ปวีร์แสนร้าย

ปวีร์แสนร้าย

last updateHuling Na-update : 2024-11-26
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
34Mga Kabanata
1.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เพราะคำว่าครอบครัวเคยสมบูรณ์ ปวีร์ในวัยเด็กรับไม่ได้เมื่อพ่อแม่แยกทางกันเพราะเหตุผลของผู้ใหญ่ กระทั่งพ่อมีภรรยาเลยโทษผู้หญิงของพ่อว่าเป็นมือที่สาม ความเกลียดชังถูกระบายออกมาทางการกระทำ เมื่อแม่เลี้ยงมีลูกติด เกิดสัมพันธ์ลับๆระหว่างเขากับเฌอเอมหญิงสาววัยยี่สิบสองปี เธอผู้มีโลกอันสดใส แต่ต้องทุกข์ระทมเพราะต้องทอดเรือนร่างให้ผู้ชายที่เธอเคยเคารพและรักมาก เมื่อแม่ของเธอก้าวเท้ามาเป็นแม่เลี้ยงของเขา บัดนั้นปวีร์ก็เปลี่ยนไปราวกับคนละคน

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นที่อยากเกลียดชัง

「やっと……私たちの関係、世間に明かすつもりなの?」

御影舟真(みかげ しゅうま)は眉をひそめ、彼女を横目で見てふっと笑った。「何を明かすんだよ?明日、うちでお見合いなんだ。お前は場を和ませる役。相手に気を遣わせないようにな」

その一言一句が、雷のように朝霧汐音(あさぎり しおん)の耳に落ちた。

心臓が止まりそうになるほどの衝撃。脳が真っ白になった。「お見合い?じゃあ、私は何?」

舟真はすでに服を身につけながら、彼女の方をちらりと見て、怠そうに言った。「お前?お前は俺のいろんな『相棒』だろ。食事の相棒、ゲームの相棒……あと、性欲処理のベッドの相棒」

その言葉に、汐音の身体は冷たくなっていく。顔からは血の気が引き、唇が小刻みに震えた。

そんな彼女の表情を見た舟真は、冗談めいた笑みを浮かべたまま、顔を近づけた。「まさか、汐音、お前、俺たちが恋人同士だとでも思ってたのか?」

その軽い口調が、鋭い刃のように汐音の心を貫いた。

鼻の奥がつんと痛んだが、必死にこらえて微笑みを作った。「そんなわけ、ないじゃん……ちょっと、シャワー浴びてくるね」

汐音はふらふらと立ち上がり、足元のおぼつかないまま浴室へと消えていった。

扉を閉めた瞬間、全身から力が抜けて、その場に崩れ落ちた。

舟真の言葉が、耳の奥にこびりついて、何度も何度も胸を締めつけた。彼に刻まれた無数の痕跡を見つめながら、涙が止まらなくなった。

二人は、二十年以上の付き合いだった。同じミルクを飲み、同じ漫画を読み、同じ夢を語った。

十八の夜、酔った勢いで一度身体を重ねてしまってから──それから先は、何度も、何度も……終わりなんて来なかった。

夜はただひたすらに身体を重ね、昼は何食わぬ顔で恋人のように手を繋ぎ歩き、年越しには当たり前のようにキスをして、毎晩、眠るまで他愛のない話を電話で交わしていた。

汐音は信じていた。私たちはもう付き合ってる、ただ公表していないだけだと。

でも舟真はそうではなかった。

彼の一言で、汐音の世界は崩れ落ちた。喉の奥から嗚咽が漏れそうになり、水を最大に出してやっと声を上げて泣くことができた。

どれだけ泣いたか分からない。ようやく涙が枯れた頃、気持ちを整えて浴室を出ると、舟真はすでに服を着てソファで電話をしていた。

「明日は人数多いから、大きめの個室。相手はあっさり系の味が好きだから京料理で。ケーキはブラックフォレスト、花は白とピンクのバラ。

準備できたら写真送って。あと、黒のスーツ十数着用意しといて。帰ったら選ぶから。宜野は黒しか好まないからな」

その名前を聞いた瞬間、汐音の心が大きく揺れた。

思わず目を向けると、舟真は口元に甘い笑みを浮かべていた。

宜野?彼のお見合い相手はあの綾瀬宜野(あやせ ぎの)?

その名を聞いて、汐音は全てを悟った。

高校の頃、舟真は宜野に恋をしていた。毎日彼女の名前を何十回も口にしていた。

けれど、想いを伝える前に彼女は海外へ留学してしまった。

それ以降、舟真は宜野の話を一度もしていなかった。

汐音はてっきり、彼がもう忘れたのだと思っていた。

でも、そうじゃなかった。彼の中で、宜野はずっと、初恋のまま生き続けていた。

胸を締め付ける痛みに、手に持っていたスマホを落としそうになった。

「ガンッ!」物音に舟真が振り返り、にこにこと笑いながら言った。「もう上がった?じゃあ、チェックアウトよろしく。代は払ってあるし」

そう言って、上着を手に立ち上がり、部屋を出ようとしたが、ふと振り返って汐音を見た。その目は、どこまでも残酷で、どこまでも無邪気だった。

「汐音、俺はずっとお前を兄弟だと思って接してたよ。そんな絶望的な顔、俺の前で見せるなよ。変な誤解しちゃうだろ?

俺はお前のこと、全部分かってる。一目見れば何を考えてるかすぐに分かるし、そんなの、つまんなくない?もし恋人になったら、すぐに飽きるに決まってるじゃん」

彼の足音が遠ざかっても、その声は、ずっと汐音の胸に残っていた。

冷え切ったベッドに腰を下ろし、彼女はぽつりと笑った。笑って、笑って——やがて、涙に変わった。

舟真は、ずっと、こんな風に思ってたんだ。

その夜、彼女は一人で夜更けまで座り込み、ようやく重たい足を動かしてホテルを出た。

外は土砂降りだったが、濡れていることすら気づけないほど心は空っぽだった。帰宅すると、朝霧家の両親はびしょ濡れの娘を見て慌ててタオルを差し出した。「なんでこんな雨の中、タクシー使わなかったの?」

汐音は虚ろな瞳で二人を見つめ、かすれた声で言った。

「パパ、ママ。前に言ってたでしょ、会社の都合で海外移住の話。私、もう決めた。移住しよう。二度とここには戻らない」

半年もの間、何を言っても首を縦に振らなかった娘が——あまりの急展開に、朝霧家の両親は思わず顔を見合わせた。驚きながらも、その決意が心から嬉しかった。

「本当に吹っ切れたのか?あの彼氏とはもう別れたんだな?」

汐音は、舟真の言葉を思い出し、胸がきゅっと締め付けられた。乾いた笑みを浮かべ、首を横に振った。

「彼氏なんて、最初からいなかったの。結婚のプレッシャーを避けるために、嘘ついてただけ」

どこまで本気なのか分からないけど、朝霧家の両親はそれでも素直に喜んで、さっそく移住の手続きを進めながら、汐音に荷造りを急かしていた。

汐音は自室に戻ると、舟真にまつわる全てのものを処分した。

十年以上かけて大切にしてきたアルバム、彼から贈られた宝石や服、小物——一つ残らずゴミ箱へ。

「お嬢さま、こんなに高価なもの、全部捨てるんですか?」

家政婦が惜しそうに言うのに対して、汐音は微笑んで頷いた。

「いらないの」

物だけじゃない。この想いも、この男も、もう何もかも——いらないのだ。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
34 Kabanata
ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นที่อยากเกลียดชัง
“ทำไมแม่ต้องขนของออกจากบ้าน”เสียงของเด็กชายวัยสิบสามขวบเอ่ยถามผู้เป็นแม่อย่างนึกสงสัย ปวีร์ที่เดินลงมาจากห้องของตัวเองในช่วงสิบโมง วันนี้เขาแอบตื่นสายเพราะเล่นเกมดึกมากกว่าทุกคืน และเป็นวันหยุดเลยไม่ถูกดุอย่างเช่นวันธรรมดาที่ต้องตื่นเช้าไปโรงเรียน ทว่าแววตาที่ทอดมองมารดา ยังคงแฝงด้วยความสงสัย ทำไมแม่ถึงขนข้าวของออกไปราวจะไม่อยู่ด้วยกัน“แม่ต้องไปแล้ว”“ไปแล้ว – ไปไหน”เด็กชายเอียงคอถามในความสงสัยนั้น กมลเนตรย่อตัวลง มองใบหน้าลูกชายด้วยสายตาเหนื่อยหน่าย หากนับตั้งแต่วันนี้ย้อนหลังไปเกือบห้าปี ต้องอยู่กับความอึดอัด ไม่มีความสุขในชีวิตคู่เหมือนแต่ก่อนและทะเลาะกับพ่อของลูกบ่อยครั้ง“วีร์อยู่ที่นี่กับพ่อนะลูก”“ทำไมครับแม่ – ทำไมผมต้องอยู่กับพ่อคนเดียว แม่จะไปไหน”คำถามยังถูกส่งมาถี่ๆ ทำกมลเนตรพูดแทบไม่ออก แต่วันนี้คงต้องพูดเพื่อให้คนกลางอย่างปวีร์ได้เข้าใจ“พ่อกับแม่ตัดสินใจแล้วว่าเราจะแยกทางกัน”ปวีร์ไม่ใช่เด็กน้อยเสียจนแปลความหมายไม่ออก รับรู้มาตลอดว่าพ่อกับแม่ระหองระแหงกันมานาน ทว่าคนเป็นลูกก็ย่อมต้องการความรักความอบอุ่นที่อยู่พร้อมหน้าพร้อมกันสามคนพ่อแม่ลูกนี่คือสิ่งที่เด็กชายปวีร์ต
Magbasa pa
ตอนที่ 2 ที่ระบายของความเกลียด nc
สิบสี่ปีต่อมา“ฮื่อ”แสงไฟสดสว่างที่ส่องกระทบเข้ากับร่างไร้อาภรณ์ตรงหน้า ทำปวีร์ที่อยู่ในสภาพกึ่งเมาเกือบลืมวิธีหายใจ ยอดถันถูกฉกฉวยด้วยริมฝีปากอุ่น ชายหนุ่มรุกเร้าเรือนร่างสวยของผู้หญิงที่มีศักดิ์เป็นน้องสาว เมื่อชญาณัฐตกลงปลงใจใช้ชีวิตคู่กับปุริม หากนับตอนนั้นก็เป็นเวลาเกือบเจ็ดปีได้ที่หญิงสาวใต้ร่างก้าวเท้าเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ถาวรพร้อมกับแม่ และเป็นเวลาอีกเจ็ดปีเช่นกัน ที่พ่อและคนรักพยายามทำให้ปวีร์ยอมรับและเข้าใจในรักครั้งใหม่ ทว่ามันไม่เป็นผล ปวีร์ไม่เปิดใจยอมรับใครให้เข้ามาแทนที่แม่ของตน โดยเฉพาะผู้หญิงที่ชื่อชญาณัฐ คนที่เขาเกลียดฝังใจ ซ้ำยังเป็นคนพาลเกลียดไปยังถึงลูกของเธอชญาณัฐเป็นแม่หม้ายลูกติด...เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดพร้อมกับจังหวะการกระแทก ร่างเล็กกระเพื่อมถี่บนเตียง หลุดร้องครวญครางขณะที่น้ำตาเอ่อคลอด้วยความเสียดเสียว เฌอเอมที่กำลังนอนตัวเปลือย ให้คนบนร่างสอดใส่ท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้ามารังแกในช่องทางนุ่มนิ่มครั้งแล้วครั้งเล่า มือบางยกขึ้นจับลำแขนที่กำลังคร่อมส่วนบนทั้งจิกลงเนื้อผิวครั้นความเสียวซ่านเล่นงาน แก่นกายเสียดสีดังสวบสาบครั้นน้ำเมือกใสไหลออกเพื่อหล่อลื่นตามอารม
Magbasa pa
ตอนที่ 3 กลืนมันลงไป Nc
เพียะ !!เพียะ !!ฝ่ามือหนาที่ยังประคองบั้นท้ายสวยบีบเฟ้นที่เกิดรอยนิ้วมือทั้งฟาดฝ่ามือลงเนื้อผิวแก้มก้นอย่างมันเขี้ยวเมื่อคนเด็กกว่าส่ายร่อนบดท่อนเอ็นที่เสียบอยู่ด้านหลัง ทั้งกดสะโพกเข้าออกดังสวบๆ ทั้งเตียงนอนนิ่มลั่นเอี๊ยดอ๊าดขึ้นตามจังหวะการกระแทกถี่รัว ผู้ถูกกระทำหายใจหอบกระชั้นหนักเมื่อความเสียวกระสันเข้าครอบครองพลางร้องครางเรียกชื่อชายหนุ่มอย่างหลงลืมตัวว่าเป็นแค่ผู้หญิงที่ปวีร์เอาไว้ระบายน้ำเสียวโพรงเนื้อนุ่มหวานฉ่ำ มีมวลน้ำเสียวที่ไหลออกมายืดติดท่อนลำยาวใหญ่ทั้งตอดรัดรึงปลายหัวหยักจนนิ่วหน้าหนักครั้นความเสียวกำลังจะแตกซ่านอยู่รอมร่อ ก่อนจะถอนมันออกแล้วดันใบหน้าหวานให้อ้าปากรอรับน้ำอุ่นที่กำลังสาวชักรีดออกมา"ซีด -- อ๊า”น้ำสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดเข้าใบหน้าเห่อร้อนเปรอะไปทั้งรอบดวงตาลและไหลเข้าปาก“อึก”“กลืนลงไปเฌอเอม”“มัน อื้อ...”“กลืน”ปวีร์บีบกรามคนตัวเล็กเพื่อให้กลืนน้ำอสุจิลงไป เฌอเอมแลบลิ้นเลียเศษส่วนที่ยังติดบริเวณขอบปากลงท้องอย่างพะอืดพะอมเพราะมันเป็นครั้งแรกที่เธอได้ลิ้มลอง เมื่ออารมณ์เสร็จสมได้ถูกปลดปล่อย ชายหนุ่มก็หยิบทิชชูออกมาเช็ดรอบหัวหยักและมือที่เลอะน้ำตัวเองโดย
Magbasa pa
ตอนที่ 4 จนกว่าเธอจะไป
ถามตัวเองก็ไร้ซึ่งคำตอบ เธอสลัดความคิดนั้นออกจากศีรษะแรงๆ และเอ่ยปากสนทนาขึ้นอีกครั้ง"พี่วีร์ว่างเหรอ""เคยว่างที่ไหน"น้ำเสียงเย็นชาทั้งเคร่งขรึมเอ่ยตอบ ขณะที่หญิงสาวไม่รู้ต้องใช้บทสนทนาไหนมาเป็นประโยคถัดไป บรรยากาศในรถที่เงียบกริบ ไม่มีเสียงเพลง ไม่มีเสียงเครื่องยนต์ดังเข้ามา มีเพียงเสียงหัวใจของหญิงสาวมันเต้นตุบๆ แทบจะหลุดออก เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัย"ไม่ว่าง -- ทำไมไปส่งเอมได้""ทางผ่าน"เกือบเข้าใจผิดว่าเขาคงหวังดีเสียแล้ว ที่แท้ก็แค่ทางผ่านของก็แค่นั้น จากที่แอบดีใจน้อยๆ ก็ฝ่อลง นั่งนิ่งและเงียบปากมองไปยังด้านนอกตัวรถ บรรยากาศที่อยู่แล้วยิ่งเงียบเข้าไปอีก ได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของกันและกัน ในขณะที่ชายหนุ่มก็เหล่มองเรือนร่างของคนด้านข้างด้วยสายตาขรึมเข้ม ทำเฌอเอมประหม่าอย่างหนัก ไม่ชินกับการอยู่สองต่อสองโดยปราศจากเรื่องแบบนั้น ครั้นทุกครั้งที่อยู่ด้วยกันตามลำพัง คือตอนปวีร์มีอารมณ์“กลัวเหรอ"เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นพลันทำให้หัวใจอีกฝ่ายเต้นตึกตัก ใช่เธอกลัว กลัวจะทำให้อีกฝ่ายรำคาญเสียมากกว่า ได้แต่นั่งเม้มปากพลางขยับศีรษะส่ายไปมาแทนคำตอบว่าไม่ หอบหนังสือเ
Magbasa pa
ตอนที่ 5 แค่นอนด้วยกันคืนเดียว
ลาฟฟี่ก้าร์ผับในค่ำคืนของย่านบันเทิง เต็มไปด้วยแสงสีเสียงและผู้คนเริ่มพลุกพล่าน จุดนัดพบคือด้านหน้าของผับ เฌอเอมมาถึงก่อนและนั่งรอเพื่อนเกือบหนึ่งชั่วโมง มองไปทิศทางไหนก็มีแต่หนุ่มสวมควงกันมาเป็นคู่ ในส่วนตัวเองยังหน้าหน้างอตามลำพัง“ทำไมยังไม่มา”เพราะนั่งรอนาน ย่อมถูกสายตาผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมามองอย่างสงสัย จนรู้สึกเกิดความประหม่า เปิดกระเป๋าหยิบมือถือเพื่อหมายจะต่อสายตามเพื่อนของตัวเอง ก็ต้องเงยหน้าที่ก้มมองหน้าจอขึ้นไปมองต้นทางของเสียงเรียก“เอม!!”แนนนี่เดินมาพร้อมกับชายไม่คุ้นหน้า คนมองแอบแปลกใจ ในทีแรกนึกว่าเพื่อนจะควงแฟนหนุ่มที่มารับกลับบ้านไปเมื่อตอนเย็น ทว่ากับควงชายอีกคนมาผับแห่งนี้“กำลังจะโทรหา”“โทษทีนะเพื่อนรถติด ลานจอดรถก็เต็ม ต้องเอาไปจอดฝั่งโน้น เลยใช้เวลาเดินนานไปหน่อย”"อืม"“นี่พี่พอล”แนนนี่แนะนำชายที่ควงมาได้ แม้เฌอเอมจะยกยิ้มแสดงท่าทียินดีที่ได้รู้จัก ทว่ายังงงๆ แต่กระนั้นก็พอเดาออกว่าคนที่เพื่อนหนีบมาด้วยเป็นชายในสต๊อกหรือที่เรียกว่ากิ๊กนั้นเอง“แล้วนี่เพื่อนแนนเอง ยัยเอมที่เคยเล่าให้ฟัง”“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับน้องเอม ได้เจอตัวจริงก็วันนี้”หญิงสาวยกมือไห
Magbasa pa
ตอนที่ 6 ร่างกายที่ไร้ราคา Nc
สติอันน้อยนิดพลันแตกกระเจิง เพราะชายที่มีศักดิ์เป็นพี่ส่งเกลียวลิ้นร้อนสอดมุดสัมผัสกับคนเด็กกว่าอย่างช่ำชอง หว่างขาคนตัวเล็กถูกมือหนาสัมผัสจุดอ่อนไหว ปลายนิ้วกลางกรีดลงร่องอันคุ้นเคยแล้วขยี้ลงจุดที่เรียกว่าคลิตอริส เฌอเอมสะดุ้งจนยกปลายเท้ายืนสองข้าง ดันข้อมือหนาเพื่อให้เขาเอานิ้วออก ทว่าอีกฝ่ายกลับกลั่นแกล้งด้วยการยังบี้ลงหนักๆ“อ้ะ!! เอามือออกนะ”“ทำอยู่”“เอาออก ฮื่อ...”คำขอร้องที่เอื้อนเอ่ยเป็นเพียงอากาศ ครางอื้ออ้าทว่าถูกคนอายุมากกลืนเสียงนั้นหายไปในลำคอ ประกบดูดดึงริมปาก พลางบดเบียดลงหนักๆ จนแตกจากบดและขบขยี้ ด้านล่างยังส่งเรียวนิ้วเข้าไปควานหาปุ่มอ่อนไหวในช่องทางนุ่มนิ่ม พลันสายตาคมกริบก็ทอดมองเบื้องล่างที่กำลังขยับเข้าออกได้จนสุดข้อ กระตุ้นตัวตนของเฌอเอมให้แสดงออกมา ครั้นเธอพยามจะปกปิดและอดกลั้นเอาไว้"พี่ พะพอ อึก""ต้องการก็บอก อย่าทำเป็นแอ๊บหน่อยเลยสาวน้อย"“อ่ะฮื้อ...”เฌอเอมปล่อยมือร้ายนั้น ลูบใบหน้าที่ชุ่มน้ำจนแทบหายใจเป็นปลา ยามด้านในตำจุดกระสันย้ำๆ เสียจนฉี่แทบแตก ทำใบหน้าสวยแดงก่ำเชิดสูงอ้าปากครางกระเส่าเมื่ออีกฝ่ายโถมเรียวนิ้วแรงขึ้นจนตัวสั่นกระเพื่อม ปวีร์ยืนสูดปาก
Magbasa pa
ตอนที่ 7 อาการไม่สบาย
เช้าต่อมา“คุณเอม!!”ป้าราตรีที่กำลังเช็ดจานล้างแล้วหันออกทางประตูห้องครัวเจอคนอายุน้อยเดินเข้าบ้านในช่วงเวลา 10 โมงเช้า รีบวางสิ่งของที่อยู่ในมือวิ่งออกไปหาลูกเลี้ยงของเจ้านายด้วยความเป็นห่วง คนเด็กกว่าเมื่อถูกเรียกก็พลันชะงักหยุดนิ่งทั้งยกรอยยิ้มส่งให้ป้าแม่บ้านด้วยท่าทีข่มขืนใจ“คะป้า”“ป้าโทรหาตั้งแต่เช้าตรู่ไม่ติดเลย ถ้าเที่ยงนี้ยังไม่เห็นมา ป้าจะโทรบอกคุณปุริมกับคุณชญาแล้วนะคะ”“แบตหมดค่ะป้า”“แล้วไปค่ะ ป้านึกว่าเกิดอุบัติเหตุหรือมีใครทำมิดีมิร้าย”ไม่มีใครกล้าทำหรอก ถ้าไม่ใช่ปวีร์...เฌอเอมจำเป็นต้องโกหกเพื่อให้คนแก่กว่าสบายใจ พลันมือเหี่ยวยกมือทาบอกแล้วถอนหายใจ เมื่อเฌอเอมกลับมาอย่างปลอดภัย สภาพร่างกายภายนอกที่เป็นปกติ แต่ใครจะไปรู้ว่าภายในใจมันยับเยินมากแค่ไหน“ถ้าไม่มีอะไร เอมขอตัวขึ้นไปอาบน้ำนะคะ”คนอายุน้อยรีบพาตัวเองขึ้นห้อง เมื่อเปิดประตูได้ก็โยนกระเป๋าสะพายใบเล็ก แล้วกระโดดตัวเองลงบนเตียงนิ่ม มองเพดานครุ่นคิดเรื่องระหว่างตัวเองกับผู้เป็นพี่ชาย เธอปล่อยให้ชายหนุ่มได้ใจมาเนิ่นนาน ปล่อยให้เขาอยู่เหนือทุกอย่างและทุกครั้ง แต่เพราะแม่สอนให้อ่อนน้อมถ่อมตน สอนให้มองปวีร์ในแง่ดี
Magbasa pa
ตอนที่ 8 ปวีร์ต้องการอะไร
ในครัวช่วงห้าทุ่ม ป้าราตรียังทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ เตรียมเอาไว้ เมื่อพรุ่งนี้เมียเจ้าของบ้านอยากตื่นมาใส่บาตรในตอนเช้า พลันเก็บข้าวของเครื่องใช้ที่เป็นอุปกรณ์ทำครัวให้เข้าที่ ทว่าก็ต้องตกใจเมื่อหันมาประจันหน้ากับปวีร์ที่เดินมายืนไม่พูดไม่จา“คุณวีร์ !! ป้าตกใจหมด”“ดึกป่านนี้ ป้าทำอะไร”“เตรียมของไว้ทำอาหารแต่เช้ามืด และเก็บของที่วางเกะกะค่ะ”“...”“ผม...ขอนมอุ่นแก้วหนึ่ง”คนแก่กว่าได้ยินถึงขั้นขมวดคิ้วเป็นปม ก่อนจะวางสิ่งของในมือแล้วหันไปทำนมอุ่นให้ชายหนุ่ม แม้จะสงสัยอยู่บ้าง เพราะโดยปกติปวีร์ไม่ใช่คนชอบดื่มนม นอกจากน้ำเปล่าก็มีแอลกอฮอล์หรือไม่ก็น้ำอัดลมที่เขาชอบกลืนลงท้อง นึกสงสัยก็ได้แต่เงียบไว้อย่างนั้น จัดการอุ่นนมให้ชายหนุ่มแล้วเทลงแก้วกันความร้อน แล้วยื่นให้ปวีร์“ได้แล้วค่ะ”“ขอบคุณครับป้า”เขาเดินถือแก้วนมนั้นขึ้นชั้นบน ไม่ได้กลับเข้าไปในห้องนอนตัวเอง แต่ทว่ายืนอยู่หน้าห้องของเฌอเอม มือหนากำลังจะเคาะที่บานประตูก็ดึงลง ก่อนจะลองหมุนลูกบิดประตูแล้วปรากฏว่าห้องนอนนี้ไม่ได้ล็อก เขากำลังถือวิสาสะเข้าไปในห้องของน้องสาวผู้ที่จงเกลียดจงชังมาแต่ไหนแต่ไรโดยไม่ขออนุญาตแกร๊ก !!ด้านในปิด
Magbasa pa
ตอนที่ 9 อดีตปวีร์แสนดี
อดีตห้องประชุมเล็กที่ยกเลิกการใช้งาน กลายเป็นพื้นที่เก็บโต๊ะเก้าอี้เก่าที่ชำรุดเพื่อรอการย้ายและทำลายบางส่วน ทว่ามีเด็กชายวัยสิบสองขวบและเด็กหญิงที่เพิ่งเข้าเรียนชั้นประฐมศึกษาที่หนึ่งนั่งอยู่ด้านใน คนพี่กำลังทำการบ้านตามคำสั่งครู ส่วนคนน้องนั่งเล่นตุ๊กตากระดาษอยู่ข้างๆ“พี่วีร์...”เสียงหวานของเด็กหญิงเฌอเอมเอ่ยเรียก ครั้นอีกฝ่ายเอาแต่จ้องงานที่วางไว้ตรงหน้าไม่ยอมคุยกัน ตั้งแต่แม่รับมาจากโรงเรียนก็เหมือนว่าจะไม่มีเพื่อนเล่น ตุ๊กตากระดาษในมือก็แทบเปื่อยเพราะเล่นซ้ำๆ แทบทุกวัน“เอมเรียกพี่ทำไม”“ไม่มีเพื่อนเล่น – เอมเหงา”พูดพร้อมใบหน้าน้อยหงิกขึ้น เฌอเอมกำลังงอแงเมื่อพี่ชายที่รักของตนเอาแต่ทำการบ้าน เมื่อเห็นว่าน้องสาวทำท่าเหมือนจะร้อง ทั้งตุ๊กตายังยับยู่ยี่จากการเล่นต่อเนื่องมาหลายวัน พลันมือน้อยๆ ของปวีร์ลูบเข้ากลางศีรษะของเฌอเอมแล้วยิ้มกว้างๆ ให้หนึ่งที“งั้นเอมรอตรงนี้นะ – พี่จะพาเพื่อนมาเล่นด้วย”ว่าเสร็จก็ลุกตัวปลิวเปิดประตูออกไป ทิ้งคนอายุน้อยกว่าอ้าปากพะงาบเพราะกำลังจะถามว่าเป็นเพื่อนที่ไหน นั่งปากยู่ยี่เพียงลำพังรอพี่ชายตัวเองกลับมา ผ่านไปเพียงสิบนาทีเท่านั้น พี่ชายที่รักของ
Magbasa pa
ตอนที่ 10 คนป่วยพักฟื้น
11:40ห้องพักผู้ป่วยยังเปิดเข้าเปิดออกตั้งแต่เช้าเพราะพยาบาลต้องเข้ามาวัดไข้อยู่เรื่อยๆ เฌอเอมที่หลับเพียงตาทว่าความรู้สึกยังตื่น เลยคิดว่าผู้มาใหม่นั้นคือเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลนำข้าวเที่ยงมาเสิร์ฟ“วางไว้ก่อนนะคะ เอมยังไม่หิว”“…”ถาดอาหารถูกวางลงโต๊ะกินข้าวและมีเสียงลากใกล้เข้ามา ทั้งยังสัมผัสได้ว่ามีคนขยับเข้ามาใกล้เตียงพักฟื้นของตัวเอง“เดี๋ยวลุกไปกินค่ะ หนูยังไม่-”จากที่นอนตะแคงหันไปมุมระเบียง พลิกตัวมาอีกฝ่ายเพื่อหมายจะสนทนากับเจ้าหน้าที่ ก็อ้าค้างกลางอากาศ เมื่อคนที่เข้ามาคือปวีร์ ชายหนุ่มขยับนั่งบนเตียง ใช้เรียวแขนโอบคนนอนลุกขึ้นแล้วยังดันคนอายุน้อยเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังแนบชิดอยู่ที่แผงอกแกร่งและยังลากโต๊ะกินข้าวเหมือนว่าจะบังคับให้เธอกินมื้อเที่ยงนี้“อะไรของพี่”“กินข้าว”“ยังไม่หิว”“ไม่หิวก็ต้องกิน”เขาออกคำสั่งทางสายตา จ้องมองเสียจนใบหน้าน้อยๆ ร้อนผ่าว อุณหภูมิในกายสูงขึ้นอีกครั้ง ครั้นเอวบางถูกแขนแกร่งโอบกระชับเอาไว้ เธอได้แต่นั่งนิ่งพ่นลมหายใจหอบถี่ ไม่มีเรี่ยวแรงต่อปากต่อคำหรือขัดขืนใดๆ“...”“จะกินข้าวดีๆ หรืออยากให้-”“ออกไปนะ!! เอมไม่สบาย อย่าคิดอะไรบ้าๆ”กำปั้นน้อยๆ ท
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status