บทที่ 7 เปิดตัว

ฉันรีบเดินกลับเข้ามาที่ตึกคณะโดยเก็บอาการของตัวเองไม่ให้ระเบิดออกมาต่อหน้าทุกคน ไม่รู้เวรกรรมอะไรของฉันนักหนาทำไมถึงต้องมาเจอคนเลวแบบอลินด้วย ตั้งแต่เด็กยันโตนิสัยไม่เคยเปลี่ยนเลย ไม่รู้ว่าเติบโตมาได้ยังไงครอบครัวก็ดีแต่ตัวเองนิสัยผิดมนุษย์

"นักศึกษาคะ วันนี้จะมีเพื่อนคณะวิศวะมาเรียนกับเรา 20 คน อย่าชวนเพื่อนคุยกันล่ะ"

"แก๊งเทพบุตรแน่ๆ เลยแก เมื่อกี้ฉันเห็นพวกเขานั่งอยู่ใต้ตึกบริหารด้วยพี่อลินยิ้มให้ฉัน หล่อมากกก กรี๊ดดด" 

เสียงนักศึกษาซุบซิบกันอยู่ด้านหลังฉันรู้สึกว่าตัวเองเริ่มไม่ปลอดภัยแล้วสิ ยิ่งหนีก็ยิ่งเจอไม่ทันที่ฉันจะหันไปถามเพื่อความแน่ใจกลุ่มนักศึกษาวิศวะจำนวน 20 คนก็เริ่มทยอยเดินเข้ามาในห้องเรียน

นักศึกษาที่เข้ามาส่วนใหญ่เป็นผู้ชายจนกระทั่งถึงคิวของสามคนสุดท้ายที่เดินเข้ามาอย่างเฉิดฉายนั่นก็คืออรัญ องศาและคนสุดท้ายก็คืออลิน

"หล่อมากกกก!"

"กรี๊ดดด!"

เสียงผีเปรตเริ่มกรี๊ดกร๊าดดังขึ้นเรื่อยๆ จนอาจารย์ต้องเคาะโต๊ะให้ทุกคนอยู่ในความสงบ ฉันหันมาตั้งใจเรียนฟังสิ่งที่อาจารย์พูดไม่ได้หันไปสนใจกลุ่มเทพบุตรที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างเลย พวกเขาพกความหล่อมาเต็มที่ทำเอานักศึกษาสาวหลายคนไม่มีสมาธิในการเรียน

แม้กระทั่งอาจารย์สาวหน้าห้องเธอก็แอบเขินเวลาที่ถูกแก๊งเทพบุตรแซว ส่วนฉันได้แต่เบะปากเวลาที่อลินหยอดมุขใส่อาจารย์

"ฉันได้ข่าวมาว่าอลินกำลังจีบเด็กปี 2 อยู่ แกรู้เรื่องนี้หรือเปล่าออร์แกน"

"ได้ยินจากอาโปมาบ้างแล้วล่ะเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นพี่รหัสของอาโปด้วย"

"มีคนเห็นสองคนนี้ไปรับไปส่งกันแล้วก็หายไปที่คอนโดด้วยกันด้วย มีไปดูหนังกินข้าวเหมือนเปิดตัวเลยนะ"

"ช่างเถอะ"

"ช่างเถอะ? แกพูดคำนี้ออกมาได้ยังไงฉันขอเตือนแกในฐานะที่เราสองคนเป็นเพื่อนกันนะออร์แกน ถ้าแกไม่ได้คิดอะไรกับอลินแกต้องรีบดึงตัวเองกลับมา ไม่อย่างนั้นแกจะกลายเป็นชู้ของคนอื่น แต่ถ้าแกคิดจะสู้และยืนหนึ่งก็ต้องทำให้อลินยอมรับและเปิดตัวแกต่อหน้าทุกคนว่าแกคือผู้หญิงของเขา"

"น้ำผึ้งแกคิดอะไรเนี่ยฉันไม่ได้คิดอะไรกับอลินสักหน่อย เขาอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะดีแล้วล่ะจะได้เลิกมาวุ่นวายกับฉันสักที"

เวลาผ่านไปจนกระทั่งหมดคาบเรียน ฉันรีบเก็บของแต่ไม่ทันที่จะเดินออกมาจากห้ององศากับคว้าแขนของฉันเอาไว้ ไม่ยอมให้ฉันเดินออกไปไหนเพราะพวกเขามีงานที่ยังทำไม่เสร็จจึงอยากให้ฉันช่วย

"เดี๋ยวก่อนออร์แกนช่วยทำงานตรงนี้หน่อยดิเมื่อกี้มัวคุยกันงานเลยไม่เสร็จ"

"องศาถ้านายยังเป็นแบบนี้ ฉันจะฟ้องคุณพ่อแล้วนะ เรียนด้วยกันอาจารย์ก็สอนเหมือนกันถ้านายไม่เข้าใจตรงไหนทำไมไม่ถามอาจารย์ ไม่ต้องมาสร้างภาพว่าตัวเองเป็นเด็กเรียนดีแล้วมาโยนงานให้ฉันทำเลยนะ ฉันไม่ทำ!"

"ไม่ทำก็คือไม่ทำจะพูดมากทำไม หงุดหงิดอะไรเนี่ยเป็นเมนส์หรือไง"

สามหนุ่มมองหน้าฉันแต่ฉันไม่สนใจรีบเดินออกมาจากห้องเรียนจนเจอกับพี่รหัสของอาโป เธอเดินขึ้นมาพร้อมกับขนมและเครื่องดื่มไม่ได้อ่านป้ายหรือไงว่าเขาไม่ให้เอาของกินเข้าห้องเรียน

"สวัสดีค่ะพี่ออร์แกนพี่อลินอยู่ในห้องใช่ไหมคะ"

"ใช่เข้าไปสิอลินรอเธออยู่"

พี่รหัสของอาโปทำท่าเคอะเขินรีบเดินเข้าไปในห้องฉันหันไปมองหน้าอลินเขาดูตกใจแต่ก็รีบลุกมาหารุ่นน้องคนนั้น

ไอ้ผู้ชายมักมาก ไอ้ผู้ชายเจ้าชู้ ไอ้คนเลว ไอ้คนชั่ว ฉันจะด่าสาปไม่ให้ผุดไม่ให้เกิดเลย

"ออร์แกนเอาดีๆ แกไม่ได้คิดอะไรกับอลินจริงๆ ใช่ไหม!"

น้ำผึ้งเดินตามมาแถมยังดึงแขนฉันมาคุยด้านหลังเงียบๆ เพราะกลัวว่าจะมีใครมาได้ยินเข้า

"ไม่!"

"แต่หน้าแกมันเก็บอารมณ์ไม่อยู่เลย แกอย่ามาโกหกฉันเลยฉันเป็นเพื่อนแกมาตั้งกี่ปี"

"คนแบบอลินไม่มีทางที่ฉันจะลงเอยด้วยหรอก ตั้งแต่รู้จักอลินมาฉันก็เห็นอลินเปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อย ที่มายุ่งกับฉันก็คงอยากจะแกล้งฉันเหมือนเดิม"

"ช่างแม่งเหอะในเมื่อแกบอกว่าแกไม่ได้คิดอะไรเพราะฉะนั้นแกก็อย่ามาทำหน้าตาหงุดหงิดแบบนี้ ยิ่งแกเป็นแบบนี้อลินยิ่งได้ใจยิ่งอยากจะแกล้งแก บางทีอลินอาจจะแค่เอาชนะแกปั่นประสาทแกเล่นก็ได้"

ฉันก็คิดแบบน้ำผึ้งนั่นแหละ วันนี้ฉันบอกที่บ้านว่าอาจจะกลับดึกหรือไม่ก็คงกลับพรุ่งนี้เช้า พรุ่งนี้ฉันไม่มีเรียนตั้งใจว่าจะอ่านหนังสือเสร็จแล้วค่อยไปผ่อนคลายที่ผับกับน้ำผึ้งต่อ ขอคืนความสุขให้ตัวเองบ้าง

"วันนี้ทำไมไม่กลับบ้านเมื่อกี้คุณพ่อโทรมาถามว่าเธอจะไปอ่านหนังสือที่หอน้ำผึ้งอีกแล้วเหรอออร์แกน?"

องศาเดินมาถามฉันตามด้วยสองหนุ่มที่ทำหน้าตาสงสัยโดยเฉพาะอลินเหมือนเขาจะไม่พอใจฉันแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรมากเพราะองศาอยู่ด้วย

"ฉันแค่ต้องการความสงบ พรุ่งนี้ยัยตัวแสบก็ไม่ได้ไปเรียนคงจะมาป่วนฉันแต่เช้าฉันอยากมีเวลาอ่านหนังสือขี้เกียจขับรถพายายตัวแสบไปนั่นไปนี่ด้วย"

"จะไปอ่านหนังสือจริงๆ ใช่ไหมไม่ได้แอบหนีไปเที่ยวอีกละ"

"ฉันจะไปอ่านหนังสือหรือจะไปเที่ยวก็ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับนายเลยนะอลิน"

ดูเหมือนว่าฉันกับอลินจะเริ่มมีอารมณ์ใส่กัน ไม่ใช่อารมณ์พิศวาสนะแต่มันเป็นอารมณ์โมโหต่างหาก น้ำผึ้งพยายามบีบแขนฉันเพื่อดึงสติฉันกลับมาฉันจึงก้มหน้าอ่านหนังสือต่อเพราะช่วงบ่ายฉันมีสอบ 

"ไอ้อลินแล้ววันนี้มึงจะกลับบ้านเลยไหมหรือจะพาน้องแป้งไปกินข้าว กูจะได้ไปทำธุระของกู"

"อืม กูว่าจะพาน้องแป้งไปกินข้าวเสร็จแล้วก็พาไปดูหนัง จากนั้นค่อยว่ากันอีกทีว่าจะไปต่อกันที่ไหน"

"ฉันขอตัวก่อนนะองศา อยากไปเข้าห้องน้ำรู้สึกจะอ้วกยังไงก็ไม่รู้!"