20. Part : วันซวย

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : วันซวย

--------------------------------------------------------------------------

ห้องนอนยูมิ ช่วงเช้าของอีกวัน...

เวลานี้ร่างบางของคนตัวเล็กถูกอุ้มมาส่งที่ห้องนอนของเธอที่แม่บ้านจัดไว้ให้ แต่สาวสวยกลับร้องงอแงจะนอนกับแฟนหนุ่มที่ห้องของเขา และแน่นอนว่าโจอิก็ปล่อยให้เธอหลับอยู่ที่นั่นจนเช้า แต่ก็ปล่อยให้เธอหลับอยู่ที่ห้องนอนของเขาต่อไม่ได้ เพราะเจ้าตัวจะต้องออกไปทำธุระข้างนอกก่อนที่ช่วงค่ำๆ จะไปปาร์ตี้งานวันเกิดของเพื่อน

“อือ~”

“ปล่อยได้แล้วครับ” โจอิพูดบอกคนสวยที่กอดคอเขาอยู่แน่น ไม่ยอมปล่อยให้เขาลุกออกหลังจากวางร่างของเธอลงที่เตียง

“กี่โมงแล้วคะ?”

“สิบโมงแล้ว”

“แล้วครับ~” เสียงยูมิงอแงใส่โจอิ เพราะอยากได้ยินคนดุร้ายพูดเอาใจเธอในแบบที่เธอชอบให้เขาพูดเพราะๆ

“สิบโมงแล้วครับ”

“งั้นวันนี้เราจะไปไหนกันดีคะ หรือว่าจะอยู่ที่บ้านด้วยกันทั้งวัน?” เธอถามกับโจอิถึงโปรแกรมที่เธอจะต้องทำในวันหยุดนี้ ว่ามีเรื่องพิเศษอะไรหรือเปล่า เพราะเขาเป็นคนจัดการเรื่องนั้นให้กับเธอทั้งหมด

“วันนี้เราไม่ได้ไปไหนครับ แต่พี่จะต้องออกไปทำธุระช่วงค่ำๆ”

“ไปไหนคะ ยูมิไปด้วย”

“พี่ต้องไปวันเกิดเพื่อนน่ะ ยูมิอยู่กับคุณฮารุนะ”

“ไม่เอาค่ะ ยูมิอยากไปด้วย”

“แต่พี่ไปกินเหล้านะ จะตามไปเหรอ แถมคนที่งานก็น่าจะเยอะด้วย” โจอิพูดอย่างระมัดระวังเสียง เพราะกลัวว่าเธอจะนึกน้อยใจหากว่าเขาไม่พาไปด้วยแถมยังทำเสียงดุใส่

“ไปด้วย ยูมิจะไป”

“...ยูมิครับ~”

“ถ้าไม่ให้ไป ยูมิจะหนีไปเที่ยวคนเดียวคอยดู” เธอดันตัวขึ้นมานั่งกอดอกหน้าบึ้งอยู่บนเตียงอย่างเด็กเอาแต่ใจ

“ก็ได้ครับ ไปด้วยกันก็ได้”

คนตัวเล็กพุ่งตัวเข้ากอดคนพี่ และออดอ้อนเขาราวกับลูกแมวน้อยจนโจอินั้นหลุดยิ้มตามกับใบหน้าของสาวสวยที่คลอเคลียอยู่ที่ตักของเขา เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาคิดว่าจะชอบได้เลย ทั้งบุคลิกที่อ่อนแอ และความเป็นเด็กเกินตัวของเธอ น้ำเสียงเล็กน่ารักนั้น เขาก็ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะชอบมันได้

แต่วันนี้กลับรู้สึกว่าสิ่งที่เธอเป็นอยู่ มันทำให้ชีวิตที่มืดมนของเขามีสีสันมากขึ้น เขาได้เรียนรู้การห้ามอารมณ์โกรธ ได้เรียนรู้ที่จะเอาใจและอ่อนโยนขึ้นหลังจากได้เธอมาเป็นแฟน

“ทำอะไรกัน?”

“...”

“..!” ยูมิรีบดันตัวออกจากโจอิทันทีเมื่อได้ยินเสียงของโจไซ ส่วนโจอิก็นั่งนิ่งอยู่แบบนั้นไม่ได้แสดงอาการเลิ่กลั่กอะไรต่างจากแฟนสาวของเขาเวลานี้

“พะพี่โจไซ คะคือว่ายูมิ...เอ่อ”

“ก็อย่างที่เห็นครับ ยูมิกำลังอ้อนผมอยู่...”

“อ้อน?”

“พี่โจอิ!”

“ทำไม ก็ยูมิอ้อนพี่อยู่จริงๆ” เขาทำเสียงสองใส่เธอพร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานๆ ให้กับแฟนสาว จนทำให้พี่ชายที่ยืนมองดูอยู่แปลกใจ

“คือว่า...”

“แล้วพี่โจไซเข้ามามีอะไรครับ?”

“คุณฮารุให้ฉันมาตามยูมิลงไปกินข้าว” โจไซเห็นว่าประตูห้องของยูมิเปิดอยู่จึงเดินเข้ามาดู เลยเห็นเข้ากับสิ่งที่ยูมิแสดงต่อน้องชายตัวร้ายของเขา ทั้งที่มันไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ “ว่าแต่ทำไม?”

“ก็อย่างที่ผมเคยบอกไงครับ”

“ว่าอะไร?” โจไซถามอย่างเฝ้ารอคำตอบ

“ที่บอกว่าผมจะพาแฟนมาบ้านไงครับ ...นี่แหละแฟนผม” เขาหันมองมาที่ยูมิ ก่อนจะทำเรื่องที่เธอไม่ทันตั้งตัว จุ๊บ~

“รีบอาบน้ำนะ เดี๋ยวลงไปกินข้าวพร้อมกัน”

โจอิพูดแจ้งข่าวกับโจไซเสร็จ ก็จูบลาแฟนสาวต่อหน้าเขาและเดินกลับห้องนอนของตนไป ทิ้งให้สาวสวยนั่งเหม่ออยู่บนเตียงเพราะทำตัวไม่ถูก และทิ้งให้พี่ชายของเขายืนอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน

“...จริงเหรอยูมิ?”

“เอ่อคือว่า... ยะยูมิไปอาบน้ำก่อนนะคะ” เธอพูดจบก็วิ่งเข้าห้องน้ำไป เพราะไม่รู้จะพูดอธิบายอย่างไรเพื่อให้โจไซเข้าใจถึงเรื่องความสัมพันธ์นั้น ที่เริ่มต้นด้วยความเกลียดแต่กลับลงเอยด้วยความรัก

บ้านซันจิเพื่อนของโจอิ ช่วงหัวค่ำ...

เมื่อโจอิขับรถมาถึงที่บ้านหรู สถานที่จัดงานวันเกิดของเพื่อนรักในกลุ่มเดียวกัน และทันทีที่เดินลงจากรถก็ได้รับการต้อนรับจากเจ้างานเป็นอย่างดี ด้วยการเดินออกมารับที่หน้าบ้านเพื่อเชิญแขกคนสำคัญเข้าไปร่วมงานปาร์ตี้ด้วยกัน

“กูไม่มา มึงจัดวันเกิดไม่ได้หรือไง”

“ก็บอกแล้วไง ว่าวันเกิดกูขาดมึงไม่ได้ อีกอย่างมึงหายหน้าไปตั้งนาน เพื่อนเขาเป็นห่วงกันหมด...” เจ้าของวันเกิดอย่างซันจิพูดตอบโจอิ แม้ว่าเขาจะดูเป็นคนร้ายกาจ แต่สำหรับกลุ่มเพื่อนแล้วโจอิเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ คนหนึ่ง

และการที่เขาหายหน้าไปนานหลังจากเกิดเรื่องวุ่นวายในกลุ่มเพื่อนขึ้น ทุกคนก็ไม่ได้พบกับโจอิอีกเลย วันนี้จึงเป็นวันดีที่จะขอให้เขาออกมาพูดคุยและพบปะเพื่อนฝูงเหมือนก่อน

“ว่าแต่นี่ใครเนี่ย?”

“...น้องสาวกู”

“น้องสาวเหรอวะ?”

“...” ยูมิเงียบไปเมื่อได้ยินโจอิแนะนำกับเพื่อนของเขาว่าเธอคือน้องสาว รอยยิ้มบนใบหน้าก็จืดจางลงไปด้วย

“เออ น้องสาว” เมื่อพูดคำยืนยันเสร็จ เอวคอดของน้องสาวคนสวยก็ถูกดึงไปแนบชิดลำตัวสูงของโจอิ ด้วยมือของเจ้าตัว

“น้องสาวก็น้องสาว...” ซันจิพูดตอบอย่างรู้งาน ผ่านการกระทำเมื่อครู่ของโจอิที่แสดงต่อคนตัวเล็กชัดเจนว่าเธอเป็นอะไรที่มากกว่าน้องสาวอย่างที่เขาบอก

ภายในงานเลี้ยงวันเกิดซันจิ...

เมื่อเจ้างานเดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมกับแขกทั้งสองคนที่เพิ่งมาถึง โจอิก็เห็นเข้ากับคนที่เขาไม่อยากเจอหน้ามากที่สุด แต่ก็เตรียมใจไว้แล้วว่ายังไงก็จะต้องเจอโยชิในงานนี้เช่นกัน

“มาด้วยเหรอยูมิ?”

“ค่ะ”

ยูมิตอบกลับโยชิไปตามมารยาท แม้ว่าจะเห็นว่าเขายิ้มให้เธออยู่แต่เธอก็ไม่อาจจะยิ้มตอบกลับเขาได้ เพราะเวลานี้แขนของพี่ชายที่โอบเอวบางของเธออยู่มันถูกโอบแน่นขึ้น จนเธอรับรู้ได้ถึงอารมณ์โกรธแค้นที่เขาเป็นอยู่เหมือนกับทุกครั้งที่โจอิเจอหน้าโยชิ

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds