ตอนที่ 402 ไม่ว่าเป้าหมายของเธอคืออะไร นั่นก็คือเป้าหมายของฉันด้วย (1)

209 1-2

      ตอนที่ 402 ไม่ว่าเป้าหมายของเธอคืออะไร นั่นก็คือเป้าหมายของฉันด้วย (1)

            แต่แทบจะในทันที หลินจิงซูก็ถูกคลื่นมหาชนที่กำลังเดือดดาลตอบโต้สวนกลับ นิสิตนักศึกษามากมายต่างไม่ให้การยอมรับเธอเหมือนในอดีต ในเมื่อความจริงทุกอย่างได้ปรากฏอยู่ตรงหน้า หวู่ฮ่าวชิงได้รับทุนการศึกษาในสิทธิ์สุดท้ายไปอย่างค้านสายตาเช่นนี้ จึงเปรียบเสมือนการเปิดโปงธาตุแท้ที่อัปลักษณ์ของคนทั้งคู่

            “หยุดโกหกได้แล้วหลินจิงซู! พวกเรารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า เธอกับหวู่ฮ่าวชิงกำลังคบหากันอยู่! คงจะใช้ทุนการศึกษาของมหาวิทยาลัยมาเป็นของขวัญเอาใจผู้ชายสิท่า? นี่คิดว่าพวกเราโง่จนดูไม่ออกจริงๆเหรอ!?”

            “สรุปแล้ว ทั้งเธอทั้งหวู่ฮ่าวชิงก็แค่ทำเพื่อชื่อเสียงแล้วก็ผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น พวกเรามันก็แค่นักศึกษาจนๆที่สุดท้ายก็ต้องลาออกอยู่ดี สุดท้ายก็เป็นได้แค่เบี้ย เป็นได้แค่เครื่องมือให้คนรวยหลอกใช้เท่านั้น! นี่ยังเห็นพวกเราเป็นคนอยู่บ้างรึเปล่า?”

            “ถูกต้อง! พวกแกทั้งสองเล่นสนุกกับอนาคตของพวกเรามากพอแล้ว! สุดท้ายที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อผลประโยชน์ของตัวเองทั้งนั้น! ไอ้พวกคนเห็นแก่ตัว! ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องอธิบการบดี!”

            ทันทีที่ได้เห็นสถานการณ์ตรงหน้าพลิกกลับเป็นอีกมุมเช่นนี้ หลินจิงซูเองก็คาดไม่ถึงว่า สิ่งที่ตนทำลงไปด้วยความหวังดีนั้น สุดท้ายจะกลับกลายเป็นการทำคุณบูชาโทษไปแบบนี้ มิหนำซ้ำยังทำให้หวู่ฮ่าวชิงต้องตกเป็นเป้าถูกบรรดาเพื่อนนิสิตรุมประณามอีกด้วย

            ทั้งที่หวู่ฮ่าวชิงยอมเสียสละเอาตัวเองเข้ารับน้ำเดือดจนแผ่นหลังเป็นแผลผุผองแบบนั้น ทั้งที่เขายอมขาดสอบไปหนึ่งวิชาโดยไม่คิดที่จะร้องแรกแหกกระเชอแต่อย่างใด และการที่เขายอมให้อภัยไม่เอาความกับเพื่อนนิสิตคนนั้น แต่ทั้งหมดกลับกลายเป็นว่า ผลการเรียนที่ดีเลิศและฐานะทางบ้านที่ร่ำรวยเกินหน้าใครๆ จะทำให้เขาต้องกลายมาเป็นวายรายในสายตาของคนอื่นแบบนี้

            นี่มันยุติธรรมสำหรับเขาแล้วเหรอ?

           

            ได้เห็นตรรกะที่บิดเบี้ยวและความเห็นแก่ตัวของบรรดานิสิตนักศึกษาเหล่านั้น หลินจิงซูก็ได้แต่แอบรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยกับการตัดสินใจของตน หรือบางทีเธอควรปล่อยให้ธรรมชาติเป็นผู้คัดสรรตั้งแต่แรก บางคนก็สมควรลาออกจากมหาวิทยาลัยจริงๆสินะ

            แต่ถึงอย่างนั้น หวู่ฮ่าวชิงที่ตกเป็นเหยื่อในครั้งนี้กลับนั่งสงบนิ่ง สีหน้าปราศจากความโกรธเคืองไม่คิดตำหนิผู้ใด สิ่งเดียวที่เขาปรารถนาก็คือ ขอให้เรื่องเข้าใจผิดนี้ได้รับการคลี่คลายโดยเร็วเท่านั้น เพราะปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่า คะแนนสอบที่ทำออกมาในครั้งนี้นับว่าดีมาก และเขาก็ไม่ต้องการให้คะแนนสอบนี้ต้องกลายเป็นโมฆะไป

            ส่วนเรื่องทุนการศึกษาอะไรนั่นเขาไม่คิดที่จะรับอยู่แล้ว และตามกฎระเบียบหวู่ฮ่าวชิงก็สามารถสละสิทธิ์ได้

            แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามอธิบายหรือพูดเกลี้ยกล่อมสักเพียงใด ก็ไม่มีใครยอมเปิดใจรับเลยแม้แต่น้อย ขึ้นชื่อว่าเป็นทุนการศึกษาสกปรกที่มีบุคคลน่ารังเกียจอย่างหลินจิงซูเป็นผู้สนับสนุนอยู่เบื้องหลัง เหตุผลเพียงเท่านี้ก็ชวนให้ผู้รับรู้สึกขยะแขยง หลายคนต่างส่ายหน้าปฏิเสธที่จะรับทุนการศึกษาที่ว่านี้อีกต่อไป

             หวู่ฮ่าวชิงเห็นเช่นนั้นก็ถึงกับยืนตัวแข็งทื่อด้วยความประหลาดใจ และแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

            ทำไมคนพวกนี้ถึงได้ไร้เหตุผลแล้วก็เจ้าคิดเจ้าแค้นกันแบบนี้นะ?

            และที่สำคัญ แม้ทุกคนจะรู้ว่าโรงแรมหลี่เจี่ยเป็นผู้สนับสนุนทุนการศึกษาครั้งนี้ แต่เงินสมทบทุนกว่าครึ่งล้วนเป็นหลินจิงซูควักกระเป๋าตัวเอง แต่เหตุผลที่เธอไม่คิดจะบอกให้ใครฟังนั้น ก็เพราะไม่ต้องการให้ใครต่อใครต้องรู้สึกติดหนี้บุญคุณเธอนั่นเอง

            “พอเถอะพวกเรา ด่าไปก็เปลืองน้ำลายเปล่า! คิดจะใช้ทุนการศึกษามาเป็นเหยื่อล่อพวกเราให้ติดเบ็ดน่ะเหรอ? ไม่มีวันซะหรอก! ฉันไม่เอาก็ได้!”

            “ทั้งทุนการศึกษาทั้งเงินสมทบค่ากินอยู่อะไรนั่น ฉันไม่เอาก็ได้ ฉันจะไปพบท่านอธิการบดีเปิดโปงความชั่วร้ายของสองคนนี้ให้หมด!”

           

            “ใจเย็นก่อนสิทุกคน! พวกเราต่างก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า นับตั้งแต่ที่หลินจิงซูเสนอมอบทุนการศึกษาให้ ผลการเรียนของทุกคนก็ดีขึ้นอย่างก้าวกระโดด นี่แสดงให้เห็นถึงเจตนาดีที่หลินจิงซูมีให้ เท่านี้ยังเป็นเครื่องพิสูจน์ไม่พออีกเหรอ? ทำไมถึงได้พูดจาเอาแต่ใจกันแบบนี้ล่ะ? เหตุผลทั้งหมดอาจารย์ก็ชี้แจงให้ฟังแล้ว ทุกคนไม่ได้ยินกันรึไง?”

            ต่อให้หวู่ฮ่าวชิงจะร้องตะโกนอธิบายจนเสียงแหบพร่า แต่ก็ไม่มีนิสิตคนไหนที่จะสนใจฟังคำพูดของเขาเลยแม้แต่น้อย

            สิ่งที่ทุกคนรู้และเข้าใจก็คือ ทุนการศึกษาที่หลินจิงซูมอบให้ในครั้งนี้ เธอได้ประกาศว่าจะมอบให้แก่นิสิตที่มีฐานะทางบ้านยากจนด้อยโอกาส ทว่าตอนนี้ หนึ่งในผู้ได้รับกลับเป็นคุณชายร่ำรวยอย่างหวู่ฮ่าวชิง ซึ่งใครก็ยากจะยอมรับได้

            ต่อให้ความจริงจะถูกเปิดเผยต่อหน้าแล้วก็ตามว่า การที่หวู่ฮ่าวชิงอยู่ในรายชื่อผู้ที่ได้รับทุนการศึกษานั้น ล้วนมาจากความสามารถของเขาอย่างแท้จริง แต่ทุกคนก็ยังคงปฏิเสธที่จะปิดหูปิดตาไม่ต้องการรับรู้ความจริงข้อนี้