บทที่ 18

ในช่วงท้ายของการแสดง นักแสดงได้มอบดอกไม้ให้กับเด็ก ๆ ที่นั่งอยู่ด้านล่างเวที

ขณะมองดูเด็ก ๆ รับช่อดอกไม้ด้วยแววตาที่เปล่งประกาย ก็รู้สึกซาบซึ้งใจในการส่งต่อมรดกทางศิลปะนี้

ที่นั่งของเจี่ยนจืออยู่แถวแรก เมื่อพระเอกเดินลงมา ก็ยื่นดอกไม้ให้เธอพร้อมรอยยิ้ม

เธอประหลาดใจเล็กน้อย ตอบสนองไม่ทันอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งอาจารย์จ้าวที่อยู่ข้าง ๆ สะกิดเธอ เธอจึงรีบรับดอกไม้มาถือไว้ แล้วกล่าวกับพระเอกว่า "ขอบคุณค่ะ"

"ขอบคุณที่มาชมการแสดงของผมครับ" พระเอกโค้งคำนับให้เธอ จากนั้นกลับขึ้นไปบนเวที

ระหว่างทางกลับ อาจารย์จ้าวถามเธอว่ายังจำพระเอกคนนี้ได้หรือไม่

เจี่ยนจือไม่มีความทรงจำใด ๆ เลยเกี่ยวกับเขาเลย

"เขาจบจากสถาบันเรานี่แหละ เป็นรุ่นน้องเธอสองรุ่น ตอนนี้เป็นนักแสดงนำของคณะละครเต้นรำไห่เฉิงแล้ว" อาจารย์จ้าวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

ที่แท้ก็เป็นรุ่นน้องนี่เอง

"จำได้ไหมว่ามีครั้งหนึ่งที่การแสดงรายงานผล เธอเป็นนางเอก เขาเป็นตัวแสดงแทนของพระเอก พระเอกบาดเจ็บขึ้นแสดงไม่ได้ เขาเลยแสดงแทน เธอจำไม่ได้เหรอ" อาจารย์จ้าวถามต่อ

เจี่ยนจือถึงนึกขึ้นได้ว่าเหมือนเคยมีเรื่องแบบนั้นจริง ๆ

"ตอนนี้เขาเป็นนักแสดงนำแล