Partager

ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ
ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ
Auteur: zuey

เสี่ยวซีเอ๋อ

Auteur: zuey
last update Date de publication: 2025-11-23 23:29:18

“เด็กๆ!! ตื่นได้แล้วจ้ะ”

ลู่หยวนซีพลิกผ้าห่มดึงออกจากร่างเล็กของเด็กหญิงอายุราวห้าหกขวบ สี่คนที่นอนเรียงกันอยู่บนเตียง

“พี่หยวนซี วันนี้เป็นวันหยุดนี่คะ ทำไมต้องรีบตื่นแต่เช้าขนาดนี้”

เด็กหญิงตัวเล็กที่สุดงัวเงียลุกขึ้นนั่ง ก่อนหันไปพูดกับพี่สาวทั้งที่ยังไม่ได้ลืมตา ร่างบางในชุดผ้ากันเปื้อนสีชมพู ผูกผมหางม้าเอาไว้หลวมๆ ที่ด้านหลัง ยกยิ้มอย่างใจดีก่อนจะดันตัวเด็กทั้งสี่คนให้ลุกขึ้น

“ลืมแล้วหรือว่าวันนี้เป็นวันครบรอบสิบแปดปีของการก่อตั้งบ้านเด็กกำพร้าฉือชุน เอาล่ะ รีบลุกขึ้นมาได้แล้ว พี่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ แล้วรีบไปล้างหน้าล้างตานะจ๊ะ”

เด็กหญิงสี่คนพยักหน้ารับ ก่อนทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย หลังจากเปลี่ยนชุดใหม่ให้ทุกคนเสร็จแล้ว เธอยังเดินเข้าไปในห้องอีกหลายห้อง เพื่อปลุกน้องๆ ที่อยู่ในความดูแลของบ้านเด็กกำพร้าฉือชุนทุกคน

ลู่หยวนซีเป็นเด็กคนแรกที่อยู่มานานที่สุด ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบ้านเด็กกำพร้าขึ้น จุดประสงค์ของผู้ก่อตั้งก็เพื่อช่วยเหลือเด็กๆ ที่ไร้ที่พึ่งพิง

สิบแปดปีก่อน เด็กทารกหญิงวัยสองเดือนถูกพบในกล่องไม้ใต้ซากตึกที่พังถล่มลงมาเพราะแผ่นดินไหว ข้างกล่องยังพบร่างชายหญิงอายุราวยี่สิบกว่าปีสองคน ถูกอิฐถล่มลงมาทับขณะกำลังนั่งกอดกล่องไม้เอาไว้ หน่วยกู้ภัยคาดว่าทั้งสองอาจจะเป็นพ่อและแม่ผู้ให้กำเนิดของเธอนั่นเอง

หลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ สิบแปดปีต่อมาทารกหญิงที่ถูกส่งตัวไปยังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าได้เติบโตขึ้น ที่นั่นยังมีเด็กอีกหลายคนที่ต้องสูญเสียครอบครัวไปเพราะภัยพิบัติทางธรรมชาติ ฟางฉือหนิง หรือที่เด็กๆ ในบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้าเรียกเธอว่า ผอ. ฟาง ได้ก่อตั้งมูลนิธิบ้านเด็กกำพร้าฉือชุนขึ้น เพราะเธอเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ต้องสูญเสียคนในครอบครัวไปเพราะเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนั้น

เด็กกำพร้าหลายคนที่บรรลุนิติภาวะแล้ว ต่างออกไปใช้ชีวิตตามที่ตนต้องการอยู่ในเมืองใหญ่ ส่วนลู่หยวนซีที่พึ่งเรียนจบมัธยมปลาย เธอมีความประสงค์ที่จะอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้าฉือชุนต่อเพื่อช่วยผอ.ฟางดูแลน้องๆ ทั้งที่ในใจของเธอนั้นต้องการที่จะเรียนต่อมหาวิทยาลัย

แต่ที่นี่ยังมีเด็กอีกหลายคนที่ต้องเรียนหนังสือ และค่าใช้จ่ายที่ ผอ.ฟางต้องแบกรับนั้นก็มากมาย เธอจึงตัดสินใจยุติการเรียนมหาวิทยาลัยของเธอเอาไว้เพียงเท่านั้น จากนั้นจึงหางานทำเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายให้กับน้องๆ คนอื่น

งานเลี้ยงเล็กๆ ถูกจัดขึ้นภายในห้องโถง ผอ.ฟาง หญิงชราในวัยห้าสิบห้าที่ช่วงนี้ร่างกายผ่ายผอมลงไปอย่างเห็นได้ชัดเพราะอาการป่วย ก้าวออกมายืนข้างหน้าเพื่อกล่าวบางอย่างกับเด็กๆ

“สวัสดีจ้ะเด็กๆ ทุกคนที่อาศัยอยู่ที่ฉือชุนแห่งนี้ วันนี้เป็นวันครบรอบสิบแปดปีที่ก่อตั้งบ้านเด็กกำพร้าขึ้น และทุกปีฉันก็จะพูดเหมือนเดิมทุกครั้ง คือถึงแม้พวกเธอที่อายุยังน้อยจะไม่รู้ว่าเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่เมื่อสิบแปดปีก่อนนั้นร้ายแรงเพียงใด แต่ทุกคนคงจะทราบดีถึงเหตุผลที่ฉันก่อตั้งบ้านเด็กกำพร้าแห่งนี้ขึ้น วันนี้ถือเป็นวันที่พวกเราจะมาร่วมกันรำลึกถึงผู้ที่จากไปในเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวญาติพี่น้อง หรือคนรู้จัก เอาล่ะทุกคนประสานมือเอาไว้ที่หน้าอกแล้วหลับตาลง”

เด็กๆ กว่าร้อยคน ต่างก็ทำตามที่ผอ.ฟางสั่งอย่างว่าง่าย ลู่หยวนซีเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เธอยืนหลับตาสงบนิ่งรำลึกถึงพ่อแม่ที่ใช้ชีวิตตัวเองเพื่อปกป้องเธอให้มีชีวิตรอด แม้จะไม่รู้ว่าหน้าตาของพวกเขาเป็นอย่างไร แต่เธอก็รู้สึกขอบคุณที่ทั้งสองให้กำเนิดเธอและปกป้องเธอจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต

ตุ๊บ!!!

เสียงบางอย่างหล่นกระทบพื้น ทำให้ลู่หยวนซีจำต้องลืมตาขึ้นมอง ร่างของ ผอ.ฟางที่เคยยืนอยู่เบื้องหน้าของเธอเวลานี้กำลังล้มอยู่ในท่าตะแคง ลู่หยวนซีรีบพุ่งเข้าไปประคองหญิงชราขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก

“ผอ.คะ!!! ผอ.!!!คุณเป็นอะไรไป หลันหลันรีบโทรเรียกรถฉุกเฉินเร็วเข้า”

เด็กหญิงอายุราวสิบสี่สิบห้ารีบทำตามที่ลู่หยวนซีสั่งด้วยความลนลาน หลังจากที่รถฉุกเฉินนำร่างหมดสติของผอ.ฟางไปส่งยังโรงพยาบาลประจำเมืองแล้ว ลู่หยวนซีก็สั่งให้เด็กโตดูแลน้องๆ ก่อนที่เธอจะรีบตามไปดูอาการของผอ.ฟางที่โรงพยาบาล

“คุณหมอคะ ผอ.ฟางเป็นยังไงบ้าง หนูเป็นเด็กในความดูแลของเธอค่ะ”

ลู่หยวนซีที่นั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉินรีบเดินเข้าไปถามคุณหมอ หลังจากที่เขาเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน

“อาการของเธอไม่ดีนัก ตอนนี้คงต้องให้ยาเพื่อระงับอาการและรอดูอาการไปก่อน แต่หมอก็อยากให้คุณทำใจเอาไว้บ้าง เพราะตอนนี้มะเร็งได้ลุกลามไปทั่วอวัยวะภายในของคนไข้หมดแล้ว”

“ห๊ะ!!! มะเร็งหรือคะ!!! จะเป็นไปได้ยังไง”

ลู่หยวนซีตกใจจนแข้งขาอ่อน เธอไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนได้ยิน น้ำตาเม็ดโตค่อยๆ เอ่อคลอขึ้นมา เธอหวังว่าคุณหมออาจจะวินิจฉัยผิด ภาพเหตุการณ์ที่ผอ.ฟางไออย่างหนักโดยมีเลือดปะปนออกมาด้วย ได้ผุดขึ้นมาในหัวของลู่หยวนซี เธอหันไปจับแขนเสื้อของหมอคนนั้นเอาไว้ ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าเพื่อขอร้องอ้อนวอน

“คุณหมอคะ ไม่ทราบว่าจะยังมีทางรักษาอยู่ไหม หนูจะยอมทำทุกอย่างที่คุณต้องการ ได้โปรดรักษาให้เธอด้วย”

คุณหมอที่รับหน้าที่ตรวจผอ.ฟางส่ายหน้า ก่อนพยุงร่างเล็กของลู่หยวนซีขึ้น

“ผมทำทุกอย่างที่สามารถทำได้ไปหมดแล้วครับ”

คุณหมอเอ่ยออกมาเบาๆ อย่างเวทนา ก่อนเดินจากไปเพื่อทำหน้าที่ของตนเองต่อ หลังจากที่คุณหมอจากไปแล้ว ร่างของลู่หยวนซีก็แทบหมดแรงล้มทั้งยืน ตอนนี้เธอไม่อาจสะกดกลั้นความเสียใจเอาไว้ได้อีกต่อไป ความหวังที่ผอ.ฟางจะมีชีวิตรอดได้พังทลายลงไปในพริบตา ริมฝีปากบางเม้มแน่นเพื่อกลั้นเสียงสะอื้น สีหน้าของเธอในตอนนี้นี้บ่งบอกถึงความเสียใจจนแทบแตกสลาย

ลู่หยวนซีนั่งร้องไห้อยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินเป็นนาน จนกระทั่งเตียงคนไข้ของผอ.ฟางถูกเข็นย้ายไปยังห้องพักผู้ป่วย เธอจึงได้รีบตั้งสติและตามวิ่งไป

ตอนนี้ ผอ.ฟางยังคงหลับเพราะฤทธิ์ยา ทำให้ลู่หยวนซีที่นั่งเฝ้าได้มีเวลานึกถึงเรื่องที่เธอคุยกับคุณหมอก่อนหน้านี้ ถึงแม้คุณหมอจะพูดกับเธอเป็นนัยๆ ว่าผอ.ฟางไม่น่าจะมีหนทางรักษาแล้ว แต่จะให้เธอหมดหวังไปตอนนี้เธอคงทำไม่ได้

ลู่หยวนซีหยิบโทรศัพท์รุ่นเก่าที่ใช้มาเกือบสิบปีแล้วเสิร์ชหาข้อมูลของโรงพยาบาลที่มีหมอเก่งๆ เกี่ยวกับการรักษาโรคมะเร็ง แต่มือของใครบางคนก็แตะที่ข้อมือเล็กของเธอแผ่วเบา

“ผอ. คุณรู้สึกตัวแล้วหรือคะ หนูจะรีบไปตามคุณหมอมาดู.....”

ลู่หยวนซีกำลังจะพุ่งออกจากประตูไป แต่มือของผอ.ฟางยังคงจับเธอเอาไว้มั่น หญิงชราส่ายหน้าช้าๆ ใบหน้ายิ้มน้อยๆ ท่าทางใจดีของเธอยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

“ทำไมคะ ทำไมคุณถึงห้ามหนู”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   บทส่งท้าย จากลาเพื่อเริ่มต้นใหม่

    “เอ๊ะ!”มู่หยุนถิงอุทานเบาๆ ตอนแรกคิดเพียงแค่ต้องการเห็นหน้าท่านประธานใกล้ๆ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะใกล้ไปแล้ว“นี่!คุณ”มู่หยุนถิงตกใจที่ได้เห็นใบหน้าที่แสนคุ้นเคยของผู้ชายทั้งสองคน เฮ่อเหวินจิ่งเหยียนและจ้าวหลี่เสวียนมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หรือว่าตนเองยังฝันอยู่ มู่หยุนถิงหยิกแขนตนเองเบาๆ จากนั้นจึงร้องซี๊ดขึ้นมา“คุณคือมู่หยุนถิงลูกสาวคนเดียวของประธานมู่สินะครับ”ชายหนุ่มที่มีหน้าตาเหมือนจ้าวหลี่เสวียนพูดขึ้น ทำเอามู่หยุนถิงถึงกับอ้ำอึ้งไป นอกจากหน้าตาจะเหมือนกันเสียงของเขายังเหมือนกันอีกด้วย ดวงตาสับสนของมู่หยุนถิงปรากฏขึ้นยามเมื่อมองไปที่เขา“ผมคือเยี่ยนจืออี้ เป็นลูกพี่ลูกน้องของเขาและผมเป็นคู่หมั้นของคุณ”เยี่ยนจืออี้ชี้ไปยังร่างสูงที่ยืนเงียบจ้องไปยังลู่หยวนซีที่ยังมีอาการตกตะลึงอยู่ เธอไม่คิดว่าจะได้พบคนที่มีใบหน้าเหมือนกับเขาอย่างกะทันหัน ความสับสน ความคิดถึง ความเศร้า ทุกความรู้สึกที่ลู่หยวนซีมีมันปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของเธอ น้ำตาเม็ดโตผุดขึ้นมาในดวงตางามอย่างรวดเร็ว หญิงสาวรีบก้มหน้าซ่อนมันทันทีก่อนที่จะมีใครเห็น“นี่ ถึงกับตะลึงไปเลยหรอ เขาหล่อใช่ไหมล่ะ”มู่หยุนถิงเอ่ยเย้าเพื่อนสาว

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   ชีวิตบั้นปลายของสองผู้เฒ่า

    หลายสิบปีผ่านไป เหล่าลูกหลานของลู่หยวนซีต่างมีวิถีชีวิตตามเส้นทางของตนเอง เหล่าญาติสนิทต่างก็ทยอยจากโลกนี้ไปทีละคน ตอนนี้นางเองก็ชรามากแล้วแต่สามีของนางก็ยังคงรักและดูแลนางไม่แตกต่างจากช่วงเวลาของชีวิตที่ผ่านมาสองสามีภรรยาได้หยุดการเดินทางของตนลงจากนั้นจึงย้ายมาอยู่หมู่บ้านในหุบเขาเล็กๆ สถานที่ที่ทั้งสองได้พบกันครั้งแรกใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างเงียบสงบ คนในหมู่บ้านต่างก็ไม่รู้ที่มาของพวกเขา รู้เพียงสองผู้เฒ่าเป็นคนจิตใจดีและเอื้อเฟื้อต่อผู้อื่นลู่หยวนซีนั่งรับลมอยู่ที่เก้าอี้หน้าเรือนทำให้นางหวนนึกถึงช่วงเวลาที่คอยดูแลเฮ่อเหวินจิ่งเหยียน เขาเป็นคนที่ดื้อรั้นแต่นางกลับดื้อรั้นกว่า ตอนนี้ต้นพลับที่อยู่ริมรั้วเติบโตสูงใหญ่เพราะผ่านมานานหลายสิบปี นางยิ้มให้กับตนเองเมื่อรู้สึกว่าชีวิตของนางนั้นช่างคุ้มค่าที่ได้เกิดมาตอนนี้นางไม่รู้สึกว่าตนเองต้องการอะไรอีกแล้ว นางมีสามีที่รักนางเพียงคนเดียวและลูกๆ ทั้งสองคนที่ประสบความสำเร็จแต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่ยังไม่สามารถทำใจได้คือ นางยังไม่ต้องการจากชายอันเป็นที่รักอย่างเขาไป แต่สังขารของมนุษย์นั้นมิอาจฝืน จึงทำได้เพียงหวังว่าหลังจากตนเองจากไปแล้วคงได้มี

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   ผมกลับมาแล้ว

    ช่วงหลายวันมานี้ลู่หยวนซีดูอารมณ์แปรปรวนและง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา บางครั้งนางก็หาเรื่องทะเลาะกับเขาด้วยเรื่องไร้สาระอย่างเช่นวันนี้ เมื่อเห็นภรรยาอารมณ์ไม่ดีชายหนุ่มจึงออกจากห้องไป รอให้นางเข้านอนแล้วจึงได้ย้อนกลับมา“ลู่หยวนซีผมกลับมาแล้ว”ในความว่างเปล่าหญิงสาวยืนอยู่เพียงลำพัง เมื่อเสียงทักทายที่ฟังคุ้นหูดังขึ้นเธอก็จำได้ทันทีว่าคือใคร“เอ๊ะนี่!! คุณ...คือระบบหรือคะ คุณกลับมาแล้วหรือฉันเป็นห่วงแทบแย่ คุณหายไปไหนมากันแน่เป็นสิบปี”“เฮ่อ! จะหายไปไหนได้ ก็ถูกกักบริเวณน่ะสิโทษฐานเข้าแทรกแซงการทำงานของผู้อื่น เจ้านักเขียนนั่นใจร้ายชะมัด ถึงกับรายงานผม”ลู่หยวนซีได้ยินดังนั้นก็ทำหน้าฉงน เพื่อช่วยพวกตนเขาถึงกับยอมถูกลงโทษ เขาทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร“คุณถูกขังเป็นสิบปีเลยหรือคะ น่าเห็นใจจริงๆ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพียงเพราะคุณต้องการช่วยชีวิตผู้อื่นถึงกับต้องทำกันรุนแรงขนาดนี้”ระบบเห็นใบหน้าเศร้าสร้อยราวกับจะร้องไห้ของลู่หยวนซี ถึงกับทำอะไรไม่ถูก จึงได้รีบอธิบายความเข้าใจผิดของเธอ“เอ่อไม่ใช่แบบนั้น มันก็แค่เดือนเดียวที่ถูกพักงานน่ะ ตอนนี้ผมก็กลับมาแล้ว เห็นเธอยังสุขสบายดีอยู่แบบนี้ดูเหมือนต้นฉบั

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   ทำตามความฝัน

    เช้าวันต่อมา ช่วงสายลู่หยวนซีที่ถูกเฮ่อเหวินจิ่งเหยียนจับอาบน้ำแต่งกายเพื่อไปคารวะน้ำชาบิดามารดา นางที่ถูกเขาเคี่ยวกรำอย่างหนักแสดงออกว่ายังอ่อนเพลีย แต่ประเพณีที่ต้องทำก็ยังต้องทำ ไม่อย่างนั้นจะถูครหาเอาได้“มาแล้วหรือ”เจียงจื่ออิ๋งที่เล่นอยู่กับเสี่ยวอวิ๋นในห้องโถงหันมาทักทายสามีภรรยาหมาดๆ ที่กำลังเดินเคียงคู่กันมา“ท่างแม่ลู่”ส่วนเสี่ยวอวิ๋นที่เห็นลู่หยวนซีเจ้าหัวไชเท้าก็พุ่งเข้าหานางทันที เฮ่อเหวินจิ่งเหยียนเห็นเช่นนั้นเขาก็หิ้วเจ้าเด็กน้อยด้วยมือเดียว ก่อนจะอุ้มเขาเอาไว้“นางไม่ค่อยสบาย ข้าจะอุ้มเจ้าเอง”เสี่ยวอวิ๋นทำหน้ายู่ไม่พอใจ แต่สุดท้ายก็ยอมให้ชายหนุ่มอุ้มตนแต่โดยดี เจียงจื่ออิ๋งที่ยืนมองดูภาพนั้นนางได้แต่นึกถึงใครบางคนที่ไม่ได้พบหน้ามาปีกว่าแล้ว เขาจะรู้หรือไม่ว่าบุตรชายของเขาตอนนี้วิ่งเร็วเสียยิ่งกว่าลิง หญิงสาวถอนหายใจออกมาเบาๆ ในใจคิดว่าชาตินี้พวกเขาคงจะไม่ได้พบหน้ากันอีก“คามนับ...คามนาบ”เสี่ยวอวิ๋นนั่งลงด้านข้างของเฮ่อเหวินจิ่งเหยียน ก่อนจะทำท่าคำนับเหมือนกับที่พวกเขาทำ เรียกเสียงหัวเราะและความเอ็นดูให้กับคนทั้งห้องโถง“เสี่ยวอวิ๋นมาหายายซิ”เฟิงฉู่หรันที่รับเจียงจ

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   งานแต่งงานของเราสอง

    ต่อมาเขาได้ส่งมอบจวนติ้งกั๋วกงให้บุตรชายบุญธรรมและทรัพย์สินส่วนหนึ่งเหลือเอาไว้ให้ลู่หยวนซีที่เป็นบุตรสาวแท้ๆ ไม่ว่าเมื่อใดที่นางเดินทางผ่านไปยังแคว้นหลี่ นางก็สามารถพักอยู่ที่นั่นได้อย่างสะดวกสบายหลังจากจัดการเรื่องราวต่างๆ จนเสร็จสิ้นแล้ว เขาก็รีบควบม้ามาตามเส้นทางที่เขียนบอกเอาไว้ ทำให้ได้รู้ว่าตลอดสิบกว่าปีภรรยาที่เขาออกตามหาแทบพลิกแผ่นดิน กลับกลายเป็นว่านางได้รับบาดเจ็บจนหลับใหลไม่ได้สติ บัดนี้เขาได้พบนางแล้วและไม่คิดที่จะไปจากที่นี่จนกว่านางต้องการให้เขาจากไปลู่หยวนซีผู้ที่เฝ้ามองบิดาและมารดาอยู่ห่างๆ นางเองก็เฝ้าฝันว่าตนเองจะได้มีครอบครัวที่ครบสมบูรณ์เฉกเช่นผู้อื่น ดวงตางามมีน้ำใสเอ่อคลอ นางรู้สึกว่าความรู้สึกโหยหาภายในใจได้รับการเติมเต็มแล้ว“ยินดีด้วยที่ได้พบครอบครัวที่แท้จริง”หญิงสาวหันกลับมามองบุรุษรูปงามที่ยืนอยู่ท่ามกลางดงต้นเหมยฮวา นางส่งยิ้มกลับไปให้เขาก่อนจะยื่นมือไปด้านหน้า“ท่านเองก็เป็นครอบครัวของข้า”“ข้ารู้....ซีเอ๋อเจ้าจะอยู่ที่นี่ตลอดไปหรือ”ชายหนุ่มถามหญิงสาวข้างกายระหว่างที่ทั้งสองเดินเล่นด้วยกัน บุรุษรูปงามเดินเคียงคู่กับหญิงสาวทั้งสองจูงมือกันด้วยท่าทางผ่

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   จุดจบตระกูลเมี่ยว

    “นี่เป็นการเตือนเท่านั้น ถ้าหากต้องการทำร้ายมารดาของข้า ศพต่อไปจะเป็นพวกเจ้า”ลู่หยวนซีเหลือบมองไปยังกลุ่มคนที่ชักกระบี่ออกมาด้วยสายตาเย็นเยียบ ดวงตาของนางฉายแววอำมหิตราวกับสามารถสังหารผู้ใดก็ตามในห้องโถงที่กล้าขยับกายร่างสูงก้าวเข้ามาจับมือหญิงสาวขึ้นมาเป่าเบาๆ ด้วยท่าทางทะนุถนอม ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มออกมาเป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่เข้ามาที่นี่“เจ็บมือแล้ว ต้องโทษที่พี่ชายไม่ได้เรื่องของข้าทำอาวุธไม่ได้เรื่องให้เจ้า”ลู่หยวนซีส่งยิ้มหวานละมุนให้กับบุรุษของตน ไม่ผิดหวังจริงๆ ที่นางเลือกเขาเป็นคู่ชีวิต ทั้งสองคนสื่อใจถึงกันตั้งแต่ที่ได้ต่อสู้กับโจรสลัด มาบัดนี้เมื่อนางคิดทำสิ่งใดเหมือนกับว่าตัวเขาจะรับรู้ได้อย่างน่าอัศจรรย์“ไม่เป็นไร มันเป็นกริชที่ดี กลับไปแคว้นจิ้นเมื่อใดต้องไปขอบคุณพี่ชายของท่านแล้ว”ทั้งสองคนแสดงความรักต่อกันท่ามกลางความโกลาหนโดยที่ไม่สนใจความวุ่นวายที่พวกตนสร้างขึ้น“เจ้าเดรัจฉานน้อย!! เจ้ากล้าลงมือทำร้ายบุตรชายของข้า”ผู้เฒ่าเมี่ยวทำท่าจะกระโจนลงมาที่ลู่หยวนซีแต่ถูกเหล่าผู้คุมกฎกุมตัวเอาไว้ได้เสียก่อน เสียงคำรามไม่พอใจของชายชราดังก้องสลับกับเสียงร้องโอดโอยของเมี่ยวถัง

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   นางเป็นใครกันแน่

    ลู่หยวซีจุ๊ปากเบาๆ แม้นางจะเคยเห็นดารานักร้องมาบ้าง แต่ก็ไม่เคยเห็นใครเหมือนชายผู้นี้สักคน ใบหน้าของเขานั้นทำให้คนที่เห็นยากจะละสายตาได้ แม้แต่รอยตะขาบไฟสีแดงที่ขึ้นตามลำคอลากยาวมาจนถึงใบหน้าของเขา ก็ไม่อาจลดทอนความหล่อเหลาของคนผู้นี้ได้เลย มันทั้งดูลึกลับและน่าค้นหาในเวลาเดียวกันลู่หยวนซีกลืนน้ำล

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   นี่หรือคือที่อยู่ของคน

    หลังจากที่ลู่หยวนซีเดินมาถึงหน้าเรือนหลังเล็กตามความทรงจำที่ได้รับมา นางคิดจะผลักประตูหน้าเรือนเข้าไป แต่แล้วก็ได้ยินเสียงไอราวกับจะขาดใจดังแว่วมา ก่อนเสียงตุ๊บ!จะดังขึ้นให้ได้ยิน ร่างบางรีบผลักประตูรั้วเข้าไป ก่อนวิ่งตามเสียงนั้นไปยังห้องเล็กห้องหนึ่งที่อยู่ริมสุดทางเดินเมื่อนางผลักประตูเข้าไป กล

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   แลกเปลี่ยน

    สิ้นเสียงของเธอ แรงดูดมหาศาลแรงหนึ่งได้พาร่างของเธอไปยังสถานที่ที่ไม่คุ้นตา ลู่หยวนซีล้มหัวคะมำลงไปอย่างแรง เธอพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางตื่นตระหนก“สวัสดีและยินดีต้อนรับ คุณลู่หยวนซี”เสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำให้เธอสะดุ้งจนตัวโยน ลู่หยวนซีมองไปรอบๆ หาที่มาของเสียง แต่แล้วกลับพบเพี

  • ทะลุมิติมาช่วยชีวิตตัวร้ายคนโปรดของระบบ   คุณเป็นใคร

    ขอบตาแดงก่ำของลู่หยวนซี บ่งบอกว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก แววตาของเธอสั่นไหวเพราะพยายามกลั้นน้ำตาไว้อย่างสุดความสามารถ“ฉันรู้เรื่องนี้มานานแล้ว อย่าได้เสียเวลาอีกเลย เสี่ยวซีเอ๋อ เธอไม่จำเป็นต้องแบกรับทุกอย่างเอาไว้เองทั้งหมดหรอกนะ ออกไปใช้ชีวิตที่โลกภายนอกเหมือนกับเด็กคนอื่นๆ ซะ ที่ฉันดูแลพวกเธอ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status