เข้าสู่ระบบห่างออกไปหลายหมื่นลี้จากเขตสำนักเมฆาพิสุทธิ์ ผืนป่าโบราณอันลึกลับและไร้ผู้คนย่างกรายปกคลุมไปด้วยหมอกพิษและกลิ่นอายอสูรที่หนาแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ที่นี่คือ "ป่าอสูรทมิฬ" ดินแดนอันตรายที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรดุร้ายกระหายเลือดเปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!ประกายสายฟ้าสีฟ้าอมทองสะท้อนวับแวมอยู่หลังพุ่มไม้หนาทึบ ร่างอ้วนกลมของ กู้เฉิน ในร่างแมวดำกำลังยืนประจันหน้าอยู่กับความว่างเปล่า ทว่าในตอนนี้ ตบะพลังของเขาได้พัฒนาขึ้นมาจนถึง "ขอบเขตหลิงโชว่ ขั้นกลาง ระดับที่ 3" แล้วทว่า... ในขณะที่เขากำลังเดินสำรวจเพื่อหาทรัพยากรธรรมชาติมาหล่อเลี้ยงพลังปราณอยู่นั้น จู่ๆ พื้นดินเบื้องล่างก็เกิดอาการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!โฮกกกกกก!เสียงคำรามกึกก้องที่ทรงพลังจนทำให้ใบไม้ร่วงหล่นกราวรูดและมิติรอบกายถึงกับสั่นพับๆ พวยพุ่งออกมาจากเงาดำเบื้องหน้า แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านกดทับลงมาจนกู้เฉินรู้สึกอึดอัดชั่วขณะจากความมืดมิดของพงไพร ร่างมหึมาสูงใหญ่กว่าสามเมตรของอสูรร้ายก็ก้าวออกมา มันคือ "พยัคฆ์อัสนีทมิฬ" สัตว์อสูรกลายพันธุ์ที่มีลวดลายสายฟ้าสีม่วงพาดผ่านขนสีดำสนิท ดวงตาดุร้ายสีแดงฉานจ้องมองเหยื่อตัวจิ๋วเบื้องหน้าด้
แสงแรกแห่งรุ่งอรุณสาดส่องผ่านม่านหมอกสีทองหนาทึบของยอดเขาอี้หยุน ละอองปราณสวรรค์ยามเช้าควบแน่นเป็นหยดน้ำค้างเกาะพราวอยู่ตามยอดหญ้าและระเบียงหยกของเรือนพำนักศิษย์สายตรง บรรยากาศเงียบสงบและบริสุทธิ์ยิ่งนักภายในห้องฝึกตน เย่เสวี่ยหลานลืมตาตื่นขึ้นช้าๆฟู...ลมหายใจยาวถูกพ่นออกมา พร้อมกับประกายแสงปราณสีฟ้าอมทองที่สว่างวาบขึ้นรอบร่างแวบหนึ่ง ก่อนจะสงบลงอย่างราบเรียบ ตบะขอบเขตเหลียนชี่ขั้นกลางของนางในยามนี้มั่นคงและแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หลังจากผ่านการโคจรพลังตลอดทั้งคืนในสถานที่ที่มีปราณหนาแน่นระดับนี้"วันนี้... คือวันแรกของการฝึกฝนในฐานะศิษย์สายตรงสามตำหนัก"เย่เสวี่ยหลานพึมพำกับตัวเองด้วยแววตาสุกใสเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น นางลุกขึ้นยืน ขยับขยายร่างกายเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนมาสวมชุดศิษย์สายตรงเนื้อดีที่ประดับลวดลายเมฆาสวรรค์และอักขระป้องกันอันประณีตวันนี้ตามตารางที่เจ้าสำนักจ้าวอวิ๋นเทียนได้กำหนดไว้... สามวันแรกนางจะต้องเดินทางไปรับการชี้แนะวิชาแก่นแท้โดยตรงที่ "ตำหนักเจ้าสำนัก"!เมื่อคิดได้ดังนั้น เด็กสาวจึงไม่รอช้า นางก้าวเดินออกจากเรือนพำนัก มุ่งหน้าทะยานร่างผ่านแนวสนโบราณและสะพาน
บนยอดไม้โบราณที่ปกคลุมด้วยสายหมอกหนาทึบ ห่างจากลานพิธีอันครึกครื้นและโถงศิลาของสำนักเมฆาพิสุทธิ์ออกไปไกลลิบ เงาร่างอ้วนกลมของ กู้เฉิน ในร่างแมวดำยังคงยืนสงบนิ่งอยู่บนกิ่งสนนัยน์ตาสีทองสุกใสทอดมองผ่านม่านฟ้าไปยังร่างของเย่เสวี่ยหลาน ที่บัดนี้ได้รับการแต่งตั้งเป็นศิษย์สายตรงผู้สืบทอดวิชาจากสามผู้ยิ่งใหญ่ ท่ามกลางแสงสว่างเจิดจ้าและเสียงแซ่ซ้องสรรเสริญจากเหล่าศิษย์พี่และผู้อาวุโสเบื้องล่าง มุมปากของอดีตจักรพรรดิโอสถปรากฏรอยยิ้มจางๆ ที่เปี่ยมไปด้วยความโล่งอกและความอ่อนโยนอย่างที่หาได้ยากยิ่งกู้เฉินสะบัดหางสีดำเงางามช้าๆ ปราดสายตากลับมาเบื้องหน้า พลางพึมพำกับตนเองด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่ลอยหายไปกับสายลม:"เสร็จสิ้นภารกิจช่วงแรกเสียที...""ด้วยตำแหน่งอันดับหนึ่ง สิทธิ์ในการเลือกอาจารย์ทั้งสาม และทรัพยากรล้ำค่าเหล่านั้น... จากนี้ไป เจ้าคงจะปลอดภัยจากโลกอันโหดร้ายและเส้นทางผู้บำเพ็ญเพียรที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมกลโกงแล้ว ยัยบื้อ..."อดีตจักรพรรดิโอสถแหงนหน้ามองท้องฟ้ากว้างใหญ่ที่ทอประกายแสงยามอัสนีสวรรค์แปรเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม แววตาคมกริบดั่งห้วงจักรวาลฉายประกายความเด็ดเดี่ยวและความหมายล้ำลึก
แสงสีขาวและแสงสีฟ้าอมทองสองสายพุ่งทะยานผ่านม่านหมอกบริสุทธิ์ของสำนักเมฆาพิสุทธิ์ขึ้นสู่เบื้องบนอย่างรวดเร็วเพียงไม่กี่ลมหายใจ ร่างของหลี่อวิ๋นเทียนก็ร่อนลงแตะพื้นหินอ่อนอย่างนิ่มนวล เบื้องหน้าของพวกเขาคือ "ยอดเขาอี้หยุน" ยอดเขาสูงเสียดฟ้าที่ถูกโอบล้อมด้วยหมอกทิพย์สีทอง ละอองปราณสวรรค์รอบกายหนาแน่นจนควบแน่นเป็นหยดน้ำวิเศษลอยเอื่อยเรี่ยพื้น อบอวลไปด้วยกลิ่นอายธรรมชาติอันบริสุทธิ์ยิ่งกว่าลานประลองเบื้องล่างนับสิบเท่า!เย่เสวี่ยหลานทอดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความตะลึงงัน เบื้องหน้าของนางคือเรือนหยกประณีตสง่างาม ตั้งตระหง่านอยู่ริมผาสูงศักดิ์สิทธิ์ มีค่ายกลดูดซับปราณสวรรค์โบราณลอยวนรอบตัวเรือน เปล่งแสงเรืองรองนวลตาตลอดเวลา"เป็นอย่างไรบ้าง?" หลี่อวิ๋นเทียนหมุนตัวกลับมาพัดพัดในมือเบาๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์พราวเสน่ห์ยังคงประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา นัยน์ตาสีดำสนิทลึกล้ำจับจ้องเด็กสาวด้วยความขบขัน "นี่คือเรือนพำนักของศิษย์สายตรงแห่งยอดเขาอี้หยุน... หนาแน่นไปด้วยปราณสวรรค์บริสุทธิ์ มีค่ายกลคุ้มกันระดับสูงที่สามารถสยบภัยคุกคามภายนอกได้ และยังมีห้องกลั่นโอสถส่วนตัว คลังตำรา และลานฝึกยุทธ์ประจำเรือนไว้พร้อ
เมื่อสิ้นเสียงประกาศของเจ้าสำนัก ศิษย์พี่ใหญ่ผู้คุมกฎโค้งคำนับรับคำสั่ง ก่อนจะผายมือเชิญเย่เสวี่ยหลานให้เดินตามตนมา ทว่า ในจังหวะที่เด็กสาวกำลังจะก้าวเท้าตามไปนั้น...วูบบบบ!จู่ๆ สายลมพัดผ่านวูบหนึ่ง พร้อมกับเงาร่างของบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งที่ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศอย่างแผ่วเบาราวกับภูตผี ไร้ซึ่งซุ่มเสียงหรือแรงกระแทกใดๆ ร่างนั้นร่อนลงมายืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าเย่เสวี่ยหลานอย่างงดงามไร้ที่ติเขามีเรือนร่างสูงโปร่งในชุดคลุมยาวสีขาวปักด้ายดาราเงินบริสุทธิ์ เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบครึ่งศีรษะด้วยปิ่นหยกสลักลายมังกร ใบหน้าหล่อเหลาราวกับถูกแกะสลักขึ้นมาจากหยกชั้นดี นัยน์ตาสีดำสนิทลึกล้ำดั่งห้วงสมุทร แต่มุมปากกลับประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พราวเสน่ห์ที่แฝงความขี้เล่นเอาไว้จางๆนั่นคือ 'หลี่อวิ๋นเทียน' ศิษย์สายตรงคนสนิทของเจ้าสำนัก ผู้ถูกยกย่องให้เป็นศิษย์พี่ใหญ่แห่งเหล่าศิษย์สายตรงทั้งหมด และทายาทอันดับหนึ่งที่จะก้าวขึ้นเป็น "เจ้าสำนักคนถัดไป"!ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... แม้เขาจะมีอายุเพียง 22 ปี เท่านั้น แต่ตบะพลังยุทธ์ในร่างกลับพุ่งทะยานลึกล้ำถึง "ขอบเขตจินตาน (แก่นทองคำ) ขั้นปลาย ระดับที่ 7" เข้าไปแล
ท่ามกลางเสียงฮือฮาและบรรยากาศอันน่าตื่นตะลึงของเหล่าศิษย์ในลานพิธี เจ้าสำนักจ้าวอวิ๋นเทียน ทอดพระเนตรมองเย่เสวี่ยหลานที่กำลังกราบคารวะด้วยแววตาเอ็นดูและพึงพอใจ ก่อนที่มหาเทพขอบเขตฮว่าเสินจะโบกสะบัดแขนเสื้อเบาๆ ให้ศิษย์ใหม่ลุกขึ้นยืนจากนั้น เจ้าสำนักจึงเอ่ยสุรเสียงกังวานอธิบายถึงการจัดสรรเวลาและการฝึกฝนอันเป็นเอกสิทธิ์เฉพาะตัวของศิษย์สายตรงสามสำนักให้ทุกคนได้ยินทั่วกัน:"ในเมื่อเจ้าเลือกที่จะฝากตัวเป็นศิษย์ของสามตำหนักพร้อมกัน... การฝึกฝนของเจ้าจึงต้องถูกจัดสรรอย่างเป็นระบบและเข้มข้นยิ่งกว่าผู้ใด!"เจ้าสำนักผายมือออกเล็กน้อย พร้อมกับอธิบายตารางการฝึกฝนที่ทรงเตรียมไว้ล่วงหน้าอย่างรอบคอบ:"นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ตารางการฝึกฝนของเจ้าจะถูกแบ่งออกเป็นรอบหมุนเวียน... ทุกๆ 3 วันแรกของสัปดาห์ เจ้าจะมาฝึกฝนและรับคำชี้แนะวิชาแก่นแท้จากข้าโดยตรงที่ตำหนักเจ้าสำนัก จากนั้นใน 3 วันถัดไป เจ้าจะต้องไปศึกษาการหลอมโอสถและการควบคุมเพลิงวิญญาณที่ตำหนักโอสถภายใต้การดูแลของผู้อาวุโสมู่หรงเฉิง และในอีก 3 วันสุดท้ายของรอบสัปดาห์ เจ้าจะต้องไปฝึกฝนกระบวนท่ากระบี่และวิถีกระบี่สังหารที่ตำหนักกระบี่กับผู้







