แชร์

ตอนที่ 4 ความใจอ่อนชั่วขณะ

ผู้เขียน: ฝ้ายสีคราม
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-28 14:25:41

ตลอดสองวันที่ผ่านมา ไป๋ซูหนิงถูกกักบริเวณให้อยู่แต่ภายในเรือนพักตามคำสั่งของแม่สามี นางไม่ได้ก้าวเท้าออกไปไหน ไม่ได้เอ่ยปากขอความเห็นใจ และไม่ได้ส่งเสียงร้องเรียนใดๆ ทั้งสิ้น ราวกับว่าตัวตนของนางได้เลือนหายไปจากจวนแห่งนี้แล้ว

ในช่วงเวลาเดียวกัน หลินอวี่เฉียงก็ไม่ได้แวะเวียนมาหาหรือก้าวเท้าเข้ามาในห้องนอนของนางเลยแม้แต่คืนเดียว นี่เป็นครั้งแรกในรอบสามปีที่พวกเขาห่างกันนานขนาดนี้ และเป็นครั้งแรกที่เขาเลือกที่จะนิ่งเฉย ไม่ปกป้องนาง ปล่อยให้นางเผชิญหน้ากับความอยุติธรรมเพียงลำพัง

ยามดึกสงัด หญิงสาวนั่งเหม่อมองแสงเทียนที่กำลังมอดไหม้อยู่บนโต๊ะ นางทบทวนเรื่องราวทั้งหมดในหัวอย่างเงียบๆ พลางตั้งคำถามกับตัวเองว่าตนเองพลาดตรงไหน

นางเลือกหลินอวี่เฉียงเพราะคิดว่าเขาคือบุรุษที่ซื่อสัตย์และดีที่สุดในบรรดาตัวเลือกทั้งหมด ทว่าสุดท้ายแล้ว บทสรุปก็ยังคงจบลงด้วยความร้าวรานอยู่ดี

หญิงสาวแค่นหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง พลางพึมพำออกมาเบาๆ ในความเงียบ

“นั่นสินะ เงินหนึ่งร้อยล้านหยวน ภารกิจที่จะเปลี่ยนชีวิตคนให้พลิกผันได้ถึงเพียงนั้น ไหนเลยจะง่ายดายนัก...”

นางถอนหายใจยาวเหยียด เดิมทีตอนที่ทะลุมิติมาใหม่ๆ นางไม่ได้มีความรู้สึกรักให้เขาเลยแม้แต่น้อย จุดประสงค์เดียวที่มีคือการผูกรักเพื่อทำภารกิจแลกรางวัลจากระบบเท่านั้น แต่ทว่า มนุษย์เราย่อมมีความผูกพัน เมื่อใช้ชีวิตร่วมกันเคียงบ่าเคียงไหล่มานานถึงสามปี ความรักจึงค่อยๆ ก่อตัวและงอกงามขึ้นมาทีละน้อยโดยที่นางไม่รู้ตัว

ทว่าในตอนนี้ เมื่อความจริงปรากฏชัดเจน ความรู้สึกเจ็บปวดและผิดหวังกลับกัดกินหัวใจจนด้านชาไปหมด จนกระทั่งนางรู้สึกว่า การตัดใจจากคนเห็นแก่ตัวเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องยากเย็นหรือน่าเสียดายอีกต่อไปเลยแม้แต่น้อย

กระทั่งในยามค่ำคืนของวันที่สาม นับถอยหลังอีกหกวันจะถึงวันที่รับอนุเข้าเรือน ขณะที่ไป๋ซูหนิงกำลังจะล้มตัวลงนอน ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง กลิ่นสุราคละคลุ้งลอยอบอวลไปทั่วห้อง หลินอวี่เฉียงในสภาพเมามายไม่ได้สติเดินโซเซเข้ามา ร่างสูงทิ้งตัวลงนอนกอดภรรยาจากด้านหลัง ฝังใบหน้าลงที่ซอกคอของนางด้วยความโหยหา

“หนิงหนิง... ฮูหยินของข้า..” หลินอวี่เฉียงพึมพำเสียงอือออด้วยความเมามาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอัดอั้นตันใจ

“ข้าไม่อยากแต่งอนุเลยจริงๆ  เจ้าก็รู้ว่าในใจข้ามีแค่เจ้าคนเดียว ข้ารักเจ้ามากที่สุด แต่ข้าขัดใจท่านแม่ไม่ได้จริงๆ เจ้าเข้าใจข้าหน่อยนะ...”

ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่เคยมี พลันถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกซับซ้อนในอก เมื่อสัมผัสได้ถึงความอ่อนแอและความในใจของสามี ไป๋ซูหนิงก็อดที่จะรู้สึกสงสารขึ้นมาไม่ได้

นางเผลอคิดไปว่า หากถึงวันแต่งงานแล้วนางหายตัวไปจริงๆ หากเขาต้องตื่นมาพบว่าห้องนอนว่างเปล่าไร้เงาของภรรยาที่เคยร่วมเรียงเคียงหมอน แล้วเขาที่ไม่มีนางคอยเคียงข้าง คอยดูแลจัดการทุกอย่างในชีวิต จะอยู่ต่อไปได้อย่างไร

หัวใจที่เคยด้านชาเกิดรอยร้าวขึ้นมาวูบหนึ่ง ความลังเลสายหนึ่งพาดผ่านเข้ามาในจิตใจของหญิงสาวอย่างไม่ทันตั้งตัว

ไป๋ซูหนิงนอนนิ่งอยู่ภายใต้อ้อมกอดของสามี ความรู้สึกตีรวนกันอยู่ในอก ภาพความทรงจำเก่าๆ ตลอดสามปีที่ผ่านมาไหลย้อนกลับเข้ามาในห้วงความคิดอย่างห้ามไม่ได้

นางยังจำแววตาเป็นประกายและความใส่ใจในวันวานได้ขึ้นใจ หลินอวี่เฉียงเคยจดจำทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับตัวนางได้เป็นอย่างดี

ในช่วงปีแรกที่แต่งงานกัน เขารู้ว่าฮูหยินของตนชื่นชอบขนมแป้งทอดไส้ผักจากร้านค้าเก่าแก่ท้ายตลาดเป็นชีวิตจิตใจ เขาก็เพียรพยายามขี่ม้าฝ่าสายฝนและลมหนาวไปซื้อหามาปรนเปรอนางด้วยตนเองทุกๆ วัน จนกระทั่งไป๋ซูหนิงรู้สึกเอียนและเบื่อหน่ายขนมชนิดนั้นจนไม่ยอมแตะต้องมันอีกเลยเป็นเวลาแรมเดือน

ยามเมื่ออากาศแปรปรวนและลมหนาวพัดโชยมา แค่เพียงไป๋ซูหนิงหลุดปากบ่นออกไปเพียงเบาๆ ว่าอากาศหนาวเหน็บจนปลายนิ้วชา หลินอวี่เฉียงก็รีบสั่งการให้บ่าวรับใช้ขนเตาถ่านชั้นดีมาสุมไว้รอบห้องนอนของนางทันทีเพื่อให้อุณหภูมิร่างกายของนางอบอุ่นอยู่เสมอ

ตลอดระยะเวลาสามปีเต็มที่ใช้ชีวิตร่วมกันมา หลินอวี่เฉียงปฏิบัติกับนางอย่างทะนุถนอมและดีกับนางทุกอย่าง

ไป๋ซูหนิงพลิกตัวไปมองใบหน้าของสามีที่ตอนนี้กำลังหลับใหลสนิทอยู่ข้างกาย ใบหน้าคมคายนั้นยังคงหล่อเหลาและคุ้นเคยเป็นอย่างดี ทว่าแววตาที่เคยฉายความจริงใจและอบอุ่นที่เคยมี กลับถูกแทนที่ด้วยร่องรอยความเห็นแก่ตัวของเขา

ริมฝีปากบางเฉียบของนางเม้มเข้าหากันแน่น ดวงตาคู่สวยไหวระริกด้วยหยาดน้ำตาที่เอ่อคลอขึ้นมาแต่ไม่ยอมปล่อยให้ไหลรินลงมาประจานความอ่อนแอ ก่อนที่จะขยับริมฝีปากเปล่งเสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับรำพึงรำพันกับความว่างเปล่า

“ท่านพี่... ท่านดีกับข้าทุกอย่างจริงๆ” ไป๋ซูหนิงเอ่ยวาจาออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและแหบพร่า ดวงตาจดจ้องใบหน้าของเขาไม่วางตา

“แต่ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก ที่ความดีงามเหล่านั้นของท่าน มันกลับไม่มั่นคงพอที่จะต้านทานความโลภและความเห็นแก่ตัวในจิตใจของท่านได้เลยแม้แต่น้อย”

รอยยิ้มสมเพชตัวเองผุดขึ้นที่มุมปากของไป๋ซูหนิงชั่วพริบตา ความลังเลสงสารที่เคยเกิดขึ้นในใจเมื่อครู่ถูกแผดเผาจนมอดไหม้หายไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความเด็ดเดี่ยวและความว่างเปล่าที่พร้อมจะสะบั้นทุกสายใยความสัมพันธ์ทิ้งไป

“หลังจากท่านเข้าหอกับนางอย่างสมบูรณ์ ข้าก็คงไม่อยู่แล้ว... แต่ก็นะ หลินอวี่เฉียง ผู้หญิงเวลารักก็รักแรง เวลาเกลียด ก็เกลียดแรงเช่นกัน”

แววตาที่อ่อนลงในคราแรกแข็งกร้าวขึ้นมา แม้ความผูกพันธ์จะทำให้นางใจอ่อนบ้าง แต่เมื่อคิดถึงความเจ็บปวดของตน เหตุใดนางจะยอมเจ็บฝ่ายเดียว

**********************

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก   ตอนที่ 188 สาวใช้คนใหม่

    โจวอวิ๋นเฟิงนั่งอยู่ที่ห้องหนังสือ วันนี้เขาตั้งใจไม่เดินทางไปดูแลภัตตาคาร โดยปล่อยให้ลู่เฉียนและจางซานเป็นผู้ดูแลจัดการทั้งหมด ชายหนุ่มใช้เวลาตลอดทั้งวันเพื่อช่วยภรรยาตรวจสอบสมุดบัญชีของร้านค้าธัญพืชอย่างละเอียด เพราะเขาเห็นว่าช่วงนี้นางกำลังงวดอยู่กับการคิดค้นสูตรเครื่องปรุงรสใหม่ๆ จากเครื่องเทศหลากชนิดที่มีในคลังไม่เพียงเท่านั้น โจวอวิ๋นเฟิงยังตั้งใจช่วยวางแผนเปิด ร้านขายเครื่องเทศและสมุนไพร ที่นางเคยพูดไว้อีกด้วย ทั้งเรื่องการสำรวจทำเลในย่านการค้า การจัดสรรเครื่องเทศและสมุนไพร ไปจนถึงกลยุทธ์การขายที่แปลกใหม่เพื่อดึงดูดลูกค้า ซึ่งทั้งหมดนี้นางเรียกมันว่า แผนธุรกิจ แนวทางที่ไม่คุ้นหูแต่ก็พอเข้าใจได้ และเขาไม่เคยถามถึงที่มาของแนวคิดนี้เพราะเชื่อมั่นในตัวภรรยาเขาเป็นผู้ลงมือคิดและประมวลผลทุกอย่างด้วยตนเอง โดยนำความรู้และวิสัยทัศน์ที่เคยเรียนรู้มาจากภรรยามาประยุกต์ใช้อย่างลงตัว เพื่อหวังจะแบ่งเบาภาระและช่วยให้ความฝันของนางเป็นจริงโดยไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยในขณะที่โจวอวิ๋นเฟิงกำลังจดจ่ออยู่กับการคัดแบบแปลนร้านค้าและตัวเลขบัญชีบนโต๊ะทำงาน ประตูห้องหนังสือก็ถูกผลักเป

  • นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก   ตอนที่ 187 บททดสอบ

    ภายในเรือนครัวชั้นในของสกุลโจว เต็มกลิ่นหอมของเครื่องเทศอบแห้งหลากชนิด สวี่เยว่หรานนั่งมองฟู่หลิงที่กำลังตวงสัดส่วนของสมุนไพรและเครื่องเทศตามสูตรลับเฉพาะอย่างคล่องแคล่ว ขั้นตอนนี้มีเพียงนางและคนสนิทที่ผ่านการคัดสรรมาอย่างดีไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้สัดส่วนที่ถูกต้อง ก่อนจะส่งต่อให้สาวใช้ที่ไว้ใจได้ในเรือนครัวนำไปบดผสมและบรรจุลงหีบห่ออย่างมิดชิดในยามนี้ เครื่องเทศสูตรสำเร็จและซีอิ๊วหมักสูตรลับเฉพาะตัวของสวี่เยว่หราน ได้ถูกภัตตาคารและโรงเตี๊ยมใหญ่ชั้นนำในเมืองหลวงทำสัญญาซื้อขายไปแล้วถึงสามแห่ง ผลลัพธ์ที่ตามมาเป็นไปตามแผนการที่วางไว้ทุกประการ ความขัดแย้งและความอิจฉาริษยาจากคู่แข่งทางการค้าที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด เพราะพวกเขาได้เปลี่ยนสถานะมาเป็นคู่ค้าที่ได้รับผลประโยชน์ร่วมกัน อีกทั้งยังช่วยกระจายระบายจำนวนลูกค้าที่เคยแออัดยัดเยียดอยู่แค่ภัตตาคารรสเลิศล้ำเพียงแห่งเดียวไปยังร้านของพวกเขา และที่สำคัญที่สุด มันกำลังสร้างรายได้และผลกำไรเข้ากระเป๋าสกุลโจวอย่างมหาศาลในทุกๆ เดือนทว่าในขณะที่หญิงสาวกำลังทอดสายตามองหีบเครื่องเทศด้วยความพึงพอใจอยู่นั้น เสี่ยวหลินสาวใช้หน้าตาสะอาดสะอ้าน

  • นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก   ตอนที่ 186 หมอไม่ห้าม

    หลังจากพูดคุยกันถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมากแล้ว โจวอวิ๋นเฟิงมองดูภรรยาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเสน่หาและความปรารถนาอันลึกซึ้งที่พยายามอดกลั้นมาเกือบสองเดือนนับตั้งแต่รู้ข่าวเรื่องการตั้งครรภ์เขาขยับเข้าไปชิดร่างบาง ประคองใบหน้าเนียนนุ่มขึ้นมาสบตา นัยน์ตาคมกริบสั่นไหวเล็กน้อย ชายหนุ่มโน้มหน้าลงไปกระซิบถามข้างหูของนางด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่าและเจือความกังวลใจอย่างปิดไม่มิด“ฮูหยิน... คืนนี้พวกเราทำ... ทำเรื่องนั้นได้หรือไม่” โจวอวิ๋นเฟิงใช้นิ้วโป้งไล้แก้มใสเบาๆ ด้วยความห่วงใยแต่ก็มีความหวัง“ข้ากลัวเหลือเกินว่าจะกระทบกระเทือนลูกในท้องของพวกเราหากเจ้ายังไม่พร้อม หรือรู้สึกไม่สบายตัวแม้แต่น้อย บอกข้าตามตรง ข้าทนอดทนได้”สวี่เยว่หรานฟังคำถามอันตรงไปตรงมาปนความใส่ใจของสามีแล้ว หัวใจก็พลันกระตุกวูบด้วยความเขินอาย หญิงสาวหลบสายตาลงต่ำ ช้อนตาขึ้นมองเขาแวบหนึ่งก่อนจะเอียงอายยิ้มออกมาบางๆ มือเรียวบางยกขึ้นจับมือหนาของเขามาทาบลงบนอกตนเอง แล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอ่อนหวาน“ท่านพี่ เมื่อกลางวัน ข้าแอบถามท่านหมออย่างละเ

  • นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก   ตอนที่ 185 ความสำเร็จของสามี

    ยามค่ำคืนอันเงียบสงบ สวี่เยว่หรานนั่งเอนกายอยู่บนเตียงนุ่ม โดยมีโจวอวิ๋นเฟิงนั่งลงเคียงข้าง ชายหนุ่มบรรจงประคองถ้วยน้ำชาอุ่นๆ ส่งให้ภรรยา ก่อนจะหยิบเอาสมุดบัญชีสรุปรายได้ของภัตตาคารรสเลิศล้ำในรอบเดือนที่ผ่านมาขึ้นมาเปิดให้นางดูด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ“ฮูหยิน... ดูนี่สิ กำไรของภัตตาคารเราในเดือนนี้ หลังจากหักค่าใช้จ่ายและต้นทุนทั้งหมดแล้ว เพิ่มสูงขึ้นกว่าเดือนก่อนถึงสองเท่าตัวเลยนะ และนี่คือส่วนแบ่งกำไรที่พวกเราสามคนแบ่งกันอย่างถูกต้องตามสัญญา” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ดวงตาทอประกายความสุขและภาคภูมิใจสวี่เยว่หรานรับสมุดบัญชีมาปรายตามอง ตัวเลขกำไรก้อนโตทำให้นางแย้มยิ้มออกมา “ยอดเยี่ยมยิ่งนักเจ้าค่ะท่านพี่ กิจการรุ่งเรืองถึงเพียงนี้ สหายของท่านพี่คงจะดีใจกันไม่น้อยเลยใช่ไหมเจ้าคะ”โจวอวิ๋นเฟิงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ นัยน์ตาเบิกกว้างอย่างยินดีเมื่อนึกถึงเรื่องเล่าของสหายสนิท“แน่นอนสิ วันก่อนลู่เฉียนวิ่งโร่มาเล่าให้ข้าฟัง เขาบอกว่าพอเขานำเงินส่วนแบ่งกำไรก้อนนี้กลับไปมอบให้ท่านพ่อของเขา ใต้เท้าลู่ถึงกับตกตะลึงจนตาค้างไปเลยล่ะ”

  • นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก   ตอนที่ 184 เลือกเส้นทางใหม่

    หลินอวี่เฉียงเดินคอตก ย่างก้าวอย่างไร้เรี่ยวแรงกลับมายังเรือนพักสกุลหลิน คำพูดอันเย็นชาของสวี่เยว่หรานยังคงก้องกังวานตอกย้ำในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความหวังลมๆ แล้งๆ ที่เคยหล่อเลี้ยงหัวใจบัดนี้ถูกทำลายจนแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดียามที่เขาก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามา มารดาของเขาก็รีบเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้ากระตือรือร้น นางมองดูบุตรชายที่ดูซูบผอมและหม่นหมองแล้วเอ่ยขึ้นด้วยความสงสารระคนคาดหวัง“เฉียงเอ๋อร์ เจ้ากลับมาแล้วหรือ เรื่องนังชั่วช้านั่นก็จบสิ้นไปแล้ว ถือว่าฟ้ายังมีตาที่กำจัดตัวซวยออกไปจากชีวิตเราได้เสียที” จางลี่อิงลูบแขนบุตรชายเบาๆ ก่อนจะเอ่ยเสนอความคิดในใจออกมา“แม่คิดว่าเจ้ายังหนุ่มยังแน่น ตระกูลหลินของเราจะขาดผู้สืบทอดไม่ได้ เดี๋ยวแม่จะให้แม่สื่อช่วยคัดเลือกคุณหนูตระกูลดีๆ สักคน หาภรรยาคนใหม่แต่งเข้ามาดูแลเจ้า”“พอเถอะขอรับท่านแม่” หลินอวี่เฉียงเอ่ยขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่เด็ดขาด เขาส่ายหัวช้าๆ แววตาที่เคยสับสนและหมกมุ่น บัดนี้กลับฉายประกายความเยือกเย็นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ท่านแม่ อย่าเพิ่งพูดเรื่องแต่ง

  • นี่นะหรือสามีที่ข้าเลือก   ตอนที่ 183 ไม่หวนคืน

    ข่าวคราวเรื่องจุดจบอันน่าอนาถของหลิวจื่อหยาและตระกูลหลิวแพร่มาถึงหูของสวี่เยว่หรานในระหว่างที่นางกำลังนั่งอยู่ที่ร้านค้าธัญพืชตระกูลโจว หญิงสาวเพียงแต่แค่นยิ้มเยาะในใจด้วยความเรียบเฉย ไร้ซึ่งความสงสารเวทนาแม้แต่น้อย ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเป็นผลกรรมที่สตรีผู้นั้นก่อไว้เองตั้งแต่แรก ยามนี้กรรมตามสนองอย่างสาสมแล้วยามเย็นเยือน หลังที่มอบหมายงานสำคัญให้แก่ผู้ดูแลร้านเสร็จ หญิงสาวเดินก้าวออกจากร้านค้าเตรียมตัวจะขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางกลับเรือนสกุลโจว ทว่าในจังหวะที่นางกำลังจะยื่นมือไปจับขอบรถม้า ร่างสูงของหลินอวี่เฉียงก็พุ่งพรวดเข้ามา หวังจะเข้าประชิดตัวนาง“หนิงเอ๋อร์ รอข้าก่อน!” หลินอวี่เฉียงตะโกนเรียกเสียงสั่นเครือฟู่หลิงรีบก้าวออกมากอดอกขวางทางเอาไว้ทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว“ถอยออกไปนะ เจ้าคนสติไม่ดี บังอาจมาดักพบฮูหยินของข้าอีกแล้ว อยากโดนไล่ตีกระดูกหักหรืออย่างไร”“ฟู่หลิง ถอยออกมาก่อน” สวี่เยว่หรานเอ่ยปากขัดขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง นางยกมือขึ้นเป็นสัญญาณห้ามปรามสาวใช้ร่างอรชรหมุนตัวกล

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status