MasukShare
เจ้ากรรมนายเวร
Tanggal publikasi:
2026-09-04 01:56:08
Bab terbaru
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ คลื่นใต้น้ำ
เช้าวันจันทร์อันแสนวุ่นวาย ณ ชั้นผู้บริหารของโรงแรมหรูระดับห้าดาว เข็มนาฬิกาบนฝาผนังเพิ่งจะเคลื่อนผ่านเวลาแปดโมงสามสิบห้านาทีไปได้เพียงไม่กี่อึดใจ ประตูลิฟต์ผู้บริหารเปิดออกพร้อมร่างสูงสง่าของแตมในชุดสูทสากลสีเทาเข้ม คัตติ้งเนี้ยบกริบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึงแผ่รังสีความน่าเกรงขามจนพนักงานทุกคนต่างพากันก้มศีรษะทักทายอย่างนอบน้อม ชายหนุ่มหยุดฝีเท้าลงหน้าโต๊ะทำงานหน้าห้อง ประสานสายตากับเลขาฯ รุ่นพี่คนสนิท “วันแรกก็มาสายแล้ว คุณธานิน... ถ้า อารียา มาถึงแล้ว ให้เธอเข้าไปพบผมที่ห้องทำงานด้วยทันที” “ครับบอส” ธานินก้มศีรษะรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว ผ่านไปไม่ถึงสามนาที เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังกึ่งวิ่งกึ่งเดินอย่างรีบร้อน ร่างบางของอุ้มในชุดเดรสทำงานสีครีมตัวเก่งที่เพิ่งซื้อมาใหม่ คัตติ้งพอดีตัวขับเน้นรูปร่างระหงดูสง่างาม กระหืดกระหอบวิ่งตรงเข้ามา เธอหยุดยืนหอบหายใจอยู่หน้าโต๊ะของธานินด้วยใบหน้าแตกตื่น “พี่ธานินคะ... บอสมาถึงหรือยังคะ” “เข้าไปข้างในเลยครับคุณอาย บอสเรียกพบด่วนเลยครับ” อุ้มสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจกลับคืนมา ก่อนจะเคาะประตูแล้วผลักเ
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ กินหมูกระทะ
คำเรียกตามใจเขาหลุดออกมาพร้อมเสียงครางหวานหวิว เมื่อแตมไม่ปล่อยให้เธอได้ต่อรองอีกต่อไป ริมฝีปากหยักร้อนก้มลงประกบจูบทันที ท่ามกลางสายน้ำอุ่นที่ไหลรดลงมา มือหนาเอื้อมไปคว้าซองฟอยล์ที่วางอยู่ใกล้ๆ ขึ้นมาฉีกด้วยฟันอย่างชำนาญ สวมใส่ลงไปอย่างรวดเร็ว “พี่แตม หนูเหนื่อยนะ” หญิงสาวบ่นอุบอิบ “ร่างกายเธอมันไม่ได้บอกแบบนั้นซะหน่อย มีแต่บอกว่าเอาอีก เอาอีกต่างหาก” “คนบ้า หื่น!” “แล้วชอบไหมล่ะ” มือหนารวบเอวบางไว้แน่น ดึงร่างเล็กเข้ามาชิดจนแผ่นหลังเนียนแนบสนิทกับผนังกระเบื้องเย็นเฉียบ สวนทางกับความร้อนระอุจากร่างกายของเขาที่ทาบทับลงมาใต้สายน้ำอุ่น “ใครจะไปชอบคนเผด็จการแบบคุณกัน อ๊ะ...” อุ้มเชิดหน้าเถียงได้เพียงครึ่งคำ ขาเรียวข้างหนึ่งก็ถูกมือแกร่งยกขึ้นเกี่ยวเอวสอบไว้มั่น ก่อนที่ตัวตนแข็งแกร่งจะแทรกผ่านความคับแน่นชุ่มฉ่ำเข้าไปในคราวเดียวจนมิด “อ๊า... พี่แตม...” “ปากแข็งแบบนี้ ต้องโดนทำโทษให้เข็ด” แตมครางในลำคอด้วยความซ่านใจ สองมือประคองสะโพกกลมกลึงไว้แน่น แล้วเริ่มขยับสวนสะโพกเข้าใส่เป็นจังหวะหนักหน่วง สายน้ำอุ่นที่ไหลรดลงมาไม่อาจดับเปลวไฟพิศวาสที่ลุกโชน เสียงเนื้อกระทบผสานก
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ อาบน้ำขัดหลัง
สายของวันอาทิตย์ แสงแดดอุ่นส่องลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้องนอนใหญ่ อุ้มงัวเงียตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกระบมไปทั้งตัว ความปวดเมื่อยแล่นริ้วตั้งแต่สะโพกลงไปถึงปลายเท้า เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะข้างเตียงสั่นครืดคราดไม่หยุดจนเธอต้องเอื้อมมือไปคว้ามาดู ปลายสายตัดไปก่อนที่เธอจะทันได้กดรับ พร้อมกับข้อความจากมะลิที่เด้งรัวเข้ามา มะลิ: อีอุ้ม! มึงหายหัวไปไหนแต่เช้าเนี่ย อุ้มกะพริบตาปรับโฟกัส พิมพ์ตอบกลับไปด้วยชื่อไลน์ นางงาม นางงาม: มาทดลองงานไง มะลิ: ทดลองงานบ้าอะไรวันอาทิตย์วะ! บริษัทไหนเขาให้เริ่มงานวันหยุดกันอีบ้า! นางงาม: ผู้ช่วยส่วนตัวไม่มีวันหยุดย่ะ บอสสั่งกูต้องมา มะลิ: เออๆ รวยแล้วอย่าลืมเพื่อนละกัน มึงจะกลับกี่โมง กูจะชวนไปกินหมูกระทะตอนเย็น ฉลองที่ได้งานใหม่เนี่ย หิวจะตายแล้ว อุ้มชำเลืองมองพื้นที่ว่างข้างเตียงที่แตมลุกออกไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ก่อนพิมพ์ตอบ นางงาม: เดี๋ยวกูทักบอกนะ น่าจะช่วงบ่ายๆ มั้ง มะลิ: โอเค อย่าช้าล่ะมึง เดี๋ยวโต๊ะเต็ม! พอกดล็อกหน้าจอ อุ้มก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางขยับตัวจะลุกขึ้นนั่ง แต่ความเจ็บแปลบตรงจุดกึ่งกลางกายทำเอานิ่วหน้าครางเบาๆ มือเ
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ ใครบอกว่าให้พักNc18+
เสียงหอบหายใจของคนตัวเล็กที่นอนแผ่หลาอยู่ใต้ร่างยังไม่ทันคืนสู่จังหวะปกติ แตมก็เริ่มขยับกายอีกครั้ง ชายหนุ่มถอนแก่นกายที่ยังแข็งขืนออก จัดการเปลี่ยนเครื่องป้องกันชิ้นใหม่อย่างรวดเร็วและชำนาญ ก่อนพยุงร่างบางที่แทบไร้เรี่ยวแรงให้ลุกขึ้นมานั่ง “พะ... พอก่อนได้ไหมคะ อายเหนื่อยจนยกแขนไม่ขึ้นแล้ว...” อุ้มส่งสายตาอ้อนวอน แผ่นอกกระเพื่อมไหวตามแรงหอบ ใบหน้าหวานชุ่มเหงื่อแดงซ่าน “ใครบอกว่าให้พัก” แตมกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาคมกริบวาววับดั่งเสือร้ายที่ยังไม่อิ่มหนำ “เมื่อกี้ฉันเป็นคนคุมเกม คราวนี้ถึงตาเธอต้องแสดงผลงานบ้างแล้วคุณผู้ช่วย” ชายหนุ่มนั่งพิงหัวเตียงในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน แยกขาออกกว้าง มือหนาดึงรวบเอวคอดกิ่วของอุ้มขึ้นมานั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง จัดแจงให้ร่างบางนั่งหันหลัง มุ่งหน้าออกไปทางปลายเตียง “ทะ... ท่านี้มัน...” อุ้มเบิกตากว้าง พยายามขยับหนี แต่แผ่นหลังกลับถูกดึงเข้าหาแผงอกกว้างจนแนบชิด “ท่านี้แหละ จะได้เห็นชัดๆ ว่าเวลาร่างกายเธอตอบรับฉัน มันสวยขนาดไหน” แตมกระซิบแหบพร่าข้างใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนอุ้มขนลุกเกลียว มือหนึ่งยกขึ้นเคล้นคลึงทรวงอกอวบอิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว อีก
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ ไม่ยอมแพ้Nc18+
“ว้าย! พี่แตม ปล่อยนะ!” อุ้มร้องเสียงหลง สองแขนรีบยกขึ้นคล้องรอบลำคอแกร่งตามสัญชาตญาณกลัวตก แผ่นหลังสัมผัสความนุ่มของที่นอนคิงไซส์ที่เธอเพิ่งออกแรงดึงผ้าปูจนตึงเปรี๊ยะเมื่อเช้า ร่างสูงใหญ่ทาบทับตามลงมาทันที กักขังเธอไว้ใต้ร่างหนาด้วยลำแขนแข็งแรงทั้งสองข้าง กลิ่นหอมสะอาดเจือความดุดันอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาลอยฟุ้ง โอบล้อมประสาทการรับรู้จนหมดสิ้น “ปูเตียงได้ตึงดีนี่...” แตมกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม แววตานักล่าทอประกายวาววับ “มาดูกันซิว่าเวลาใช้งานจริง... มันจะรองรับแรงอารมณ์ของเราสองคนได้ดีแค่ไหน” “คนเจ้าเล่ห์... อื้อ!” ยังไม่ทันได้ประท้วง แตมก็ก้มลงประกบจูบปิดปากเธออย่างดูดดื่ม ชายหนุ่มบดคลึงริมฝีปากนุ่มละมุน ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดชิมความหวานอย่างโหยหา ปลุกเร้าความรู้สึกวาบหวามในค่ำคืนนั้นให้ลุกโชนขึ้นมาใหม่อย่างง่ายดาย อุ้มส่งเสียงครางประท้วงในลำคอได้เพียงชั่วครู่ มือเรียวที่ตั้งใจจะดันแผงอกกว้างค่อยๆ อ่อนแรงลง เปลี่ยนเป็นกำสาบเสื้อยืดของเขาไว้แน่น ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านไปกับรสจูบหนักหน่วงที่แฝงไปด้วยความเว้าวอน จนสติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือน มือหนาเลื่อนสอดผ่านชายเสื้อยืด
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ ข้อตกลง
“แล้วตำแหน่งประธานของที่นี่ล่ะคะ ใครเป็นคนคุม” “คุณป๊าก้องเกียรติเป็นประธานใหญ่คุมภาพรวมทั้งหมด เดิมทีโรงแรมนี้คุณป๊ากับคุณไตรภพสร้างและบริหารร่วมกันมา” แตมชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาคมฉายรอยเย็นชาและหม่นขึ้นมาอย่างชัดเจนเมื่อต้องเอ่ยชื่อนั้น เขาไม่เคยคิดจะเรียกชายคนนั้นว่าพ่อเลยสักครั้งนับตั้งแต่วันที่แม่สร้อยจากไป “พอแม่สร้อยเสีย แม่ฉันน่ะ คุณป๊าก้องเกียรติรับฉันมาเลี้ยงดู ทุกคนในตระกูล ทั้งคุณป๊า คุณไตรภพ อาก้องภพ อานภา แล้วก็พี่เพลิง เลยลงความเห็นยกหุ้นก้อนใหญ่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ให้ฉันถือไว้ เพื่อให้ฉันลงมานั่งเก้าอี้รองประธานและมีอำนาจบริหารจัดการที่นี่อย่างเต็มตัว ส่วนอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือก็ยังคงอยู่ที่ทุกคน” อุ้มสังเกตเห็นแววตาเจ็บลึกและแข็งกร้าวคู่นั้นได้ทันที ไม่คิดเลยว่าคนที่มีบุคลิกมั่นใจ ทะนงตัว และแบกความรับผิดชอบก้อนโตขนาดนี้ จะมีปมในใจซ่อนอยู่ “เสียใจด้วยนะคะเรื่องคุณแม่... แล้วพี่แตมไม่มีพี่น้องคนอื่นเลยเหรอคะ” “มี... แต่คนละแม่กัน คุณไตรภพแต่งงานกับผู้ดี ฉันกับแม่สร้อยเลยต้องอยู่กันอย่างลับๆ” แตมสบตาเธอนิ่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเฉย “คุณเตชเสียชีวิตไปแล้ว ส่วนตอนนี้ก
Anda juga akan menyukai
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89138.6K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.6K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่601.3K Dibacaเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.8K DibacaMy Sweet หวานรักรองประธาน
เวย์ลินน์84 Dibacaช็อปรัก..นักช็อปส่วนตัว
นิมิตจันทร์254 Dibacaหมอร้ายหวงรัก
Nidchynoi50 Dibacaใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P)
Selenex40 Dibaca
