EP. 01｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (2/2)

"ธีร์!!!" เสียงตะโกนของฉันดังไปทั่วลานเกียร์ ขณะที่เจ้าตัวหัวเราะชอบใจ

ไอ้บ้านี่! กวนประสาทที่สุด!

ฉันกำหมัดแน่น สาบานเลยว่าฉันจะต้องเอาคืนให้ได้ แต่ก่อนที่ฉันจะได้พุ่งเข้าไปต่อว่าอะไรหมอนี่ พิม เพื่อนสนิทของฉันก็ก้าวเข้ามาพร้อมกับเสียงหัวเราะ

"โอ๊ย ซีน! ฉันขอโทษนะ แต่ฉันกลั้นขำไม่ไหวแล้ว!" ฉันหันขวับไปมองพิมที่ยืนหัวเราะตัวงอ เธอคือ เพื่อนรักของฉันตั้งแต่สมัยมัธยม และรู้เรื่อง ศึกสงครามระหว่างฉันกับธีร์ เป็นอย่างดี

พิมเป็นผู้หญิงผมสั้นประบ่า หน้าตาน่ารัก ยิ้มเก่ง และมีนิสัย กวนประสาทไม่ต่างจากธีร์ ยิ่งเป็นเรื่องของฉันกับไอ้บ้านี่ ยิ่งเป็นสิ่งที่เธอชอบเอาไปแซว

"พอเลยนะพิม! นี่มันไม่ตลก!" ฉันถลึงตาใส่

"ไม่ตลกที่ไหน! ฉันว่าแกแพ้มันแบบราบคาบเลยล่ะ!" พิมยังคงหัวเราะ ก่อนจะเหลือบไปมองธีร์ที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่ไม่ไกล

"เฮ้อ~ ฉันล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าแกกับธีร์ไปมีปัญหาอะไรกันมาตั้งแต่ชาติปางไหน"

"ฉันไม่ได้มีปัญหากับมัน!"

"แล้วทำไมแกต้องขึ้นเสียงขนาดนั้น?" ฉันเม้มปากแน่น ไม่อยากยอมรับว่า แค่เห็นธีร์ยิ้มเยาะฉันก็ของขึ้นแล้ว!

พิมยิ้มขำ ๆ ก่อนจะตบไหล่ฉันเบา ๆ "โอเค ๆ ฉันไม่พูดแล้วก็ได้ แต่ฉันว่าแกควรหาทางเอาคืนนะ ไม่งั้นวันนี้แกคงนอนไม่หลับแน่"

ถูกของพิม! ฉันไม่มีวันปล่อยให้ธีร์ได้ใจไปมากกว่านี้เด็ดขาด!

เสียงนกหวีดดังขึ้นจากฝั่งรุ่นพี่ เรียกความสนใจของพวกเรากลับไปที่สนาม รุ่นพี่ประกาศว่ากิจกรรมต่อไปจะเริ่มขึ้นภายในห้านาที

ฉันหันไปมองตารางกิจกรรมที่ได้รับมาตอนเช้า แล้วก็ต้องกลอกตาเมื่อเห็นว่า...

ฉันกับธีร์ ต้องเจอกันอีกแล้ว

"ดูท่าแกจะได้โอกาสเอาคืนเร็วกว่าที่คิดนะซีน" พิมว่าเสียงกลั้วหัวเราะ

"ฉันจะทำให้มันแพ้ยับเยินเลยคอยดู!" ฉันประกาศกร้าว ขณะที่พิมยิ้มอย่างพอใจ

เราสองคนเดินกลับไปยังจุดรวมตัว ฉันกระชับมือที่กำใบกิจกรรมแน่น ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องเป็นฝ่ายเอาชนะธีร์ให้ได้!

พอรุ่นพี่เริ่มจับคู่แบ่งทีม ฉันก็ก้าวไปประจำตำแหน่งโดยเร็ว และก็แน่นอน...ธีร์ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามฉันอีกแล้ว

"ขอให้สนุกนะ" ธีร์ยิ้มมุมปากขณะที่ฉันเดินเข้าประจำจุด ทีมของฉันที่ต้องแข่งชักเย่อกับทีมของธีร์ และแน่นอนว่า มันคือโอกาสเอาคืนของฉัน!

ฉันกระชับมือที่จับเชือกแน่น มองไปยังธีร์ที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาท้าทาย

"ถ้านายกล้าปล่อยเชือกกลางเกม ฉันจะเอาเชือกฟาดหน้านายแน่!"

ธีร์หัวเราะเบา ๆ "ใจร้ายจังนะเธอเนี่ย"

"ก็ลองดูสิธีร์!"

รุ่นพี่เป่านกหวีดเริ่มเกม ทีมของฉันและธีร์ออกแรงดึงเชือกกันสุดกำลัง ฉันกัดฟันแน่น ดึงเชือกเต็มแรงจนรู้สึกว่าทีมของธีร์เริ่มเสียหลัก

แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ดีใจ...

ธีร์ดันปล่อยเชือกกะทันหัน!

"เหวอ!" ฉันเสียหลักถลาล้มไปข้างหลัง พร้อมกับเสียงร้องของเพื่อนร่วมทีมที่ล้มระเนระนาดกันไปหมด

ตุ้บ!

"โอ๊ย!" ฉันร้องออกมาเมื่อร่างกระแทกพื้น พอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นธีร์ยืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับรอยยิ้ม

"ข้าคิดว่าเธออยากชนะไง เลยปล่อยให้เธอล้มไปก่อน"

"ธีร์!!!" ฉันตะโกนลั่น

"หึ" ธีร์หัวเราะในลำคอ ก่อนจะเดินผ่านฉันไป "คราวหน้าก็ระวังตัวให้ดีล่ะ"

ฉันกำหมัดแน่น รู้สึกเหมือนโดนหักหลังอย่างแรง

"ซีน..." พิมเดินเข้ามาช่วยฉันลุกขึ้น ก่อนจะกระซิบเสียงเบา "ฉันว่าแกต้องเอาคืนให้หนักกว่าเดิมแล้วล่ะ"