MasukShare
แอคเคานต์นิรนาม
Terakhir Diperbarui:
2025-12-21 14:01:16นิ๊กกี้ยังคงถ่ายคลิปเต้นคัฟเวอะ(cover) และลงรูปสวยๆ ในโซเชียลอยู่เป็นระยะ เจ้าของแอคเคาท์นิรนามโปรไฟล์รูปมดตะนอยตัวเล็กสีดำ ก็ยังตามคอมเมนต์จิกกัดเธออยู่ตลอดเวลา
"ไอ้แอคเคาท์หลุมนั่นมันท่าจะบ้า เข้ามาเมนต์จิกกัดกันอยู่ได้ อยากจะบ้าตายรายวัน" เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน แอคเคาท์นิรนามคนนั้นก็ยังไม่หยุดเข้ามาเมนต์กวนประสาท จนตอนนี้นิ๊กกี้สุดจะทนกับไอ้นี่แล้ว "ถ้าแน่จริงมาเจอกันที่ร้านสเต๊กลุงหยิกหาดใหญ่ ห้าโมงเย็นวันจันทร์..ฉันจะรอ" เธอเมนต์ตอบกลับไป ร้านสเต๊กลุงหยิกหาดใหญ่ เวลา 16 : 00 น. นิ๊กกี้ตัดสินใจมาก่อนเวลาเพื่อมานั่งกินอาหารดื่มด่ำกับบรรยากาศในร้าน เพราะร้านสเต๊กลุงหยิกเพิ่งมาเปิดสาขาที่หาดใหญ่ได้ไม่นานลูกค้าเต็มร้านเลย หญิงสาวนั่งกินอาหารไปสักพักเธอจึงยกนาฬิกาขึ้นดู ตอนนี้เป็นเวลาสิบเจ็ดนาฬิกา (17 : 00 น.) พ่อสุดหล่อแอคเคาท์นิรนามก็ยังไม่มาสักที "คนอะไรนิสัยไม่ดี มาก็ไม่ตรงเวลา" นิ๊กกี้พึมพำออกมา เธอจะรอจนกว่าอาหารที่สั่งมาจะหมดจาน เธอถึงจะกลับบ้าน หญิงสาวนั่งเล่นโทรศัพท์แก้เซ็งไปพลางทานอาหารไปพลางระหว่างรอ "สวัสดีครับ" เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังดังขึ้น หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจากจานอาหาร มองสบตากับชายคนหนึ่งที่กำลังยืนอยู่ด้านหน้าเธอ เมื่อเห็นนิ๊กกี้ถึงกับตาลุกวาว เป็นเขา..คนที่เธอไม่อยากเจอที่สุด "นี่คุณ!" "ใช่ครับผมเอง..จำผมได้หรือเปล่า" ไม่ต้องถามว่าจำได้หรือเปล่า เพราะเธอจำเขาได้ไม่มีวันลืม ทั้งๆ ที่อยากลืม คนอะไรเลี้ยงหมาไว้ในปาก "จำได้สิคะ ก็เราเคยเจอกันที่เซ็นทรัล" ชายหนุ่มยักไหล่พร้อมส่งยิ้มให้จางๆ "ความจำดีนี่ครับ" "คุณมาทานสเต๊กเหรอคะ" "เปล่าครับ..ผมมาหาคุณ" หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจ "มาหาฉันทำไมคะ แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่คะ" "ก็คุณนัดผมวันนี้ ที่นี่ไม่ใช่เหรอครับ" หญิงสาวขมวดคิ้วฉับขึ้นทันที เธอเนี่ยนะที่นัดอีตาบ้าคนนี้มาที่นี่..ไม่มีทาง "ฉันไปนัดคุณตอนไหนคะ ฉันจำได้ว่าหลังจากวันนั้นเราก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย" "คุณนี่ใช้ไม่ได้เลย ตัวเองเป็นคนนัดผมมาเองแท้ๆ ทำเป็นจำไม่ได้" เธอไปนัดเขาตอนไหนวะ หญิงสาวครุ่นคิดในใจเธอใช้ความคิดอย่างหนักสักพักจึงคิดได้ ไอ้หมอนี่จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไอ้มดตะนอยตัวนั้น "อย่าบอกนะว่า..คุณคือสุดหล่อ" "ใช่ครับผมหล่อ หล่อมาก หล่อจริงๆ นะ" "แหวะ! หลงตัวเอง ถ้าไม่เสียดายสเต๊กนะจะวิ่งไปอ๊วกละ" ชายหนุ่มหัวเราะขำราวชอบอกชอบใจ "นี่คุณไม่คิดจะชวนผมนั่งบ้างหรือไง ยืนนานๆ มันเมื่อยนะ" "ก็นั่งสิคะ ที่ยังว่าง" "ขอบคุณครับ" ชายหนุ่มนั่งลงตรงเก้าอี้ฝั่งตรงกันข้าม "ฉันถามคุณตรงๆ ละกัน คุณมีปัญหาอะไรกับฉัน ทำไมถึงคอยคอมเมนต์จิกกัดฉันอยู่ตลอดเวลา ช่วยตอบให้ฉันหายข้องใจทีค่ะ" ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากก่อนจะตอบคำถาม "อันที่จริงผมไม่ได้มีปัญหาอะไรกับคุณนะ แค่เห็นคุณแต่งตัวแล้วมันไม่ค่อยสบายลูกตาแค่นั้น" "ประสาท!" หญิงสาวสบถออกมาดังๆ "คุณเป็นโรคขาดความอบอุ่นเหรอคะถามจริงถึงได้มีปัญหากับเรื่องแค่นี้" "ไม่นี่ครับ..ครอบครัวผมก็อบอุ่นดี ไม่ได้มีปัญหาอะไร" เขาพูดออกมาหน้าตาเฉย "ไม่ได้มีปัญหาอะไร ถ้าอย่างนั้นแล้วคุณมาคอยจิกกัดฉันทำไม ฉันไม่เข้าใจคุณเลย" "ผมก็ไม่รู้เหมือนกันแค่อยากกัดคุณเฉยๆ" "ห๊ะ!" อย่างนี้ก็มีด้วยเหรอวะ ผู้ชายคนนี้ต้องมีปัญหาทางระบบประสาทไม่ข้างใดก็ข้างหนึ่งละ "เอางี้นะคะคุณสุดหล่อ เราต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกันฉันไม่ยุ่งกับคุณ คุณก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน..จบโอเคนะ" เมื่อพูดจบนิ๊กกี้ก็เดินออกไปจากร้านทันทีโดยไม่หันกลับมามองปฐวีอีก ชายหนุ่มได้แต่นั่งอมยิ้ม เขามีความสุขที่ได้แกล้งเด็กดื้ออย่างนิ๊กกี้ให้ประสาทแดก "มันไม่จบง่ายๆ หรอก ยัยเด็กใจแตก" ชายหนุ่มแอบคิดในใจ เขาไม่ชอบที่เธอแต่งตัวไม่สมวัย ชอบใส่เสื้อผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยดูแล้วมันขัดลูกตา เขาจะคอมเมนต์แกล้งเธอจนกว่าเธอจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง เธอยังเป็นแค่เด็กควรแต่งตัวให้สมวัย ไม่ใช่โตเกินวัยอย่างนี้ ปฐวีสั่งสเต๊กมากินหนึ่งจานก่อนจะเดินทางกลับบ้าน เขาเดินทางกลับบ้านที่จะนะอย่างอารมณ์ดี "เด็กอะไรหน้าตาก็ดี แต่ปากดีชะมัด ถ้าเป็นน้องเป็นนุ่งนะจะจับตีก้นซะให้เข็ด"
Bab terbaru
ปฐวีรักฌิชากร พ่อแม่เป็นใจ2
นิ๊กกี้นั่งกินข้าวมันไก่อยู่ในครัว ส่วนปฐวีเดินขึ้นไปที่ห้องส่วนตัวชั้นบน เขาหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปในห้องน้ำเปิดฝักบัวอาบน้ำอย่างสบายใจ วันนี้เขาเหนื่อยมาทั้งวัน ต้องคุมคนงานตัดปาล์มน้ำมันตั้งแต่เช้า ก่อนกลับก็ต้องแวะไปต่อคิวที่ร้านข้าวมันไก่เจ้าดังตั้งนานกว่าจะได้กลับบ้าน ทำไมเขาต้องยอมทำอะไรแบบนี้เพื่อเด็กคนนั้นปฐวีก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน อาจจะเพราะสงสารที่หล่อนไม่มีพ่อแม่คอยอยู่ดูแลแล้วกระมังร่างสูงชะโลมครีมอาบน้ำไปทั่วแผ่นหลังทรงพลังที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามหนั่นแน่น ลูบไล้ไปทั่วหน้าท้องที่มีซิกแพ็กหกลูกช้าๆ สายน้ำจากฝักบัวค่อยๆ ไหลลงมาชำระร่างกายที่เต็มไปด้วยคราบเหงื่อไคลจากการทำงานชายหนุ่มออกจากห้องน้ำด้วยท่าทีผ่อนคลาย เขาสวมชุดนอนสบายๆ กางเกงผ้าแพรขายาวสีกรมท่ากับเสื้อยึดคอกลมสีขาว เดินลงมาชั้นล่างมองเห็นหญิงสาวยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ที่ซิงค์ล้างจาน ร่างสูงจ้องมองแผ่นหลังบอบบางจากทางด้านหลัง เธอกำลังล้างจานอยู่สินะแต่ทำไมฟองน้ำยาล้างจานถึงได้ล้นออกมานอกอ่างอย่างนั้นล่ะ ยัยนี่ใส่น้ำยาล้างจานไปจนหมดขวดหรือไงนะฟองถึงได้เยอะขนาดนี้ มันน่าจับตีก้นสักทีสองทีเด็กอะไรไ
ปฐวีรักฌิชากร พ่อแม่เป็นใจ
2 วันต่อมา....ปฐวีออกจากบ้านไปทำงานตั้งแต่หกโมงเช้า เพราะวันนี้เขาต้องคุมคนงานตัดปาล์มน้ำมันล็อตใหญ่ ร่างสูงก้าวเดินฉับๆ ไปหาคนงานชายที่ยืนตัดปาล์มอยู่ใกล้ๆ แถวนั้น"ไอ้ชาติ..ไอ้ยักษ์อยู่ไหนวะ""ไม่ทราบครับนายหัว""งั้นมึงไปตามไอ้ยักษ์ให้มารายงานตัวกับกูหน่อย..กูมีงานจะให้มันทำ""ได้ครับ"นายชาติก้าวเดินไปจากตรงนั้นรีบตามหายักษ์ทันที ปฐวีนั่งลงบนเก้าอี้ใต้เพิงพัก ไม่นานชาติกับยักษ์ก็เดินกลับมา"ผมมารายงานตัวแล้วครับ นายหัวมีอะไรจะใช้ผมเหรอครับ" ยักษ์เอ่ยถามทันทีที่เดินมาถึงเจ้านาย"เดี๋ยวมึงขับรถกลับไปที่บ้านกูหน่อย คุมคนงานที่ลานไม้จนถึงเที่ยงแล้วค่อยกลับมา กูไม่ค่อยไว้ใจคนงานต่างด้าวที่เพิ่งรับเข้ามาสักเท่าไหร่""ได้ครับนายห้ว"ยักษ์เป็นลูกน้องมือขวาของนายหัวปฐวี เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี บุคลิกดิบเถื่อนเหมือนโจรใต้ รูปร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำจนเกือบดำ ไว้หนวดไว้เครารุงรังไม่ต่างกับมหาโจร คนงานทุกคนล้วนเกรงอกเกรงใจรองลงมาจากเจ้านายเลยทีเดียวยักษ์ขับรถเลี้ยวเข้ามาในบ้านเพื่อคุมคนงานตามคำสั
ปฐวีรักฌิชากร อ้อยเข้าปากช้าง
เหตุผลที่นิ๊กกี้ไม่สามารถอยู่บ้านตัวเองได้ก็เพราะบ้านโดนพ่อกับแม่ขายไปแล้วต้องย้ายออกเลย ณ เวลานั้น นายชวนติดหนี้การพนันจนแม้แต่บ้านก็ไม่มีให้อยู่ ครอบครัวของเธอสิ้นเนื้อประดาตัวเป็นบุคคลล้มละลาย ติดหนี้จนไม่มีเงินใช้ ต้องหลบหนีไปประเทศเพื่อนบ้าน เวลา 11 : 00 น. วันจันทร์ ณ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา สามคนพ่อ แม่ ลูก เดินทางมาถึงบ้านของคุณนายลดา ลักษณะเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นมีรั้วกั้นรอบทิศทางตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณสองไร่กว่าๆ สมฐานะเศรษฐีเมืองใต้ผู้มีกิจการมากมายโดยเฉพาะปาล์มน้ำมันนิตยาลงไปกดกระดิ่งหน้าบ้านเพื่อส่งสัญญาณให้คนในบ้านได้รับรู้ คนตัวเล็กหน้าตาบึ้งตึงอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่นั่งรถมาจากหาดใหญ่ เธอไม่อยากมาอยู่ที่นี่เลยให้ตายเถอะ ติ๊ง..ต่อง..ติ๊ง..ต่อง..เสียงกรีดร้องของกระดิ่งดังขึ้นสามครั้ง คุณนายลดาเดินออกมาหน้าบ้านเปิดประตูต้อนรับผู้มาเยือนด้วยตัวเอง เพราะนิตยาได้โทรศัพท์มาปรึกษาเรื่องที่จะฝากนิ๊กกี้ไว้ที่นี่สักระยะเมื่อสามวันก่อน คุณนายลดายิ้มอ่อนให้กับเพื่อนรักทั้งสองและลูกสาว "มากันแล้วเหรอคะ เข้าไป
ปฐวีรักฌิชากร แล้วเธอก็มา
หลายเดือนต่อมา...ชีวิตคนเรานี่หนาไม่มีอะไรแน่นอน มีขึ้นมีลงอยู่ตลอดเวลา อะไรที่ว่าแน่มันไม่ได้แน่เสมอไป อะไรที่คิดว่ามั่นคงวันหนึ่งกลับสั่นคลอนก็ได้ ตัวอย่างในทีวีก็มีให้เห็นกันมากมาย บริษัทยักษ์ใหญ่ล้มละลายกันเป็นระนาว ห้างร้านพากันปิดตัวลงเพราะทนพิษเศรษฐกิจไม่ไหว ลูกจ้างถูกเลิกจ้างเอาง่ายๆ ตกงานกันทั่วบ้านทั่วเมืองนั่นเป็นความไม่แน่นอนของโลกธุรกิจ มีขึ้นมีลงผันผวนทุกวินาทีตามกลไกของดัชนีในตลาดโลก แตกต่างจากครอบครัวของนิ๊กกี้ ที่คนเป็นพ่อพลาดท่าเสียทีให้กับการพนันจนสิ้นเนื้อประดาตัว หมดสิ้นทรัพย์สินทุกสิ่งทุกอย่าง ต้องนำสมบัติออกขายทอดตลาดจนหมดเกลี้ยงนั่นก็ยังไม่พอจะใช้หนี้ที่มีให้หมดลงได้นายชวนสร้างภาระมากมาย ลุ่มหลงในอบายมุข เห็นผิดเป็นชอบสร้างความเดือดร้อนให้กับตัวเองและครอบครัว หมดเนื้อหมดตัวในชั่วพริบตา เดี๋ยวนี้การพนันมันมาอยู่ในโลกออนไลน์ มีเงินเป็นสิบล้านก็หายได้ในชั่วข้ามคืนเหตุเกิดที่เย็นวันหนึ่ง นายชวนไปนั่งดื่มเหล้ากับเพื่อนที่บ้าน พรรคพวกเลยชักชวนให้เล่นการพนันออนไลน์ ปั่นสล๊อตตาละไม่กี่ร้อย แทงไปแทงมา เงินเก็บใน
ปฐวีรักฌิชากร หนีไม่พ้น
"แม่คะหนูไม่ไปไม่ได้เหรอคะ หนูอยากอยู่บ้านไม่อยากไปเลย ในงานคงจะมีแต่คนแก่ๆ ทั้งนั้นไม่เห็นจะสนุกตรงไหน" "ไม่ได้! งานนี้หนูต้องไป เพราะมันเป็นงานของคนสำคัญและอีกอย่างแม่จะได้แนะนำหนูให้เพื่อนของแม่รู้จักด้วย เขาเคยเห็นตอนหนูยังเล็กอยู่ ตอนโตยังไม่เคยเห็น อย่าเรื่องมากไปอาบน้ำเลยแต่งตัวสวยๆ ด้วยนะ "ค่ะแม่..น่ารำคาญงานคนแก่ใครจะอยากไปน่าเบื่อจะตายชัก ร้อนก็ร้อน นี่ไม่รู้ต้องไปนั่งปั้นหน้ายกมือไหว้คนโน้นคนนี้อีกกี่ชั่วโมงกว่าจะได้กลับบ้าน แม่นะแม่ไม่เข้าใจวัยรุ่นเลย..โคตรเซ็ง"สาวน้อยบ่นกระปอดกระแปดเมื่อถูกบังคับให้ลุกขึ้นไปอาบน้ำ เพื่อไปร่วมงานของคนสำคัญ..สำคัญขนาดไหนกันแม่ถึงบังคับให้เธอไป คงต้องมากสินะเธอลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวตามคำสั่งของผู้เป็นมารดา ขืนชักช้าเดี๋ยวโดนบ่นไปสามวันแปดวัน เธอขี้เกียจฟังสามคนพ่อ แม่ ลูก เดินทางมาร่วมงานเปิดกิจการใหม่ของเฒ่าแก่เขียวกับคุณนายลดาที่อำเภอจะนะ เส้นทางระหว่างอำเภอหาดใหญ่กับอำเภอจะนะไม่ได้ไกลกันมาก หากเดินทางโดยใช้รถยนต์ส่วนตัวใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงนิดๆ ก็ถึงแล้ว วันนี้นายหัวปฐวีแต่งตัวหล่อเป็นพิเศษเพราะแขกผู้ใหญ่มาก
ปฐวีรักฌิชากร แอคเคานต์นิรนาม
นิ๊กกี้ยังคงถ่ายคลิปเต้นคัฟเวอะ(cover) และลงรูปสวยๆ ในโซเชียลอยู่เป็นระยะ เจ้าของแอคเคาท์นิรนามโปรไฟล์รูปมดตะนอยตัวเล็กสีดำ ก็ยังตามคอมเมนต์จิกกัดเธออยู่ตลอดเวลา"ไอ้แอคเคาท์หลุมนั่นมันท่าจะบ้า เข้ามาเมนต์จิกกัดกันอยู่ได้ อยากจะบ้าตายรายวัน" เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน แอคเคาท์นิรนามคนนั้นก็ยังไม่หยุดเข้ามาเมนต์กวนประสาท จนตอนนี้นิ๊กกี้สุดจะทนกับไอ้นี่แล้ว "ถ้าแน่จริงมาเจอกันที่ร้านสเต๊กลุงหยิกหาดใหญ่ ห้าโมงเย็นวันจันทร์..ฉันจะรอ" เธอเมนต์ตอบกลับไป ร้านสเต๊กลุงหยิกหาดใหญ่ เวลา 16 : 00 น. นิ๊กกี้ตัดสินใจมาก่อนเวลาเพื่อมานั่งกินอาหารดื่มด่ำกับบรรยากาศในร้าน เพราะร้านสเต๊กลุงหยิกเพิ่งมาเปิดสาขาที่หาดใหญ่ได้ไม่นานลูกค้าเต็มร้านเลย หญิงสาวนั่งกินอาหารไปสักพักเธอจึงยกนาฬิกาขึ้นดู ตอนนี้เป็นเวลาสิบเจ็ดนาฬิกา (17 : 00 น.) พ่อสุดหล่อแอคเคาท์นิรนามก็ยังไม่มาสักที"คนอะไรนิสัยไม่ดี มาก็ไม่ตรงเวลา" นิ๊กกี้พึมพำออกมา เธอจะรอจนกว่าอาหารที่สั่งมาจะหมดจาน เธอถึงจะกลับบ้าน หญิงสาวนั่งเล่นโทรศัพท์แก้เซ็งไปพลางทานอาหารไปพลางระหว่างรอ "สวัสดีครับ" เสียงทุ้
Anda juga akan menyukai
ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น50.3K Dibacaขย่มรักคุณหมอ (คุณหมอขาขายสเปิร์มให้ฉันที) NC-20
C36.4K Dibacaรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา45.4K Dibacaถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)49.3K Dibacaพ่ายกลซาตาน
รุ่งอรุโณทัย673 Dibacaกักขังสายลม
พะยูนยิ้ม1.3K Dibacaนางร้ายกลายเป็นคนใหม่แล้ว
DOODJAI104 Dibacaอดีตเด็กข้างบ้าน กลายเป็นเมียประธานสุดฮอต!
เซเรีย1.2K Dibaca
