ไร้ใจ vs มีใจ

ไอ้พระเอกบ้า

คิดว่าตัวเองดีนักรึไง

คนเย็นชา ไร้หัวใจ

อมหมาไว้ในปากรึไงห๊ะ!!

เพราะเคยด่าพระเอกนิยายว่าหาข้อดีไม่ได้ ถ้าไม่หล่อก็คงไม่ได้เป็นพระเอกนิยาย แต่เรื่องเมื่อคืนกลับทำความคิดของเธอเปลี่ยนไป เขาเป็นพระเอกที่หล่อกร้าวใจ และเรื่องนั้นก็แซ่บพริกสิบเม็ดเลย

'สติหยุนซี เธอต้องตั้งสติ'

หญิงสาวบอกตัวเองที่ถึงจะตื่นนอนแล้วแต่ก็ยังคงแกล้งหลับต่อไป เพราะฝูอี้หานยังคงไม่ไปไหน ปกติเขาต้องไปทำงานแล้วไม่ใช่รึไง แล้ว แล้ว แล้ว ทำไมเขาถึงยังอยู่ที่เตียง

'อะ...อี้หาน'

'มันลึกเกินไป'

'ฉันจะมะ..ไม่ อื้อ~'

ทุกสัมผัสที่เขาแตะต้องเธอยังจำได้ ส่วนหนึ่งของเขากับเธอเชื่อมติดกันจนพาลให้ร้อนผ่าวไปทั้งร่างกาย ลีลารักของเขาพลิ้วไหวและนำพาเธอลอยละล่องไปถึงจุดสุขสม

'โอ้ย! น่าอายมากๆ เลย'

ความทรงจำที่เร่าร้อนทำเธออายจนไม่กล้าลืมตา เธอกับฝูอี้หานเพิ่งทำเรื่องอย่างว่าแล้วก็ไม่ได้จบแค่ครั้งเดียวด้วย

'เรียกชื่อฉัน'

'ฉันทำได้ดีใช่ไหม'

'ไม่ต้องอาย'

'ฉันอยากฟังเสียงเธอ'

นี่ใช่ผู้ชายปากหนักที่กลัวดอกพิกุลร่วงจากปากใช่หรือไม่ หลังจากที่ผ่านพ้นคืนอันเร่าร้อนแสนหวามเธอเองก็เริ่มไม่มั่นใจ เขาพูดเรื่องน่าอายได้โดยไม่รู้สึ