เข้าสู่ระบบแชร์
บทนำ 3
วันที่เผยแพร่:
2026-05-17 13:30:57สิงห์นั่งครุ่นคิดถึงหญิงสาวที่เขาเจอเมื่อตอนกลางวัน เจ้าหล่อนช่างมีวิธีทำให้เขาสนใจได้ไม่เหมือนใคร พอบอกความต้องการของเขาไปตรงๆ เธอกลับปฏิเสธเสียนี่ เขายอมรับว่าเธอทำให้เขาเสียศูนย์ได้ถึงเพียงนี้ แต่กลับมาใจสั่นกับคำพูดของผู้หญิงตัวเล็กแบบนั้น คลาสโนวาอย่างเขาที่สาวๆบอกกันปากต่อปากหาตัวจับยากแล้วจะต้องมาแพ้ฤทธิ์เสน่ห์ของเธอหรือเนี่ย
สิงห์สลัดความคิดบ้าๆนั้นออกไปจากสมอง เอื้อมมือไปหยิบเอกสารที่เลขาวางไว้ นี่เขาเกือบลืมทำหน้าที่ตัวเอง เพียงเพราะคิดถึงเรื่องของใครก็ไม่รู้ สิงห์พลิกดูเนื้อหารายละเอียดคงจะเป็นเอกสารรับพนักงานที่สั่งให้นำมาพิจารณา ให้เขาได้เลือกพนักงานเอง เขาอ่านประวัติของแต่ละคนโดยละเอียด แต่กลับมาตกใจในหน้าสุดท้ายที่มีใบหน้าของหญิงสาวที่สร้างความเจ็บปวดให้น้องชายเขาไม่หายเลย โอ้ พระเจ้า! นี่เจ้าหล่อนมาสมัครงานบริษัทเขางั้นเหรอ ดีล่ะเขาจะได้แก้เผ็ดเธอที่ทำเขาเจ็บแสบได้เพียงนั่น พอได้อ่านประวัติของเธอแล้ว ยิ่งสร้างความตกใจให้กับสิงห์อย่างมาก เธอคือยัยฟันหลอ ลูกของกำนันธรรศที่เป็นคู่อริของครอบครัวเขาที่อยู่ข้างบ้าน ก่อนที่เขาจะย้ายมาเรียนที่กรุงเทพฯเพื่อมาสืบทอดธุรกิจของคุณตา ไม่เพียงแต่ครอบครัวจะไม่ถูกกันแล้ว เขากับเธอยังเป็นคู่กัดอีกต่างหาก ยัยฟันหลอโตจนเป็นสาวสะพรั่งแล้วยังไม่ลดความแสบ หึ...หึ...หึ... สิงห์หัวเราะในลำคอเมื่อคิดแผนการที่จะแก้แค้นยัยฟันหลอได้เลย พลางยกโทรศัพท์ต่อสายเลขา “คุณเพกา ช่วยมาพบผมที่ห้องด้วยครับ” ไม่นานเลขาวัยสี่สิบที่ทำงานกับบริษัทของเขามาตั้งแต่สมัยรุ่นคุณตาแล้ว ก็เข้ามาอยู่ในห้องเรียบร้อย “ที่คุณสิงห์เรียกเพกามานี่มีอะไรเหรอคะ?” เพกาถามด้วยความสงสัย ถ้าเป็นเรื่องการรับสมัครพนักงานไว้รอพรุ่งนี้ไม่เห็นจะต้องรีบร้อนขนานนี้เลย เพราะนี่มันก็ใกล้เวลาเลิกงานแล้ว ปกติเจ้านายหล่อนจะไม่เป็นแบบนี้สักครั้ง “ผมอยากให้คุณเพกาช่วยติดต่อผู้หญิงคนนี้มาพบผมในวันพรุ่งนี้ให้หน่อย” สิงห์บอกพลางยื่นเอกสารให้เพกา “แต่ว่า มันยังไม่ถึงกำหนดสัมภาษณ์ไม่ใช่เหรอคะ?” “เถอะน่า ผมบอกให้คุณตามเธอมาให้ผม แค่นั้นก็พอ” เพกาพยักหน้ารับคำเจ้านายพร้อมกับความสงสัยที่อยู่ในใจมากมาย หรือว่าเจ้านายเธอจะตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ เพกาพลางคิดมาถึงตรงนี้ก็อดอมยิ้มไม่ได้ “คุณยิ้มอะไรนะ คุณเพกา” ชายหนุ่มเห็นเลขาของตนยิ้ม อดที่จะถามไม่ได้ “ก็ยิ้มคุณนั้นแหละค่ะ ชอบน้องคนนี้แต่ทำเป็นเก๊กอีกนะคะ” คำพูดของเพกาทำให้สิงห์ถึงกับอึ้งไปทันที ปฏิเสธแทบไม่ทัน “ผม...เปล่าซะหน่อย คุณพูดอะไรไร้สาระสิ้นดี” เจ้านายพูดพลางเก็บเอกสารกลับบ้าน “อย่าลืมที่ผมบอกแล้วกัน” สิงห์เน้นย้ำคำสั่งในทันที ก่อนออกจากห้อง ทิ้งให้เพกาหัวเราะในท่าทีของเจ้านายอย่างนั้นไป “ค่ะ เจ้านาย” เพกาตอบพร้อมหัวเราะคิกคักพอจิรัญญากลับมาถึงคอนโดสิ่งแรกที่ทำคือการชาร์จแบตเตอรี่โทรศัพท์ ปานนี้พ่อกับพี่ชายคงโทรหาเธอจนสายแทบไหม้แล้ว แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่อย่างที่จิรัญญาคิดไว้ มีเบอร์ที่ไม่คุ้นโทรมาหาเธอเกือบสิบสาย ใครกันนะ จิรัญญาอดสงสัยไม่ได้ เธอตัดสินใจโทรกลับไปเผื่อเป็นบริษัทที่เธอไปสมัครงานไว้
“สวัสดีค่ะ มีธุระอะไรเหรอคะ? คือดิฉันเห็นมิสคอลหลายสายเลยโทรกลับน่ะค่ะ” “โอ้! ติดต่อได้สักที สวัสดีค่ะ คุณจิรัญญาใช่ไหมคะ” เสียงปลายทางที่บ่งบอกถึงอาการดีใจเมื่อเธอติดต่อกลับ “ค่ะ มีอะไรเหรอคะ?” จิรัญญาถามออกไปตรงๆ “นี่พี่เพกาเองนะ จำได้รึเปล่า?”จิรัญญาถึงกลับร้องอ้อขึ้นทันที “ค่ะ จำได้” “พี่จะบอกว่าเจ้านายพี่ คุณสิงห์ต้องการสัมภาษณ์จิ๊บในวันพรุ่งนี้นะ ว่างมั้ย” จิรัญญาเกือบร้องกรี๊ดใส่โทรศัพท์ด้วยความดีใจ “จริงเหรอคะ? พี่ไม่ได้หลอกจิ๊บใช่ไหม” จิรัญญาถามย้ำเผื่อเธอจะไม่ได้ฟังอะไรผิดไป “จ้า คุณสิงห์พิจารณาจิ๊บเป็นพิเศษเลยนะ นี่ยังไม่ถึงวันสอบสัมภาษณ์แต่คุณสิงห์กลับเรียกจิ๊บไปสอบสัมภาษณ์วันพรุ่งนี้เลย แปลกจริงๆ” คำพูดของเพกานั้นสร้างความขุ่นข้องใจให้จิรัญญาไม่น้อย แต่หญิงสาวก็ยังดีใจอย่างน้อยเธอจะได้สัมภาษณ์งานแล้ว “พี่เพกา ขอบคุณนะคะที่โทรมาบอกข่าวดีกับจิ๊บ” “จ๊ะ แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะ” จิรัญญาวางสายและรีบต่อสายถึงพี่ชายทันที เพราะอดที่จะแจ้งข่าวนี้ให้พ่อกับพี่ชายได้ทราบ “ว่าไง ยัยจิ๊บโทรหาพี่มีอะไรฮะ” กฤษถามน้องสาว ปกติยัยตัวดีจะไม่ติดต่อมาถ้าไม่มีธุระสำคัญ มักทำให้เขากับพ่อเป็นห่วงเสมอ “ทำไม ถึงพูดกับเค้าแบบนี้ล่ะ น้องอุตสาห์โทรมาบอกว่าพรุ่งนี้จะไปสอบสัมภาษณ์อยากได้กำลังใจจากพี่ชายสักหน่อยก็...” “พอเลย ไม่ต้องมาอ้อนพี่เลย พรุ่งนี้ก็ขอให้จิ๊บโชคดีละกัน” กฤษพูดให้กำลังน้องสาวเพียงเท่านั้นเพราะเขาไม่เห็นด้วยสักเท่าไรในการที่จิรัญญาออกไปหางานทำในเมืองกรุงเพียงลำพัง แต่เขาก็ต้องเคารพการตัดสินใจของน้องสาวเพราะเธอก็ไม่ใช่เด็กสิบขวบที่พี่ชายอย่างเขาต้องคอยประคบประงมตลอดเวลา “พี่กฤษ บอกพ่อด้วยล่ะ”ดึกปานนี้พ่อเธอคงนอนไปแล้ว จำต้องฝากความไปกับพี่ชาย “อืม” จิรัญญาวางสายจากกฤษ เหลียวมองนาฬิกาก็เกือบสี่ทุ่มแล้วพรุ่งนี้ต้องเตรียมตัวในการสัมภาษณ์งานอีก ถ้านอนดึกกว่านี้มีหวังพรุ่งนี้หน้าตาคงจะโทรมมากแน่ๆเลย หลักจากอาบน้ำเสร็จจิรัญญารีบแจ้นขึ้นที่นอนทันที พร้อมกับนึกถึงสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่สูญเปล่าจริงๆยังไงวันพรุ่งนี้เธอก็ต้องได้งาน แต่หารู้ไม่ว่าคนที่จะเป็นเจ้านายของเธอนั้นคือคู่กันของเธอตั้งแต่สมัยเด็ก
บทล่าสุด
ปรารถนารักซ่อนหัวใจ บทที่ 13 ผมรักคุณนะ 8
“อร่อยไหมครับ” สิงห์ถามหญิงสาวที่กำลังเคี้ยวอาหารไม่สนใจใคร “คุณจิรัญญาคงจะไม่ถูกปากกับอาหารแบบนี้สักเท่าไร ปกติก็เคยทานแต่อาหารบ้านๆใช่ไหมคะ” พิชชาพรตอบ แต่เป็นการพูดกระทบกระทั้งหญิงสาวที่กำลังทานอาหารอยู่ “ใช่แล้วค่ะ อาหารอยู่ในภัตตาคารหรูแต่รสชาติหวยแตก ต่างจากอาหารบ้านๆที่ดูแล้วไม่น่ารับประทานแต่ถ้าลองแล้วจะติดใจ” จิรัญญาเหลืออด ถ้ามาแบบนี้เธอก็ต้องตอบโต้กลับบ้าง เธอไม่ปล่อยให้คนอื่นมารังแกอยู่ฝ่ายเดียวแน่น พิชชาพรชักสีหน้าไม่พอใจเมื่อโดนประชด อยากจะร้องกรี๊ดออกมาดังๆ ถ้าไม่ติดว่ามีสิงห์นั่งอยู่ด้วย “ผมว่าเรารีบทานกันเถอะ เดี่ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อย” สิงห์บอกหญิงสาวตรงหน้าที่ไม่มีทีท่าว่าจะทานอาหารเลยสักนิด ต่างกับจิรัญญาที่บอกว่าอาหารไม่ค่อยอร่อยแต่กลับทานไปเยอะทีเดียว “ลองทานนี่ดูสิค่ะ สิงห์” พิชชาพรตักอาหารมาวางบนจานชายหนุ่ม สิงห์ถึงกลับหน้างอเมื่อเจอสายตาพิฆาตมองมาทำเอาสิงห์ตัวสั่น อาหารเพิ่งถูกมาวางเขายังไม่ทันจะได้ชิมรส ทว่าถูกจิรัญญาแย่งไปเสียก่อน “คุณไม่ชอบรสหวานไม่เหรอ อันนี้มันเลี่ยน เด
ปรารถนารักซ่อนหัวใจ บทที่ 13 ผมรักคุณนะ 7
“ว่าแต่สั่งอาหารแล้วหรือคะ” “ค่ะ สั่งแล้ว หรือคุณแพรอยากได้อะไรเพิ่มไหมคะ” จิรัญญาถาม “ไม่หรอกค่ะ ฉันทานได้หมดทุกอย่างที่สิงห์เขาทาน” พิชชาพรพูดพร้อมกับยิ้มน้อยๆ ปรายตามองสิงห์ที่ไม่เอ่ยคำพูดใดออกมาได้แต่อยู่นิ่ง มองเธอราวกับไม่มีตัวตนแกเช่นอากาศธาตุ สนใจเพียงจิรัญญาที่นั่งอยู่ด้านข้างเท่านั้น “ได้ยินว่าสิงห์กับคุณจิรัญญาไปเที่ยวมาเหรอคะ สนุกมากไหมคะ คงจะเป็นการซ้อมฮันนีมูนที่ดูน่าสนุกน่าดู” พิชชาพรเอ่ยถาม อย่างมีเลศนัยระคนอิจฉาที่จิรัญญาไม่มีอะไรดีสักอย่าง แต่สิงห์กับให้ความสนอกสนใจจิรัญญาจนออกนอกหน้า ถึงจะรู้ว่าเธอคงไม่สามารถกลับไปเป็นสถานะเดิมกับสิงห์ได้แล้ว “สนุก! เพราะไม่มีคนมาขัดจังหวะเราสองคน” สิงห์พูดพลางโอบไหล่จิรัญญา “นี่คุณพูดบ้าอะไร ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ” จิรัญญาแกะมือที่กำลังโอบไหล่เธอออกไปห่างๆ ทั้งอยู่ต่อหน้าคนอื่นแท้ๆ ยังกล้าทำแบบนี้อีก คอยดูกลับไปเธอจะไม่ยอมให้คนมือไวมาอยู่ใกล้ๆเด็ดขาด พิชชาพรรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินโดยปริยาย เพราะเธอมองเห็นสิงห์กับจิรัญญาหยอกล้อกัน เธอก็ยิ่งหมั่นไส้ ลืมไปแล้วหรื
ปรารถนารักซ่อนหัวใจ บทที่ 13 ผมรักคุณนะ 6
“ถ้ารู้ว่าจิ๊บสวยขึ้นขนาดนี้หลังจากเราผ่านความเร่าร้อนมาด้วยกันล่ะก็...” สิงห์ไม่พูดต่อ แต่กัดริมฝีปากของตัวเองเป็นการยั่วยวน ทว่ากลับโดนบิดหน้าท้องจนร้องออกมาอย่างห้ามไม่ได้ “โอ๊ย...เจ็บนะที่รัก ชอบซาดิสม์แบบนี้ก็ไม่บอก” “ทะลึ่ง ลามก เจ้าเล่ห์มารวมอยู่ที่คุณเลยใช่ไหม” จิรัญญาส่ายหน้าปล่อยมือที่กำลังหน้าท้องสิงห์จนเกือบจะเป็นเกรียว ยอมใจตัวเองที่ใจอ่อนทุกครั้งที่เห็นใบหน้าคมคายที่ออดอ้อนเธอเหมือนลูกแมวน้อย “ผมทะลึ่งกับจิ๊บแค่คนเดียวน่า” ชายหนุ่มพูดจบ ก็เกยคางบนไหล่บางพร้อมโอบเอวบาง แสดงความเป็นเจ้าของอย่างเปิดเผย “ปล่อยค่ะ คนมองใหญ่แล้ว” จิรัญญาแกะมือที่กำลังยุ่มย่ามกับร่างกายของเธอออก เธอทั้งจิก ข่วน มือหนากว่าจะปล่อยเธอเป็นอิสระ แล้วเดินไปเลือกโต๊ะอาหารโดยไม่รอเขาอีกตามเคย ไม่นำพาสายตาคู่หนึ่งที่กำลังจอจ้องมองเขาทั้งคู่ตั้งแต่เข้ามา “สั่งมาเยอะจัง หิวมากเหรอจ๊ะ” สิงห์เย้าเมื่อตามหลังเธอมา เห็นเธอกำลังสั่งอาหารกับบริกรอย่างมากมาย จนแทบจดคำสั่งที่ออกมาจากปากสาวเจ้าแทบไม่ทัน “ยังจะถามได้” จิรัญญาสะบัดห
ปรารถนารักซ่อนหัวใจ บทที่ 13 ผมรักคุณนะ 5
“หันหลังไปเลยนะ แล้วก็ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้นะ” จิรัญญาเอ่ยสั่งชายหนุ่มที่เปลือยกายล่อนจอนอย่างไม่อายฟ้าดิน หน้าอกที่เป็นลอนที่ผ่านการออกกำลังมาอย่างหนักแสนยั่วใจดวงน้อยมากเหลือเกิน แต่ต้องห้ามใจไม่ให้มองมากกว่านี้ แค่นี้ก็แย่มากอยู่แล้ว ชายหนุ่มที่โดนสั่งกลับไม่ทำตามแต่อย่างใด ทอดสายตามองร่างบางที่ก้มเก็บเสื้อผ้าอย่างยั่วยวนถึงเธอจะไม่ได้ยั่วเขาแต่อย่างใด แผ่นหลังขาวนวลเนียน ก้นงามงอนนั่นชวนขย้ำเสียเหลือเกิน เธอเหลียวมองเหลียวมองบาง หน้านิ่วคิ้วขมวดเป็นปม เมื่อหาบางอย่างไม่พบ เขากระหยิมยิ้มย่องในใจรู้ดีว่าเธอมองหาสิ่งใด “มองหาไอ้นี่อยู่เหรอจ๊ะ” สิงห์พูดพร้อมกับสูดดมแพนตี้ตัวน้อยราวคนโรคจิต จิรัญญาหันมองชายหนุ่มที่นอนแผ่หลาอยู่บนโซฟาในสภาพเดิม เบิกตาโตเพราะเธอกำลังหาอยู่ไปอยู่ที่เขาได้อย่างไร และใช้เสื้อผ้าปกปิดร่างกายจากสายตาหื่นหายกระหาย “ยี้! คนลามกเอาคืนมานะ” เธอร้องขอ หลับตาปี๋ แบมืออีกข้างไปใกล้ชายหนุ่ม “หอมจัง” กลิ่นกายเจ้าหล่อนเปรียบเสมือนฟีโรโมนปลุกกระตุ้นอารมณ์ทางเพศของเขาได้เป็นอย่างดี แต่เขายังไม่ยอมคืนให้กลับเธอง
ปรารถนารักซ่อนหัวใจ บทที่ 13 ผมรักคุณนะ 4
เธอกัดฟันพูดด้วยความเสียวซ่านไม่ให้ตัวเองหลงใหลไปกับจังหวะที่เขาคอยปรนเปรอให้ ถึงจะพยายามบอกตัวเองแค่ไหนว่าไม่ให้หลงเสน่ห์ของเขาไปมากกว่านี้ แต่ตอนนี้คงไม่แค่หลงแต่รัก รักมากด้วย สิงห์พลิกตัวขึ้นคร่อมหญิงสาวโดยที่ทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงที่เข่า เขาควบคุมจังหวะอย่างใจเย็นทั้งที่ตัวเองกำลังแตกดับเพียงไม่ช้า ยอมทนปวดร้าวนานเท่านาน จนกว่าเธอจะยอมรับว่าชอบสิ่งที่เขาและเธอทำร่วมกัน ถ้าเธอยังไม่ยอมรับอยู่แบบนี้คงทนทรมาน ปวดร้าวแบบนี้ต่อไป “สิงห์ เร็วกว่านี้” เสียงร้องขออ้อนวอนกระทบประสาทการรับรู้อย่างรวดเร็ว ความปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นเรื่อยๆ วินาทีที่ชายหนุ่มเร่งการขับเคลื่อนพาหญิงสาวสู่ปลายฟ้า ความคับแคบที่กำลังบีบรัดเขาแน่น รีบแรงจังหวะพาเธอไปอย่างรวดเร็วที่สุด ถาโถมกายเข้ากายบางจนร่างน้อยโยกคลอนไปตามแรง คลื่นความปรารถนาโหมกระหน่ำหนุ่มสาวอย่างไปปราณี พวยพุงสู่ความสุขสมที่หวานล้ำเหนือคำบรรยาย เสียงครางกระหึ่มดังทั่วทั้งห้อง เหงื่อกาฬไหลอาบไปทั่วไปหน้าคมคายก่อนซวนซบที่อกนวลนุ่มที่เขาแสนรักแสนหวง ราวกับนักกีฬาที่โหมร่างกายอย่างหนักเพื่อ
ปรารถนารักซ่อนหัวใจ บทที่ 13 ผมรักคุณนะ 3
“อื้ม คนลามก” เธอก้มมองคนใต้ร่างที่อยู่ระดับเอวกำลังทรมานเธอให้ตายดิ้น แต่ใครจะกล้าพูดราวกับผู้หญิงร่านรัก ความทรมานจากบทรักอันเนินช้าไม่สามารถทำให้เธอสุขสมยิ่งสร้างความทรมานให้เธออย่างมาก “จะพูดหรือไม่พูด หึ” สิงห์ยื้อตัวขึ้นงับปลายถันอย่างแรงเป็นบทลงโทษขั้นแรก “อื้อ..คนบ้า พูดแล้ว” เธอหอบฮัก ก่อนจะเอื้อนเอ่ย “ชอบค่ะ ได้โปรดนะคะ” เพราะความปรารถนาที่แล่นไปตามร่างกาย ต้องการปลอดปล่อยทรมานมีแต่เขาคนเดียวที่สามารถช่วยเธอได้ “แม่เสือสาวของผม” ถึงได้คำตอบที่ต้องการสิงห์ยังสอดแทรกนิ้วมือด้วยจังหวะเชื่องช้าอยู่เช่นเดิม เพราะเขาชอบมองเวลาที่ดิ้นเร้าด้วยไฟสวาทที่เขาเป็นคนปลุก ผู้หญิงอะไรจะเซ็กซี่ปานนี้ “ระ..เร็ว ได้โปรด” จิรัญญาอ้อนวอนด้วยการกดเน้นสะโพกให้เขารับรู้ว่าเธอต้องการสิ่งใด สิงห์หมดสิ้นซึ่งความอดทนขยับถอยออกมาเพียงเล็กน้อย ตรึงสะโพกพายไว้แน่น ก้มจุมพิตทั่วแผ่นหลัง ขยับล่าถอยก่อนดันแก่นกายความเป็นชายเข้าหาแอ่งเนื้อด้วยความรวดเร็วและหมดมิด เธอเล็กแคบเมื่อว่าจะผ่านครั้งแรกมาแล้วก็ตาม “พอใจหรือยังจ๊ะ ที
บางทีคุณอาจจะชอบ
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่947.7K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C107.3K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้260.7K viewsDEBT LOVE | หนี้สวาท SM+
อะพอลโล่_52.6K viewsหมดแรงยื้อ(สามีไม่เคยรัก)
อมราวรินทร์/shinkiroxอมราวรินทร์28 viewsเตียงอุ่น รอคุณอยู่นะ
เย้ายวน14 viewsเมื่อนางร้ายไม่รักแล้ว
รอรีวัน184 viewsอุ้มรักจอมอิทธิพล
นามปากกา ไขขวัญ95 views
