Partager

ปะป๊ามาแล้ว

Auteur: Sun Su
last update Date de publication: 2025-06-12 22:39:34

“เฮ้อ~~” เสียงถอนหายใจยาวเหยียดจากร่างที่นอนพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงกว้าง

ร่างสมส่วนที่สวมชุดนอนสายเดี่ยวตัวบาง เธอนอนพลิกกายไปมา เพราะอาการนอนไม่หลับอีกเช่นเคย เธออุตส่าห์อาบน้ำจนเนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ใครบางคนชอบเป็นที่สุด แต่เขาก็ยังมาไม่ถึงสักที

“เมื่อไหร่จะมาถึงนะ”

พรึ่บ หญิงสาวดีดตัวขึ้นนั่งเพราะฝืนข่มตาหลับไม่ไหว พอลุกขึ้นมาภาพตรงหน้าก็สะท้อนใบหน้าสวยแต่ทว่าหัวกลับกระเซอะกระเซิงดูไม่ดีเอาเสียเลย

เจ้าของใบหน้าสวยสดคนนี้ก็คือ ‘คะนิ้ง’ เด็กสาววัยยี่สิบสาม เธอเป็นนักศึกษาและกำลังจะเรียนจบแล้ว เธอเป็นคนสวยตั้งแต่เด็กแถมนิสัยก็น่ารัก และมักจะขี้อ้อน ทำให้ใครต่อใครเห็นเป็นต้องหลงหัวปักหัวปำ อย่างตาแก่สี่สิบแบบคนที่เธอเฝ้ารออยู่ตอนนี้ก็เช่นกัน

แกร๊ก~ และแล้วเวลาแห่งการรอคอยของเธอก็ได้สิ้นสุดลง เสียงประตูที่เปิดออกก็นับว่าเป็นเสียงสวรรค์แล้ว แต่ทว่าเสียงที่ดังตามมายิ่งกว่าเสียงสวรรค์ชั้นที่เจ็ดแปดเก้าสิบซะอีก เธอดีใจจนรีบวิ่งเข้าไปกอดอีกฝ่ายแน่นอย่างคนคิดถึง คิดถึงมาก…

“หนูคิดถึงปะป๊าที่สุดเลย”

คะนิ้งแนบหน้าเข้ากับอกแกร่งที่เธอชื่นชอบ เพราะเวลาที่อยู่ในอ้อมกอดเขาเธอมักจะรูู้สึกอบอุ่น และปลอดภัยอยู่เสมอ

“ปะป๊าก็คิดถึงหนูเหมือนกันค่ะ คิดถึงมากเลย”

คนที่แทนตัวเองว่า ‘ปะป๊า’ ในตอนนี้ไม่ใช่พ่อเธอ แต่เขาเป็นผู้ชายที่นอนร่วมเตียงเดียวกับเธอในฐานะ ‘ผัว’

เขาคือ ‘ภูผา’ ชายหนุ่มร่างบึกบึนใบหน้าหล่อคมตามแบบฉบับไทยแท้ จมูกโด่งเป็นสัน ผิวพรรณก็สะอาดสะอ้าน การแต่งกายของเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าเรียกได้ว่าเนี๊ยบทุกอณูรูขุมขน

หากมองครั้งแรกคงไม่มีใครคิดว่าเขาอายุเลขสี่แล้ว ปีนี้เขาอายุก็ปาไปสี่สิบสองแต่กลับเหมือนหนุ่มสามสิบ เพราะเขาค่อนข้างดูแลตัวเองเป็นอย่างดี

“ปะป๊านึกว่าหนูหลับไปแล้วซะอีก บอกว่าให้นอนก่อนไม่ใช่หรือครับ?”

เมื่อเห็นว่าร่างที่กอดเขาแน่นเริ่มคลายอ้อมแขน คนตัวโตกว่าก็เชยคางอีกฝ่ายขึ้นมาสบตา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยเสียงอันน่าหลงใหล

“หนูนอนไม่หลับหรอกค่ะ หนูรอนอนพร้อมปะป๊าอยู่”

หญิงสาวเอ่ยเสียงหวานพลันส่งสายตาหยาดเยิ้มให้อีกฝ่าย เป็นลูกอ้อนไม้ตายที่เธอใช้ตกเขาให้ใจอ่อนเป็นขี้ผึ้งลนไฟ

“หนูก็รู้ว่าถ้าป๊ามาแล้วหนูไม่ยอมหลับ คืนนี้หนูก็จะไม่ได้นอนเลย”

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ความหมายของเขาเธอเองย่อมรู้ดี เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอและเขาจะทำเรื่องอย่างว่านั้น

“ยังไงปะป๊าก็ต้องให้หนูนอนอยู่แล้ว เพราะพรุ่งนี้หนูมีเรียนเช้า”

“หูย~~งั้นตอนเย็นล่ะ?”

ชายหนุ่มเอ่ยอย่างคนเสียดาย ต่อให้เขาคิดถึงร่างกายอันเร่าร้อนใต้ชุดนอนนี่มากแค่ไหน แต่หากสิ่งใดมีผลต่อการเรียนของเด็กน้อย เขาก็จะไม่ทำเด็ดขาด

“ตอนเย็นหนูก็อยู่กับปะป๊าเต็มที่ได้ วันนี้ปะป๊ามาถึงดึกเอง ก็คงได้แค่นอนกอดนะคะ” หญิงสาวแสร้งทำเป็นเอ่ยเสียงอ้อน ใบหน้าสวยเปลี่ยนเป็นแนบแขนแกร่งของอีกฝ่ายไว้

เธอคิดถึงและชอบการสัมผัสร่างกายของเขาจนติดเป็นนิสัย เเต่เพราะเขามีงานต้องทำ ส่วนเธอเองก็มีหน้าที่เรียนหนังสือ จึงต้องอดทนกับความห่างไกล แม้ในแต่ละครั้งเขาเองก็ไม่เคยไปนานเกินเดือน แต่เธอก็คิดถึงเขามากอยู่ดี

ปะป๊าของเธอบอกกับเธอว่า หากเธอเรียนจบเขาจะพาเธอไปอยู่ด้วยกัน และแต่งงานอย่างถูกต้อง เด็กสาวก็ดีใจวาดฝันถึงวันวิวาห์ชื่นมื่นกับชายที่รัก

เธอเป็นเด็กตัวคนเดียวตั้งแต่อายุสิบแปดปี เธอตัดสินใจหนีออกจากบ้านมา เพราะสาเหตุมาจากครอบครัวที่ไม่ใช่เซฟโซนสำหรับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

ถูกทำร้าย…

ทุบตี…

ด่าทอสารพัด…

ชีวิตบัดซบขั้นสุด!

พ่อของเธอเสียชีวิตไปตั้งแต่ยังเด็กเธอจึงต้องอยู่กับผู้เป็นแม่ ที่มักจะด่าทอเธอทุกวันว่าเมื่อไรจะเอาร่างกายที่ท่านมอบให้ไปขายเอาเงินมาให้แกได้ใช้จ่ายสักที

แม่ของเธอไปแย่งสามีคนอื่นมา เธอทำใจรับกับการกระทำของผู้เป็นแม่ไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอดทนอยู่ต่อได้ แต่สิ่งที่ทำให้เธอเปลี่ยนความคิด และเปลี่ยนชีวิตตัวเธอเองก็คือ เธอเกือบถูกพ่อเลี้ยงข่มขืน

โชคดีที่เอาตัวรอดมาได้ แต่แทนที่ผู้เป็นแม่จะช่วยเหลือเธอกลับไม่พอใจเธอเสียอย่างนั้น ต่อว่าเธอว่าเป็นฝ่ายยั่วพ่อเลี้ยงบ้ากามนั่นเอง มันทำให้เธอเจ็บปวดและผิดหวังจนกระทั่งหนีออกจากบ้านมาในคืนนั้น โชคดีเหลือเกิน… โชคดีที่มาเจอเขา

“งั้นดีเลย รอบนี้ปะป๊ามีเวลาอยู่กับหนูตั้งสองอาทิตย์แน่ะ”

ชายหนุ่มเอ่ยพลันลูบเรือนผมนุ่มอย่างเบามือ ท่าทีอบอุ่นและทะนุถนอมอีกฝ่าย เป็นสิ่งที่เธอได้รับจากเขาเป็นคนแรกในชีวิต เธอจึงรักปะป๊าของเธอมาก รักแบบที่ไม่สามารถให้ใครอื่นใดบนโลกใบนี้ได้เลย เขาให้ชีวิตใหม่ ให้ทุกอย่างที่เธอโหยหามาตลอด

“จริงเหรอคะ? หนูดีใจที่สุดเลย งั้นปะป๊าไปอาบน้ำก่อนดีกว่านะคะ เดี๋ยวหนูนวดให้นะ ป๊าทำงานมาคงเหนื่อยแย่เลย”

เธอไม่เพียงเอ่ยเพื่อเอาใจเขาเท่านั้น เธอรู้ว่าเขานั้นเหนื่อยมากแค่ไหนที่ต้องทำงานอยูู่คนเดียว เขาให้เงินเธอใช้จ่ายมากมาย จนเธอเองมีเงินเก็บจำนวนหนึ่ง

ค่าใช้จ่ายทุกอย่างเขาเป็นคนดูแลทั้งหมด บ้านที่อยู่ตอนนี้เขาก็ลงทุนซื้อให้เธอเพื่อเป็นของขวัญ เธออยากได้อะไรเขาก็หามาให้ทั้งนั้น ทั้งเอาใจและตามใจเธอแบบสุด ๆ เรียกว่าเป็นเเด๊ดดี๊ที่เฝ้าฝันเลยก็ว่าได้

“ไม่ต้องนวดให้ป๊าหรอกครับ มันดึกมากแล้วต้องพักผ่อนเข้าใจไหม ป๊าขอแค่นอนกอดก็พอแล้ว”

เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยอย่างใจเย็น เขามักจะให้ความสำคัญกับเธอเป็นพิเศษ แม้ว่าตนนั้นจะทำงานมาหนักมากแค่ไหนก็ตาม เขาก็จะพยายามใจเย็น และใจดีมากที่สุด เขาอยากให้เธอเป็นผู้หญิงที่ถูกรักและถนอมยกเว้นเวลาอยู่บนเตียง เรื่องนั้นเขาขอยกเว้นไว้ เพราะความชอบส่วนตัวทั้งเธอและเขาเอง

“งั้นก็ได้ค่ะ งั้นหนูนอนรอนะคะ ป๊ารีบไปอาบน้ำเถอะค่ะ”

คนตัวเล็กพยักหน้าพร้อมกับเอ่ยเสียงหวาน ก่อนที่เจ้าหล่อนจะวิ่งขึ้นไปรอเขาบนเตียง ท่าทีน่ารักน่าเอ็นดูทำให้คนแก่ใจกระชุ่มกระชวยได้จริง ๆ เขาอมยิ้มให้กับหญิงสาวที่กุมหัวใจเขามาเป็นเวลาสองปีแล้ว

คนอะไรก็ไม่รู้ แค่ยิ้มก็เสียวแล้ว…

Sun Su 

Talk

:

ปะป๊าช่วยใจเย็น ๆ ด้วยค่าาาา  เพิ่งเปิดมาตอนแรกเนอะป๊าเนอะ><

วันนี้ไรท์มาอัปให้ 4 ตอนจุก ๆ ไปเลยค่าา 

ฝากกดติดตาม  กดหัวใจให้ไรท์หน่อยนะคะที่รัก^^

 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ปะป๊าที่แปลว่าผัวไม่ใช่พ่อ   บทส่งท้าย

    “ป๊าเมามากแล้วหนูขอพาป๊าไปนอนก่อนนะคะ”คะนิ้งขออนุญาตเฮียอาทิตย์ที่นั่งดื่มกันอยู่ เมื่อตอนกลางวันปะป๊าพาเธอไปจดทะเบียนสมรสอย่างที่ว่าจริง ๆ บทจะใจร้อนก็ห้ามไม่อยู่ พอกลับมายังบ้านพักหลังเดิมก็ฉลองกันยกใหญ่ ส่วนคุณแม่เข้านอนไปเรียบร้อยแล้ว“ครับ เอามันไปนอนเถอะ” เฮียอาทิตย์มองน้องชายเพียงแวบเดียวก็ยกยิ้มบนมุมปากทีหนึ่ง เหมือนกับมองบางสิ่งบางอย่างออก“เอิ้ก~~”“อย่าเพิ่งอ้วกนะคะ”คะนิ้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงฟังดูเป็นห่วง เธอแบกร่างหนาที่หนักมากเข้ามาในห้องนอนได้สำเร็จ แต่กว่าจะมาถึงได้ก็เล่นเอาเธอเหงื่อไหลซิก เหนื่อยเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน“เดี๋ยวหนูถอดชุดให้นะคะ”“อื้ม~~”คะนิ้งลงมือถอดเสื้อผ้าเขาออกทีละชิ้นอย่างบรรจง ภูผาก็เอาแต่นอนแผ่หลารอรับการปรนนิบัติจากเธอ เขานอนตาปรือแต่ทว่ากลับยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คะนิ้งถอดส่วนบนเสร็จก็ต่อด้วยส่วนล่างทันที กางเกงขายาวสีดำถูกถอดออก เหลือเพียงกางเกงตัวในที่ปกปิดเจ้าภูผาสาขาย่อยไว้ อีกนิดเดียวก็จะถอดสำเร็จแล้ว แต่...

  • ปะป๊าที่แปลว่าผัวไม่ใช่พ่อ   เมียตัวจริง

    สามเดือนผ่านไป...“คุณแม่ไม่ต้องกลัวนะคะ เฮียอาทิตย์กับพี่ผาจะอยู่ช่วยคุณแม่ตลอดแน่นอน” คะนิ้งเอ่ยให้กำลังใจผู้เป็นแม่แฟนซึ่งนั่งวีลแชร์อยู่ตอนนี้ท่านอาการดีขึ้นมากแล้ว แม้จะยังเดินเหินไม่สะดวกแต่ก็พูดจาได้ เป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่ง ทุกคนต่างเฝ้ารอวันนี้ วันที่จะได้ขึ้นศาลเอาผิดคนชั่วซะที“แล้วนิ้งล่ะลูก?”“หนูจะนั่งรออยู่ข้างหลังค่ะ ไม่หนีไปไหนแน่นอน ถ้าทุกอย่างจบแล้วเรากลับบ้านกันนะคะ”เธอดูแลคุณแม่ดีจนท่านรักและเอ็นดูเธอมาก เมื่อก่อนเธอไม่มีโอกาสได้ดูแลแม่แท้ ๆ ตัวเอง น่าเสียดายอยู่บ้าง เธอเห็นคุณแม่เวลาพูดจากับลูกก็มักจะน่าฟังอาจจะมีดุบ้างบางคราว แต่แววตาดูรักใคร่ ต่างจากเธอที่ในสายตาผู้เป็นแม่มีแต่ความเกลียดชังแต่ช่างเถอะ...อย่างไรตอนนี้เธอก็นับว่าเป็นคนโชคดีคนหนึ่งแล้ว มีแม่แฟนก็รักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกในไส้“หนูนั่งรอก่อนนะ” ภูผาที่ยืนอยู่ข้างกันเอ่ยขึ้น ข้างกายเขาก็มีเฮียอาทิตย์ยืนเคียงข้างกันด้วยท่าทีน่าเกรงขาม สองพี่น้องนี้หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกันอยู่มาก บุคลิกก็ยังเหมือ

  • ปะป๊าที่แปลว่าผัวไม่ใช่พ่อ   ต้องดูแลปะป๊า (Nc 20+)️‍

    หลังจากที่เธอส่งคุณแม่เข้านอนเรียบร้อย ห่มผ้าเสร็จสรรพ คะนิ้งเองก็เตรียมตัวนอนพักเตียงที่อยู่ไม่ห่างกันมากนัก ตอนนี้เธอรับหน้าที่ดูแลคุณแม่ของปะป๊า ทั้งอาหารการกินและคอยช่วยทำกายภาพบำบัด เธอเรียนรู้ทุกอย่างด้วยความตั้งใจเต็มเปี่ยม“เอ๊ะ”จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ เธอลืมโทรศัพท์มือถือไว้ที่ไหนสักที่ หลังจากที่โทรส่งข่าวโมเดลที่ตามหาเธอให้วุ่น พอรู้ว่าเธอสบายดีและปรับความเข้าใจกันได้ก็บ่นอุบ บ่นว่าตัวเองจะไปเลือกกินอาหารเม็ดยี่ห้อนั่นบ้างนี่บ้าง เธอเองก็ได้แต่ยิ้มเก้อ ก็ตอนนั้นทะเลาะกันบ้านแทบแตก เพื่อนก็เข้าช่วยสุดกำลัง สรุปดีกับผัว? จบข่าว...เธอเดินออกมายังไม่ถึงห้องครัวด้วยซ้ำ ทว่ากลับรู้สึกเยือกเย็นแปลก ๆ ขนกายต่างลุกซู่ขึ้นมา นี่เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว ไฟในบ้านไม่ได้เปิดจนครบทุกดวง ทำให้แสงสว่างไม่มากพอจะเห็นทุกอย่างชัดถนัดตาทว่าเธอกับเจอเข้ากับบางสิ่ง!“อุ้ย! ป๊ามายืนอะไรตรงนี้คะเนี่ย หนูนึกว่าผีหลอกซะอีก”“...”“มายืนทำไมตรงนี้คะ?”“มาดักรอ”“ป๊ามารอ

  • ปะป๊าที่แปลว่าผัวไม่ใช่พ่อ   สัญญาด้วยชีวิต

    “หนูจะรอป๊านะคะ”น้ำเสียงบวกกับสายตาแน่วแน่คู่นั้นแล้ว ทำให้หนังหน้าแก่ ๆ ของเขาเกิดร้อนผ่าวขึ้นมาจนได้ เขาเขินเมียตัวเองวันละไม่รู้กี่รอบ“ป๊าเป็นอะไรหรือเปล่าคะ? หน้าแดงเชียว” คะนิ้งเห็นสีหน้าเขาเปลี่ยนไปก็อดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้“ป๊าแค่รู้สึกว่าหนูสวยขึ้น สวยขึ้นทุกวันเลย”เขาว่าพลันใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมที่หล่นปิดใบหน้าสวยที่เขาหลงใหล แววตาอ่อนโยนการกระทำอันอบอุ่นนี้ช่างเหมือนตอนจีบกันใหม่ ๆดูไม่เหมือนคนเพิ่งทะเลาะกันราวกับจะฆ่าจะแกงกันก็ไม่ปาน ตอนนี้เธอกับเขาปรับความเข้าใจกันเเล้ว ไม่แปลกหากจะกระหนุงกระหนิงกันบ้าง“ป๊าก็หล่อขึ้นทุกวันเลยค่ะ” เธอเองก็ไม่ยอมน้อยหน้าชมเขาไม่หยุดปากเช่นกัน ทำเอาอีกคนเขินจนตัวแดงไปหมด“ไม่ให้ป๊ารักยังไงไหวเนี่ย ฟอด~”เขาว่าพลันหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ สักพักจึงนึกขึ้นได้ว่าที่นี่ไม่ได้มีแค่เขาอยู่ จึงรีบดึงตัวคะนิ้งให้ลุกขึ้น“ป๊าว่าเราไปอาบน้ำดีกว่าจะได้สบายตัว เดี๋ยวป๊าพาหนูไปหาแม่ป๊านะ”“จริงเหรอคะ?”

  • ปะป๊าที่แปลว่าผัวไม่ใช่พ่อ   ขอร้อง

    ภูผาที่ใบหน้าปรากฏรอยขีดข่วน สีหน้าบ่งชัดถึงอาการไม่พอใจขั้นสุด ทั้งอึมครึมจนน่ากลัว แต่ทว่าพอเห็นว่าเธอตื่นเเล้วก็รีบเปลี่ยนสีหน้าทันที ราวกับไม่ใช่คนคนเดียวกัน“หนูตื่นแล้วเหรอ” รอยยิ้มดีใจผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เวลานี้ยิ่งทำให้ใจเธอสั่นไหว“...”“อย่าไปโกรธไอ้ผามันเลย มันรักหนูมากเลยนะ หายใจเข้าออกก็มีแต่หนู” อาทิตย์ดูเหมือนจะเข้าใจทุกอย่าง จึงเอ่ยดักขึ้นก่อน“เฮียบอกแล้วเหรอ?” ภูผาถามพี่ชาย“อือ คุยกันเองนะ เฮียไปดูแม่ก่อน”“ครับ”ภูผาพยักหน้ารับ พอพี่ชายตนเดินออกไปยังห้องของผู้เป็นมารดาซึ่งนอนอยู่ข้างกัน ชายหนุ่มจึงรีบเดินเข้ามานั่งลงตรงหน้าเธอ ท่าทางใจเย็นของเขายิ่งทำให้คะนิ้งกำมือเเน่นขึ้น เธอไม่กล้ามองหน้าเขาตรง ๆ เพราะไม่อยากเห็นรอยแผลที่ตัวเธอเองเป็นคนสร้างขึ้น“หนูยังไม่หายโกรธป๊าเหรอ?”“...” ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับภูผาสูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนจะยึดมือเธอมากุมไว้แน่น พลันเอ่ยเสียงเบาอย่างคนรู้สึกผิดและขอโทษไปในที

  • ปะป๊าที่แปลว่าผัวไม่ใช่พ่อ   เราเลิกกัน

    “โอ๊ย โอ๊ย! ป๊าเจ็บจริงนะเนี่ย”พอเขาพาเธอเข้ามาในรถเรียบร้อย ใช่ว่าจะง่ายอย่างที่คิด คะนิ้งแผลงฤทธิ์ขั้นสุดเช่นเดียวกัน เธอทั้งทุบทั้งตีเขาจนเริ่มเจ็บเข้าแล้วจริง ๆ“ก็ปล่อยหนูไปสักทีสิ!” คะนิ้งยังกัดฟันทุบอีกฝ่ายเป็นเบาะรองมือ จนอีกฝ่ายทนไม่ไหวต้องโทรเรียกใครบางคนทันที“มาขับรถให้เฮียที เร็ว ๆ ”ขืนเป็นแบบนี้เขาคงขับรถไม่ได้จริง ๆ นั่นแหละ หากไม่จับตัวเธอไว้มีหวังขับรถไปแหกโค้งกันพอดี คนที่เขาโทรหาเมื่อกี้คือเลขาเขาเอง ก่อนหน้านี้ไม่เคยโผล่มาหรอก เพราะหากมาที่นี่เขาจะให้หาโรงแรมพัก เพราะเขานั้นต้องอยู่กับคะนิ้ง ไม่อยากให้หมอนั่นมาเห็นเข้า“นิ้ง นิ้ง หนูใจเย็น ๆ มีอะไรค่อยพูดค่อยจากันก็ได้นี่ครับ ตีป๊าแบบนี้บาปนะ”เขาถึงขั้นต้องเอาเรื่องบาปบุญมาอ้าง เพราะคะนิ้งยังทุบตีเขาไม่ยั้งมือ เธอเก็บกดอะไรขนาดนั้นกัน เธอไม่เคยทำตัวก้าวร้าวแบบนี้มาก่อนนี่?“เหอะ! บาปงั้นเหรอ?”“แล้วคนที่มันนอกใจเมียตัวเองมามีคนอื่นล่ะ? แล้วลากคนที่มันไม่รู้เรื่องอะไรให้เป็นคนเลวไปด้วย แบบนี

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status