INICIAR SESIÓNCompartir
ท่านพ่อกินๆ 2
Fecha de publicación:
2026-06-24 14:50:48"เงินก้อนนี้... ที่นั่นสามารถซื้อข้าวได้นับพันจิน"
ทั้งเรือนตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ คำว่า 'ข้าวหนึ่งพันจิน' หนักแน่นพอที่จะสั่นคลอนความสิ้นหวังในใจของทุกคน
"วิเศษเหลือเกิน...สวรรค์ปิดตาแคว้นต้าเยี่ย แต่กลับเปิดทางรอดให้สกุลถังผ่านทางเจ้าสี่"
ถังต้าไห่ ผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"ท่านพ่อ พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม... ที่นั่นยังมีสิ่งที่เรียกว่า 'ไฟฟ้า' มันทำให้ที่มืดสว่างไสวเหมือนกลางวันโดยไม่ต้องพึ่งแสงเทียน"
ต้าเหล่ยเสริม พลางมองไปที่หลาน ๆ ที่นั่งฟังตาค้าง
"ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ" หมิงจูพึมพำเบา ๆ
"พรุ่งนี้ข้าจะไปเรียนรู้จากท่านลุงหลี่ เขาบอกว่าที่ดินรกร้างก็ทำให้เขียวขจีได้ ข้าจะนำความรู้นั้นกลับมา... หมู่บ้านเถาหยวนของเราจะต้องกลับมามีน้ำ มีข้าว พวกเราจะไม่อดตายอีกต่อไป"
"ทุกคนจำไว้! เรื่องนี้ต้องเป็นความลับ ห้ามแพร่งพรายออกไปแม้แต่คำเดียว... สะใภ้ใหญ่ สะใภ้รอง รีบเอาข้าวไปต้ม ใช้น้ำที่เจ้าสี่เอามาต้มไปก่อน ใส่ผักและโรยเกลือ สะใภ้สามกับสะใภ้สี่ (หมิงจู) เอามันหมูไปเจียวที่ห้องใต้ดิน กลิ่นจะได้ไม่โชยไปรบกวนบ้านอื่น ส่วนพวกผู้ชายไปเฝ้าประตูอย่าให้ใครบุกเข้ามาได้!"
เดิมทีห้องใต้ดินเป็นห้องเก็บเสบียงที่กว้างพอสมควร แต่ตอนนี้มันกลับว่างเปล่าไรเสบียงอาหาร เป็นที่ที่มองแล้วเจ็บปวดที่สุด
"ขอรับท่านพ่อ!"
"เจ้าค่ะท่านพ่อ!"
ทุกคนแยกย้ายกันทำงานอย่างกระฉับกระเฉง ความหวังที่เคยดับมอดกลับลุกโชนขึ้นมาใหม่ ต้าเหล่ยลุกขึ้นหิ้วถังน้ำที่เรียกออกมาจากมิติ เขาเดินไปที่บ่อน้ำข้างเรือนที่แห้งขอด โดยมีโต้วโต้วเดินเตาะแตะตามหลังมาไม่ห่าง
"โต้วโต้วจับมือพ่อไว้นะลูก" หนูน้อยพยักหน้ารับแล้วยื่นมือเล็ก ๆ ให้บิดา
น้ำพุตาเทพถูกเทลงไปในบ่อเพียงถังเดียว... ไม่นานนัก เสียงน้ำซึมออกจากตาน้ำก็ดังขึ้น แสงจันทร์สะท้อนให้เห็นน้ำใสสะอาดค่อย ๆ เริ่มเอ่อล้นขึ้นมาอย่างน่ามหัศจรรย์
"ได้ผลจริง ๆ ด้วย!"
ต้าเหล่ยยิ้มกว้าง ต้าเหอกับต้าเจียงที่ตามมาดูถึงกับตาโต
"วิเศษ! สวรรค์มีตาจริง ๆ เจ้าสี่!"
"พี่รอง พี่สาม... น้ำสองถังนี้ รบกวนพวกท่านหิ้วไปเทใส่บ่อน้ำส่วนรวมของหมู่บ้านเงียบ ๆ นะขอรับ แล้วรีบถอยออกมา อย่าให้ใครเห็น หากมีเพียงบ้านเราที่มีน้ำ จะเกิดปัญหาตามมาแน่ ๆ"
"เข้าใจแล้วเจ้าสี่ วางใจเถอะ! ค่ำมืดขนาดนี้คงไม่มีใครเห็นแน่นอน" พี่ชายทั้งสองรับคำแล้วลงมือทำงานทันที
ต้าเหล่ยกลับเข้าเรือนมา พร้อมหยิบซาลาเปาที่เหลืออยู่ 2 ลูกมาแบ่งออกเป็น 4 ชิ้น ยื่นให้หลานชายทั้ง 3 คนและโต้วโต้วกินรองท้องก่อน
ผ่านไปราวหนึ่งก้านธูป... กลิ่นหอมกรุ่นของข้าวต้มก็อบอวลไปทั่วบริเวณ ข้าวต้มข้น ๆ สีขาวนวลผสมผักเขียวสด โรยด้วยกากหมูสีเหลืองทองและเกลือป่นถูกจัดวางใส่ถ้วย 14 ใบ
"เอ้า... กินได้แล้ว กินเสร็จแล้วเด็ก ๆ แยกย้ายไปนอน ส่วนเจ้าใหญ่ เจ้ารอง เจ้าสาม เจ้าสี่... อยู่คุยกับพ่อก่อน" พ่อถังกล่าว
ทุกคนลงมือกินข้าวต้มทั้งน้ำตา รสชาติของกากหมูที่เค็ม ๆ มัน ๆ และข้าวต้มอุ่น ๆ ที่ไหลลงสู่ท้องที่ว่างเปล่ามาช้านาน ทำให้ความทุกข์ระทมมลายหายไปสิ้น
ต้าเหล่ยประคองถ้วยข้าวต้มของโต้วโต้วขึ้นมา เขาบรรจงใช้ช้อนตักข้าวขึ้นมาเป่าลมเบา ๆ จนหายร้อน แล้วค่อย ๆ ป้อนเข้าปากลูกสาวอย่างทะนุถนอม
"อา... อร่อยเจ้าค่ะท่านพ่อ ท่านพ่อกิน ๆ"
โต้วโต้วยิ้มจนแก้มปริ หนูน้อยโยกตัวไปมาอย่างมีความสุขที่วันนี้ท่านพ่อคอยเป่าข้าวให้กิน
"ได้... พ่อจะกิน โต้วโต้วก็กินเยอะ ๆ นะ จะได้โตไว ๆ"
ระหว่างที่ป้อนลูก ต้าเหล่ยก็คีบกากหมูในถ้วยของตนส่งให้หมิงจูที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
"ข้าพอแล้ว ท่านพี่กินเถอะเจ้าค่ะ ท่านเพิ่งฟื้นร่างกายยังอ่อนแอ" หมิงจูเอ่ยปฏิเสธด้วยความเกรงใจ
"ภรรยาวางใจเถอะ ต่อจากนี้ไปพวกเราจะมีกินทุกมื้อ จะมีร่างกายที่แข็งแรง... พี่สัญญา"
ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืนที่แสนแร้นแค้น ข้าวต้มเพียงไม่กี่ถ้วยกลับทำหน้าที่ประคับประคองจิตใจของสกุลถังให้แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม แสงแห่งความหวังได้เริ่มต้นขึ้นแล้วที่นี่... ในเรือนที่เคยเป็นเพียงที่รอวันตายของพวกเขา
Último capítulo
ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ จบบริบูรณ์
ตึก ๆ ๆ ๆ!ระหว่างนั้นเอง เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ วิ่งกระหืดกระหอบดังมาจากด้านหลัง "ท่านอาสี่! ท่านอาสี่ขอรับ!" จื่อเซวียน วิ่งหน้าตั้งมาหยุดอยู่หน้าแคร่ไม้ ใบหน้าแดงก่ำและหอบหายใจแฮ่กเพราะวิ่งมาไกล "ท่านย่าให้ข้ามาตามขอรับ! หัวมันเทศเผาในกองไฟสุกได้ที่หมดแล้วขอรับ!"สิ้นคำของพี่ชาย โต้วโต้วรีบกระโดดลงจากแคร่ไม้ทันที "หัวมันเผา! หัวมันเผามาแล้ว!" เด็กน้อยวิ่งนำหน้าไปก่อนเพื่อน ทำให้ทุกคนในที่นั้นต่างพากันหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู ต้าเหล่ยส่ายหน้าขำ ก่อนจะยื่นมือไปประคองหมิงจูให้ลุกขึ้นช้า ๆ"ไปกันเถอะฮูหยิน""เจ้าค่ะ ท่านเจี่ยหยวน" หมิงจูส่งยิ้มหวาน "อย่าล้อเลียนข้าเลยน่า" ต้าเหล่ยเย้ากลับ ทั้งสองเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันมุ่งหน้าไปยังลานกว้างหน้าโรงนาใหญ่กลางทุ่งในค่ำคืนนี้ ลานกว้างขวางถูกแต่งแต้มไปด้วยแสงไฟสีส้มอบอุ่นจากกองฟืนหลายกอง กลิ่นหอมหวานตลบอบอวลของมันเทศเนื้อน้ำผึ้งเผาไฟลอยฟุ้ง ปะปนไปกับกลิ่นหอมซ่านของน้ำขิงต้มเดือดพล่าน ไอน้ำสีขาวลอยกรุ่นขึ้นสู่ฟากฟ้าราตรี พ่อถังกำลังนั่งหัวเราะร่าเสียงดังคุยอยู่กับคนงานข้างกองไฟ ส่วนแม่ถังและแม่อันช่วยกันตักมันต้มน้ำขิงในหม้อใบใหญ่แจกจ่า
ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ ตอนจบ 3
"คนอื่นจะเป็นอย่างไร พ่อไม่รู้... แต่สำหรับพ่อแล้ว วันที่เจ้าลืมตาดูโลก พ่อก็เพิ่งเคยเป็นพ่อคนครั้งแรกในชีวิต เจ้าคือคนที่สอนให้พ่อรู้ว่าครอบครัวและหน้าที่ของคนเป็นมันยิ่งใหญ่เพียงใด ในยามที่พ่อยังไม่มีสิ่งใดติดตัว เจ้ากับแม่ยังไม่ทิ้งพ่อ... ดังนั้น ต่อให้ในวันหน้าพ่อจะมีลูกอีกสักกี่คน ก็ไม่มีผู้ใดมาสั่นคลอนหรือแทนที่ตำแหน่งของเจ้าในใจพ่อได้"ดวงตากลมโตของโต้วโต้วเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอแดงระเรื่อ "จริงหรือเจ้าคะ""จริงแท้แน่นอนสิ ยิ่งบ้านเรามีสมาชิกมากขึ้น พ่อก็ยิ่งรักและภูมิใจในตัวเจ้ามากขึ้น เจ้าคือพี่สาวใหญ่ เจ้าเป็นลูกสาวคนแรกในชีวิตของพ่อ เจ้าหน้าเหม็นเล่อเล่อนั่นจะนับเป็นอะไรได้" ต้าเหล่ยยิ้มกว้าง พลางใช้นิ้วโป้งคอยเช็ดซับหยาดน้ำตาให้นางอย่างทะนุถนอม คำพูดที่เรียบง่ายทว่าหนักแน่นนั้น ทำให้น้ำตาของเด็กน้อยไหลรินออกมาด้วยความโล่งอก นางตระหนักรู้ว่าตนเองสำคัญที่สุดในใจบิดา "เช่นนั้นเล่อเล่อก็น่าสงสารนัก เห็นทีลูกต้องดูแลน้องให้ดี ท่านพ่อไม่ต้องรักลูกหมดใจก็ได้เจ้าค่ะ เหลือที่ไว้ให้เล่อเล่อครึ่งหนึ่งก็ได้"ต้าเหล่ยได้ยินคำพูดของลูกสาวก็ยิ้มออกมา"แล้วลูกไม่กลัวพ่อจะรักน้องมากกว่าหรือ
ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ ตอนจบ 2
ขณะที่พ่ออันคอยดูแลและฝึกซ้อมกลุ่มคนคุ้มกัน แม่อันวิ่งวุ่นทำเต้าฮวยหมูสับสูตรเด็ดส่งขาย และมีอันโม่คอยช่วยงานบัญชีกับวั่งไฉอย่างหัวไวในยามบ่ายแก่ยามเซินของฤดูเก็บเกี่ยว ลมเย็นยามวสันต์พัดโชยหอบเอาไอแดดและกลิ่นรวงข้าวสีทองสุกปลั่ง แปลงนาข้าวเนื้อที่ 1,700 หมู่กว้างใหญ่สุดสายตาราวกับผืนพรมทองคำทอประกายล้อไปกับแสงแดดที่เริ่มคล้อยต่ำคนงานต่างแยกย้ายกันทำงานในหน้าที่ด้วยความขันแข็ง ต้าเหล่ยนั่งอยู่บนม้านั่งยาวในศาลาไม้หลังย่อมกึ่งกลางระหว่างแปลงนาและแปลงผักในอ้อมแขนอุ้มเล่อเล่อ บุตรชายวัยหนึ่งขวบเศษหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูด้านข้างศาลามีลำคลองสายเล็กน้ำใสสะอาดจนเห็นฝูงปลาแหวกว่าย ห่างออกไปริมคลองใหญ่ภายนอกมีกังหันน้ำขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลไกตักน้ำขึ้นมาเทใส่รางไม้ไผ่พาดผ่านเป็นระบบชลประทานอัจฉริยะคอยส่งน้ำไปรดพืชผักในแปลงโดยไม่ต้องใช้แรงคน ผักที่ต้องการน้ำมากก็เจาะรูรางไม้ไผ่ให้ใหญ่ ผักที่ต้องการน้ำน้อยก็เจาะรูให้เล็ก เมื่อรดเสร็จสิ้นก็เพียงยกรางไม้ออก ระบบทุ่นแรงนี้ถูกสร้างขึ้นหลายจุดทั่วที่ดิน ช่วยให้คนงานมีเวลาเหลือเฟือในการใส่ปุ๋ย พรวนดิน และใส่ใจรายละเอียดของพืชพรรณได้อย่างเต็มที่
ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ ตอนจบ 1
กาลเวลาเคลื่อนคล้อยผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียว 2 ปีก็ผันผ่านไปหลังจากการสอบเซี่ยงซื่ออันเป็นตำนานสั่นสะเทือนเมืองเป่ยหนานแผ่นดินที่เคยแห้งแล้งแตกระแหง บัดนี้กลับพลิกฟื้นคืนชีวิตด้วยความเพียรและสติปัญญาอันล้ำเลิศ ที่ดินจำนวน 1,700 หมู่ของสกุลถังถูกยกระดับขึ้นเป็น เรือนต้นแบบเกษตรวิถีรวม ภายใต้การสนับสนุนจากราชสำนักโดยตรงองค์จักรพรรดิหนุ่มทรงประทับตราอนุญาตให้ขยายผลแนวคิดนี้จัดตั้งเป็นศูนย์การเรียนรู้ทุกหัวเมืองทั่วแคว้น เพื่อเปิดโอกาสให้ราษฎรเข้ามาศึกษาทุกขั้นตอนอย่างละเอียดตั้งแต่การเตรียมดิน การเพาะกล้า การปรุงปุ๋ยหมักชีวภาพ ไปจนถึงระบบเรือนเพาะปลูกป้องกันภัยหนาวที่ทำให้สภาวะขาดแคลนอาหารมลายหายไปสิ้นทุกครัวเรือนต่างมีเสบียงเพียงพอข้ามปีและมีเงินเก็บออมเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ภาพหมู่บ้านสกุลถังในยามนี้คล้ายภาพวาดมงคลอันงดงาม บนท้องฟ้ามีควันไฟอบอุ่นลอยโชยจากทุกหลังคาเรือนบ่งบอกถึงความอิ่มหนำสำราญเด็ก ๆ สวมใส่รองเท้าผ้าป่านเนื้อหนาวิ่งเล่นร่าเริง ปราศจากภาพคนยากไร้ที่ต้องขายลูกเมียหนีแล้ง ตามแนวลาดชันของภูเขาเต็มไปด้วยทุ่งมันเทศ ข้าวไร่ และพืชหมุนเวียนเขียวขจีสุดสายตาในโรงเรือน
ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ จุดอ่อนของท่านพ่อก็คือท่านแม่ 2
ได้ยินคำขู่ของยัยหนูตัวดี ต้าเหล่ยถึงกับสร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง ใบหน้าถอดสีรีบเอ่ยห้ามเสียงหลง"ลูกสาวตัวแค่นี้ย่อมต้องอยากนอนกับท่านแม่อยู่แล้ว... ดูท่านพ่อเถอะ ตัวโตกว่าลูกตั้งเยอะยังต้องนอนกอดท่านแม่ทุกวัน" โต้วโต้วกอดอก เอียงคออมยิ้มกริ่มราวกับกำลังล้อเลียนบิดา"ลูกรัก.... เห็นใจพ่อเถิด""ลูกจะนอนคนเดียวได้หรือไม่... ก็ขึ้นอยู่กับปริมาณของไอศกรีมแล้วแหละเจ้าค่ะ"ต้าเหล่ยได้แต่ยอมจำนนต่อหน้าลูกสาวอย่างหมดรูป เขาเดินเลี่ยงเข้าไปในมุมมืดของเรือน ก่อนจะหยิบเอาไอศกรีมรสโปรดของลูกสาวออกมาจากมิติถึงสี่กล่องใหญ่ แล้วเดินกลับมาส่งให้หนูน้อยแล้วกระซิบถาม"เอาล่ะ... ไอศกรีมสี่กล่องใหญ่นี่ เพียงพอที่จะทำให้เจ้ากล้านอนคนเดียวในคืนนี้ได้หรือไม่?"หนูน้อยมองกล่องขนมหวานแช่เย็นที่วางอยู่ตรงหน้า แกล้งทำท่าทางครุ่นคิดประเมินอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแผ่ยิ้มกว้างจนตาปิด ยื่นนิ้วก้อยน้อย ๆ ออกไปหาบิดา"เพียงพอแล้วเจ้าค่ะ! เกี่ยวก้อยสัญญาเลย คืนนี้ท่านแม่เป็นของท่านพ่อแน่นอนเจ้าค่ะ!"ต้าเหล่ยหลุดหัวเราะออกมาอย่างโล่งอกพลางเกี่ยวก้อยกับลูกสาวอย่างเอ็นดู ก่อนจะปล่อยให้เด็ก ๆ ได้แบ่งปันไอศกรีมกินร่วมกันอย่างครื้
ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ จุดอ่อนของท่านพ่อก็คือท่านแม่ 1
"พี่เฉิน คณะผู้อัญเชิญราชโองการเดินทางมาไกล ทุกคนคงเหน็ดเหนื่อยไม่น้อย ยามนี้ที่จวนของข้ายังมีเรือนพักว่างอยู่หลายหลัง หากไม่รังเกียจข้าอยากเชิญทุกท่านพักผ่อนที่นี่เสียเลย เรื่องข้าวปลาอาหารและสิ่งอำนวยความสะดวก ข้าจะให้คนจัดการดูแลอย่างดีที่สุดเองขอรับ" ต้าเหล่ยเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าหนักแน่น เฉินซือฉีได้ยินเช่นนั้นก็ดวงตาเป็นประกาย รีบพยักหน้ารับคำอย่างไม่คิดจะรักษากิริยา"ดี! ดีมาก! เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจเจ้าแล้ว"ในใจของเขารู้ดีกว่าใคร ว่าอาหารรสเลิศและของกินแปลกใหม่ที่จวนสกุลถังแห่งนี้ ต่อให้เป็นห้องเครื่องในวังหลวงก็ยังมิอาจเทียบเคียงได้ มีโอกาสได้กินได้นอนที่นี่นับเป็นวาสนาโดยแท้ จากนั้น ต้าซาน ต้าเหอ และต้าเจียง จึงรีบเข้ามาต้อนรับ คอยนำทางคณะผู้ติดตามจากเมืองหลวงไปยังเรือนพักรับรองอย่างกระตือรือร้น บรรดาทหารและเจ้าหน้าที่ต่างพากันผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเครื่องเกราะอันหนักอึ้งออก นุ่งห่มชุดลำลองสบาย ๆ แล้วรีบเดินกลับมาร่วมงานเลี้ยงกลางลานอย่างรวดเร็วบรรยากาศยามบ่ายแก่ทวีความครึกครื้นขึ้นเป็นเท่าตัว บรรดาบุรุษทั้งหลาย นำโดยท่านเจ้าเมืองฟ่านเจี้ยน นายท่านเวิน คหบดีหยู เฉินซื
También te puede gustar
ใต้หล้าสยบรัก
จูน195.6K vistasข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม30.2K vistasพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น42.8K vistasเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์61.6K vistasทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย
อักษรามณี1.6K vistasเทพธิดาสวาท
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko120 vistasฮูหยินเอก
ไป๋เหลียน/ฑริกา400 vistasคล้องรักครอบครองใจ
หรงเย่า / นาย่า362 vistas
