ตอนที่ 7 หมายตา 3

เมื่อได้รับอนุญาตทางสายตา จื่อซิ่วจึงกล่าวต่ออย่างระมัดระวังว่า

“บ่าวขอเตือนตามตรง องค์ชายรองรูปงามที่มาบ่ายวันนี้ เขาคือเทพสงครามเป็นถึงนักรบคู่แผ่นดิน พยัคฆ์ร้ายเจิ้งเซียวเล่อ ฉายามัจจุราชอำมหิตกลืนเมืองเลยนะเจ้าคะ”

ซือเร่อขมวดคิ้ว “อะไรนะ?”

แม่นางน้อยกะพริบตา มองค้อนสาวใช้ “เทพสงคราม นักรบคู่แผ่นดิน ฟังดูดีอยู่หรอก แต่พยัคฆ์ร้ายฉายามัจจุราชอำมหิตกลืนเมืองคืออะไร? ไยไม่น่าฟังเลย”

จื่อซิ่วค่อยๆ ขยับเข้าใกล้ แล้วเอ่ยกระซิบกระซาบอีกว่า   

“เขาทั้งโหดเหี้ยมอำมหิต เจ้าคิดเจ้าแค้น เจ้าเล่ห์เพทุบาย ลงมือเฉียบขาด ยามออกรบยังฆ่าคนเช่นผักปลา ใครหน้าไหนก็ไม่อาจทัดทาน บ่าวยังได้ยินข่าวลือจากชายแดนว่า เขาชื่นชอบการจับข้าศึกมาทรมาน เผาไฟคนทั้งเป็น บางครั้งยังนิยมแล่เนื้อเถือหนังศัตรูแล้วโยนให้ปลากินเล่น น่ากลัวเหลือเกินเจ้าค่ะ”

ยิ่งได้ฟัง ม่านตาดำของซือเร่อยิ่งหดแคบ ได้ยินสาวใช้ร่ายคำยาวเหยียดต่อเนื่องว่า “แคว้นที่ถูกตีแตกยังเป็นเพราะเขาควบม้าตะบึงบุกปล้นสะดมราวกับจอมโจรโฉดชั่วมหาภัยตัวร้าย ชาวบ้านตามชายแดนเมื่อได้ยินว่าเขากำลังจะผ่านทางก็พากันหวาดหวั่นพรั่นพรึงจนไม่เป็นอันทำมาหากินเลี้ยงชีพอันใดเจ้าค่ะ นอกจากปล้นชิง ฆ่าคนไม่เว้นวัน เขายังมีวีรกรรมโหดร้ายมากมาย และที่สำคัญ รางวัลพระราชทานหลังสิ้นศึกครั้งล่าสุดยังได้เป็นสาวงามเต็มวัง เขาทั้งเจ้าสำราญและเสเพล ชมชอบกามารมณ์วิตถาร ร่ำสุราเคล้ากลุ่มนารีทุกค่ำคืน”

“พอ!”

ซือเร่อยกมือขึ้นเบื้องหน้า สายตาบ่งบอกได้ว่าไม่อาจฟังได้อีกต่อไป “เจ้าหยุดพูดเถอะ! ข้าไม่อยากฟังแล้ว”

จื่อซิ่วจ้องมองนายสาวของตนอย่างห่วงใย นางกล่าวต่ออย่างจริงใจว่า “โธ่! ท่านหญิง ...บ่าวไม่เตือนไม่ได้จริงๆ นะเจ้าคะ วันนี้ที่บ่าวสังเกตเห็นอย่างชัดเจน แววตาคมกริบของเขาเรียบเฉย มิได้รู้สึกอันใดเลยกับท่านหญิง หากต้องแต่งงานกันจริงๆ ไยมิใช่เอาชีวิตไปทิ้ง ชีวิตหลังแต่งงานต้องเสี่ยงเผชิญฝันร้ายทุกค่ำคืน”

ซือเร่อเม้มปากนิ่ง กำมือแน่น จื่อซิ่วผู้นี้เป็นสาวใช้ภักดี อายุยี่สิบปี เกิดและเติบโตในวัง อีกฝ่ายดูแลนางตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเท้าเข้าวังฝูอ๋อง เป็นทั้งบ่าวเป็นทั้งพี่เลี้ยง คอยชี้แนะตักเตือนถูกผิดอย่างจริงใจมาโดยตลอด

อีกอย่าง...จื่อซิ่วยังรู้ทุกเรื่องราวในเมืองหลวง

ไม่ว่าจะเป็นข่าวซุบซิบนินทาของพวกคุณหนูลูกขุนนางหรือแม้กระทั่งข่าววงในของพวกสตรีชั้นสูง รู้ว่าใครเป็นใครอย่างไร ผู้ใดควรเข้าใกล้ผูกสัมพันธ์อันดี ผู้ใดควรหนีห่างเว้นระยะ ผู้ใดควรหลีกเลี่ยงให้ไกลเพื่อจะได้ไม่ต้องเสี่ยงอันตรายในวันหน้า

สาวใช้คนนี้รู้ทุกเรื่องตั้งแต่เรื่องยิบย่อยจนถึงเรื่องการเมืองแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในราชสำนัก

ซือเร่อสามารถเติบใหญ่อย่างงดงามหมดจด ทำตัวกลมกลืนอยู่ในแวดวงที่มีเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงของสังคมชนชั้นสูงมาได้อย่างชาญฉลาดสง่างามก็เพราะมีสาวใช้อย่างจื่อซิ่วคอยชี้แนะ มิใช่เพราะอำนาจล้นฟ้าของชินอ๋องเจิ้งเทียนฉีเพียงอย่างเดียว

เช่นนั้น ...นางจึงไม่อาจไม่รับฟัง

หากแต่เรื่องแต่งงาน มิใช่เรื่องที่บุตรจักตัดสินใจได้เอง

แน่นอนว่าซือเร่อไม่อาจปฏิเสธความหวังดีของชินอ๋องได้แม้ครึ่งคำ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงฐานันดรสูงส่งเลย แค่ชาวบ้านทั่วไปยังต้องฟังบิดามารดาหรือบุคคลเทียบเท่าบุพการีว่ากล่าวส่งเสริม ไม่ว่าผู้อาวุโสจะบอกว่าผู้ใดเหมาะสมกับผู้ใดล้วนต้องเชื่อตามนั้น กระทั่งคำของแม่สื่อยังต้องเชื่อถือเป็นที่ตั้ง ไม่อาจปฏิเสธได้

ทำอย่างไรดี?

ทั้งคืนซือเร่อครุ่นคิดถึงเรื่องนี้จนนอนไม่หลับ

แม้ว่าเตียงนอนจะหนานุ่ม ผ้าห่มจะอุ่นสบาย ทว่านางกลับนอนพลิกไปพลิกมาประหนึ่งนอนอยู่บนกองไฟร้อนฉ่า

เด็กสาวคิดถึงใบหน้าหล่อเหลาของเจิ้งเซียวเล่อก็ให้รู้สึกใจเต้นโครมครามไม่เบา แก้มร้อนผะผ่าวอย่างไม่อาจควบคุม              แต่เมื่อคิดถึงคำเตือนของคนสนิทหัวใจก็เต้นในจังหวะที่สงบลง

เสียดายก็เสียดาย แต่ความปลอดภัยหลังแต่งงานต้องมาก่อน คนอุตส่าห์ได้เป็นถึงท่านหญิงสูงศักดิ์มีอำนาจมีเงินทอง สมควรใช้ชีวิตให้ดีไปทั้งชาติ จะพลาดเพราะเลือกแต่งงานผิดมิได้โดยเด็ดขาด แต่จะสลัดทิ้งไปเลยก็ไม่ได้อีก

ไม่ต้องเอ่ยถึงความหล่อเหลาสง่างามเหนือสามัญเท่านั้น แต่อำนาจล้นฟ้าขององค์ชายไยมิใช่สิ่งที่ไม่อาจตัดใจได้โดยง่าย

การผูกสัมพันธ์เอาไว้จึงจะดี ช่วยเสริมอำนาจบารมีสืบไป

คิดไปคิดมาพลันนึกถึงน้องสาวฝาแฝดของตน

ใช่แล้ว...นางยังมีตัวตายตัวแทนอยู่ทั้งคนนี่นา

ซือเร่อหรี่ตา ขบริมฝีปากจนเลือดซึม ครุ่นคิดหนักหน่วง

แผนการบางอย่างจึงถือกำเนิด ซือเร่อค่อยๆ ขบคิดอย่างละเอียดรอบคอบ 

หลังจากคิดตกแล้ว ซือเร่อจึงใช้เงินทองและอำนาจที่มีแอบตามหาเฟิงลี่ผู้เป็นน้องสาวอย่างเงียบ ๆ มิให้ใครล่วงรู้