แชร์

บทที่ 9 คืนเข้าหอ NC

ผู้เขียน: เลดี้พิ้งค์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-17 10:40:14

บทที่ 9

คืนเข้าหอ NC

อีกด้านของงานแต่ง ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายทั้งฝ่ายเจ้าบ่าวและฝ่ายเจ้าสาวกำลังรู้สึกเครียดกับสถานการณ์ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเจ้าบ่าวจะไม่ยอมเข้าหอง่ายๆ ส่วนเจ้าสาวก็น่าสงสารเหลือเกิน

"เห็นทีคงต้องใช้วิธีที่ผมบอกคุณแล้วล่ะ"

"คุณจะบ้าหรือเปล่าถ้าทำแบบนั้นมันอันตราย ถ้าครอบครัวฝั่งคุณหญิงจิตตรีรู้เข้าพวกเราจะซวยนะคะ"

"ถ้าไม่ทำแบบนี้ไม่มีทางหรอกที่เจ้าบ่าวจะเข้าหอมาอยู่กับเจ้าสาว คุณอยู่เฉยๆ เถอะแล้วคอยดูว่าแผนของผมจะเป็นยังไง"

พ่อเลี้ยงของน้ำรินเดินหายเข้าไปด้านหลัง ก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับเด็กเสิร์ฟจำนวน 2 คน เขาเรียกเจ้าบ่าวและเจ้าสาวมาพูดคุยเพื่อถ่ายรูปครอบครัวพร้อมกับฝากฝันให้เจ้าบ่าวดูแลลูกสาวของเขาให้ดี ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ใช่ลูกสาวในไส้ไม่ใช่ลูกในสายเลือด แต่เขาก็เลี้ยงดูเธอมาและรักเธอเหมือนลูกแท้ๆ

"วันนี้ก็เป็นวันมงคลเราสองครอบครัวมาดื่มฉลองให้กันดีกว่าครับ"

"ดีเลยค่ะวันพรุ่งนี้เจ้าบ่าวเจ้าสาวตื่นมาจะได้จดทะเบียนสมรสกัน ครามลูกตั้งใจจะไปฮันนีมูนเลยไหม"

"คุณแม่จะไม่ให้ผมพักให้หายเหนื่อยเลยหรือครับ ผมไปทำงานมานะครับตั้งแต่ลงจากเครื่องก็ยังไม่ได้นอนเลย"

"รินว่าเลื่อนเรื่องฮันนีมูนไปก่อนก็ได้ค่ะ อาทิตย์หน้ารินต้องกลับไปเรียนไหนจะต้องไปช่วยงานคุณครามที่บริษัทอีก"

"เอาที่หนูรินสะดวกเลยลูกแล้ววางแผนกันหรือยัง ว่าจะไปอยู่คอนโดกับพี่ครามหรือจะมาอยู่กับแม่ที่บ้านเดี๋ยวคุณพ่อก็ต้องไปเยอรมันแล้ว"

"รินคุยกับคุณครามแล้วค่ะว่าจะไปอยู่คอนโดด้วยกัน"

เมื่อทั้งสองฝ่ายพูดคุยกันเสร็จพ่อเลี้ยงของน้ำรินก็ส่งแก้วแชมเปญให้กับทุกคน รวมทั้งน้ำรินและครามด้วย ทุกคนดื่มโดยไม่ได้คิดอะไรจนกระทั่งถึงเวลาเข้าหอ

หลังจากที่ทุกคนออกไปจากห้องหอน้ำรินก็ขอตัวอาบน้ำเธอรู้สึกไม่สบายตัว แม้แต่ครามเขาก็รู้สึกว่าตัวเองมีอาการร้อนรุ่มแปลกๆ 

"ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วค่ะ คุณครามจะอาบน้ำต่อเลยไหมคะ"

"อืม"

เมื่อร่างสูงเดินเข้าไปในห้องน้ำเขาก็เริ่มรู้สึกถึงความต้องการทางเพศที่มันปะทุขึ้นเรื่อยๆ ปกติเขาไม่เคยมีอาการแบบนี้แต่หลังจากที่เขาดื่มแชมเปญแก้วนั้นไปมันก็ทำให้เขามีอาการแปลกๆ

ในแชมเปญแก้วนั้นมันต้องมีอะไรแน่ๆ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ร้อนรุ่มจนคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้ เมื่อประตูห้องน้ำเปิดออกเขาก็เห็นเจ้าสาวของตัวเองเริ่มมีอาการกระสับกระส่ายไม่ต่างจากเขา

"พ่อเลี้ยงเธอวางยาเราสองคน!"

"ฮะ! ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย" 

น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นพร้อมกับลมหายใจที่ติดขัด มือของเธอเริ่มสั่นไหวควบคุมตัวเองไม่ได้ 

"ฉันจะไปนอนห้องอื่นเธอก็นอนห้องนี้ไปก็แล้วกัน กินน้ำเยอะๆ น่าจะช่วยได้"

"ค่ะ"

กึก! 

เหมือนเขาถูกกลั่นแกล้งถูกบังคับให้อยู่ในห้องไม่ให้ออกไปไหน ตอนนี้ประตูห้องหอถูกล็อกจากด้านนอกมันทำให้ครามโมโหถึงขั้นหันไปถีบถังขยะจนกระเด็น

"แม่ง!"

"ประตูถูกล็อกใช่ไหมคะ เมื่อกี้ฉันลองเปิดไปแล้วกะจะไปหายาแต่มันเปิดไม่ได้"

"เธอรู้เรื่องนี้หรือเปล่า!"

"ไม่นะคะฉันไม่รู้เรื่องเลยแล้วก็ไม่คิดด้วยว่าพ่อเลี้ยงฉันจะทำแบบนี้"

ในใจของครามคิดเพียงแต่ว่าเขาจะทำยังไงให้ตัวเขาเองรอดพ้นคืนนี้ไปได้ ขนาดเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตาอาการก็ยังไม่หายฝืนช่วยตัวเองก็ไม่เสร็จจนสุดท้ายเขาต้องเดินตรงออกมาหาเธอ 

"ฉันรู้สึกไม่ดีขึ้นเลยตอนนี้ข้างในมันร้อนไปหมดค่ะ~"

อารมณ์ของทั้งสองมันเริ่มจะขาดสติเข้าไปทุกที ครามตัดสินใจกระชากแขนเธอลุกขึ้นมาโดยที่เธอไม่อาจขัดขืน เขากระตุกชุดนอนของเธอจนเห็นสรีระร่างกาย

"ฉันก็ไม่ไหว~ โคตรอยากระบายน้ำออกเลย~"

จ๊วบ~ จ๊วบ~ 

ต่างฝ่ายต่างป้อนจูบให้แก่กัน มันไม่ใช่การบังคับขู่เข็ญแต่มันเป็นการสมยอมเพราะฤทธิ์ยาที่ทั้งสองได้รับ ถึงแม้ว่าท่าทางของน้ำรินจะเงอะงะเพราะเธอไม่เคยผ่านผู้ชายมาก่อนแม้แต่จูบก็ไม่เคยแฟนสักคนก็ไม่เคยมี 

ครามจึงต้องเป็นฝ่ายควบคุมเธอทุกอย่าง เขาดันร่างกายของเธอนอนลงมาบนเตียงแล้วโน้มตัวลงมาคร่อมร่างของเธอเอาไว้ จูบที่เขาป้อนค่อยๆ ย้ายมาบริเวณต้นคอและกกหู 

"อ๊าา~"

เขาเองก็พอสืบทราบมาจนรู้ว่าน้ำรินมีเพื่อนชายที่สนิทกันมากแต่ไม่รู้ว่าสถานะของทั้งสองมันคืออะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆ การตรวจร่างกายของเธอครั้งล่าสุดมันมีผลยืนยันว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่

ดูจากการตอบสนองเรื่องบนเตียงมันก็พอจะยืนยันได้เพราะดูเหมือนเธอไม่เป็นงานเลยสักอย่าง แม้แต่จูบแค่เขาหยุดเธอก็หยุดตามไม่คิดที่จะทำหรือสานต่อให้เขารู้สึกดีเลยสักนิด

เสื้อผ้าอาภรณ์ของทั้งสองถูกถอดออกจนหมด ครามก็เริ่มบรรจงพรมจูบเรือนร่างของเธอ เขามองจุกสีหวานที่ถูกกระตุ้นด้วยนิ้วมือทั้งสองข้าง นิ้วโป้งที่คลึงไปรอบๆ ฐานมันทำให้ยอดปทุมถันของเธอเต่งตึงขึ้นมา

จ๊วบ~ 

"อ๊าา~ เสียว~"

"อืม~ รู้สึกดีขึ้นไหม~"

"ค่ะ~ อ๊าา~" 

ในช่วงก่อนแต่งงานเธอไปเข้าคอร์สเจ้าสาวเพื่อกำจัดขนทุกส่วนของร่างกาย คราม จ้องมองไปที่ดอกไม้สีหวานที่เธอดูแลทะนุถนอมเป็นอย่างดี กลีบดอกไม้ยังปิดสนิทไม่มีจุดด่างพร้อยเลยสักนิดเดียว เขาใช้นิ้วกรีดไปตามรอยแยกจนร่างกายของเธอสะดุ้งกัดริมฝีปากตัวเองสองมือบีบคลึงหน้าอกเพื่อผ่อนปรนอารมณ์ราคะที่มันยังอยู่ในร่างกาย

"ซีดด~ ไม่เคยมีอะไรกับใครเลยใช่ไหม?"

"มะ~ ไม่เคยค่ะ~"

สิ้นสุดคำตอบครามก็ฝังใบหน้าลงไปทันที เขาจับสองขาของเธอแยกออกจากกันแล้วใช้จมูกริมฝีปากและลิ้นสากละเลงไปตามรอยแยก ทั้งฟัดทั้งหอมรวมทั้งดูดเลียน้ำหวานที่ไหลออกมาจากเกสรดอกไม้ 

จ๊วบ~ 

"อ๊า~ อ๊าาา~ คุณคราม~"

จ๊วบ~ จ๊วบ~ 

เธอแอ่นเอวขึ้นมาขอทนความเสียวได้ไหม ลมหายใจของเธอเริ่มรุนแรงขึ้นเมื่อถูกกระตุ้นความเสียวจนน้ำหวานไหลหลากออกมา ยิ่งร่างกายของเธอกระตุกครามก็ยิ่งสอดลิ้นเข้าไปเพื่อกระตุ้นให้เธอเสร็จคาปากของเขาไวๆ 

"คุณคราม~ อ๊าา~ อื๊ออ~"

"เสร็จใส่ปากฉันสิ~ ฉันอยากกินน้ำของเธอ~"

"อ๊าา~ ไม่ไหวแล้ว~ คุณครามขาา~ อ๊าา~ อ่าาา~" 

"อืมม~"

จ๊วบ~ จ๊วบ~

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+   บทที่ 25 อาการออก

    บทที่ 25อาการออกวันนี้น้ำรินต้องเข้ามาเคลียร์งานที่บริษัทอีกนิดหน่อย ก่อนจะถึงวันหยุดยาวเธอตั้งใจว่าจะนอนพักไม่ทำอะไรทั้งนั้น มาถึงเธอก็รีบเตรียมเอกสารเพื่อเข้าห้องประชุมแต่อาการพะอืดพะอมของเธอ มันทำให้กายต้องรีบเข้ามาประคองแล้วพาเธอมานั่งพักหน้าห้องประชุม"คุณน้ำรินเป็นอะไรครับให้ผมแจ้งคุณครามไหมครับ""น่าจะพักผ่อนน้อยค่ะ เดี๋ยวก็คงดีขึ้น""ถ้าไม่ไหวบอกผมนะครับหรือจะกลับไปพักก่อนก็ได้เดี๋ยวทางนี้ผมจัดการเอง""ไม่เป็นไรค่ะรินไหว"เมื่อเธอยืนยันหนักแน่นทั้งสองจึงพากันเข้ามาในห้องประชุมเพื่อเตรียมงานเตรียมเอกสารต่างๆ จนกระทั่งครามเดินเข้ามาทุกคนจึงเริ่มเปิดการประชุมหลังจากนั้นน้ำรินก็เริ่มมีอาการเวียนหัวแทบจะยืนไม่ไหว กว่าการประชุมจะจบลงเรียกได้ว่าสภาพร่างกายของเธอแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว เธอรีบสรุปงานให้เสร็จภายในครึ่งชั่วโมงจากนั้นก็ส่งให้กายแล้วเดินทางกลับโดยไม่ได้ร่ำลาหรือบอกให้ครามได้รู้เลยเมื่อครามเดินออกมาจากห้องทำงานวันนี้เขาเพิ่งเคลียร์เรื่องงบประมาณเสร็จจึงอยากพาเลขากับผู้ช่วยเลขาไปเลี้ยงฉลองด้วยกัน แต่ปรากฏว่าออกมาจากห้องก็ไม่เจอน้ำรินนั่งอยู่เขาจึงหันไปมองได้เลขาด้วยความสงส

  • บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+   บทที่ 24 ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิด

    บทที่ 24ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิดครามเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่น้ำรินกำลังคุยโทรศัพท์ กลิ่นอาหารหอมฟุ้งอยู่ตรงริมระเบียง เขาพยายามฟังว่าเธอกำลังสนทนากับใครอยู่แต่เมื่อได้ยินเสียงหวานของเธอมันก็ทำให้เขารู้สึกอารมณ์ไม่ดี"ไว้จะซื้อของไปฝากนะธนาเดี๋ยวเราวางก่อนไว้เจอกัน"ในใจเขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันแน่ ผัวนอนอยู่บนเตียงแต่โทรคุยกับผู้ชายคนอื่น จากที่เขาอารมณ์ดีๆ ตอนนี้เขารู้สึกหงุดหงิดอยากจะด่าเธอให้รู้สึกสำนึกเสียบ้างว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ "คุณตื่นแล้วหรือคะไปล้างหน้าล้างตามาทานข้าวกันค่ะ""ฉันยังไม่หิว""อย่ามาโกหกฉันรู้ว่าคุณหิวแล้ว รีบไปล้างหน้าล้างตาเร็วๆ ค่ะ""มันคงคิดถึงเธอมากเลยสินะ ขนาดอยู่กับผัวยังหน้าด้านโทรมาอีก""อะไรของคุณอย่ามาพาลนะคะ!""พูดถึงไม่ได้เลยสินะ สำคัญกับชีวิตเธอมากเลยนี่!"ครามเดินหนีเข้าห้องน้ำปล่อยให้น้ำรินนั่งเกาหัวอยู่คนเดียว เพื่อนเธอแค่โทรมาชวนไปงานวันเกิดของแฟนสาว ทำไมเขาไม่ถามให้ดีเสียก่อนและไม่รับฟังอะไรเลยเอาแต่ใจตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้เธอก็ไม่อยากคุยด้วยหรอกยิ่งคุยก็ยิ่งมีปัญหา เมื่อทั้งสองทานข้าวเสร็จครามจึงเดินเข้ามา

  • บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+   บทที่ 23 ลองใช้ชีวิด้วยกัน

    บทที่ 23ลองใช้ชีวิด้วยกันเช้าวันใหม่ที่แสนปวดหัวเมื่อคืนน้ำรินไม่ได้นอนเลยทั้งคืน วันนี้เธอตื่นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ของครามดังขึ้นไม่หยุด เขาเองก็รำคาญรีบควานหาโทรศัพท์ข้างหัวเตียงเพื่อกดรับสาย แม้น้ำรินไม่ได้อยากฟังไม่ได้อยากรับรู้แต่เพราะเธอนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา มันทำให้เธอได้ยินทุกอย่างทุกการสนทนา"มีอะไร"(เรื่องคดีที่ให้ดิฉันตามตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะคะ โรงงานผลิตหัวเชื้อยอมตกลงรับข้อเสนอของเราด้วยการชดใช้ค่าเสียหายตามจำนวนที่คุณครามเรียกร้องไปค่ะ แต่ขอแลกกับปิดข่าวทุกอย่างห้ามบอกสื่อเพราะมันจะทำให้โรงงานได้รับความเสียหายมากกว่านี้ค่ะ)"ก็ตามนั้น"(คุณครามจะให้ดิฉันเข้าไปพบไหมคะ)"ฉันมาฮันนีมูนที่ภูเก็ตไว้วันจันทร์ค่อยมาเจอกันที่บริษัท""... ก็ได้ค่ะ"จบการสนทนาหลังจากวางสายครามก็ลืมตามองคนตรงหน้า เธอมองเขาตาแป๋วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดถึงคอแต่ก็ไม่สามารถปกปิดร่องรอยที่เขาทำเอาไว้ได้เลย"แอบฟัง?"น้ำรินรีบส่ายหน้าเธอไม่ได้แอบฟังเสียงลำโพงดังขนาดนั้นใครบ้างจะไม่ได้ยิน"เปล่านะคะเสียงดังขนาดนั้นใครจะไม่ได้ยินบ้าง""ทนายฉันโทรมาเรื่องโรงงานผลิตหัวน้ำหอมที่มีปัญหา""ทนายผู้หญิงหร

  • บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+   บทที่ 22 เล่นน้ำด้วยกัน NC

    บทที่ 22เล่นน้ำด้วยกัน NCครามถอดกางเกงขาสั้นออกจนเห็นกางเกงว่ายน้ำที่เขาสวมใส่เอาไว้ ตอนแรกตั้งใจว่าจะเล่นน้ำหลังจากที่เธอขึ้นไปอาบน้ำ แต่ตอนนี้อารมณ์ของเขามันกำลังก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้เห็นเรือนร่างของน้ำรินน้ำรินเดินตามลงมาเธอว่ายน้ำตามหลังถึงช่วงจังหวะที่ครามกลับตัวเขาก็บังเอิญชนเข้ากับเธอเต็มๆ ทั้งสองรีบโผล่ขึ้นมาจากน้ำ น้ำรินมีอาการเจ็บศีรษะเล็กน้อยแต่ครามแทบจะไม่เจ็บอะไรเลย"ที่ตั้งกว้างเธอจะมาว่ายน้ำตามฉันทำไม""ก็ฉันอยากว่ายน้ำแข่งกับคุณนี่คะ""ไร้สาระ"พูดจบเขาก็ว่ายน้ำต่อจนน้ำรินต้องว่ายน้ำมาเกาะด้านข้าง เธอมองเขายึดครองสระน้ำอยู่คนเดียว โดยไม่รู้เลยว่าการที่ครามออกกำลังกายอย่างหนักเพราะเขาต้องการดับร้อนในร่างกาย แต่ดูเหมือนว่าเขาจะทำไม่ได้ยิ่งดำน้ำเขาก็ยิ่งเห็นขาอ่อนขาวๆ รวมทั้งบั้นท้ายของเธอ"ว้าย!" มือหนาคว้าเอาข้อเท้าของเธอกระชากลงมาจนคนตัวเล็กจมดิ่งมาอยู่กับเขา เขาดึงรั้งท้ายทอยของเธอเพื่อประกบจูบ เป็นการจูบที่ทำให้น้ำรินรู้สึกทรมาน สุดท้ายทั้งสองก็โผล่พ้นขึ้นมาจากน้ำแล้วกอดรัดแลกลิ้นกันอย่างเมามัน "อืม~" ในขณะที่น้ำรินกำลังเคลิบเคลิ้มครามใช้สายตากวาดมองไปรอบๆ

  • บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+   บทที่ 21 ฮันนีมูน

    บทที่ 21ฮันนีมูนเวลาผ่านพ้นไปจนถึงวันเดินทางที่ทั้งสองต้องไปฮันนีมูนกันที่ภูเก็ต น้ำรินเป็นคนบอกเขาให้มาเที่ยวที่นี่เพราะว่าเธอไม่อยากเดินทางไกล นั่งเครื่องบินมาลงที่นี่ก็จบแล้วเธอรู้ว่าเขามีงานเยอะถ้าต้องเดินทางไปต่างประเทศ มันคงจะสูญเสียพลังงานอยู่ที่นี่เขาอยากประสานงานกับลูกน้องได้ง่าย อีกอย่างที่จังหวัดภูเก็ตก็มีช็อปน้ำหอมของเขาด้วย ถือว่าเป็นการมาตรวจงานโดยที่ไม่ได้บอกให้พนักงานรู้ล่วงหน้า ทั้งสองเดินทางมาถึงโรงแรมขึ้นชื่อของภูเก็ต มันเป็นวิลล่าส่วนตัวอยู่บนภูเขาที่ถูกล้อมไปด้วยน้ำทะเลสีใส พนักงานขนของขึ้นมาให้ครามก็ยื่นชิปให้จำนวน 500 บาท เขาหันมามองน้ำรินเธอกำลังเปิดประตูริมระเบียงให้คลื่นทะเลซัดเอาลมเย็นเข้ามาในห้อง"เธอชอบทะเลเหรอ?""ชอบมากเลยค่ะ ตอนเด็กๆ ทุกครั้งที่ปิดเทอมคุณพ่อฉันจะพามาเที่ยวทะเลเป็นประจำแต่พอหลังจากพ่อฉันเสีย ฉันก็ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเลย""ถ้าเธอหิวเธอก็สั่งอะไรมากินได้เลยนะ ฉันเพิ่งกินกาแฟไปยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่""ฉันก็ยังไม่ค่อยหิวค่ะได้แซนด์วิชกับชาไข่มุกไปก็ยังอิ่มอยู่เลย"เธอเดินออกมาด้านนอกช่วยดูนักท่องเที่ยวเล่นน้ำส่วนที่พักของเธอจะมีสระน้ำส่วนตั

  • บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+   บทที่ 20 คุณแม่อยากมีหลาน

    บทที่ 20คุณแม่อยากมีหลานน้ำรินใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเธอก็เดินทางมาถึงเพนท์เฮ้าส์ของคราม เธอรีบเดินขึ้นมาด้วยความเร็วจนกระทั่งประตูห้องของครามเปิดออกมาพอดี"ฉันมาเก็บของค่ะ"ครามเดินไปเปิดประตูให้เธอเดินเข้ามาแต่เมื่อน้ำรินเข้ามาถึง ข้าวของของเธอมันก็กระจัดกระจายไม่เหมือนรูปที่เขาส่งมาให้เธอเลย"ทำไมของฉันเป็นแบบนี้คะ คุณแอบเปิดดูเหรอคะ!""ฉันแค่อยากรู้ว่าข้างในมันมีอะไร""เสียมารยาท!"ทั้งสองจ้องมองหน้ากันแต่สุดท้ายแล้วน้ำรินก็เป็นฝ่ายเดินหนีเข้าไปเพื่อเก็บข้าวของให้เรียบร้อย ของพวกนี้มันเป็นของที่อยู่ในห้องนอนของเธอไม่รู้ว่าที่บ้านของเธอคิดยังไงถึงได้ส่งมาหมดทุกอย่าง ทำเหมือนว่าไล่เธอออกจากบ้านเลย"ได้ข่าวว่าพ่อเลี้ยงเธอพาแม่เธอกลับมาจากเมืองนอกแล้ว""ค่ะ""เรื่องบริษัทของครอบครัวเธอว่างๆ เธอก็ควรเข้าไปดูหน่อยนะ""เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ"เขาพูดแบบนี้มันก็ทำให้เธอใจแป้ว เธอไม่เคยได้รับรู้ไม่เคยได้ข้อมูลที่แท้จริงจากพ่อเลี้ยงของเธอเลย บริษัทที่พ่อเธอก่อตั้งมาจะไปรอดหรือเปล่าก็ไม่รู้ถ้าเธอยังคงถูกกีดกันจากพ่อเลี้ยงอยู่แบบนี้"ฉันเองก็บอกไม่ได้เพราะฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับบริษั

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status