากแววตา และคำพูดที่มองเขาเหมือนคนแปลกนั้นหากเขาปรากฏตัวต่อหน้าเธอและบอดี้การ์ดร่างยักษ์ฝูงนั้น ไม่ทันได้พูดอะไรกับเธอสักคำคงโดนสอยร่วงก่อนเป็นแน่ นภวินท์จึงต้องใช้ความคิดอย่างหนักเขาต้องหาวิธีพบก
Read more
ตอนที่ 5
หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธ ตื่นตระหนกกับท่าทางเหมือนคนสติแตกของชายหนุ่มเธอเริ่มกลัวเขาขึ้นมา หากยังเก็บอาการได้ดีอย่างคนควบคุมตัวเองเป็น“ฉันไม่รู้จักนาย อย่ามาตู่อะไรบ้าๆแบบนี้นะ นายรู้หรือเปล่าว่าฉันลูกใคร”เธอมองหาทางรอด เมื่อคิดว่าคนตรงหน้าเริ่มจะคลุ้มคลั่ง“ฉันชื่อลีเดีย เป็นลูกสาวของเฟอร์นันโด ราโดรเปรเรส รู้จักไหมตระกูลราโดรเปรเรสที่ยิ่งใหญ่”ใบหน้าขาวๆแดงกล่ำเมื่อได้ยินเธอประกาศตัวตน ดวงตาคมมองจ้องใบหน้าอ่อนใสที่เชิดขึ้นอย่างถือดีของหญิงสาว ด้วยแววตาเจ็บปวด ดวงตายาวเรียวคู่นั้นมองตอบเขาด้วยสายตาแข็งกร้าว เธอกำลังใช้สายตาพิฆาตเขาให้ตายดับลงตรงนี้ นภวินท์ร้าวไปทั้งใจเมื่อเห็นแววตานั้นไม่มีอีกแล้ว... แววตาที่เคยมองเขาอย่างอ่อนหวาน...ไม่มีสายตาของหญิงสาว ที่เคยทอประกายด้วยความรักยามมองมา ...เหลือเพียง... สายตาของคนแปลกหน้า แววตาของคนที่ไม่รู้จักกัน..“โธ่... กี้” เขาครางอย่างเจ็บปวดร่างบางถูกดึงมาแนบอกกว้าง นภวินท์กอดรัดร่างน้อยแน่น ไม่นำพาต่ออาการแข็งขืนของเธอ ซุกซบใบหน้ากับซอกคอหอมกรุ่น สูดดมเส้นผมหอมนิ่มของเธอ“กี้ ผมรักคุณนะ ผมจะทำให้คุณจำผมให้ได้” เขาพึมพำบอกเธอด้วยน้ำเสียงสั่
Read more
ตอนที่ 6.
“หนูไปเห็นคนเขาฆ่ากันที่ตรอกใกล้ๆสนามวัวน่ะเฮียวินท์ ไอ้ฆาตกรมันเห็นหน้าหนูด้วย มันเลยจะฆ่าหนูปิดปาก หนูเลยวิ่งหนีมันจนมาเจอเฮียนี่แหละ”เสียงเล่าสั่นพร่า ด้วยความหวาดหวั่นไม่หาย ภาพคนตายยังติดตาจนคนเห็นขนลุกขนชันสิ่งที่แม่สาวยิปซีลูกครี่งเล่า ทำให้คนฟังตกใจ“แกไปทำอะไรที่นั่น ฉันตามหาแกตั้งนาน ดีนะที่ไม่กลับมาก่อน” เขาอดตำหนิไม่ได้คนโดนดุหดคอ ยิ้มแหยๆ “ก็หนูอยากเห็นมาทาดอร์ตัวเป็นๆชัดๆนี่เฮีย หนูเลยไปดูเขาก่อน ไม่นึกว่า...”หญิงสาวพูดไม่ออกร้อนผ่าวไปทั้งแก้ม เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดกับตัวเอง“ไม่นึกว่าอะไร” นภวินท์ถาม มองหน้าแดงของรุ่นน้องอย่างสงสัย“ไม่นึกว่า... จะเจอคนเขาฆ่ากันด้วยนี่” สิงหกัลยาอ้อมแอ้มตอบไม่เต็มเสียง หลบสายตาคมๆ ที่จ้องมาอย่างมีพิรุธ‘เฮียวินท์ อย่ามองหนูแบบนั้นสิ หนูบอกเฮียไม่ได้จริงๆ’ “มันคงไม่ตามมาฆ่าแกตายถึงที่นี่หรอก อย่ากลัวไปเลย”เขาลูบศีรษะอีกฝ่ายเบาๆ นึกสงสารเจ้าตัวแสบที่ซ่าไม่ออก “ เดี๋ยวฉันจะโทรไปคุยกับเฮียเป๋งก่อน”นภวินท์ลุกขึ้นไปโทรศัพท์อยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะกลับมานั่งที่เดิม “เพื่อความปลอดภัยของแก พรุ่งนี้เราต้องเดินทางไปที่พัมโพลนากัน” เขาสรุปหลังจาก
Read more
ตอนที่ 7.
“เกิดอะไรขึ้นครับ”นภวินท์ถามคนที่มุงอยู่ก่อนหน้าด้วยภาษาอังกฤษ เขาคาดเดาจากการแต่งกายและกระเป๋าเป้ที่อยู่บนไหล่ของอีกฝ่าย ว่าน่าจะเป็นนักท่องเที่ยวมากกว่าคนในพื้นที่ จึงถามออกไปด้วยภาษาสากล“มีคนถูกรถชนน่ะ”คนถูกถามยืนอยู่หน้าสุดตอบกลับด้วยภาษาเดียวกัน พลางชี้มือไปยังท้ายรถยนต์คันใหญ่ที่แล่นไปลิบๆ“รถคันนั้นชนผู้หญิงตรงนี้แหละ พวกเขากำลังพาเธอไปโรงพยาบาล”นภวินท์มองตามท้ายรถที่แล่นลับสายตาไป ชายหนุ่มก้มลงหยิบรองเท้าที่หล่นมาถือไว้ รองเท้าข้างนี้เป็นของสิงหกัลยา และตอนนี้เธอโดนรถชน ชายหนุ่มพยายามสงบสติอารมณ์ และใจที่เต้นรัวของตัวเองให้นิ่งสงบ“โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดชื่ออะไร ผมเป็นญาติของผู้หญิงที่ถูกรถชนเมื่อกี้” เขาหันไปถามอีกครั้งคนถูกถามส่ายหน้า แต่ยังมีน้ำใจไต่ถามคนร่วมมุงคนอื่นให้ ก่อนจะได้คำตอบว่า“โรงพยาบาล Antezana ...”“ขอบคุณมาก”คำตอบนั้นทำให้นภวินท์รีบกล่าวขอบคุณ เขากลับไปจัดการกับสัมภาระของตัวเอง จำเป็นต้องเช็คอินเพื่อนำกระเป๋าฝากไว้ที่ห้องพักอีกครั้ง ก่อนจะเรียกแท็คซี่เพื่อไปยังโรงพยาบาล เมื่อไปถึงช่างภาพหนุ่มตรงไปสอบถามที่เคาน์เตอร์“มีคนเจ็บที่ถูกรถชนหน้า Apartahotel
Read more
ตอนที่ 8.
สิ่งที่รุ่นพี่บอก ทำให้คนฟังทำตาโต โวยลั่น “ไม่เอานะ หนูจะไปด้วย หนูอยากเห็นวัวไล่ชนคนนี่ เฮียวินท์มารับหนูเดี๋ยวนี้เลยนะ!”“แกอยู่ที่นั่นแหละ อย่าดื้อได้ไหมยายลิง ฉันไม่อยากให้แกต้องเสี่ยงอีก”“ไม่เอาหนูจะไป ถ้าเฮียไม่มารับหนูไปเองก็ได้ เฮียอย่าลืมนะว่าหนูต้องเป็นคนสัมภาษณ์ ประธานจัดงานนั้น แล้วยังต้องสัมภาษณ์มาทาดอร์อีกคนด้วย ถ้าไม่มีหนูเฮียก็ทำงานไม่ได้นะ อย่าลืมสิ” สิงหกัลยาไม่ยอมให้รุ่นพี่ทิ้งเธอไว้ที่นี่แน่“เออ... ก็ได้ เดี๋ยวฉันจะไปหาแกที่นั่น ถ้าเขาไม่ให้ฉันเข้าไป แกก็อยู่ที่นั่นไปเถอะ” พูดจบนภวินท์ก็วางสายไป“อะไรกันเฮียวินท์ สงสัยใกล้วัยทองแล้วเลยอารมณ์แปรปรวน” เมื่อกี้ยังบอกให้เธออยู่ที่นี่ แล้วก็เปลี่ยนใจซะอย่างนั้น ท่าทางเหมือนเขามีอะไรปิดบังอยู่ สิงหกัลยาแยกเขี้ยวเข้าใส่โทรศัพท์นึกฉุนรุ่นพี่ขึ้นมาคนที่นั่งฟังอยู่นาน อมยิ้มเมื่อเห็นกิริยานั้นของหญิงสาว “พี่ชายคุณจะมารับหรือคะ”“ค่ะ ตอนแรกเขาว่าจะไปพัมโพลนาเลย คิดจะทิ้งน้องไว้ที่นี่ ดูสิน่ารักแค่ไหน” เจ้าตัวยุ่งยังบ่นไม่เลิก“ความจริงคุณยังบาดเจ็บอยู่ น่าจะพักให้หายก่อนนะคะ”“ฉันไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกค่ะ” คนเจ็บแตะแผลตัวเ
Read more
ตอนที่ 9.
“ผมอยากแก้ตัว ผมเพิ่งรู้ตัวว่าผมรักกี้” นภวินท์มองหน้าอีกฝ่าย ดวงตาคมระริกไหว ความเสียใจฉายออกมาจากดวงตาคม “ผมไม่อาจเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เคยเกิดขึ้นมาได้ โปรดยอมให้ผมเริ่มต้นใหม่กับกี้ ให้ผมได้ชดใช้ให้เธอด้วยชีวิตทั้งหมดที่เหลืออยู่”เฟอร์นันโดยิ้มหยัน เมื่อได้ฟังประโยคนั้นจบลง เขามองชายหนุ่มรุ่นลูกด้วยแววตาสมเพช คนที่ไม่รู้ค่าของหัวใจ จะมาเรียกร้องอะไรอีก“ไม่มีกีรดารินทร์อีกแล้ว เธอได้ตายจากไปเมื่อสองปีก่อน ตอนนี้มีแต่ลีเดียเท่านั้น ผู้หญิงที่เคยรักคุณตายไปแล้ว”“กี้ยังอยู่ และผมเชื่อว่าเธอยังคงรักผมอยู่” เขาเถียงอย่างดื้อดึงคนสูงวัยกว่ายิ้มหยัน “กีรดารินทร์อาจเคยรักคุณจริง แต่ลีเดียไม่มีความทรงจำนี้ อย่าหลอกตัวเองอีกเลยคุณนภวินท์”จะเป็นกีรดารินทร์หรือจะเป็นลีเดีย เธอคือผู้หญิงที่เขารัก นภวินท์ไม่ยอมเสียผู้หญิงที่เขารักไปอีกครั้งแน่นอน ชายหนุ่มมองหน้าคนที่พรากหัวใจเขาไปด้วยแววตาคมกล้า“มิสเตอร์เฟอร์นันโด สองปีที่ผ่านมานั่นคุณไม่มีสิทธิ์มาพรากผมกับกี้ ผมขอทวงหัวใจของผมคืน” นภวินท์วางเดิมพันหัวใจครั้งสุดท้าย“ผมขอเวลาหนึ่งเดือน ผมจะทำให้กี้... ลีเดียรักผมให้ได้ หากหลังจากหนึ่งเดือนผมทำ
Read more
ตอนที่ 10
วาจาโอหังนั้น ทำให้เลือดในกายของคนฟังเดือดปุดๆ ความกลัวถูกกระแสธารแห่งความโมโห เผาผลาญจนมอดไหม้ สิงหกัลยาเป็นคนมีสองบุคลิค ยามปกติหญิงสาวจะขี้กลัว ไม่ชอบโต้ตอบใคร หากยามโมโหขึ้นมาเธอจะกลายเป็นอีกคนที่เพื่อนๆพากันขยาด ปลายรุ้งรุ่นพี่ของเธอถ่ายทอดวิชาโอษฐ์สามหาวมาให้เธอทุกกระบวนท่า สิงหกัลยาจึงด่าคนได้เก่งทุกภาษา แม้แต่ภาษาสเปนที่เธอใช้ตอบโต้กับมาทาดอร์หนุ่มก็ตาม“รู้มั้ยว่าปากของนาย มันเหม็นเน่ายิ่งกว่าปลาแอนโชวี่เสียอีก”สิงหกัลยาอยากจะเทียบกับปลาร้าไทย แต่กลัวหนุ่มสเปนไม่รู้จัก หญิงสาวจึงต้องยกปลาร้าฝรั่งมาเปรียบเทียบแทน“นี่เธอกล้าว่าฉันปากเหม็นเหรอยายตัวแสบ” ราฟาเอลกระแทกเสียงเข้าใส่คนปากดี“ปากนายเหม็นเน่าไม่พอ ใจนายยังเหม็นยิ่งกว่า พ่อของนายไม่เคยสอนหรือไง ว่าสุภาพบุรุษเขาไม่ควรรังแกผู้หญิง” “สอน แต่ฉันไม่ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ กับผู้หญิงที่ไม่เป็นสุภาพสตรีอย่างเธอ”สิงหกัลยาตาลุกวาบด้วยความโมโห ถึงเธอจะขี้กลัวชอบวิ่งหนีมากกว่าวิ่งชน แต่กับเขาหญิงสาวอยากกลายร่างเป็นสิงโตกระโดดขบหัวเขาให้ตายคาปากมากกว่า“นายมันดีแต่รังแกผู้หญิงกับวัวกระทิงใกล้ตาย คนแบบนายบ้านฉันเรียกว่า พวกน้ำยาบูด
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status