บทที่ 1

หลังจากที่เอมิลีฆ่าฉันเท่านั้น ฉันถึงได้ตระหนักว่าเธอนึกเสียใจกับการตัดสินใจในตอนแรกของเธอมาโดยตลอด

ตอนที่เราอายุสิบหกปี เราต่างก็ได้รับโอกาสให้เขียนชะตากรรมของตัวเองใหม่

เงาลึกลับร่างหนึ่งปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าเราและกล่าวว่าจะมีโอกาสเลือกได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

"พวกเจ้าอาจเลือกความงดงามที่โดดเด่น... หรือพรสวรรค์ด้านกีฬาที่เหนือธรรมดา"

"พวกเจ้ามีโอกาสเพียงครั้งเดียว จงเลือกให้ดี"

ในชาติก่อนของฉัน เอมิลีเลือก ระบบความงาม

เธอเชื่อว่าความงามคือหนทางที่เร็วที่สุดในการก้าวเข้าสู่แวดวงสังคมชั้นสูงของอเมริกา

แต่เมื่อความงามเปิดประตูเหล่านั้นและเธอได้ก้าวเข้าสู่โลกของเหล่ามหาเศรษฐี คนดัง และทายาทตระกูลผู้ดีเก่า เธอกลับค้นพบสิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ความงามไม่ใช่ของหายาก

หนุ่มร่ำรวยรอบตัวเธอปฏิบัติต่อเธอราวกับเป็นเครื่องประดับราคาแพงสำหรับอวดสายตาชั่วครู่ชั่วคราว ไม่ใช่ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่พวกเขาจะรักอย่างแท้จริง

พวกเขารุ่มหลงเพียงรูปลักษณ์ภายนอกของเธอ ทว่าทำเช่นนั้นเพียงชั่วฤดูกาลเท่านั้น

เมื่อระบบความงามตัดสินว่าเธอไม่สามารถคว้าความรักที่แท้จริงจากใครมาได้ มันจึงดึงของขวัญทุกอย่างที่เคยให้ไว้กลับคืนทั้งหมด

เธอสูญเสียความงามอันโดดเด่นไปชั่วข้ามคืน ผู้สนับสนุนที่ร่ำรวยของเธอหายไป เหลือไว้เพียงความยากจนและโดดเดี่ยวเดง

ส่วนฉันในทางกลับกัน ได้เลือก ระบบนักกีฬาอีลิท

ฉันกลายเป็นแชมป์โอลิมปิกที่อายุน้อยที่สุดของอเมริกาและเป็นหนึ่งในนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรุ่น แม้กระทั่งอีธาน วอล์คเกอร์ ทายาทแห่งตระกูลวอล์คเกอร์ผู้ทรงอิทธิพลที่เอมิลีไม่มีทางพิชิตใจได้ ก็ยังหันมาไล่ตามจีบฉัน ฉันมีทั้งชื่อเสียงและทรัพย์สินเงินทอง

เอมิลีไม่สามารถยอมรับความจริงนั้นได้ เธอจึงฆ่าฉันเสีย และตอนนี้ เราต่างก็กลับมาอายุสิบหกปีอีกครั้ง

ก่อนที่ร่างลึกลับนั้นจะทันได้พูดจบ เอมิลีก็ตะโกนขึ้นมาว่า

"ฉันเลือก ระบบนักกีฬาอีลิท!"

ร่างในชุดคลุมเผยรอยยิ้มอ่อนโยนที่มุมปาก

"แต่เมื่อครู่นี้ เธอยังบอกว่าความปรารถนาสูงสุดของเธอคือความงามอันโดดเด่นไม่ใช่หรือ"

"ระบบที่เธอได้รับจะถือกำเนิดขึ้นจากความปรารถนาที่ลึกซึ้งที่สุดของเธอ แน่ใจหรือว่าการเป็นนักกีฬาอีลิทคือสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ"

เอมิลีตอบกลับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย "แน่นอน! แน่ใจที่สุด!"

"ความงามไม่มีทางเทียบเท่ากับพรสวรรค์ได้หรอก!"

ร่างนั้นนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมาทางฉัน

"แล้วเธอล่ะ ว่าอย่างไร?"

เมื่อเห็นว่าร่างนั้นยังคงถามหาการตัดสินใจของฉัน เอมิลีก็พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหันแล้วคว้าลูกแก้วเรืองแสงสีฟ้าจากมือขวาของมัน

ทันทีที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัส แสงสว่างนั้นก็หลอมละลายซึมหายเข้าไปในร่างของเธอ

ความปีติยินดีฉายชัดอยู่ในดวงตาของเธอ "สมบูรณ์แบบ! คราวนี้ ทั้งชื่อเสียง ความมั่งคั่ง และอีธาน วอล์คเกอร์ จะต้องเป็นของฉันทั้งหมดแน่"

ร่างลึกลับไม่ได้ขยับเขยื้อน รอยยิ้มของมันเพียงแต่กว้างขึ้นและอบอุ่นขึ้นเท่านั้น

"เช่นนั้น ระบบความงามก็เป็นของเธอ"

ลูกแก้วลูกที่สองลอยเข้ามาอยู่ในมือของฉันอย่างแผ่วเบา ทันทีที่ฉันสัมผัสมัน แสงสว่างก็ผสานรวมเข้ากับร่างกายของฉัน ร่างนั้นค่อยๆ โปร่งใสขึ้น

"ของขวัญของเราได้มอบให้พวกเธอแล้ว จงทำภารกิจให้ลุล่วงและสนุกกับชีวิตที่พวกเธอเลือก"

เสียงของมันค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับที่ร่างนั้นเลือนหายจนหมดสิ้น

เอมิลีจดจ่ออยู่กับระบบใหม่ของเธออย่างเต็มที่แล้ว เธอมองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้มเยาะ

"เธอเคยมีโอกาสในชาติก่อนแล้ว ตอนนี้ถึงตาฉันเสียที"

ฉันทำเพียงส่งยิ้มกลับไปโดยไม่ได้กล่าวอะไรสักคำ

เอมิลียังคงไม่เข้าใจเลยสักนิด ของขวัญจากโชคชะตาไม่เคยได้มาฟรีๆ

ระบบอาจมอบพรสวรรค์อันเหลือเชื่อให้คุณได้ แต่มันไม่มีทางแทนที่หยาดเหงื่อและการทำงานหนักของตัวคุณเองได้เลย