LOGIN“ผมจะหลั่งข้างนอกครับ” เสียงทุ้มแหบพร่าของปกรณ์กระซิบชิดริมหูของรินลดา พยายามต่อรองกับหญิงสาวที่กำลังสั่นสะท้านอยู่ในอ้อมแขน
“หลินกลัวมากค่ะ เกิดท้องไส้ขึ้นมา แฟนหลินรู้จะทำยังไง” รินลดารีบบอกทันทีเพื่อใช้เกราะกำบังความหื่นของเจ้านาย ก่อนจะออกแรงผลักเขาออกแล้วลุกพรวดขึ้นนั่ง เธอหอบหายใจถี่รัว ๆ
ปกรณ์รีบลุกขึ้นมานั่งข้างๆ สัมผัสแผ่วเบาที่ไหล่ของเธอเพื่อปลอบประโลม เขาหยุดทุกอย่างแล้ว เพราะไม่อยากให้เลขาฯ สาวโกรธเขาไปมากกว่านี้ และสติเขาก็คืนกลับมา
“ผมขอโทษครับคุณหลิน ผมห้ามใจตัวเองไม่ได้จริงๆ ไม่รู้ผีห่าซาตานตัวไหนเข้าสิง” เขาพูดข้างๆ หูของหล่อน มือของเขาโอบที่ไหล่หญิงสาวเบาๆ ไม่ให้เธอตื่นกลัวไปมากกว่านี้ แต่แววตาที่มองมายังคงเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ร้อนแรงไม่ต่างจากเปลวไฟ
“คุณปกรณ์คะ หลินจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย หลินมีสามีแล้ว และหลินก็กลัวท้องกลัวโรค ถ้าคุณไม่มีถุงยางหรืออุปกรณ์ป้องกันใดๆ หลินไม่เล่นด้วยนะคะ” รินลดาพยายามรวบรวมสติพูดออกไป แม้ร่างกายจะยังคงสั่นเทิ้มจากความตื่นเต้นที่เพิ่งเกิดขึ้น
“งั้นคืนนี้ คุณแค่ช่วยให้ผมเสร็จก่อนได้ไหมครับ” เมื่อเห็นว่าหล่อนแบ่งรับแบ่งสู้ จึงยอมรักษาน้ำใจโดยไม่ลุกล้ำเธอไปมากกว่านี้
“นะครับ คุณหลิน” เขาต่อรองด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน ดวงตาคมกริบจ้องมองเธออย่างไม่ลดละ ราวกับจะสะกดให้เธอตกอยู่ในภวังค์แห่งความต้องการ
คำพูดอ้อนวอนของหนุ่มโสดอารมณ์เปลี่ยว ทำให้รินลดาพยักหน้าอย่างเลื่อนลอย เธอรู้ดีว่านี่คือเส้นแบ่งบางๆ ที่กำลังจะถูกข้ามไป แต่ร่างกายที่ร้อนรุ่มกลับไม่สามารถปฏิเสธได้
จากนั้นเธอจึงช่วยทำให้เขาสำเร็จความใคร่ ปกรณ์รีบถอดกางเกงออก เผยให้เห็นกางเกงในบ็อกเซอร์ผ้าฝ้ายสีเขียวเข้ม สิ่งที่ล่อตาหญิงสาวอยู่ข้างในมันดันกางเกงขึ้นมาเป็นลำแทบจะทะลุ
มันเป็นภาพที่ทำให้รินลดาอารมณ์พลุ่งพล่านอยู่ไม่น้อย เธอค่อยๆ เลื่อนกางเกงในของเขาลงมาอย่างเชื่องช้า ตอนนี้ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่แข็งขืนชี้โด่อยู่ตรงหน้าหญิงสาว ราวกับจะเชื้อเชิญให้เธอลิ้มลอง
“คุณหลิน เอาเลยครับ โม๊คมันเลยครับ” สายตาหยาดเยิ้มของเจ้านายหนุ่ม บ่งบอกถึงชัยชนะและความคาดหวังที่เปี่ยมล้น
“หลินใช้มืออย่างเดียวได้มั้ยคะ” รินลดาต่อรองเสียงแหบพร่า เธอเหลือบมองขนาดของเขาแล้วคงเหมื่อยกรามน่าดู
“ไม่ได้ครับ ถ้างั้นผมไม่ยอม” ปกรณ์ตอบกลับอย่างไม่จริงจังนัก เพราะเห็นจากแววตาของเธอแล้ว เขาคิดว่าเธอคงไม่กล้าปฏิเสธ
เมื่อไม่มีทางเลือก หล่อนจึงก้มหน้าลงไปอย่างจำนน ริมฝีปากอิ่มค่อยๆ จูบวนเบาๆ ที่ปลายท่อนเอ็นของเขา สัมผัสแรกที่แตะต้องทำให้ร่างกายของปกรณ์สะท้านเฮือก
รินลดานึกไปถึงขนาดของสามีเธอ ขนาดมันไม่ใหญ่เท่านี้เลย เรื่องแบบนี้มันผิด แต่เวลานี้หล่อนต้องเลยตามเลย ริมฝีปากอิ่มอมรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ จากช้าไปเร็ว สลับกันไปมา หล่อนปล่อยน้ำลายออกมาเป็นระยะๆ เพื่อความลื่นไหล ปากก็รูดขึ้นลงตามจังหวะไปเรื่อยๆ มือเรียวก็ลูบไล้ก้อนเนื้อกลมที่ฐานอย่างแผ่วเบา
จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นดูดเลียก้อนเนื้อกลมสองข้าง สลับกับใช้มือรูดท่อนเอ็นของเขาแทน หล่อนชำนาญเรื่องนี้อยู่พอสมควร เพราะเธอเองก็ไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์อะไร
รินลดารู้ความต้องการของผู้ชายดี เพราะเธอผ่านการมีสามีมาแล้วถึงสองคน ประสบการณ์เหล่านั้นหล่อหลอมให้เธอเป็นผู้หญิงที่รู้ใจชาย และในตอนนี้เธอกำลังใช้มันปรนเปรอเจ้านายหนุ่มอย่างเต็มที่
“ซี้ด!... อ่าร์... ผมเสียวครับคุณหลิน คุณเก่งมาก” เสียงครางต่ำของปกรณ์บ่งบอกถึงความสุขสมที่กำลังถาโถมเข้าใส่
ชายหนุ่มเด้งลอยสุดตัว พุ่งน้ำอุ่นข้นเข้าปากของรินลดา หล่อนดูดกินน้ำรักของเขาเข้าไปและดูดท่อนเอ็นของเขาแรงๆ จนน้ำที่พุ่งออกมานั้นแทบไม่เหลืออยู่เลย
เธอกลืนมันลงไปอย่างไม่ลังเล และดูดซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ จนเขาแทบหมดแรง ร่างกายของปกรณ์อ่อนปวกเปียกไปกับเตียง แต่ดวงตาของเขายังคงจ้องมองเธอด้วยความรักใคร่และขอบคุณ
“โอ๊ย!... อ่า... ซี้ดๆๆ พอ ๆ พอแล้วครับ” เขาต้องร้องขอชีวิตขึ้นมาทันที เมื่อเขาเสร็จสมใจปรารถนาแล้ว เขากระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึก
“ขอบคุณมากนะครับ ผมมีความสุขมากเลย” คำพูดนั้นทำให้หัวใจของรินลดาสั่นไหวอย่างรุนแรง เธอไม่เคยได้ยินคำพูดแบบนี้จากสามีของเธอเลย
เขานอนหมดแรงอยู่ตรงนั้นสักพัก รินลดาจึงไปเข้าห้องน้ำ เธอบ้วนปากแปรงฟัน เช็ดหน้าเช็ดตา มองดูตัวเองในกระจก คิดถึงสิ่งที่ผ่านมาเมื่อครู่ รินลดาก็รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างท่วมท้น แต่ทำยังไงได้ หล่อนคงทำดีที่สุดแล้ว
เมื่อสลัดความคิดนี้ออกไป เธอถอดชุดนอนออก เปิดน้ำฝักบัวขึ้น อาบน้ำ ถูสบู่ กลิ่นสบู่หอมกรุ่นช่วยชะล้างคราบไคลและบาปที่เพิ่งก่อขึ้น
จู่ ๆ อารมณ์เสียวซ่านที่ซ่อนอยู่ก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง มือบางๆ ของหล่อนก็เลื่อนไปตรงกลางหว่างขา พร้อมแยกขาออกมาเพื่อบดนิ้วลงไปบนเนินสวาท เพื่อปลดปล่อยอารมณ์ที่ค้างอยู่ให้มันออกไป
เมื่อความรู้สึกเกิดขึ้นแบบนี้ หล่อนก็ใช้นิ้วแก้ปัญหามาเรื่อยๆ ไม่ต่างอะไรจากสาวโสดทั่วไป เมื่ออาบน้ำเสร็จหล่อนก็หยิบผ้าเช็ดตัวเดินออกมา เห็นชายหนุ่มที่ยังนอนหมดแรงอยู่บนเตียง
“บอสไปอาบน้ำก่อนมั้ยคะ” เธอปลุกไม่นานเขาก็ตื่น
“ได้ครับ แต่คุณต้องอาบให้ผมนะครับ” เขายิ้มตาเป็นประกาย แววตาเจ้าเล่ห์ฉายชัด
“ไม่ได้ค่ะ หลินอาบมาแล้ว” หล่อนตอบยั่ว ๆ ก็ใครใช้ให้เขาหลับเองนี่น่า ถ้าอยู่ในห้องน้ำด้วยกันเมื่อกี้ เขาก็อาจจะได้เธอไปแล้ว!
“อาบให้ผมเถอะนะที่รัก” เขาพลางเอามือมาโอบเอวหล่อนจากด้านหลัง พร้อมกับจูบที่ต้นคออย่างแผ่วเบา สัมผัสร้อนผ่าวทำให้รินลดาขนลุกซู่
“บอสนี่ได้คืบ จะเอาศอกจริงๆ เลยเชียว!” เธอพูด แต่ในน้ำเสียงกลับเจือด้วยรอยยิ้ม หล่อนไม่โกรธกับความเอาแต่ใจของเขา
รินลดาพาหัวหน้าหนุ่มไปอาบน้ำ ฟอกสบู่ รูดท่อนเอ็นทำความสะอาด มันตั้งแข็งขึ้นมาได้อีกแล้ว เป็นลำเลยทีเดียว
ปกรณ์มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา เมื่ออาบน้ำเสร็จเขาก็ดึงหล่อนมาที่เตียง เขาจะเริ่มทำอีก แต่คราวนี้เธอไม่ยอมตามใจเขา
“บอส! บอส! หยุดเถอะค่ะ เอาไว้กินวันหลังดีมั้ยคะ” ชายหนุ่มได้ยินดังนั้น เขาก็ยิ้มขึ้นมา ดวงตาของเขาเปล่งประกายแบบมีความหวังขึ้นมาทันที ผู้หญิงคนนี้ช่างต่อรองเก่งจริง ๆ และอีกอย่างเขาก็ไม่อยากให้มันจบเพียงแค่วันนี้ซะด้วยสิในเมื่อวันนี้เธอยอม ครั้งต่อไปมันจะไปยากอะไร ปกรณ์อยากให้ค่ำคืนนี้มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแล้วยาวนานมากกว่า เขาจะได้แอบกินเธอได้บ่อย ๆ
“ผมขอทำแบบเมื่อกี้ให้คุณบ้างจะได้มั้ยครับ” ปกรณ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“แบบไหนคะ” หญิงสาวเลิกคิ้ว มองหน้าเจ้านายอย่างสงสัย
“ก็แบบที่คุณทำให้ผมไง ผมอยากทำให้คุณบ้าง ผมอยากตอบแทนคุณนิ” หล่อนไม่ตอบ พยายามทำเป็นไม่ได้ยินที่เขาพูด
รินลดารู้ดีว่าสิ่งที่เจ้านายของเธอเสนอ มันคืออะไร สุดท้ายมนก็คือการเล้าโลมเพื่อนให้หล่อนยอมเป็นของเขาแน่ ๆ และอีกอย่างเธอก็เป็นคนที่ตอบสนองกับการออรัลเซ็กส์อย่างมาก
ถ้ายอมให้เขาทำเธอคงต้องตกเป็นเมียของเขาคืนนี้แน่ ๆ รินลดาทำหน้ากังวลขึ้นมาทันที ตอนนี้มือหัวหน้าหนุ่มไม่อยู่นิ่ง เขาโอบแขนกอดหล่อนมาจากทางด้านหลัง พยายามจับคลึงเค้นหน้าอกเธอเบาๆ สัมผัสจากฝ่ามือร้อนๆ ทำให้ร่างกายของรินลดาอ่อนระทวย
“คุณช่วยอะไรผมอย่างหนึ่งได้มั้ยครับ” ปกกรณ์ต่อรองอีกครั้ง เสียงกระซิบแผ่วเบาข้างใบหูทำให้เธอแทบละลาย
“ผมอยากทำตรงหน้าอกคุณ ได้มั้ย” รินลดาพยักหน้าอย่างจำนน เพราะทนความเซ้าซี้ของเจ้านายไม่ไหว เขายิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะจับหญิงสาวนอนลง ปลดผ้าเช็ดตัวออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าที่ขาวเนียน
ปกรณ์ค่อยๆ ลุกขึ้นมาคร่อมร่างเธอไว้ เอาท่อนเอ็นที่ยังคงแข็งขืนมาถูตรงกลางเนินอกอย่างแผ่วเบา สัมผัสร้อนผ่าวทำให้รินลดาบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน
รินลดาช่วยเขาอีกครั้งโดยการที่เธอบีบหน้าอกให้ชิดกัน แท่งยาวๆ ของปกรณ์ค่อยๆ เลื่อนไปมาตรงกลางเนินอวบอิ่มของหล่อนอย่างช้าๆ สร้างความรู้สึกที่เร่าร้อนและทรมานใจ
“หน้าอกคุณสวยมากครับหลิน ผมอยากดูดเหลือเกิน” เขาเอ่ยปากชมรินลดาต่อหน้าแบบไม่มีความอายกันเลย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชมและความปรารถนา
“หลินยอมให้แค่นี้ค่ะ” เธอรีบปฏิเสธ และไม่ยอมตามใจเขาเด็ดขาด เพราะมันใกล้เส้นบาง ๆ เข้ามาทุกที ๆ เสียแล้ว
“ซี๊ดดด!!!...อ๊อยย!!.” เสียงครางของรินลดาหลุดออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปกับทุกสัมผัสของเขา
“อืมห์!!...รีบๆ หน่อยนะคะ ตอนนี้มันดึกมากแล้ว หลินกลัวไปทำงานพรุ่งนี้ไม่ไหว บอสก็ด้วยนะ พรุ่งนี้บอสมีนัดคุยแผนกับผู้ลงทุนนะคะ” เธอพยายามเตือนสติเขา แม้ว่าเสียงของเธอจะขาดห้วงด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน
“ซี๊ดดด...อ่าร์ ใกล้ละครับหลิน อ่าา..ซีด..นุ่มเหลือเกิน” ปกรณ์ครางกระเส่า ร่างกายของเขากระตุกเกร็ง
เมื่อเขาเสร็จสมอารมณ์หมายแล้ว น้ำรักที่เก็บสะสมไว้ก็พุ่งกระจายเต็มหน้าอกเธอ รวมไปถึงที่นอน ผ้าห่ม เลอะไปหมด รินลดาใช้มือทำต่อไปเรื่อย ๆ จนน้ำที่ออกมานั้นมันหมดสนิทแล้ว เธอมองเขาด้วยแววตาที่ผสมผสานระหว่างความเหนื่อยอ่อนและความรู้สึกผิด
“ขอบคุณนะครับหลินที่ไม่รังเกียจผม” ปกรณ์กระซิบเบาๆ พร้อมกับจูบหลินเบาๆ ที่หน้าผาก สัมผัสอ่อนโยนนั้นทำให้รินลดารู้สึกอบอุ่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“ไม่เป็นไรค่ะ หลินเข้าใจ” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แม้ในใจจะยังคงสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นก็ตาม
สองเดือนต่อมาก็ถึงวันเปิดเทอมวันแรก ชีวิตนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยของเมธาวีร์ก็ได้เริ่มต้นขึ้น เธอเลือกเรียนคณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการระหว่างประเทศ ตามคำแนะนำของมารดาเพื่อเตรียมตัวรับช่วงต่อธุรกิจในอนาคต ในขณะที่มารดาตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่กับลูกสาวคนโตและสามีที่ต่างประเทศรูปลักษณ์ที่สะสวยสะดุดตาบวกกับกิริยาที่อ่อนหวาน ทำให้เมธาวีร์กลายเป็นดาวเด่นที่มีรุ่นพี่และเพื่อนนักศึกษาแวะเวียนมารุมขายขนมจีบไม่เว้นแต่ละวัน ทว่าหญิงสาวกลับไม่เคยชายตามองใครเลยแม้แต่คนเดียว เพราะในพื้นที่ของหัวใจเธอมีเพียงผู้ชายคนเดียวที่จองเอาไว้หมดแล้วด้วยภาระหน้าที่ในการเรียนและต้องทำงามกลุ่มกับเพื่อน ๆ เมธาวีร์จึงตัดสินใจขออนุญาตไปอยู่หอพักที่ใกล้มหาวิทยาลัย ซึ่งคุณปวีณาก็ไม่ได้ขัดข้อง แต่คนที่จะลงแดงกลับเป็นปกรณ์ วันไหนที่เมธาวีร์ไม่กลับบ้าน เขาจะทำตัวเป็นคนบ้างานอยู่บริษัทจนดึกดื่นเพียงเพื่อกลบเกลื่อนความเหงาและความคิดถึงและเมื่อถึงช่วงวันหยุดปกรณ์ก็จะรีบบึ่งรถไปรับหญิงสาวกลับบ้านทันที แต่หากอาทิตย์ไหนที่ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหวจริง ๆ เขาก็จะใช้อำนาจของแฟนหนุ่มบังคับพาเธอไปนอนค้างที่คอนโดส่วนตัว เพื่อจะได้ก
ตอนที่ 64 สารภาพความจริงเช้าวันรุ่งขึ้น เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นปลุกปกรณ์จากภวังค์แห่งความคิด เขาเหลือบมองหน้าจอ เห็นชื่อคุณศรีสุภางค์ปรากฏอยู่ รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า ก่อนจะกดรับสายด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้เป็นปกติที่สุด“สวัสดีครับคุณน้า”“ปริ้นซ์ เมย์เป็นยังไงบ้าง น้าเป็นห่วงเหลือเกิน” เสียงของคุณศรีสุภางค์เจือด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด“ผมดูแลเมย์เป็นอย่างดีครับคุณน้า ไม่ต้องห่วงนะครับ” ปกรณ์ตอบพลางลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อนึกถึงใบหน้าใสซื่อของเมธาวีร์ ความอ่อนโยนของเธอเป็นดั่งโอเอซิสกลางทะเลทรายที่ปลอบประโลมจิตใจที่ว้าวุ่นของเขา“แล้วรินลดาเป็นยังไงบ้างล่ะ”ปกรณ์ตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้คุณศรีสุภางค์ฟังอย่างละเอียด ทุกถ้อยคำที่เอ่ยออกไปนั้นหนักอึ้งราวกับก้อนหินที่ทับถมอยู่ในใจ คุณศรีสุภางค์ถึงกับตกใจจนแทบจะพูดไม่ออก ไม่คิดว่ารินลดาจะถลำลึกไปได้ถึงเพียงนี้ ความผิดหวังและความไม่เชื่อถาโถมเข้าใส่เธออย่างจัง“แล้วเธอยักยอกเงินไปเท่าไหร่ละ?” คุณศรีสุภางค์ถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงเจือด้วยความไม่เชื่อ ราวกับพยายามหาเหตุผลมารองรับความผิดของรินลดา“เธอไม่เคยยักยอกเงินครับ เธอไม่
แล้วเมธาวีร์ที่นั่งคร่อมอยู่ด้านบน ก็เริ่มส่ายเอวบดเบียดไปกับท้องน้อยของปกรณ์ที่นอนอยู่เบื้องล่างอย่างร้อนแรง จนสัมผัสได้ถึงท่อนแท่งรักของชายหนุ่มที่กำลังบดเบียดกับผนังช่องคลอดภายในอย่างแนบแน่น แต่ซาบซ่านในอารมณ์“ขย่มพี่แรงๆ เลยครับน้องเมย์จ๋า!!!” ปกรณ์เอ่ยปากท้าทายเด็กสาวคนสวย“ค่ะ!!” พอเจอลูกยุของปกรณ์ เมธาวีร์ก็ยิ่งมีอารมณ์“แตกเร็วห้ามโทษเมย์นะคะ!!!” แล้วเมธาวีร์ก็ทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงใส่ตัวของปกรณ์ พร้อมกับขย่มอย่างรุนแรง จนปกรณ์ที่นอนอยู่ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความจุกปนเสียว เมื่อเจอเมธาวีร์เอาจริง“อั่ก!!! อั่ก!!! อั่กก!!” ปกรณ์ถึงกับร้องเสียงหลงด้วยความจุกปนเจ็บ แต่เพราะความเป็นชายชาตรี จึงไม่อยากบอกให้เมธาวีร์ที่กำลังของขึ้นชะลอความเร็วหรือหยุด ชายหนุ่มนักรักจึงกัดฟันทน ปล่อยให้เมธาวีร์ที่นั่งคร่อมอยู่ด้านบน ได้เพลิดเพลินกับแท่งรักขนาดใหญ่ ที่ปักอยู่กลางหว่างขาของเธออยู่เนือง ๆ“อ๊า!!! อ๊า!!! อือออ!!!” เด็กสาวเอาใจเขาด้วยการขย่มและร่อนเอวบดส่ายไปมาอย่างร้อนแรง จนผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด มือเรียวยกขึ้นสางปอยผม ก่อนจะก้มตัวลงมาดูดปากกับชายหนุ่มด้วยความร้อนแรงเรียกได้ว่า ศีลธรรมของ
ในขณะที่ปกรณ์ยืนนิ่งเหมือนต้องมนต์สะกดของเด็กสาว เมธาวีร์หยิบเอายกทรงตัวน้อยเขวี้ยงลงบนพื้นเหมือนเป็นของไร้ค่า และเผยให้เห็นทรวงอกรูปหยดน้ำขนาดใหญ่ ที่ตั้งตระหง่านอย่างท้าทาย ก่อนใช้มือบีบเค้นใต้ฐานอวดความงดงามของปทุมถันให้ชายหนุ่มได้ชมเป็นขวัญตาอีกคำรบ“พี่ว่าเมย์ควรไปทำนมดีมั้ยคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า“แค่นี้ยังไม่ใหญ่พออีกเหรอจ๊ะ” ปกรณ์ถามกลับอย่างไม่เข้าใจ“มันใหญ่ไปค่ะ เพื่อนเมย์ชอบแซว” เด็กสาวอธิบาย“ไม่ต้องหรอกเจ็บตัวเปล่า ๆ แบบนี้แหละ พี่ชอบ ใหญ่เต็มไม้เต็มมือดี” ปกรณ์เอ่ยปากตอบโดยไม่สนใจเหตุผลใดๆ อีกแล้ว“อย่าไปลดเลยนะ เมย์จ๋า สองเต้านี้พี่หวงนะรู้มั้ย” ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้เขากำลังหลงเด็กสาวตรงหน้าหัวปักหัวปำ“พี่ปริ้นซ์ห้ามเบื่อเมย์นะคะ” เธอเอ่ยอย่างออดอ้อน“รับรองพี่ไม่มีวันเบื่อเมย์แน่นอน ที่รัก” เมธาวีร์หัวเราะคิกคักชอบใจกับคำตอบของชายหนุ่ม“แล้วข้างล่างล่ะค่ะ พี่ชอบมั้ย” ว่าแล้วเด็กสาวก็ใจกล้าขึ้นมาด้วยการถลกกางเกงชั้นจีสตริงตัวน้อยออก จนเผยให้เห็นเนินหัวหน่าวที่โหนกนูน และไหมพรมสีดำที่ขึ้นประปราย“ชอบสิครับ เอาไว้พี่จะพาไปเลเซอร์ขนนะ เอาให้เนียนกริบเลย” ปกรณ์ต
ปกรณ์มองแววตาเว้าวอนนั้นด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันมั่วไปหมด ในใจหนึ่งเขารังเกียจในสิ่งที่เธอได้กระทำลงไป ความผิดบาปที่เธอสร้างขึ้นนั้นยากจะให้อภัย แต่อีกใจหนึ่ง เขาก็อดสงสารไม่ได้ เพราะรู้ดีว่ารินลดาถูกบีบคั้นจนหลังชนฝา หากเสี่ยสมานและนายอำนาจไม่ข่มเหงน้ำใจเธอจนไร้ทางออก ปลายทางของเธอคงไม่จบลงที่การเป็นฆาตกรเช่นนี้“ผมจะช่วยหาทนายและยื่นหลักทรัพย์ประกันตัวคุณเอง... คุณไม่ต้องห่วงนะ ผมสัญญาว่าจะไม่ทิ้งคุณ” เขากุมมือเรียวที่สั่นระริกนั้นไว้เบาๆ เพื่อให้สติและปลอบประโลมเธอ ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาช่วยให้รินลดารู้สึกมั่นคงขึ้นมาบ้าง“แม่เชื่อว่าคุณปกรณ์เค้าต้องช่วยเหลือแกอย่างเต็มที่ แกต้องอดทนนะ” เฟื่องรดาเอ่ยสำทับด้วยเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้า เมื่อเห็นความเมตตาของปกรณ์ในยามนี้เป็นความหวังเดียวที่เหลืออยู่“แม่คะ... หลินกลัว หลินไม่อยากติดคุก แม่ช่วยหลินด้วยนะคะ!” รินลดาหันไปพร่ำบอกมารดาด้วยความหวาดวิตกถึงโทษทัณฑ์ที่รออยู่ข้างหน้า เธอฆ่าคนตายโดยเจตนาถึงสองศพ ต่อให้มีเงินประกันตัวได้ ชีวิตหลังจากนี้ของเธอก็คงไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกผิดและหวาดกลัวถาโถมเข้าใส่เธออย่างไม่หย
เช้านี้เสียงโทรศัพท์จากก้องเกียรติก็ดังขึ้นพร้อมกับการย้ำเรื่องของรินลดา“แกอย่าเพิ่งบอกคุณหลินเรื่องนี้นะ” เสียงของก้องเกียรติหนักแน่นและจริงจังกว่าทุกครั้ง “ฉันกลัวว่าถ้าเธอรู้ตัวก่อน เธอต้องหนีแน่ ๆ” ก้องเกียรติเว้นจังหวะหายใจ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยถ้อยคำที่บาดลึก “ตอนนี้พนักงานม่านรูดยืนยันว่าผู้หญิงในกล้องวงจรปิดที่ไปหาเสี่ยสมานคืนนั้นคือคุณหลินแน่ ๆ บวกกับคลิปเสียงที่คุยกับคุณเฟื่องรดา หลักฐานมันแน่นจนดิ้นไม่หลุดแล้วเพื่อน ตอนนี้ตำรวจกำลังไปที่บริษัทของแก เพื่อเชิญตัวมาสอบปากคำ และทางตำรวจต้องการขยายผลว่าใครเป็นผู้ร่วมขบวนการฆ่าครั้งนี้บ้าง”ปกรณ์รับฟังด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง แม้จะรู้ซึ้งถึงธาตุแท้ของรินลดามานานแล้ว แต่ความผูกพันที่เคยมีในอดีตก็ยังคงทำให้เขาอดใจหายไม่ได้ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนอยู่ในอก ขณะที่ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นมาท้าทายความจริงอันโหดร้ายตรงหน้าเมื่อรินลดาปรากฏตัวที่ออฟฟิศในเช้าวันนั้น แววตาที่เคยเต็มไปด้วยประกายแห่งความมั่นใจกลับเหม่อลอยไร้จุดหมาย ใบหน้าซีดเซียวราวกับคนไร้วิญญาณ บ่งบอกถึงค่ำคืนที่ผ่านพ้นไปอย่างยากลำบาก ทว่าความสงบนั้นก็ถูกทำลายลงในพริบตา เมื่อ
รินลดาเดินออกจากบริษัทด้วยหัวใจที่เลื่อนลอย ความกดดันบีบคั้นเธอจากทุกทิศทาง เรื่องคลิปวิดีโอและรูปถ่ายอัปยศที่อยู่ในมือถือของเสี่ยสมานคือระเบิดเวลาที่พร้อมจะทำลายชีวิตและความรักที่เธอพากเพียรสร้างมา หากสิ่งเหล่านั้นถูกส่งไปให้ปกรณ์ ชีวิตเธอคงพังไม่เป็นท่า และขุมทองอย่างเขาคงหลุดลอยไปตลอดกาล‘จะทำอย
หลังพายุอารมณ์รักสงบลง ร่างกายที่อ่อนระทวยของเมธาวีร์ซบลงกับแผงอกแกร่งของปกรณ์ สัมผัสอุ่นร้อนยังคงกรุ่นอยู่ทั่วกาย เสียงลมหายใจของทั้งคู่ยังคงหอบถี่ระรัว ปกรณ์ลูบไล้เรือนผมนุ่มสลวยของเธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะกระซิบถามด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าที่เต็มไปด้วยความห่วงใย“ไหนเล่ามาซิ คุณยายทำไมถึงให้เมย์กินยาคุม
ท่ามกลางสติที่ยังพร่าเลือนและเร่าร้อนรินลดา ค่อยๆ ปรือตาที่หนักอึ้งขึ้นมองเพดานห้องที่ประดับด้วยโคมไฟระย้าหรูหราซึ่งเธอไม่คุ้นตา ความทรงจำสุดท้ายที่แวบเข้ามาคือรอยยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมของนายอำนาจ ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะถูกตัดไปความร้อนปั่นป่วนยังคงหลงเหลืออยู่ในกระแสเลือด มันบีบค
ทันทีที่ปิดประตูห้องลง เมธาวีร์ยืนพิงหลังกับประตู กอดอกตัวเองแน่นพลางหอบหายใจถี่ สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วที่โคนขาและรอยจูบที่แก้มยังคงทำเอาเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว เธอทิ้งตัวลงบนเตียง พลิกกายไปมาด้วยความซ่านสยิว ความรู้สึกอยากรู้อยากลองที่เพิ่งถูกปลุกเร้าทำให้เธอโหยหาอ้อมกอดนั้นมากกว่าเดิม“พี่ปริ้นซ์นะ







