ท่านพี่ได้โปรดอย่าลืมข้า

ท่านพี่ได้โปรดอย่าลืมข้า

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-02-13
โดย:  JAOTUNTEEยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
100บท
1.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เคยอ่านเจอแต่ในนิยาย ว่าคนเราสามารถทะลุมิติไปในโลกที่คิดว่าเป็นแค่จินตนาการได้เหมือนฝันเพียงตื่นหนึ่ง ใครจะไปคิดว่าเรื่องแบบนี้จะมาเกิดขึ้นกับตัวเอง "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!"

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 ความฝัน (1)

강제헌과 결혼한 이후, 조이람은 한 번도 이혼을 생각해 본 적이 없었다.

이람은 제헌을 미치도록 사랑했다.

그를 위해서라면 죽을 수도 있다고 생각했을 만큼.

그런데 제헌의 첫사랑이 돌아왔다.

그때, 이람은 병원에 있었다.

의사의 목소리는 무표정하고 차가웠다.

“이번 수술로 손상이 좀 커서 앞으로 임신 가능성은 크게 떨어질 겁니다. 마음의 준비를 하셔야 할 겁니다.”

‘뭐라고...?’

이람의 머릿속이 ‘윙’ 하고 울렸다.

이 아이를 위해 그녀는 3년을 준비해왔고, 겨우 임신 2개월 차였다.

그러나.

오늘 오후, 잠깐 나간 길.

이람은 갑자기 튀어나온 차 한 대에 놀라 넘어진 게 문제였다.

의사가 다시 말을 걸었다.

“조이람 씨, 괜찮으세요?”

“네. 알겠습니다. 감사합니다.”

이람은 남들 앞에서 무너지는 모습을 보이는 걸 끔찍하게 싫어했다. 눈을 꼭 감았다 다시 떴다.

그리고 왈칵 치솟는 눈물을 억지로 꾹 눌러 담은 뒤, 자리에서 일어났다.

뒤편에 서 있던 간호사들의 속닥거리는 목소리가 들렸다.

“상황이 이렇게 나쁜데 남편은 왜 안 와?”

“아유, 말도 마. 아까 거의 쓰러지다시피 하면서 남편한테 전화하더라고. 울면서 제발 와달라고... 근데 결국 안 왔대.”

“헐... 부부 관계에 문제가 있다는 게 너무 티 나네. 저러고도 이혼 안 하고 있다니 진짜 용하다.”

“...”

이람은 이미 병원 복도를 벗어났기 때문에 간호사들의 뒷말은 들리지도 않았다.

하지만 사실, 제헌은 병원에 오는 걸 거절했을 뿐만 아니라, 전화를 받은 그 순간에도 이렇게 말했다.

[아직 태어나지도 않은 애 잃은 게 그렇게 큰일이야? 왜 그렇게 오버해? 지금 바쁘니까, 더는 귀찮게 하지 마.]

그 뒤로 이람은 몇 번 더 통화를 시도했지만, 제헌은 한 번도 받지 않았다.

사실 이런 식의 냉대는 어제오늘 일이 아니었다.

지난 3년 동안, 제헌은 이람에게 언제나 이런 식이었다.

차갑고 무심하고, 남보다 못한 거리감.

솔직히, 이람은 제헌의 냉대에 어느 정도 익숙해졌다.

3년 전, 이람은 우연히 강수철 회장의 생명을 구했다.

강 회장은 이람을 무척 마음에 들어 했고, 제헌과의 결혼을 밀어붙였다.

그 덕분에 이람은 강씨 가문의 며느리가 될 수 있었지만, 애초에 제헌은 이 결혼을 원하지 않았다.

그러니까, 오늘 이렇게 간절히 연락한 것도... ‘혹시라도 아이를 위해서 마음이 조금은 움직이지 않을까?’ 하는 기대 때문이었다.

‘내가 또 바보같이 헛된 기대를 품었네.’

이람은 깊은숨을 들이쉬며 마음을 다잡았다. 집으로 돌아가 쉬려고 폰을 꺼내 들었을 때, 알림 하나가 떴다.

고지후에서 온 메시지였다.

지후는 제헌과 가장 가깝게 지내는 친한 동생이었다.

그가 보낸 건 영상 하나였다.

이람은 아무 생각 없이 영상을 눌렀다.

영상 시작, 프레임 가득 붉은 장미가 등장했다.

적어도 천 송이는 되어 보였다. 너무 많아서 화면에 다 담기지도 않았다.

카메라가 천천히 왼쪽으로 움직였다.

그리고... 제헌이 나타났다.

이 남자의 옆에는, 한 여자가 서 있었다.

바로 하유리였다.

이람의 눈동자가 순간 흔들리더니, 손끝에 힘이 바짝 들어갔다.

그리고 영상 속에서는 시끌벅적한 목소리들이 터져 나왔다.

“유리 누나, 제헌이 형이 오늘 유리 누나 귀국하는 거 알고 며칠 전부터 환영회 준비했대요! 진짜 정성 100점 만점에 100점!”

“유리야, 이쯤 됐으면 포옹 한 번쯤 해줘야 하는 거 아냐? 제헌이 형한테 고맙다고!”

“포옹은 무슨! 그냥 키스해! 옛날에 했던 거잖아? 그때 찍은 3분짜리 키스 영상, 나 아직도 안 지웠다!”

“...”

유리는 어이없다는 듯 고개를 살짝 저었다.

“여러분, 그만해요! 지금은... 내 입장이 좀 애매해서요...”

그 말이 끝나기도 전에, 제헌이 먼저 유리의 어깨를 끌어안았다.

“돌아와 줘서 고마워.”

남자의 목소리도, 동작도, 말도 안 되게 다정하고 자연스러웠다.

그 장면에 주변 사람들이 탄성을 질렀다.

“유리 누나, 그것 봐요! 제헌이 형 하나도 안 달라졌잖아요!”

“키스해! 키스해!”

“...”

그리고 바로 그 순간, 영상이 뚝 끊겼고, 그저 알림창엔 메시지 하나가 덩그러니 남아 있었다.

[형수님, 죄송해요. 잘못 보냈어요.]

영상은 곧 삭제되었고, 지후는 아무 설명 없이 사라졌다. 아마도 이람이 아직 보기 전이라고 생각했을 것이다.

하지만 이람은 이미 오래전부터 화면을 응시하고 있었다.

채팅창을 하염없이 바라보다가, 그녀는 조용히 입꼬리를 올렸다.

‘이게... 그 사람이 말한 중요한 일이었구나.’

자그마치 3년이었다.

이람은 제헌의 마음을 얻기 위해 매일 최선을 다했다.

하지만 그 따뜻함은 돌아오지 않았다.

그 대신 돌아온 건... 제헌이 끝끝내 잊지 못했던 첫사랑.

‘그 사람 마음은, 애초에 내 자리가 아니었어.’

이람은 그 순간 문득 깨달았다.

‘이 욕심 많은 꿈에서... 이제 그만 깨야지.’

...

집으로 돌아온 이람은 조용히 여행용 가방을 꺼냈다.

생활도, 일도 모두 단순했던 삶이었다.

자신을 위해 뭔가를 산 적은 별로 없어서 꼭 필요한 옷가지와 서류 몇 장이 전부였다.

26인치 캐리어 하나로 충분했다.

그래서 30분도 안 되어 그녀의 짐 정리는 끝났다.

그다음은, 기다림.

이람은 제헌이 돌아오는 시간까지 기다리기로 했다.

...

새벽 2시가 되어서야, 현관문이 열렸다.

제헌이 거실을 지나며 조이람과 눈이 마주쳤다.

익숙한 장면이었다.

술자리가 있는 날이면 언제나 이람은 말 없이 그를 기다렸다.

“수술했다면서. 왜 안 자고 있어?”

목소리는 차가웠고, 그 어떤 걱정도 담겨 있지 않았다.

“당신 기다리고 있었어요.”

이람은 입을 열자마자 시선을 고정했다.

제헌의 입술.

부드럽게 굽은 그 선이, 오늘따라 유난히 낯설었다.

하지만 남자의 입꼬리는 갈라져 있었고, 셔츠 목덜미엔 붉은 립스틱 자국이 번져 있었다.

심지어 목덜미 아래로는, 더 선명한 흔적이 남아 있었다.

‘정말로 키스까지 했구나.’

‘아니, 아마 그 이상도 했겠지.’

이람의 가슴이 세게 쑤셨다.

두 사람이 결혼한 지 어언 3년.

제헌이 이람에게 손을 댄 건 손에 꼽을 정도로 적었다. 그나마도 대부분은 강씨 가문 어른들의 압박에 못 이겨 마지못해 같이 한 침대에서 잤다.

그는 단 한 번도 먼저 이람에게 키스를 해준 적 없었고, 항상 무표정한 얼굴로, 아무런 전희도 없이 시작됐다.

그 과정 내내 이람은 고통스럽기만 했으며, 끝나고 나면 그녀는 조용히 안아달라고 속삭였다.

하지만 돌아오는 건 언제나 등을 돌려 욕실로 들어가는 차가운 남자의 뒷모습뿐이었다.

그랬던 제헌이 유리에게는 ...달랐다.

결국 제헌의 시선은 이람 옆에 놓인 캐리어를 발견했다.

그리고 무표정하게 말했다.

“지후가 보낸 영상, 다 봤나 보네.”

“응. 다 봤어요.”

가까이 다가온 제헌에게서 술 냄새가 짙게 풍겼다.

게다가 그 사이사이, 불쾌할 정도로 짙은 향수 냄새가 섞여 있었다.

“우리 이혼...”

이람이 말을 다 끝내기도 전에, 제헌이 먼저 내뱉었다.

목소리는 담담하기 이를 데 없었다.

“이미 다 알았으니까, 이혼하자. 처음부터 당신도 알았잖아. 유리가 해외에 나가 있지 않았으면, 나도 당신이랑 결혼할 일 없었다는 거.”

이 정도 말까지 나왔는데, 이람도 더 이상 남편을 붙잡을 이유는 없었다.

“좋아요.”

“오늘은 너무 늦었으니까 그냥 자고, 내일 서류 하는 게 어때?”

“괜찮아요. 이혼 서류는 이미 다 준비해서 사인해 뒀어요.”

이람은 고개를 살짝 돌리며, 차분히 거실 테이블을 가리켰다.

“거기 있어요.”

...

신혼 첫날밤, 제헌은 이혼 서류를 이람에게 건넸다.

그리고 오늘, 이람은 드디어 그 서류에 사인했다.

이번엔 제헌이 놀랄 차례였다.

제헌은 미간을 찌푸리며, 이람이 진심인지 의심스러운 눈빛을 보냈다.

“당신... 술 마시고 올 거 알았어요. 해장국 끓여놨어요. 주방에 있어요.”

잠시 망설이다가, 이람이 입을 열었다.

이것도 습관이었다.

제헌이 자신을 사랑해주길 바라는 마음에, 이람은 남편의 식습관과 생활을 꼼꼼히 챙겼다.

요리에 소질이라고는 없던 이람이 능숙한 요리 솜씨를 갖추기까지 꽤 긴 시간이 걸렸다.

장을 보고, 재료를 손질하고, 요리를 완성하기까지 몇 시간씩 걸렸고, 이람의 손과 팔에는 칼에 베이고 불에 덴 자국들이 고스란히 남아 있었다.

하지만 제헌은 까다로웠고, 아무리 맛있게 만들어도 ‘맛있다’는 말 한마디 하지 않았다.

비록 표정은 분명히 만족하는 것 같았지만.

제헌은 알고 있었다. 자신이 단 ‘맛있다’라는 한마디만 해도, 이람은 며칠이고 기뻐할 거란 걸.

그래서 그는 이람에게 작은 기쁨마저 주고 싶지 않았다.

“지금 나갈게요.”

3년의 부부 생활, 이별을 앞두고 이람은 더 할 말이 없었다.

제헌은 찌푸린 얼굴로 말했다.

“오늘 밤은... 그냥 여기 있어.”

“아니요.”

이람은 조용히 캐리어를 끌고 돌아섰다.

말을 안 듣는 이람이, 제헌의 눈에 점점 불편해졌다.

얼굴에 서늘한 기색이 감돌았다.

문이 닫혔다.

그때 지후에게서 전화가 왔다.

[형, 집엔 잘 도착했죠? 형수님한테 물어봤어요? 영상 본 것 같아요?]

[미안해요, 형. 진짜 일부러 그런 건 아니었어요. 근데 뭐, 봤다 해도 괜찮잖아요? 어차피 형이랑 형수님은 맨날 싸우고 화해하고...]

제헌이 좀 이상한 기분으로 대답했다.

“너희 형수, 나랑 이혼한대.”

[네? 이혼이요?]

지후는 놀란 기색이 역력했다.

[그 영상 때문이에요? 설마요. 형수님이 형이랑 이혼할 리가 없죠. 진짜 이혼하면요, 나 진짜... 생방으로 똥 먹을게요!]

“내가 하자고 했어.”

제헌이 결국 진실을 밝혔다.

순간, 지후는 말이 없었다.

제헌이 먼저 이혼을 꺼냈다면, 아무 일도 아닌 셈이었다.

이람은 질긴 접착제처럼 절대 떨어지지 않는 사람이었기 때문이다.

[지난번에도 형 이혼 얘기한 지 한 달도 안 됐잖아요. 또요? 와, 진짜 형수님 또 돌아오시겠네요.]

지후는 웃으며 말했다.

[전에 우리 반나절 안에 돌아온다고 내기했잖아요. 그때 내가 이겼어요. 이번엔 하루 걸게요. 또 이기면 이번에도 형이 밥 사는 거죠?]

제헌은 굳게 닫힌 현관문을 흘끗 보았다.

그때, 바깥에서 자동차 시동 소리가 들려왔다.

오늘 이람은 꽤 단호했다.

하지만 제헌의 차가운 눈매는 조금도 흔들리지 않았다. 오히려 담담하게 중얼거렸다.

“내일 아침이면 돌아올 거야. 굳이 밤을 새워 기다릴 필요 없지.”
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
100
ตอนที่ 1 ความฝัน (1)
ตอนที่ 1 ความฝัน (1)ในค่ำคืนที่มีพายุฝนกระหน่ำโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย หลี่เฟยหลง นักเขียนนิยายมีชื่อเจ้าของนามปากกา โหวเมี่ยนเถียว เธอตกอยู่ในห้วงฝันอยู่หลายฉาก ถึงบทในนิยายเรื่องใหม่ล่าสุดที่ตัวเองนั้นกำลังแต่งมาจนใกล้จะถึงครึ่งเรื่องแล้วราวกับว่าตัวของเธอนั้นกำลังเข้าไปเป็นผู้กำกับบทนิยายนั้น เฟยหลงฝันถึงฉากที่หลี่เฟยหลงยังเขียนบรรยายไว้ได้ไม่จบดี ก่อนจะเห็นภาพที่มีหญิงสาวนักปรุงยาผู้หนึ่ง ที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับตัวของเธอยิ่งนัก“เอ๊ะ? นั่นใคร.. ทำไมหน้าตาเธอเหมือนกับเราแบบนี้ละ”หญิงสาวผู้นั้นเดินทางเข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อนำยาที่นางปรุงเสร็จขึ้นถวายแก่พระองค์ที่พำนักอยู่ในห้องทรงงาน เฟยหลงยังคงจดจ้องตั้งใจมองภาพที่เห็นทั้งหมดที่ลอยอยู่ในหัวของเธอราวกับว่าตัวเธอนั้นกำลังดูภาพยนตร์3มิติ'พระองค์ทรงดื่มยาเถิดเพคะ''แม่นางเจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร''พระสนมทรงมีคำสั่งให้หม่อมฉันนำโอสถมาถวายฮ่องเต้เพคะ''อืม.. ขอบใจเจ้ามาก เจ้าวางไว้ตรงนั้นก่อน''พระสนมทรงรับสั่งหม่อมฉันไว้ว่าต้องให้พระองค์ทรงดื่มให้หม่อมฉันเห็นเพคะ พระสนมทรงเป็นห่วงพระองค์มากเพื่อให้อาการป่วยของพระองค์จะได้ดีขึ้นเพคะ’เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ความฝัน (2)
ตอนที่ 2 ความฝัน (2)เฟยหลงพึมพำพรางครุ่นคิด เกรงว่าความฝันนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องในนิยายของเธอที่แต่งขึ้น เพราะเธอมั่นใจว่าการจัดวางตัวละครนั้นเธอจัดให้ฮองเฮาและสนมรัก ช่วยเหลือกันและเป็นวังหลังที่ดี แต่ทำไมในความฝันนี้กลับแปลกประหลาดไปหมดราวกับว่าตัวละครในนี้กำลังมีชีวิตเป็นของตัวเองเฟยหลงยังคงฝันต่อเนื่องทั้งอย่างนั้น โดยที่ตัวของเธอเองก็ไม่รู้เลยว่าเธออยู่ส่วนไหนของความฝันกันแน่ ไร้ซึ่งตัวตน ไร้ซึ่งรูปร่าง แต่กลับมองเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น“หรือเพราะเราเครียดและกดดันกับนิยายเรื่องนี้กันนะ จิตใต้สำนึกถึงพาให้ฝันประหลาดแบบนี้”ยังไม่ทันที่เธอจะได้ใช้ความคิดไปมากกว่านั้น ภาพในห้วงฝันได้ตัดกลับมายังกระท่อมหลังน้อย หญิงผู้นี้ยังคงง่วนอยู่กับตำรายา และเหมือนสวรรค์จะรู้ว่าเมื่อจิตใจของเฟยหลงใคร่รู้ว่าแม่นางผู้นี้กำลังทำอะไรอยู่กันแน่ก็เป็นดั่งใจนึกทุกประการ ทุกอย่างเกิดขึ้นราวกับว่าเธอนั้นเป็นกล้องที่กำลังถ่ายวิดีโอและซูมเข้าซูมออกได้ตามใจ ราวกับเธอสามารถควบคุมความฝันนี้ได้อย่างอิสระอย่างไรอย่างนั้น“ฝันคืนนี้จะว่าไปก็สนุกดีแหะ”แม่นางผู้นั้นยังคงนั่งปรุงยาหลากหลายชนิด บางหม้อแม่นางปรุงแล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 เกิดอะไรขึ้น (1)
ตอนที่ 3 เกิดอะไรขึ้น (1)เสียงสายฟ้าที่ฟาดลงมาจนดังสนั่นหวั่นไหว แสงสว่างวาบจนแสบตา ราวกับว่าดวงตานั้นกำลังถูกไอร้อนจากหม้อหม่าล่าสายพานที่ชอบกินพวยพุ่งใส่จนเกือบจะมืดบอด เป็นเหตุให้เฟยหลงสะดุ้งตื่นจากความฝันนั้น ฝันที่เธอกำลังงุนงงและปะติดปะต่อเรื่องราวที่เห็น ก่อนจะขยับเปลือกตาขึ้นมากะพริบถี่รอบดวงตาสวยยังสัมผัสได้ถึงความแสบร้อน ราวกับว่ามันพึ่งผ่านการร้องไห้หนักมาหมาด ๆ เฟยหลงพยายามใช้สายตาของตนโฟกัสไปรอบกาย ทั้งที่รอบกายของเธอในตอนนี้นั้นมีเพียงความมืดมิด ก่อนจะนึกบางอย่างออกรู้สึกว่าช่วงก่อนหน้านี้เธอจะฝันถึงเรื่องราวอะไรสักอย่าง แต่เมื่อเค้นสมองมากเท่าไหร่กลับนึกออกเพียงไม่กี่อย่าง“หญิงสาว..กระท่อม.. ฮองเฮา.. ฮ่องเต้.. สนม.. แล้วอะไรอีกนะ”เฟยหลงนอนจ้องมองความมืดสนิทอย่างนึกประหลาด ห้องนอนของเธอมืดสนิทเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ไม่มีแม้แต่แสงสว่างจากโคมไฟที่หัวเตียงที่เปิดเป็นประจำ ไม่มีแสงไฟจากโน๊ตบุ๊คเครื่องโปรดที่มักจะอยู่บนเตียงไม่เคยห่างเธอดันตัวเองให้ลุกขึ้นอย่างยากลำบากมือไม้ปัดป่ายไปรอบตัว แต่สัมผัสแรกที่เธอได้รับมันกลับเป็นความแข็งของเตียงไม้ที่ไม่คุ้นเคย ซึ่งแน่นอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 เกิดอะไรขึ้น (2)
ตอนที่ 4 เกิดอะไรขึ้น (2)เฟยหลงใช้มือลูบแก้มของตัวเองป้อย ๆหากที่นี่คือสถานที่ในความฝันก่อนหน้านี้จริง ย่อมต้องมีหญิงผู้นั้นอยู่ที่นี่เป็นแน่ เมื่อคิดได้ดังนั้นสองเท้าจึงขยับก้าวเดินอย่างระวัง สองตาเริ่มมองซ้ายเหล่ขวาหาหญิงผู้นั้น แต่ไม่ว่าเธอจะมองหาตรงไหน เดินจนรอบกระท่อมเพียงไร กลับไม่พบบุคคลหรือสิ่งมีชีวิตอื่นที่อยู่ในบริเวณนี้เลยสักนิดสองเท้าขยับเดินไปรอบตัวกระท่อมอีกครั้งอย่างพิจารณา บรรยากาศที่รับรู้ได้ มีทั้งเย็นและชื้นชวนขนลุกพิกล เธอมองรอบผ่านความสว่างที่มีเพียงโคมไฟเก่าที่จะดับแหล่มิดับแหล่หลี่เฟยหลงใช้มือสั่นเทา นั้นยื่นไปดันประตูอีกบานให้เปิดออก สายตาคู่คมของเธอปะทะเข้ากับความมืดที่เรียกได้ว่ามืดสนิท ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าท้องฟ้าในคืนนี้มืดมิดน่ากลัวเพียงใด ด้านนอกนั้นโปรยปรายและปกคลุมไปด้วยฝนเม็ดโตที่กระหน่ำตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย“ฝนตกหนักขนาดนี้เลย.. แล้วนี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย”ยังไม่ทันที่มือของเธอจะดึงประตูบานนั้นมาปิด ท้องฟ้าที่ไม่ได้มีทีท่าว่าจะผ่าหรือส่งเสียงคำราม บัดนี้กลับสว่างวาบก่อนจะดังเปรี้ยงปร้างในชนิดที่ว่ารับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนของอากาศโดยรอบเปรี๊ยง!!
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 หมอยาจำเป็น (1)
ตอนที่ 5 หมอยาจำเป็น (1)ถึงแม้ว่าเฟยหลงจะงุนงงกับการกระทำของตัวเอง แต่เธอนั้นก็สามารถจัดการเปลื้องผ้าของชายผู้นี้จนอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่าไปเสียแล้วดวงตาทั้งสองหลับปี๋ คลุมท่อนล่างของเขาเอาไว้ด้วยผ้าคลุมผืนใหญ่ เช็ดล้างคราบน้ำฝน คราบเลือดของชายผู้นี้จนสะอาด หาชุดที่คาดว่าใหญ่พอมาสวมให้ก่อนที่ภาพด้านหน้าที่เห็นนั้นจะติดตาไปมากกว่านี้สิ่งที่เฟยหลงเห็นในแวบแรกนั้นคือ บนร่างกายของชายผู้นี้ไร้รอยขีดข่วน เดาได้ว่าน่าจะไม่ใช่แม่ทัพ ทหาร หรือโจรป่าใจโฉด พิจารณาจากผิวพรรณดูคล้ายจะผ่านการบำรุงดูแลมาเป็นอย่างดี นั่นคือชายผู้นี้อาจจะเป็นเพียงจอมเสเพล ที่ดื่มเหล้าเคล้านารีกะมั้ง จะมีก็เพียงรอยแผลใหม่ที่เพิ่งใช้ผ้าทำความสะอาดไปเมื่อสักครู่สองสามรอยเท่านั้นหลังจากเช็ดตัวเขาเรียบร้อย พร้อมทั้งจัดการสวมชุดที่หามาได้เท่าที่มีในกระท่อมหลังนี้ให้เขาแล้ว เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้ทำแผล เฟยหลงหลับตาลงหายใจเข้าออกเป็นจังหวะ เริ่มตั้งสติของตัวเองให้นิ่งขึ้น ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดผ้าเพื่อดูบาดแผลนั้นอีกครั้งอย่างใจไม่สู้ดีนัก“ยุบหนอพองหนอ”“แผลลึกขนาดนี้ ไปทำอะไรที่ไหนมาเนี่ย”หมับ!“เอ๊ะ”“เจ้าเป็นใ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 หมอยาจำเป็น (2)
ตอนที่ 6 หมอยาจำเป็น (2)ผ่านไปนานเกือบชั่วโมงที่เธอค้นซอกนั้น หาซอกนี้ เมื่อมั่นใจว่าไม่มีแล้วเธอจำเป็นต้องเปิดตำราอีกครั้ง เพื่อที่จะหาแหล่งที่มาของสมุนไพรชนิดที่ต้องการ เพียงไม่นานเธอก็ได้คำตอบที่ต้องการ ไม่รอช้าสองเท้ารีบเดินจ้ำอ้าวไปหยิบหมวกสานใบใหญ่ และโคมไฟดวงน้อยที่มันสลัวจนแทบจะมองไม่เห็น พร้อมทั้งหยิบตะกร้าสานใบเล็กขึ้นมาคล้องแขน ราวกับมันคือกระเป๋าแบรนด์ดังที่เพิ่งนำเข้าจากยุโรป“ไว้ฟื้นมาก่อนเถอะ จะทบต้นทบดอกเลยคอยดู”ในใจเอาแต่นึกก่นด่าโชคชะตาของตนเองว่าเพราะเหตุใด ทำไมต้องมาเจอกับเรื่องราวประหลาดอะไรเช่นนี้ด้วย แต่พอมองหน้าคนผู้นี้แล้วหลี่เฟยหลงทำได้แต่ยืนทำสมาธิอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เธอจะลอบถอนหายใจเสียงดังแบบไม่ปกปิดเธอตัดสินใจใช้มือผลักประตูออกไปจนสุด สายฝนยังคงกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีทีท่าจะสงบ มองจากความรู้สึกแล้วดูเหมือนจะหนักกว่าก่อนหน้านี้อีกด้วย และยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดในช่วงเวลานี้ แม้ว่าจะไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้ แต่ชีวิตผู้ชายคนนั้นก็ยังคงสำคัญเช่นกัน“ท่องไว้หลี่เฟยหลง คุณธรรมสำคัญกว่าความกลัว ฮึ๊บ!”เธอยืนมองออกไปด้านนอกอย่างพิจารณา แล้วทำได้เพียงแค่ถอนหายใจออกมาอย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 จิ้งจอกตัวน้อย
ตอนที่ 7 จิ้งจอกตัวน้อยสายตาที่หรี่ลงจนเกือบจะเป็นเส้นตรงกำลังจ้องมองหาเสียงที่ได้ยินผ่านความมืด พร้อมทั้งหันขวับไปตามเสียงร้องน่ารักนั้น เธอจ้องมองอย่างดีแล้วและพบว่าเสียงนั้นมาจากในป่าสมุนไพรที่เธอเพิ่งลุกออกมาได้ไม่นาน เฟยหลงเริ่มขยับขาเข้าไปตามเสียงร้องบางเบานั้นช้า ๆเปรี๊ยง!กรี๊ด!!!อัตราการเต้นของหัวใจแรงขึ้นหลายเท่า สองขาย่อลงสองมืออุดหู ก้มลงกอดตัวเองแน่น ดวงตาทั้งสองข้างหลับลงอัตโนมัติ เมื่อเธอมั่นใจว่าเสียงฟ้าผ่าเงียบหายไปแล้ว เฟยหลงขยับเปลือกตาให้เปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า หัวใจที่เต้นรัวไม่เป็นจังหวะเมื่อสักครู่เริ่มปรับลงจนเป็นจังหวะปกติ เธอมองโคมไฟที่กระเด็นไปจนแสงไฟที่เดิมทีก็สลัวอยู่แล้ว ค่อย ๆ ดับลงจนดับสนิท“แย่แล้ว มืดขนาดนี้จะกลับยังไง” เฟยหลงมองโคมไฟนั้นด้วยสายตาที่ละห้อยอย่างหมดอาลัยตายอยากแต่พอนึกขึ้นได้ว่าเธอได้ยินเสียงของอะไรสักอย่างที่มาจากพุ่มสมุนไพรไม่ไกลนัก เธอชั่งใจอยู่นานแต่เพราะเสียงร้องนั้นเริ่มจะดังขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับกำลังหวังจะให้เธอเป็นที่พึ่ง หลี่เฟยหลงเลือกตัดสินใจเดินเข้าไปในพุ่มสมุนไพรนั้นอย่างเชื่องช้างิ๊ง!งิ๊ง~“เอ๋! นี่เจ้าเป็นแมว..หรือหมากั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 ผู้ร่วมชะตาคนใหม่ (1)
ตอนที่ 8 ผู้ร่วมชะตาคนใหม่ (1)“ถ้าเจ้ารู้ว่าข้าเป็นปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง..เจ้าจะไม่ตกใจจนสิ้นชีพเลยหรือ” เสี่ยวจ๋ายยืนมองเธอผ่านแสงสลัวจากตะเกียงที่ส่องแสงริบหรี่ พร้อมทั้งดึงผ้ามาคลุมกายให้เธออย่างเบามือเปาะ!เพียงแค่เขานั้นดีดนิ้ว แสงไฟในห้องนั้นพร้อมใจกันดับลงจนมืดสนิท จิ้งจอกเก้าหางในร่างมนุษย์เดินสะบัดหางไปจนทั่วด้วยการเรืองแสงจากร่างกายของตน สองเท้าก้าวไปผลักเปิดประตูออก เขามาด้านนอกใช้จมูกสูดดมและสายตาคมกริบมองปราดเดียวก็รู้ได้ว่าที่นี่มีแต่กลิ่นยาและสมุนไพร ถัดจากหม้อยาที่ตั้งอยู่กลางห้องโถงไปนั้นบนเตียงไม้มีร่างของชายผู้หนึ่งที่กำลังหลับใหลอยู่จ๋ายเฉินฉี นั่นคือนามของจิ้งจอกเก้าหางสีขาวแห่งป่าท้อที่เป็นเพื่อนเล่นของเซียนบุปผาอย่าง เหมยซินซู แต่เมื่อไม่กี่ชั่วยามมานี้ระหว่างที่กำลังแอบดื่มสุราดอกท้อ ชมวิวที่เต็มไปด้วยลูกท้อสวรรค์น่ากินทั้งหลาย กลับมีพายุลูกใหญ่พัดผ่านป่าท้ออย่างรวดเร็ว ยังไม่ทันที่จะได้ตกใจก็พัดให้เขานั้นตกลงมายังถงอวิ๋นเมิ่งเสียแล้วยามอิ๋น“เสี่ยวจ๋าย.. เจ้าอยู่ไหนน่ะ” เฟยหลงขยี้หูขยี้ตาเดินออกมาด้วยชุดที่ตนนอนเมื่อคืน พร้อมผ้าคลุมไหล่ผืนบาง ตามหาหมาจิ้งจอก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9 ผู้ร่วมชะตาคนใหม่ (2)
ตอนที่ 9 ผู้ร่วมชะตาคนใหม่ (2)ชายหนุ่มรูปงามผู้นั้นเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ราวกับว่ากำลังต่อว่าเธอด้วยสายตาว่าเธอนั้นไม่รู้เรื่องอย่างไรอย่างนั้น แม้ว่าจะไม่อยากสนใจ แต่บุรุษผู้นี้ต้องยอมรับเลยว่าช่างสง่าผ่าเผยราวกับลูกเจ้าขุนคุณนายอะไรเทือกนั้น“แล้วมันกินอะไร” เฟยหลงหันมาถามบุรุษผู้นั้น สายตาจ้องมองเขาที่กำลังเดินลงจากเตียงไม้มายืนยืดตัวเต็มความสูง รอยยิ้มชั่วร้ายกระตุกยกขึ้นที่มุมปากพร้อมกันนั้นเขายังจ้องหน้าเธออย่างมีปริศนา“แล้ว.. เจ้ามีนามว่าอะไรหรือ” เขาไม่ได้ตอบหรือสนใจคำถามเธอเลยแม้แต่น้อย แต่กลับขยับปัดเครื่องแต่งกายจัดแจงเสื้อผ้าของตน ก่อนจะหันมาถามนามของเธอ “นามของข้า.. เจียอวี่ เจ้าเรียกข้าว่าอาอวี่ได้”“ข้า..” หลี่เฟยหลงที่กำลังจะบอกชื่อของตนออกไปว่าเธอมีนามว่าเฟยหลง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเธอนั้นยังไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ของเธอนั้นเป็นเช่นไร นั่นทำให้เธอได้แต่เงียบไว้“แค่นามของเจ้า.. ก็หวงหรือ” เจียอวี่ไม่เพียงจะถือสา แต่เขากลับเริ่มเดินสำรวจในกระท่อมนี้ทีละจุด จับนั่น วางนี่ ก่อนจะหันมาถามเธอ“หรือว่าเจ้าจะเป็น หมอปรุงยาลึกลับกลางป่า..ผู้นั้น”เจียอวี่เดินมองข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10 จิ้งจอกน้อยกลายร่าง
ตอนที่ 10 จิ้งจอกน้อยกลายร่าง“ที่เหลือเจ้าทำ”"ทำ.. ทำอะไร” เฟยหลงหันไปถามเจียอวี่ด้วยความไม่เข้าใจ“ปลานี่ ข้าหามาให้เจ้าแล้ว.. เจ้าก็ควรปรุงมันให้ข้ากินดีหรือไม่” เจียอวี่ชี้นิ้วไปที่ปลาที่เขาเพิ่งไปหามาได้ช้า ๆ“ข้า.. ข้าทำไม่เป็น” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาเจียอวี่ได้ยินเช่นนั้นได้แต่นิ่งเงียบ ปลาที่ได้มาถูกทิ้งลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก เฟยหลงที่เห็นท่าทางหมดอาลัยตายอยากนั้นรู้สึกเสียใจเป็นยิ่งนัก เธอตัดสินใจลุกขึ้นยืนด้วยความเร็ว ตามมาด้วยสายตาของจิ้งจอกน้อยที่มองเธออย่างมีความหวัง“ต.. แต่แค่ปลาย่างก็พอจะได้อยู่”แม้แต่เธอเองก็แทบจะไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะเอ่ยออกไปแบบนี้ หลี่เฟยหลงสาวน้อยที่วัน ๆ เอาแต่แต่งนิยายกับสั่งเดลิเวอรี่กำลังจะมาย่างปลาให้ใครไม่รู้กินงั้นหรือ แต่ไหน ๆ ก็เห็นแก่ที่เขาพยายามไปหาปลามาให้เจ้าเสี่ยวจ๋ายแล้วกัน การย่างปลาให้ก็ไม่เท่าไหร่หรอก.. มั้ง“เสี่ยวจ๋ายเจ้าอยากกินปลาสด หรือปลาย่าง” เฟยหลงหันไปถามเจ้าจิ้งจอกน้อย2 ชั่วยามผ่านไป“มาแล้ว” เธอเดินถือไม้ที่มีปลาย่างตัวสีดำเกรียม ยื่นให้เจียอวี่ด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้น ก่อนจะยื่นให้จิ้งจอกน้อยหนึ่งตัว แล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-10
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status