19. Part : พาสาวเข้าบ้าน

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : พาสาวเข้าบ้าน

--------------------------------------------------------------------------

บ้านคุณฮารุ ช่วงเย็น...

ช่วงเช้าที่โจอิกลับมาที่บ้าน เขาไม่ได้บอกกับผู้เป็นแม่ไว้ก่อนล่วงหน้าว่าจะไปรับน้องสาวกลับมานอนที่นี่ด้วย เพราะคิดว่าจะเซอร์ไพรส์คุณฮารุให้เธอแปลกใจ

“ยูมิลูก~” เสียงคุณฮารุร้องออกมาด้วยความตกใจปนดีใจ เมื่อเห็นว่าลูกสาวคนสวยของเธอเดินทางมาที่นี่โดยมิได้นัดไว้

“สวัสดีค่ะคุณแม่^^”

“มาได้ยังไงคะ” ท่าทางของเธอยังคงดูใจดีเช่นเคยเมื่อเห็นหน้ายูมิ

“ยูมิมากับพี่โจอิค่ะ พรุ่งนี้ยูมิไม่มีเรียน เลยกะว่าจะขอมานอนที่นี่สักคืนได้ไหมคะ”

“ได้สิคะ แม่ว่าจะให้พี่โจไซพาไปหาที่บ้านอยู่พอดีเลย จะใช้ตาโจอิก็ไม่รู้ว่าหายหัวไปอยู่ที่ไหนมา” เธอพูดจาหวานหูกับสาวสวยเสร็จ ก็หันมาค้อนตาดุใส่ลูกชายคนเล็ก

“ก็กลับมาแล้วนี่ไงครับ” โจอิเดินไปทิ้งตัวนอนเหยียดอยู่บนโซฟาตัวยาวใกล้กันกับที่คุณฮารุนั่งอยู่

“แล้วสรุปหายไปอยู่ที่ไหนมา จะบอกแม่ได้หรือยัง?”

“...ติดสาวอยู่ครับ” เขาเงียบไปครู่ ก่อนจะพูดบอกคำนั้นออกมาจนทำผู้เป็นแม่ตกใจ

“ติดสาวเหรอ? ไม่ใช่ไปขุดขึ้นมาจากนรกอีกล่ะ รอบนี้แกได้เป็นบ้าจริงๆ แน่” เธอจำได้ดีว่าตอนที่ลูกชายคนเล็กอกหักเขาเป็นหนักแค่ไหน และหลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมา เขาก็ยิ่งก้าวร้าวและอารมณ์ร้อนขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

“หยุดพูดเรื่องนั้นเถอะครับ มันนานมาแล้วนะ พูดถึงอยู่ได้...”

“อ้าวยูมิ...”

“พี่โจไซสวัสดีค่ะ” ยูมิยกมือขึ้นไหว้พี่ชายอีกคนของโจอิ คนที่เป็นมิตรกับทุกคน เมื่อเห็นว่าเขาเดินเข้ามาภายในบ้านและทักทายเธอ เหมือนว่าเขาจะเลิกงานเวลาเดียวกันกับที่เธอเลิกเรียน

“มาได้ยังไงเนี่ยยูมิ”

“ยูมิมากับพี่โจอิค่ะ”

“มากับไอโจอิเนี่ยนะ...โดนมันบังคับมาเหรอ?” โจไซจำได้ดีว่าน้องชายของเขาเคยแสดงท่าทางก้าวร้าวใส่ยูมิเช่นไร ในงานแต่งของโจดินและนิเฌอ ถึงขั้นง้างมือจะตบหน้ายูมิ นั่นเลยทำเขาแปลกใจที่สองคนมาที่นี่ด้วยกัน

“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ ฮ่าๆ พี่โจอิไปรับยูมิที่มหาลัยมาน่ะค่ะ วันนี้ยูมิตั้งใจว่าจะมานอนค้างคืนที่นี่”

“...งั้นเหรอ” นั่นยิ่งทำคนใจดีแปลกใจ เพราะไม่รู้ว่าทั้งสองคนไปญาติดีกันตั้งแต่เมื่อไหร่ “แล้วไหนแฟนแก?”

“แฟนผมเหรอ?”

“ก็เห็นแกบอกว่ากลับมาบ้านแล้วจะพาแฟนมาด้วย” โจไซทวงถามถึงเรื่องที่น้องชายตัวดีพูดบอกกับเขาไว้ เรื่องที่จะพาแฟนสาวคนใหม่มาแนะนำให้รู้จัก

“อ๋อ เรื่องนั้น…”

“หาดีๆ ให้ได้ก่อนเถอะ แล้วค่อยพามาบ้าน...น่าโมโหจริง” คุณฮารุพูดขึ้นด้วยความหงุดหงิดกับแฟนเก่าของโจอิ ที่ก่อเรื่องให้เธอปวดหัวจนถึงตอนนี้

“…” ยูมิได้แต่นั่งเงียบ และเก็บความสงสัยไว้เช่นนั้น แม้อยากจะถามใจจะขาดว่าแฟนเก่าของโจอิคือใครและเหตุใดคุณฮารุถึงดูไม่ชอบเธอขนาดนั้น

“รับรองครับ ว่าคนนี้แม่ต้องชอบแน่”

“ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะลูกเดี๋ยวลงมาทานข้าวเย็นพร้อมกัน” คุณฮารุเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะไม่อยากอารมณ์เสีย เลยหันไปพูดบอกโจไซเสียงนุ่ม

“ครับ” ฟอด~ ส่วนโจไซก็เดินเข้ามาหอมแก้มผู้เป็นแม่อย่างอ่อนโยนพร้อมกับตอบรับสั้นๆ และเดินขึ้นห้องไปอาบน้ำเพื่อจะลงมาทานข้าวเย็นกับคุณแม่คนสวยของเขา

“ไปจัดห้องนอนไว้ให้ยูมิด้วยนะ…”

“ค่ะนายหญิง”

“วันนี้ยูมิอยากทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าลูก เดี๋ยวแม่ทำให้…”

“คุณแม่ทำอะไรก็ได้ค่ะ ยูมิทานได้หมด”

“ผมอยากกินหมูผัดเปรี้ยวหวานครับ”

“ไปทำเองสิ”

“…ผมก็ลูกแม่นะครับ!” เขาพูดตะโกนตามหลังคุณแม่คนสวยที่เดินเข้าครัวไปน่าตาหงุดหงิด อาจจะเพราะเธออารมณ์ค้างกับเรื่องเมื่ออดีตของลูกชายคนเล็กและอดีตแฟนสาวของโจอิ

“แฟนเก่าพี่โจอิ ใครเหรอคะ?” เมื่อเห็นว่าเวลานี้มีแค่เธอและแฟนหนุ่ม ยูมิก็ถามออกไปถึงสิ่งที่สงสัยอยู่

“มานี่สิ เดี๋ยวจะบอก” คนเจ้าเล่ห์เรียกสาวสวยหน้าหวานเข้ามาหา เพื่อจะบอกเธอถึงสิ่งที่เธอเอ่ยถาม

ทันทีที่ยูมิเดินถึงตัวของคนที่นอนยืดยาวอยู่บนโซฟา ร่างเล็กก็ถูกดึงลงไปกอด อีกทั้งยังหอมฟัดและจูบเธอไม่เกรงใจใครในบ้าน

“พี่โจอิ เดี๋ยวใครก็เห็นเข้าหรอก” เธอเอ็ดแฟนเสียงกระซิบ ก่อนจะยืดคอมองไปโดยรอบ

“ก็เห็นไปสิ ไม่ได้จะปิดสักหน่อย” เขาตั้งใจที่จะให้คนในบ้านรู้เรื่องของตนกับยูมิอยู่แล้ว แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มเรื่องนี้เป็นทางการอย่างไรดี เลยคิดว่าหากโดนจับได้ผ่านการกระทำคงจะพูดตอบง่ายกว่าจู่ ๆ บอกออกไป

“...เชอะ!”

“เชอะอะไรครับ?” เขาถามหาเหตุผลกับแฟนเด็กที่จู่ ๆ เธอก็ ‘เชอะ!’ ออกมาเสียงดัง หนำซ้ำยังทำหน้างอแงใส่เขาอีก

“ยูมิถามเรื่องนั้นยังไม่ตอบเลยนะคะ เปลี่ยนเรื่องทำไม”

“รู้ไปแล้วจะยังไง จะทำให้เรารักกันมากขึ้นเหรอ หรือจะทำให้ยูมิสบายใจ?”

“...” คนตัวเล็กเงียบนิ่งและปล่อยให้คนพี่กอดรัดเธออยู่แบบนั้น ในขณะที่ในหัวก็คิดถามตัวเอง ว่าหากเธอรู้เรื่องอดีตของโจอิแล้ว จะทำให้เธอสบายใจอย่างที่เขาถามไหม หรือเธอกับเขาจะรักกันมากขึ้น ซึ่งคำตอบที่ได้ก็มีเพียงอย่างเดียว คือคำว่า ‘ไม่’

“ไม่ต้องเล่าก็ได้ค่ะ ปล่อยให้มันเป็นอดีตไปเถอะ ยูมิไม่อยากรู้แล้ว^^”

“ใช่ อย่าไปพูดถึงเรื่องอดีตเลย”

เขาเองก็ไม่อยากพูดถึงเรื่องที่ผ่านมาให้เจ็บใจ เพราะมันจะยิ่งทำให้เขาโมโหและนึกถึงเรื่องที่เขาพยายามจะลืมมันมาตลอด เรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นในอดีตของเขา ที่เกี่ยวกับคนรักเก่าและเพื่อนชั่วอย่างโยชิ...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds