แชร์

บทที่ 69

ผู้เขียน: อักษรามณี
last update วันที่เผยแพร่: 2026-10-08 21:36:45

“ใช่”

“อภัยจากความผิดอะไร” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว  

“คดีกบฏ”

“แต่ท่านพ่อไม่ได

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • นางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น   บทที่ 72

    แต่เหตุผลที่ไม่ชอบคืออะไร เขายังไม่อยากคิดให้ลึก เซียวจื่อเหิงเดินเข้าไปในห้อง เยว่หลิงเพิ่งกลับมานั่งและกำลังยกถ้วยชาขึ้น เมื่อเห็นเขา นางชะงัก“องค์รัชทายาท?”“ข้ามีรายงานจากคลังหลัว”“พบอะไรหรือเพคะ”เขาวางแฟ้มลงบนโต๊ะ “พบร่องรอยบางอย่างในห้องใต้ดิน แต่ยังต้องตรวจต่อ”ทันทีที่ได้ยินเรื่องคดี เยว่หลิงลืมบทสนทนาก่อนหน้าเกือบหมด นางรีบเปิดเอกสาร“ร่องรอยอะไร”“พื้นห้องหนึ่งมีคราบเชือกเสียดสีกับเสา และพบเศษฟางชนิดเดียวกับที่ติดรองเท้าจ้าวเหวินฉาง แต่ยังต้องเทียบให้แน่นอน”แววตานางเปลี่ยนทันที“ห้องนั้นเก็บอะไร”“คนงานบอกว่าเคยเก็บวัตถุดิบ แต่ถูกขนออกเมื่อคืนก่อน”“รถสองคัน?”“น่าจะใช่”เยว่หลิงเงยหน้า“ตามเจอหรือยัง”“กำลังตาม”นางก้มอ่านรายงานอย่างตั้งใจ จนไม่ทันสังเกตว่าเซียวจื่อเหิงไม่ได้มองเอกสาร เขากำลังมองนาง มองสีหน้าที่กลับมาจริงจังทันทีเมื่อพูดถึงคดี ราวกับผู้ชายที่เพิ่งเดินออกไปไม่เหลือร่องรอยในความคิดเลย แต่ประโยคที่เขาได้ยินเมื่อครู่ยังค้างอยู่ในใจ“ข้าไม

  • นางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น   บทที่ 71

    เยว่หลิงถามกลับ“พระองค์กำลังหวังว่าข้าจะกลับไปเหมือนเดิมหรือเพคะ”เขาไม่ตอบ เพราะลึก ๆ แล้วคำตอบคือใช่ ถ้านางยังเหมือนเดิม ทุกอย่างจะง่ายกว่านี้ เพียงเขายื่นมือ นางก็คงกลับมา แต่ตอนนี้ แม้เขาเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหา นางกลับเป็นคนถอยออกไป หรืออาจไม่ใช่ถอย นางแค่ไม่เคยคิดจะเดินกลับมาตั้งแต่แรก เซียวเฉิงเยี่ยสูดลมหายใจ“เจ้าอาจยังโกรธ”“พระองค์พูดประโยคนี้ไปแล้ว”“ความโกรธทำให้คนตัดสินใจเร็ว”“ข้าไม่โกรธ”“ถ้าไม่โกรธ เหตุใดจึงไม่ให้โอกาส”เยว่หลิงเริ่มหมดความอดทน“เพราะข้าไม่ต้องการ”“เหตุผลเพียงเท่านี้?”“เหตุผลเพียงเท่านี้ก็พอแล้ว”ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง หลันชิวที่อยู่ด้านนอกก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิม นางไม่เคยคิดว่าจะมีวันได้ยินคุณหนูเสิ่นพูดกับองค์ชายรองเช่นนี้ และยิ่งไม่คิดว่าคนที่ดูจะรับไม่ได้กลับเป็นองค์ชายรองเสียเอง เซียวเฉิงเยี่ยมองหญิงสาวตรงหน้า“เจ้ารู้หรือไม่ว่าหากข้าต้องการกลับมาสานต่อการหมั้น คนในราชสำนักจำนวนมากจะสนับสนุน”เยว่หลิงยิ้มบาง “แล้วข้าเล่าเพคะ”“อะไร”

  • นางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น   บทที่ 70

    “พระองค์ไม่จำเป็นต้องให้เวลา”“เยว่หลิง”“เพราะข้าไม่ได้รอให้ความโกรธหายเพื่อกลับไปหาพระองค์”เซียวเฉิงเยี่ยสบตานาง ครั้งแรกความมั่นใจบนใบหน้าขององค์ชายรองหายไปอย่างชัดเจน“เจ้าหมายความว่าอย่างไร”เยว่หลิงมองเขาอย่างสงบ ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีความแค้น ไม่มีความอาลัย เหลือเพียงการตัดสินใจที่ชัดเจน“องค์ชายรอง พระองค์เป็นคนเลือกยุติการหมั้นในวันที่คิดว่าตระกูลเสิ่นไม่มีประโยชน์และอาจพาพระองค์ลำบาก ข้าไม่ตำหนิที่พระองค์เลือกตัวเอง”นางหยุดเล็กน้อย“แต่พระองค์ก็ไม่มีสิทธิ์คิดว่าเมื่อสถานการณ์ดีขึ้น ทุกอย่างจะถูกยกกลับมาวางตรงหน้าเหมือนไม่เคยเกิดอะไรขึ้น”เซียวเฉิงเยี่ยกำมือ“ข้ายังไม่ได้บอกว่าจะ…”เยว่หลิงไม่ปล่อยให้เขาพูดจบ นางประสานมืออย่างสุภาพ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบสงบที่สุด“การแต่งงานที่ท่านถอนเอง ข้าไม่คิดเก็บกลับมาจากพื้น”ความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยเซียวเฉิงเยี่ยยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเยว่หลิงนานกว่าปกติ คำพูดของนางยังคงก้องอยู่ในความคิด“การแต่งงานที่ท่านถอนเอง

  • นางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น   บทที่ 69

    “ใช่”“อภัยจากความผิดอะไร” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว “คดีกบฏ”“แต่ท่านพ่อไม่ได้กบฏ” เซียวเฉิงเยี่ยตอบ “ข้ารู้ว่าตอนนี้มีข้อสงสัย แต่คดียังไม่จบ หากเจ้าต้องการให้เขาออกจากคุกเร็วที่สุด การขอพระเมตตาอาจง่ายกว่า”เยว่หลิงวางถ้วยชาลง “ข้าไม่ต้องการ”เขามองนางทันที “เจ้าไม่ต้องการให้บิดาออกจากคุก?”“ข้าต้องการ”“แล้วเหตุใดปฏิเสธ”“เพราะข้าต้องการให้ท่านพ่อออกมาในฐานะผู้บริสุทธิ์ ไม่ใช่นักโทษกบฏที่ได้รับพระเมตตา”เซียวเฉิงเยี่ยชะงัก นางกล่าวต่อ“ถ้ารับพระราชทานอภัยวันนี้ คนทั้งแผ่นดินจะยังคิดว่าท่านพ่อทำผิด เพียงแต่ฝ่าบาททรงยกโทษให้”“อย่างน้อยเขาจะได้ออกมา”“แล้วชื่อของเขาเล่า”“เยว่หลิง บางครั้งต้องเลือกสิ่งสำคัญก่อน”“สำหรับท่านพ่อ ชื่อเสียงและความจงรักภักดีต่อราชสำนักคือสิ่งที่เขารักษามาทั้งชีวิต พระองค์กำลังเสนอให้ข้ายอมรับว่าเขาเป็นกบฏเพื่อแลกอิสรภาพ”เซียวเฉิงเยี่ยเงียบ“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น”“แต่ผลเป็นเช่นนั้น”นางมองเขาตรง ๆ“ถ้าหลักฐานพิสูจน์ว่า

  • นางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น   บทที่ 68

    “ข้ามารบกวนหรือ”“หากพระองค์มีธุระก็เชิญตรัสได้เพคะ”น้ำเสียงสุภาพ แต่ห่างเหิน ชายหนุ่มมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนนั่งลงฝั่งตรงข้าม“เจ้าเปลี่ยนไปมาก”เยว่หลิงได้ยินประโยคนี้มาหลายครั้งแล้ว นางจึงตอบสั้น ๆ“คนที่เกือบตายย่อมเปลี่ยนไปบ้างเพคะ”เซียวเฉิงเยี่ยชะงัก เขาคงนึกถึงเรื่องรถม้าตกเขา “เรื่องนั้น ข้าเพิ่งรู้รายละเอียดไม่นาน”“เพคะ”“ข้าไม่คิดว่าจะมีคนตามฆ่าเจ้า”เยว่หลิงมองเขา “พระองค์ไม่รู้จริงหรือ”คำถามตรงทำให้เขาขมวดคิ้ว “เจ้าสงสัยข้า?”“ข้าสงสัยทุกคนที่มีเหตุผลจะไม่อยากให้ข้ากลับเมืองหลวง”“รวมถึงข้า?”“รวมถึงทุกคนเพคะ”เซียวเฉิงเยี่ยนิ่งไป อาจเป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเสิ่นเยว่หลิงพูดกับตนเช่นนี้ ในความทรงจำของเขา นางควรเป็นหญิงสาวที่เพียงได้พบหน้าเขาก็หลบสายตาและพูดเบากว่าปกติ ไม่ใช่คนที่มองตรงเข้ามาเหมือนกำลังพิจารณาว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยหรือไม่“ข้าไม่เคยคิดฆ่าเจ้า” เขาพูดชัดเจน เยว่หลิงพยักหน้า“ข้ารับรู้คำยืนยันของพระองค์ไว้เพคะ”“แค่นั้น?”“ตอนนี้

  • นางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น   บทที่ 67

    “เช่นนั้นข้าก็ต้องทำให้เขาเสียมือเสียก่อน”“เยว่หลิง”น้ำเสียงเตือนดังขึ้น นางจึงผ่อนลมหายใจ“ข้ารู้ว่าพระองค์เป็นห่วง”ซูเหวินหลันชะงักเล็กน้อย“แต่ข้าจะไม่บุกไปกล่าวหาฮองเฮาโดยไม่มีหลักฐาน”“ข้าจะไม่พูดเรื่องสายตาที่เห็นกับใครอีก”“และข้าจะไม่สืบสิ่งที่ยังไม่มีทางตรวจสอบ”พระนางจึงถาม “แล้วเจ้าจะทำอะไร”เยว่หลิงตอบ “เริ่มจากสิ่งที่มีอยู่ ศพจ้าวเหวินฉาง คลังตระกูลหลัว เสบียงที่หาย ราชโองการปลอม ยาของฮ่องเต้ ทุกอย่างที่พิสูจน์ได้ทีละชิ้น”ซูเหวินหลันพยักหน้าช้า ๆ “นั่นยังพอฟังได้”“แต่หากสิ่งเหล่านั้นสุดท้ายพาไปถึงคนที่อยู่หลังม่านจริง ข้าก็จะไม่หยุด”พระนางมองนางอยู่ครู่ใหญ่ “มีอีกเรื่อง”“เพคะ”“อย่าไว้ใจองค์รัชทายาทมากเกินไป”เยว่หลิงขมวดคิ้ว “ทำไม”“ข้าไม่ได้บอกว่าเขาจะทำร้ายเจ้า” ซูเหวินหลันตอบ “แต่เขาเป็นองค์รัชทายาท ทุกการตัดสินใจของเขาเกี่ยวกับบัลลังก์ บางวันสิ่งที่เขาต้องเลือกอาจไม่ใช่เจ้า”เยว่หลิงเงียบไป คำเตือนนี้มีเหตุผล ต่อให้เซียวจื่อเหิงปฏิบัติ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status