- 53 - ของขวัญวันเกิด

"พี่ตะวันคะ... ปล่อยแสนรักก่อน แสนรักต้องไปเก็บกวาดโต๊ะก่อนนะคะ" แสนรักเอ่ยเสียงแผ่วแต่หัวใจกลับเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ตะวันยังคงกระชับอ้อมแขนที่อุ้มแสนรักให้แน่นขึ้นอีก

"ปล่อยให้แม่บ้านจัดการเถอะ... คืนนี้เป็นวันเกิดของพี่... และพี่อยากได้ของขวัญที่พี่โหยหามาตลอด นะแสนรัก ให้ของขวัญพี่หน่อย" ตะวันกระซิบพลางฝังจมูกคลอเคลียที่แก้มนิ่มของคนในอ้อมกอด ใบหน้าของเธอแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู ตะวันจ้องมองดวงตากลมโตที่ไหวระริกนั้นด้วยความรักที่เปี่ยมล้น เขาพาเธอเดินเข้าไปสู่พื้นที่ส่วนตัวที่เขาไม่เคยอนุญาตให้ใครย่างกรายเข้าไป... นอกจากเธอ

ประตูห้องนอนบานใหญ่ถูกปิดลงเบาๆ ด้วยเท้าของตะวัน ก่อนที่เขาจะค่อยๆวางแสนรักลงบนเตียงกว้างหนานุ่มที่ปูด้วยผ้าไหมสีน้ำเงินเข้ม แสงจากโคมไฟสีส้มสลัวตรงหัวเตียงขับเน้นให้ผิวขาวเนียนของแสนรักดูผุดผ่องราวกับไข่มุกท่ามกลางความมืด

ตะวันยืนตระหง่านอยู่ข้างเตียง เขาค่อยๆถอดเสื้อเชิ๊ตออกอย่างช้าๆ สายตาคมเข้มไม่ละไปจากใบหน้าของแสนรักเลยแม้แต่วินาทีเดียว แสนรักรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกมนตร์สะกด เธอไม่สามารถละสายตาจากแผงอกแกร่งและกล้ามเนื้อที่ดูสมบูรณ์แบบของเขาได้เลย

"แสนรัก... พี่เคยบอกใช่ไหมว่าพี่ไม่ใช่คนดี" ตะวันเอ่ยเสียงพร่าขณะคุกเข่าลงบนเตียงแล้วโน้มตัวเข้าหาเธอ

"แต่สำหรับแสนรัก พี่สัญญาว่าพี่จะอ่อนโยนที่สุด... เท่าที่หัวใจของพี่จะทำได้"

เขาแตะริมฝีปากลงบนหน้าผากไล้มาที่แก้ม และหยุดที่ปลายจมูกอย่างแผ่วเบา ราวกับจะหยั่งเชิงความรู้สึกของเธอ แสนรักหลับตาพริ้ม สัมผัสถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามา ตะวันทำให้ความหวาดกลัวที่เคยมีต่อผู้ชายในอดีตมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความเชื่อใจที่เธอมีต่อผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี้

ริมฝีปากหนาค่อยๆเลื่อนลงมากดจูบลงบนเรียวปากอิ่มอย่างอ่อนโยนในตอนแรก มันเป็นการจุมพิตที่เนิ่นนานและลึกซึ้ง ราวกับเขาต้องการซึมซับทุกความรู้สึกของเธอเอาไว้ แต่เมื่อแสนรักเริ่มตอบสนองด้วยการเผยอริมฝีปากออกและส่งเสียงครางแผ่วในลำคอ ความอ่อนโยนนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อน

ตะวันบดจูบลงมาอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปหยอกล้อกับลิ้นเล็กอย่างชำนาญ แสนรักรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังละลายกลายเป็นหยดน้ำ มือของเธอขยำลงบนเส้นผมหนาของเขาเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ในขณะที่มือหนาของตะวันเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดเดรสเนื้อบาง

"อื้อ... พี่ตะวัน..."

เสียงเรียกชื่อเขาเบาๆ ทำให้ตะวันยิ่งได้ใจ เขาผละจากริมฝีปากมาซุกไซ้ซอกคอขาวระหง กลิ่นหอมของแสนรักกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ตื่นขึ้น ความโหยหาที่เขาเก็บกดไว้พุ่งพล่านจนยากจะควบคุม เขาค่อยๆรูดซิบด้านหลังชุดเดรสของเธอออกช้าๆ เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนละเอียดที่สะท้อนแสงไฟ

"แสนสวยเหลือเกิน... สวยจนพี่แทบหยุดหายใจ" ตะวันชมจากใจจริง ดวงตาของเขาสะท้อนความคลั่งรักออกมาอย่างปิดไม่มิด เขาเริ่มพรมจูบไปทั่วร่างกายของเธอ ทุกสัมผัสที่เขามอบให้เต็มไปด้วยความประณีตและให้เกียรติ แสนรักรู้สึกถึงกระแสไฟที่แล่นพล่านไปทั่วทุกอณูผิว ความเร่าร้อนที่เขาปรนเปรอให้ทำให้เธอหลงลืมทุกสิ่งทุกอย่าง รอบตัวเธอตอนนี้มีเพียงกลิ่นกายของตะวัน สัมผัสของตะวัน และเสียงลมหายใจที่สอดประสานกัน

เรียวลิ้นของเขาไล้เลียหยอกล้อที่ยอดอกสีชมพูสวยของเธออย่างเอาแต่ใจ มืออีกข้างก็บีบอกอิ่มทั้งขยำอย่างสนุกมือ เสียงอื้ออึงของเธอยิ่งทำให้เขาเตลิดไปไกล มือหนาไล้ลงไปที่สะโพก ก่อนเขาจะใช้ปลายนิ้วเกี่ยวเอากางเกงชั้นในตัวบางของเธอออกไป และยิ่งเห็นว่าแสนรักยกตัวและขาขึ้นเพื่อช่วยเขา เขาก็ยิ่งชอบใจ

"เป็นของพี่นะแสนรัก... เป็นของพี่คนเดียว"

"แสนรัก... แสนรักก็เป็นของพี่ตะวันมาตั้งนานแล้วค่ะ" แสนรักตอบเสียงสั่นเครือพร้อมกับโอบกอดแผ่นหลังกว้างของเขาไว้แน่น

“แบบนี้ชอบไหม?” เขาถามแล้วเอาเรียวนิ้วยาวของเขาถูไถกับจุดกระสันของเธออย่างจงใจ เสียงความชื้นแฉะดังขึ้นทำให้เขายิ้มมุมปากแล้วออกแรงถูให้เร็วขึ้นอีก

“อ่า อ๊ะ พี่ตะวันคะ อื้ม”

“แค่เร้านิดเดียวก็แฉะขนาดนี้แล้ว แสนรักก็ชอบให้พี่ทำแบบนี้ใช่ไหม” เขาพรมจูบลงบนแก้มเนียนทั้งที่ยังขยับนิ้วอย่างชำนาญ ตะวันเปลี่ยนเป้าหมายจากจุดกระสันเป็นช่องทางรักของเธอที่กำลังรอคอยเขาอยู่ นิ้วยาวถูกสอดใส่เข้าไปหนึ่งนิ้วในตอนแรกก่อนจะแทรกนิ้วที่สองเข้าไป เขาออกแรงชักเข้าออกแผ่วเบาพอให้เธอได้รู้สึก

“อื้ม พี่ตะวันถามอะไรคะ อ่า อ๊ะ แสนรักอายนะ”

“ไม่เห็นต้องอายเลย อยากให้พี่ทำแบบไหน แสนรักบอกพี่ได้เลยนะ พี่พร้อมจะทำให้แสนรักทุกอย่าง” ตะวันพูดจบก็ขยับหน้าลงไป เขาแตะปลายลิ้นตรงจุดสันแล้วเริ่มรัวลิ้นไล้เลียมันราวกับเป็นของอร่อย ในขณะที่นิ้วก็ยังทำหน้าที่ได้ดีไม่มีตก เสียงครางกระเส่าของเธอยิ่งปลุกเร้าความหื่นกระหายในตัวเขาได้เป็นอย่างดี ของขวัญชิ้นนี้ของเขาวิเศษยิ่งกว่าของขวัญราคาแพงทุกอย่างเลย

“อึ๊ พี่ตะวัน อย่าเลีย อ่า อ๊ะ อื้ม”

“ทำไม? ไม่ชอบหรอ?” เขาหยุดไปชั่วครู่ก่อนจะเงยขึ้นมาถาม แม้จะมีความต้องการมากแค่ไหน แต่เขาอยากมั่นใจว่าแสนรักเองก็จะมีความสุขไปกับมันด้วย

“ปะ เปล่าค่ะ แต่แสนรักยังไม่ได้อาบน้ำเลย ตรงนั้นมันสกปรก อ่า อ๊ะ” เธอสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาไม่ฟังแล้วระเริงลิ้นร้อนลงไปราวกับต้องการจะบอกเธอว่ามันไม่ใช่ของสกปรก สะโพกของแสนรักยกขึ้นรับเล็กน้อยเมื่อเขาเร่งจังหวะทั้งปลายลิ้นและนิ้วที่สอดใส่อยู่

“หวานจะตาย ไม่สกปรกสักนิด จะเสร็จแล้วใช่ไหม? ปล่อยออกมาเลย”

“อื้อ อึ๊ พี่ตะวัน อ๊า อะ เอาหน้าออกไปสิคะ”

“ไม่ อื้ม เป็นไร  ปล่อยออกมาเลย” เขายังคงชักนิ้วเข้าออกแล้วไล้เลียอย่างสนุก ตะวันกำลังรอคอยให้ความสุขสมของเธอหลั่งออกมา และเขาก็ไม่คิดจะหลบ ไม่นานนักกายเล็กของแสนรักก็กระตุกเกร็ง น้ำคาวรักที่หอมหวานสำหรับเขาเปรอะเปื้อนที่ใบหน้าหล่อเล็กน้อย แสนรักได้ยินเสียงเลียของเขาที่ตั้งใจจะเช็ดน้ำรักนั้นออกไปจากกลีบกุหลาบของเธอจนหมด

“ตาพี่แล้ว อาขารอพี่นะคนดี” เขาลุกขึ้นถอดเอากางเกงออกไปพร้อมกางเกงชั้นในแล้วโยนไปไกล ตะวันทาบทับลงบนร่างกายของแสนรักทันที เขาไม่รอช้าที่จะจับแก่นกายที่แข็งขืนเต็มทีของเขาถูไถไปกับกลีบกุหลาบหวานของเธอ เขาค่อยๆดันส่วนหัวเข้าไปและเอาออก ทำอย่างนั้นอยู่สองสามครั้งก่อนจะดันมันเข้าไปภายในกายเธอจนสุด

“อ่า อ๊ะ พี่ตะวัน อื้อ พี่ตะวันคะ”

“ครับ ว่าไงครับคนดี?” เสียงเอ่ยตอบรับแสนหวานของเขาทำเอาใจเธอเต้นไม่เป็นร่ำสัน ตะวันกดจูบลงบนริมฝีปากของเธอแล้วยิ้มมุมปาก ก่อนที่เขาจะเริ่มขยับสะโพกอย่างเชื่องช้าก่อนเพื่อให้ระหว่างเขาและเธอเข้ากันได้ดีในตอนแรกก่อนจะเริ่มเร่งจังหวะ”

“อึ๊ อื้ม อ๊ะ พี่ตะวัน อื้อ ละ ลึกจังเลยค่”

“ชอบไหม? หืม? อ่าส์ แสนรักชอบแบบไหน ซี๊ด ชอบให้พี่ทำยังไง บอกพี่ได้เลยนะ” ตะวันถามทั้งยังขยับสะโพกไม่หยุด เขามองเธอด้วยแววตาแสนลึกซึ้งก่อนจะนัวจูบเธอทั้งขยับให้แก่นกายเขาเข้าออกไป แสนรักหลับตาพริ้มรับแรงกระแทกของเขา มือของเธอที่กำหมอนเอาไว้ถูกตะวันกอบกุมแน่น

“อื้อ ชอบค่ะ พี่ตะวัน อ๊า อ๊ะ แรงอีก” เขายิ้มมุมปากทันทีเมื่อเธอเอ่ยพูดสิ่งที่ต้องการออกมา

“ได้สิ ซี๊ด” ตะวันผละตัวเองขึ้น เขาสอดแขนเข้าใต้ขาเรียวแล้วออกแรงดึงให้เธอเข้ามาใกลเขามากขึ้น และทำให้แก่นกายของเขาเข้าไปในตัวเธอได้ลึกขึ้น สะโพกสอบขยับอย่างบ้าคลั่ง เสียงครางสอดประสานกันดังกึกก้องไปทั่วห้อง เขาไม่กลัวว่าใครจะได้ยิน เพราะเขาต้องการให้ทุกคนรับรู้ว่าเธอเป็นของเขา

“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ พี่ตะวัน อ่า แสนรัก อื้อ แสนรัก ไม่ไหวแล้วค่ะ”

“อ่า ซี๊ด ปล่อยมันออกมาเลย อ่าส์ แสนรัก” ไม่นานนักร่างกายของคนใต้ร่างก็กระตุกเกร็ง ตะวันหยุดไปชั่วขณะ เขามองคนที่นอนหอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แก่นกายของเขาถูกดึงออก แต่มันยังไม่ใช่จุดสิ้นสุดของค่ำคืนนี้ เขาจับเธอให้นอนหันหลัง ก่อนจะสอดแก่นกายเข้าไปอีกครั้ง

“อื้อ พี่ตะวันจะทำอะไรคะ?”

“เสร็จคนเดียวได้ยังไง วันนี้วันเกิดพี่นะ ของขวัญของพี่อย่าพึ่งหมดแรงสิ”

“อ่า อ๊ะ พี่ตะวัน”

“ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เป็นของพี่จนหมดวันเกิดเลยนะ” เขาขยับสะโพกต่อในทันทีด้วยอารมณ์ปราถนาเต็มอกเสียงหอบหายใจและหยาดเหงื่อที่ซึมตามร่างกายเป็นพยานถึงความเร่าร้อนที่เกิดขึ้นภายในห้องนั้น ตะวันเฝ้ามองใบหน้าของแสนรักในยามที่เธอถึงจุดสุดยอดด้วยความสุขสมใจหลายต่อหลายครั้ง เขาจูบซับเหงื่อที่ไรผมของเธออย่างอ่อนโยน

เมื่อพายุอารมณ์สงบลงเขาล้มตัวลงนอนเคียงข้าง ดึงร่างบางที่อ่อนเพลียเข้ามาแนบอก แสนรักซุกหน้าลงกับหน้าอกที่ยังคงกระเพื่อมไหวของเขา ฟังเสียงหัวใจที่เต้นรัวเป็นจังหวะเดียวกับเธอ

"สุขสันต์วันเกิดอีกครั้งนะคะ..." แสนรักกระซิบแผ่วเบา ตะวันกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นเมื่อได้ยินเธอพูด เขาจูบลงบนกลุ่มผมสลวยของเธออย่างอ่อนโยน

"นี่คือวันเกิดที่ดีที่สุดในชีวิตพี่เลยแสนรัก... ขอบคุณที่มอบหัวใจและร่างกายให้พี่ดูแล พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้แสนเสียใจเหมือนที่ไอ้อาทิตย์เคยทำ"

ทั้งสองหลับไหลไปพร้อมกับความสุขที่เอ่อล้น โดยที่แสนรักไม่รู้เลยว่าแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอคือพันธนาการแห่งรักที่จะไม่มีวันพรากจาก และในขณะเดียวกันที่มุมหนึ่งของกรุงเทพ อาทิตย์ที่นั่งอยู่ในความมืดของวันเกิดตัวเองก็กำลังขีดฆ่าปฏิทินของเขาอย่างรอคอย

"ดื่มด่ำความสุขให้พอเถอะไอ้ตะวัน...กูจะทำให้มึงรู้ว่านรกมันเป็นยังไง " อาทิตย์มองดูรูปภาพของแสนรักในมือ รอยยิ้มแสนหวานนั้นเคยเป็นของเขามาก่อน และมันก็ควรจะเป็นของเขาตลอดไป แสนรักรักเขามาก และถ้าไอ้ตะวันไม่กลับมา อาทิตย์เชื่อว่าแสนรักก็จะยังเป็นเหมือนกระต่ายตัวน้อยในกำมือเขา  

"แสนรัก... เธอคือรางวัลที่พี่จะกลับไปทวงคืน และครั้งนี้พี่จะไม่ทิ้งเธอไปเพื่อเงิน... แต่พี่จะใช้เธอเพื่อทำลายไอ้ตะวันให้ย่อยยับ!"