Partager

บทที่ 42 พอใจในชีวิตนี้

Auteur: BigM00N
last update Date de publication: 2026-05-24 11:22:45

เสิ่นชิงหลีที่ได้ฟังคำพูดของหลินเยี่ยนฟางแล้วก็คิดถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของเสวี่ยซิงซินและชุยเหอเธอจึงพยักหน้าพลางชี้ไปที่เสวี่ยซิงซินและชุยเหอที่ยังยืนหน้าซีดอยู่ในทันที

“ก่อนหน้าที่พี่จะมาถึงสองคนนี้ก็กำลังพูดจาใส่ร้ายพี่ให้ฉันกับคุณแม่ฟังอยู่พอดี พวกเธอบอกว่าพี่เป็นคนอกตัญญูไม่รู้จักบุญคุณคน” เมื่อเสิ่นชิงหลีพูดเช่นนี้ป้าเวินที่ยืนอยู่ทางด้านหลังหลินเยี่ยนฟางก็พูดออกมา

“ถ้าเยี่ยนฟางไม่รู้จักบุญคุณคน ก็คงไม่ยอมให้อภัยหงตานแล้วพาพวกฉันมาช่วยงานที่ร้านในวันนี้หรอก อันที่จริงร้านฮวาเซียงของเยี่ยนฟางเองก็มีงานล้นมือเช่นเดียวกัน แต่เพราะเป็นห่วงเจ้านายเก่าก็เลยพาพวกฉันกลับมา คิดไม่ถึงว่าจะมาเจอนังเด็กสองคนนี้พูดจาใส่ร้ายอยู่ที่ร้านของหงตานพอดี นังเด็กชั่วตอนนี้เยี่ยนฟางเขาท้องอยู่ก็เลยตบพวกแกไม่ได้ แต่ฉันไม่ได้ท้องวันนี้ฉันเลยตบแกได้ ขอฉันตบพวกแกสักทีสองทีเถอะหมั่นไส้พวกแกมานานแล้ว”

เมื่อพูดจบป้าเวินก็ยื่นมือไปจิกผมของทั้งเสวี่ยซิงซินและชุยเหอแล้วลากคนทั้งสองออกไปนอกร้าน ป้าซ่งเองก็ไม่รอช้ารีบตรงไปช่วยเพื่อนรักของตนเองในทันที ที่คนเขาพูดกันว่าขิงแก่ ยิ่งแก่ก็ยิ่งเผ็ด ตอนนี้หลินเยี่ยนฟางเข้าใจคำพูดประโยคนี้แล้ว ทั้งป้าซ่งและป้าเวินนอกจากจะตัวใหญ่แล้วเรี่ยวแรงล้วนดียิ่งออกแรงตบตีเสวี่ยซิงซินและชุยเหอแค่เพียงไม่กี่ทีใบหน้าของพวกเธอก็บวมปูดยิ่งกว่าหัวหมูแล้ว

“พวกเราจะไม่ออกไปห้ามสักหน่อยหรือคะ” คำถามของเสิ่นชิงหลีทำให้ทุกคนในร้านส่ายหน้า หลินเยี่ยนฟางที่กำลังสังเกตสถานการณ์ด้านนอกด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มพูดออกมาโดยไม่คิดจะหันไปมองเธอ

“คนแบบเสวี่ยซิงซินและชุยเหอต้องโดนแบบนี้แหละ นางเอกอย่างเธอคงไม่เข้าใจหรอก ดูเอาไว้แล้วคราวหน้าก็จำเอาไว้เป็นคนดีมากเกินไปมันไม่ช่วยอะไรหรอก คนเรามันต้องแบบนี้แหละ ถ้าขืนมัวแต่ใจดีคนชั่วก็จะได้ใจ คนอย่างเสวี่ยซิงซินและชุยเหอถ้าจัดการได้ก็ควรจะจัดการให้หลาบจำ นอกจากจะทำให้ตกงานแล้วยังต้องทำให้เจ็บตัวและประจานให้อับอายอีกด้วย วันหน้าจะได้ไม่กล้าเผยอหน้ามาหาเรื่องฉันอีก น่าเสียดายที่ตอนนี้ฉันท้องอยู่ไม่อย่างนั้นป้าซ่งกับป้าเวินคงไม่ต้องออกแรงกันแค่สองคนเช่นนี้หรอก” หลินเยี่ยนฟางพูดออกมาด้วยความสะใจโดยไม่คิดจะหันมาสนใจสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมึนงงและสับสนของเสิ่นชิงหลี

“นางเอกที่พี่พูดถึงหมายถึงใครหรือคะ” น่าเสียดายว่าคำถามของเธอไม่ได้รับคำตอบเพราะตอนนี้ไม่ใช่แค่เพียงหลินเยี่ยนฟางที่ให้ความสนใจการทะเลาะตบตีด้านนอก แต่ทั้งแม่ของเธอ เยี่ยหงตาน คนงานคนอื่นๆ ในร้านรวมไปถึงผู้คนที่เดินผ่านไปมาหน้าร้านล้วนให้ความสนใจกับการทะเลาะตบตีด้านนอกจนหมด นอกจากจะตบตีอย่างดุเดือดแล้วป้าทั้งสองยังมีความสามารถในการหาถ้อยคำอันหยาบคายมาด่าเสวี่ยซิงซินและชุยเหออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สีหน้าที่เต็มไปด้วยความสนุกสนานและความสาแก่ใจของทุกคนทำให้เสิ่นชิงหลีได้แต่ทอดถอนใจออกมาและคิดในใจว่านี่ก็เป็นอีกครั้งที่เธอรู้สึกไม่เข้าใจความคิดของคนเหล่านี้เลย

พอสองป้าตบตีจนพอใจแล้วเยี่ยหงตานก็สั่งให้คนในร้านช่วยกันพาชุยเหอและเสวี่ยซิงซินไปส่งที่บ้านของพวกเธอ แน่นอนว่าเยี่ยหงตานต้องมอบเงินชดเชยให้เด็กสาวทั้งสองเพื่อเป็นการชดเชยเรื่องการเลิกจ้างโดยไม่บอกล่วงหน้า ส่วนหลินเยี่ยนฟางก็มอบเงินชดเชยค่าเสียหายและค่าทำขวัญจากการที่เด็กสาวทั้งสองถูกป้าซ่งและป้าเวินทุบตี โดยได้มีการบังคับให้พวกเธอทั้งสองยอมลงลายมือชื่อในหนังสือสัญญาว่าหลังจากรับเงินไปแล้วจะไม่เอาความใดๆ กับป้าทั้งสองที่ลงมือทุบตีพวกเธออีก

การกระทำของหลินเยี่ยนฟางไม่เพียงทำให้เหยียนเหม่ยเจียงและเสิ่นชิงหลีได้เห็นว่าเธอเป็นคนรอบคอบ แต่หลังจากที่อ่านหนังสือสัญญาณฉบับนั้นไปทั้งเหยียนเหม่ยเจียงและเสิ่นชิงหลีจึงได้รู้ว่าหลินเยี่ยนฟางไม่ใช่แค่เพียงหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาทั่วไปที่พวกเธอเคยพบเจอ

“วันนี้คุณแม่กับน้องชิงหลีจะต้องไปทำธุระที่อื่นกันอีกหรือเปล่า รอฉันสะสางงานให้พี่หงตานสักครู่ได้ไหมแล้วฉันจะพาพวกคุณไปกินข้าวด้วยกัน” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้ทั้งเหยียนเหม่ยเจียงและเสิ่นชิงหลีก็หันไปมองหน้ากันในทันที หลินเยี่ยนฟางจ้องมองเสิ่นชิงหลีอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงได้พูดออกมาเสียงเบา

“พวกคุณก็คงจะเห็นแล้ว ถึงฉันจะไม่ได้ร่ำรวยแต่คนรอบตัวของฉันดีต่อฉันเป็นอย่างยิ่ง อาจจะมีแค่เพียงบางส่วนที่คิดไม่ดีกับฉันแต่ส่วนใหญ่ล้วนไม่ใช่คนสนิทสนมคุ้นเคยกัน” หลินเยี่ยนฟางพูดออกมาพลางถือกระดาษแบบเสื้อผ้าที่เยี่ยหงตานนำมาวางให้ขึ้นมาอ่าน

“ถึงแม่ของฉันจะไม่ได้พูดออกมา แต่ฉันก็สังเกตเห็นว่าแม่อยากพบเจอกับลูกแท้ๆ ของเธอ ถึงแม้จะรู้ว่าลูกแท้ๆ ของเธอจะต้องได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดีและมีความเป็นอยู่ที่ดีแน่ แต่ในฐานะที่ฉันก็กำลังจะได้เป็นแม่คนเช่นกันฉันสามารถรับรู้ได้ว่าแม่เป็นห่วงเธอ น้องชิงหลีเธอยินดีที่จะไปพบกับแม่หลินของฉันสักหน่อยไหม” เมื่อหลินเยี่ยนฟางถามเช่นนี้เสิ่นชิงหลีก็หันไปมองเหยียนเหม่ยเจียงพอเห็นว่าเธอพยักหน้าให้เสิ่นชิงหลีจึงได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเกรงอกเกรงใจ

“ถ้าพี่และคุณแม่ไม่ว่าอะไรฉันก็อยากจะไปพบกับคุณแม่หลินค่ะ” เมื่อเสิ่นชิงหลีพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็เงยหน้าขึ้นมามองเธอ

“ฉันจะไปต่อว่าอะไรเธอได้เล่า เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย คนที่ทำผิดคือคนในโรงพยาบาลที่สะเพร่าทำให้พวกเราต้องสับเปลี่ยนตัวกันต่างหาก โชคดีที่พวกเราทั้งสองต่างถูกเปลี่ยนตัวให้ไปอยู่กับพ่อและแม่ที่ดี อย่าได้เห็นว่าฐานะของครอบครัวฉันไม่ดีแล้วฉันจะได้รับความลำบากเชียวนะ แม่ของฉันเลี้ยงดูฉันมาอย่างดี ไม่เคยปล่อยให้อด ไม่เคยปล่อยให้ทำงานหนัก เสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้แม่ล้วนพยายามหาซื้อสิ่งที่ดีที่สุดให้ฉัน ทำให้ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตนเองด้อยกว่าเพื่อนๆ ของฉันเลยสักนิด” หลินเยี่ยนฟางพูดพลางยิ้มออกมา เมื่อคิดถึงเสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้าของตนเองและเสื้อผ้าที่คุณแม่หลินเคยสวมใส่ ถ้าหากเธอไม่ยืนกรานที่จะตัดเสื้อผ้าชุดใหม่ให้คุณแม่หลินก็คงจะไม่ยอมที่จะซื้อเสื้อผ้าใหม่ๆ ให้ตนเองเลย

“ฉันยังหลงคิดว่าเธอจะลำบาก และเธออาจจะเกลียดฉัน” เสิ่นชิงหลีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือทำให้หลินเยี่ยนฟางพยักหน้าพลางพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ถ้าเป็นตัวฉันตอนเมื่อก่อนก็ไม่แน่ ก่อนหน้านี้ฉันเป็นคนเห็นแก่ตัวที่คิดถึงแต่ตัวเอง แต่ตอนนี้ไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว ยิ่งพอตัวเองกำลังจะมีลูกก็ยิ่งเข้าใจว่าความรักที่แม่มีต่อลูกมันมากมายเพียงใด” หลินเยี่ยนฟางยิ้มออกมาพลางมองเหยียนเหม่ยเจียงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเข้าอกเข้าใจ

“คุณแม่วางใจได้ค่ะ คุณแม่หลินเลี้ยงดูหนูมาอย่างดี ก่อนหน้านี้หนูอาจจะเป็นคนที่ไม่ค่อยจะได้เรื่องสักเท่าไหร่ ทำเรื่องน่าอับอายให้คุณแม่หลินไปตั้งหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยดุด่าพยายามทำทุกทางให้หนูคิดได้ ไม่ต้องสงสารไม่ต้องรู้สึกติดค้าง ชีวิตนี้ของหนู หนูรู้สึกพึงพอใจมาก” คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้เหยียนเหม่ยเจียงพยักหน้า เธอจ้องมองหลินเยี่ยนฟางที่กำลังแก้ไขแบบร่างตรงหน้าทั้งๆ ที่ยังพูดคุยกับพวกเธออยู่ด้วยความปลาบปลื้มใจ ลูกสาวแท้ๆ ของเธอถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้เลี้ยงดูแต่ก็มีความคิดและการกระทำที่เป็นผู้ใหญ่เป็นอย่างมาก สามารถเอาตัวรอดได้แม้ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เธอต้องยอมรับว่าหากให้เธอเลี้ยงดูด้วยตนเองลูกของเธอก็คงจะมองโลกได้ไม่ทะลุปรุโปร่งเช่นนี้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 53 ความสุขตลอดไป (ตอนจบ)

    เซี่ยเหวินเป่าคือเด็กชายตัวน้อยที่เรียนเก่งที่สุดในโรงเรียน ทุกคนในโรงเรียนต่างก็รู้กันทั่วว่าพ่อของเขามีอาชีพเป็นคนเลี้ยงหมู แม่ของเขาคือช่างตัดเสื้อ คุณตาทำงานในโรงงาน คุณยายเป็นคนขายผัก คุณน้าเป็นพนักงานในบริษัทแห่งหนึ่ง สาเหตุที่ทุกคนรู้อย่างละเอียดก็เพราะทุกคนได้อ่านเรียงความเรื่อง “ครอบครัวของฉัน” ที่เซี่ยเหวินเป่าเขียนเรียงความฉบับนี้ทำให้ทุกคนในโรงเรียนต่างพากันซาบซึ้งในความรักความอบอุ่นของครอบครัวที่มีฐานะธรรมดาแต่กลับร่ำรวยความสุขของเซี่ยเหวินเป่า เรียงความเรื่อง “ครอบครัวของฉัน” ที่เซี่ยเหวินเป่าเขียนทำให้เขาได้รับทุนการศึกษาจนถึงระดับชั้นอุดมศึกษาเลยทีเดียวตอนที่เขาได้รับทุนทุกคนที่บ้านต่างก็มีสีหน้าเขียวคล้ำกันไปทั้งบ้าน โดยเฉพาะพ่อของเขาที่รีบมาขอสละสิทธิ์ทุนการศึกษาที่เขาได้รับในทันที โดยบอกกับท่านอธิการว่าที่บ้านของเขามีกำลังทรัพย์เพียงพอที่จะส่งเสียเซี่ยเหวินเป่าเรียนจนจบระดับอุดมศึกษาได้สบาย ขอให้ท่านอธิการมอบทุนการศึกษานี้ให้แก่ผู้ที่มีผลการเรียนดีแต่ที่บ้านไม่มีทุนทรัพย์ดีกว่า ซึ่งการกระทำเช่นนี้ของเซี่ยหยางชุนยิ่งทำให้เซี่ยเหวินเป่าได้รับความชื่นชมจากทุกคนในโรงเ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 52 แค่มองตาก็รู้ใจ

    เมื่อหมดเรื่องของโจวจินหมิงไปแล้วความสัมพันธ์ของเสิ่นชิงหลีและลู่อวิ๋นก็ดีขึ้นตามลำดับ พอหลินเยี่ยนฟางได้รู้ว่าเป็นเสิ่นชิงหลีที่ไปเกลี้ยกล่อมให้บรรดาผู้ปกครองของเด็กสาวที่เคยถูกทั้งโจวจินหมิงและเฉียวเยี่ยนเคยล่อลวงและล่วงละเมิดให้รวมตัวกันไปแจ้งความเพื่อเอาผิดคนชั่วก็อดรู้สึกชื่นชมเสิ่นชิงหลีไม่ได้ หากเป็นไปตามเนื้อหาในนิยายเสิ่นชิงหลีก็คือนางเอกที่อ่อนโยน อ่อนหวานและบอบบาง ทุกการกระทำและทุกความสำเร็จของเธอล้วนได้รับความช่วยเหลือจากพระเอกอย่างลู่อวิ๋นเสมอ หลินเยี่ยนฟางจึงคิดไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะเป็นฝีมือการจัดการของเสิ่นชิงหลีเมื่อเนื้อเรื่องเปลี่ยนไปชีวิตของตัวละครในนิยายก็เปลี่ยนแปลง ตัวร้ายที่กลับตัวกลับใจอย่างหลินเยี่ยนฟางก็ได้มีชีวิตที่ดีมีลูกชายตัวน้อยน่ารักให้เลี้ยงดู ส่วนนางเอกอย่างเสิ่นชิงหลีและพระเอกอย่างลู่อวิ๋นก็ยังคงลงเอยกันด้วยดีดังเดิม พวกเขาได้แต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข บรรดาตัวร้ายทั้งหมดก็ต่างแพ้ภัยตนเองไม่เข้ามาเกะกะระรานในชีวิตของพวกเขาอีกแม้ว่าบทสรุปในตอนท้ายของนิยายจะจบลงไปแล้วแต่หลินเยี่ยนฟางก็ยังคงดำเนินชีวิตต่อไปอย่างปกติสุข เธอและสามีต่างคน

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 51 จัดการภายใต้กฎหมาย

    พอเจ้าหน้าที่เข้ามาในร้านหลินเยี่ยนฟางก็รีบชี้ไปที่เฉียวเหลียน เสวี่ยซิงเหยาและเสวี่ยซิงซินในทันที“คุณตำรวจคะ สามคนนี้เข้ามาหาเรื่องฉันที่ร้านค่ะ” คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้เจ้าหน้าที่รีบเดินตรงเข้าไปหาคนทั้งสามที่หลินเยี่ยนฟางชี้ตัวในทันที“ฉันไม่ได้ตั้งใจมาก่อกวน ก็แค่ตั้งใจจะมาสอบถามถึงเรื่องที่ค้างคาใจเพียงเท่านั้น” เฉียวเหลียนพูดพลางจ้องมองหลินเยี่ยนฟางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแข็งกร้าว“แต่เมื่อครู่นี้เธอเงื้อมือพุ่งเข้ามาโดยมีความตั้งใจจะตบฉันนะ ถ้าฉันไม่ใช้ฝ่าเท้ายันเธอออกป่านนี้ใบหน้าของฉันคงจะมีรอยฝ่ามือของเธอไปแล้ว เรื่องนี้สามีของฉันและคนในร้านก็สามารถช่วยเป็นพยานได้” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้เฉียวเหลียนก็เม้มปากแน่น เพราะตอนนี้ด้านหลังของหลินเยี่ยนฟางและสามีมีพนักงานในร้านออกมายืนจ้องมองสถานการณ์กันหลายคน อีกทั้งพวกเขายังส่งเสียงบอกกับตำรวจด้วยว่าพวกเธอสามคนเข้ามาก่อความวุ่นวายในร้าน“ฉันไม่ได้ตั้งใจก็แค่อารมณ์เพียงชั่ววูบเพียงเท่านั้น คุณตำรวจฉันยังไม่ได้ลงมือทำร้ายใครไม่ถือว่ามีความผิดนะคะ” คำพูดของเฉียวเหลียนทำให้เจ้าหน้าที่ทั้งสองนายพลันส่ายหน้าในทันที“คุณครับแค

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 50 แจ้งจับ

    พอพ้นช่วงสามเดือนแรกไปเซี่ยเหวินเป่าก็ไม่ตื่นขึ้นมากลางดึกบ่อยอีกต่อไปแล้ว พอได้นอนนานขึ้นก็พลันอารมณ์ดีขึ้นทั้งแม่ทั้งลูก หลินเยี่ยนฟางจึงมีเวลาเพียงพอที่จะไปดูแลร้านด้วยตนเอง แน่นอนว่าตอนอยู่ที่ร้านเธอต้องหอบหิ้วลูกชายตัวน้อยไปด้วย ความน่ารักของเขาทำให้ทุกคนในร้านมักจะพากันแวะเวียนมาหยอกล้อเขาตลอดทั้งวัน ซึ่งก็ดูเหมือนว่าเซี่ยเหวินเป่าจะชอบที่นี่มากไม่เพียงไม่งอแงยังยิ้มโชว์เหงือกแดงๆ ให้ผู้คนในร้านได้เห็นเกือบทั้งวันอีกด้วย“ต้าเป่าน้อยหน้าตาอิ่มเอม ดูแค่แวบเดียวก็รู้เลยว่าเป็นคนที่มีอำนาจวาสนา วันหน้าเขาจะต้องมีกินมีใช้ไม่รู้จักหมดแน่” เมื่อป้าซ่งพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็พยักหน้า“พ่อของเขาเลี้ยงหมูปลูกชามากมายขนาดนั้น วันหน้าถ้าไม่เกเรมากจนเกินไปก็คงจะดูแลกิจการของพ่อไปได้ตลอดรอดฝั่ง ถึงอย่างไรของกินก็เป็นหนึ่งในปัจจัยหลักของคนทุกยุคทุกสมัย กิจการที่เกี่ยวข้องกับของกิน เครื่องนุ่งห่มและยารักษาโรค ถ้าไม่ทำตัวเหลวแหลกจนเกินไปจะต้องสามารถใช้หาเลี้ยงตนเองไปได้ตลอดชีวิตอยู่แล้ว” หลินเยี่ยนฟางพูดพลางจ้องมองเซี่ยเหวินเป่าที่ในตอนนี้กำลังหัวเราะจากการหยอกล้อของหลินฮุ่ยและหลินหว่าน“ยังเล

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 49 ความสุข

    พอลู่อวิ๋นเห็นว่าทุกสายตากำลังพุ่งตรงมาที่เขา โดยเฉพาะสายตาของเสิ่นชิงหลีที่เต็มไปด้วยการตัดพ้อและกล่าวหาทำให้เขาต้องรับพูดออกมาเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจของตนเองในทันที“ผมเห็นว่าชิงหลีกำลังไม่สบายใจและกำลังระบายความในใจให้พวกคุณฟัง ก็เลยคิดว่าไม่เข้ามาขัดจังหวะจะดีกว่าเผื่อว่าพวกคุณจะช่วยพูดให้เธอหันมาเข้าใจในตัวผมบ้าง” คำพูดของลู่อวิ๋นทำให้ทุกคนทอดถอนใจออกมา ส่วนเซี่ยหยางชุนก็รีบอธิบายความเข้าใจผิดที่ทุกคนมีต่อเขาในทันที“เยี่ยนฟาง เสวี่ยซิงเหยาแต่งงานกับสามีของเธอก่อนหน้าที่พี่จะพูดคุยเรื่องแต่งงานกับเธอเสียอีก ถ้าพี่ชอบพอกับเขาจริงพี่ก็คงแต่งงานกับเขาไปนานแล้วจะมาแต่งกับเธอทำไม ทั้งที่ตอนนั้นเธอก็ไม่ได้ดีอย่างเช่นตอนนี้เสียหน่อย” เมื่อเซี่ยหยางชุนพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็ส่งเสียงกังขาออกมาในทันที“หืม?”“พี่หมายความว่า ตอนนั้นเธอก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะชอบพี่สักนิด แต่เพราะพี่ไม่มีคนอื่นในใจ อีกทั้งมีใจอยากช่วยคุณแม่หลินแยกเธอกับโจวจินหมิงด้วยก็เลยตอบตกลงแต่งงานกับเธอ อันนี้พี่พูดจากใจจริงเลยนะ” คำพูดของเซี่ยหยางชุนทำให้ทุกคนต่างก็พยักหน้าเป็นทำนองว่าเข้าใจแล้ว“โอ้ต้าเป่า ที่แท้คุณพ่อ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 48 แอบฟัง

    อยู่ๆ เสิ่นชิงหลีที่หายหน้าไปนานก็มาหาที่บ้านหลินเยี่ยนฟางก็หันไปส่งสายตาสอบถามคุณแม่เสิ่นในทันที พอเห็นว่าคุณแม่เสิ่นส่ายหน้าหลินเยี่ยนฟางก็หันไปส่งสายตาสอบถามคุณแม่หลิน พอคุณแม่หลินส่ายหน้าเธอก็กลอกตาขึ้นไปมองด้านบนเพดานในทันที“ต้าเป่าของน้าไม่ได้เจอกันตั้งหลายวันต้าเป่าคิดถึงน้าไหม น้าไม่ได้เจอต้าเป่าตั้งหลายวันคิดถึงต้าเป่ามากเลย” เสิ่นชิงหลีที่กำลังอุ้มเซี่ยเหวินเป่าอยู่พูดกับหลานชายพลางก้มหน้าลงไปหอมแก้มอยู่หลายครั้ง หลินเยี่ยนฟางเองก็คงจะไม่ว่าอะไรถ้าเสิ่นชิงหลีไม่หอมแก้มลูกชายของเธอด้วยใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตาเช่นนี้“มีอะไรก็พูดมา ถึงแม้ว่าพี่กับคุณแม่ทั้งสองอาจจะช่วยเธอไม่ได้แต่ก็สามารถรับฟังความในใจของเธอได้ ไม่แน่ว่าขิงแก่ทั้งสองของบ้านเรายังอาจจะสามารถให้คำชี้แนะเธอได้อีกด้วย” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้เสิ่นชิงหลีก็พยักหน้า“ฉันรู้ ฉันรู้ว่าที่นี่ไม่ได้มีขิงแก่แค่สองแต่ยังมีพี่ที่เป็นขิงแก่คนที่สาม วันนี้ฉันก็เลยตั้งใจมาที่นี่อย่างไรเล่า” คำพูดของเสิ่นชิงหลีทำให้คนที่เคยยกตนข่มท่านยัดเยียดตำแหน่งน้องสาวให้เสิ่นชิงหลีถึงกลับต้องกลอกตาขึ้นไปมองด้านบนอีกครั้งในทันที“ต้าเป

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 47 เฉียวเหลียน

    ลูกชายคือสิ่งมีชีวิตที่มากไปด้วยพละกำลัง หลินเยี่ยนฟางแทบจะไม่ได้นอนนานเกินสองชั่วโมงเลยนับตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล โชคดีที่ยังมีเซี่ยหยางชุนคอยลุกขึ้นมาดูแลลูกชายให้เธอจึงได้นอนต่อ แต่ถึงอย่างไรเสียงร้องไห้ของลูกชายก็ทำให้เธอไม่สามารถนอนได้อย่างเป็นสุขเท่าใดนัก โชคดีที่ตอนกลางวันคุณแม่หลินและคุณแม่เ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 46 ลูกชาย

    ร้านของหลินเยี่ยนฟางเริ่มลงจักรเย็บผ้าเพิ่มก็ต้องใช้เงินเพิ่ม ทั้งการก่อสร้างเพื่อขยายร้านของไปทางด้านหลัง ทั้งการเพิ่มจักรเย็บผ้าและการเพิ่มคนงาน เดิมทีคุณพ่อและคุณแม่เสิ่นตั้งใจจะช่วยเรื่องค่าใช้จ่าย แต่หลินเยี่ยนฟางกลับคิดว่าให้พวกเขานำเงินเก็บไปซื้อที่ดินเอาไว้ดีกว่า โดยเฉพาะที่ดินที่อยู่บริเวณ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 45 ดีที่สุด

    หลังจากลู่อวิ๋นและเสิ่นชิงหลีปรับความเข้าใจกันได้แล้ว คนทั้งสองก็ออกจากห้องมาพร้อมกัน หลินเยี่ยนฟางจ้องมองพวกแก้มอันแดงก่ำของเสิ่นชิงหลีแล้วก็ทอดถอนใจออกมา คนที่หลินเยี่ยนฟางต้องระมัดระวังมากที่สุดก็คือลู่อวิ๋นคนนี้ลู่อวิ๋นไม่ใช่พระเอกในนิยายที่สามารถใช้ประโยคที่ว่า “ร้ายกับคนทั้งโลก ทำดีแค่เธอคนเ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาเจ้าของฟาร์มในยุค 70   บทที่ 44 ตามอกตามใจ

    อากาศเริ่มหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ แต่หลินเยี่ยนฟางยังคงใช้ชีวิตตามปกติ ตอนเช้าก็ให้เซี่ยหยางชุนไปส่งตอนเย็นก็ให้เซี่ยหยางชุนขับรถไปรับ ช่วงนี้เธอรับลูกน้องเข้าร้านเพิ่มมากขึ้นเพื่อแบ่งเบางานของป้าซ่งกับป้าเวิน ส่วนเธอนอกจากจะมองหาลู่ทางใหม่ๆ เพื่อเพิ่มช่องทางการหาเงินเพิ่มแล้ว ยังทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กั

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status