บทที่ 3 ปลายลิ้น 2

“โดนบีบนมเสียวมั้ย ชอบรึเปล่า?”

“อ๊ะ..อืมม.. อย่า” เธอขยับตัวอย่างอึดอัด อุ้งมือและปลายนิ้วของเขาก็ยิ่งเคลื่อนไหวถี่ร้อนจนเธอหน้าแดงก่ำ และเขาก็ก้มลงมางับหัวนมแล้วดูด

จ๊วบบ.. จ๊วบบ... จ๊วบบ..

“อ๊ะ อ๊า... ซี้ดด หยุดเถอะเจ้าค่ะ เสียว อ๊ะๆๆ”

“กลัวคุณบัวรู้รึ ไม่ต้องกลัว คุณบัวยังไม่กลับมาเร็วๆ นี้หรอก...”

ลมหายใจอุ่นกรุ่นของเขารินรดลำคอของเธอ เขายื่นมือมาประคองคาง ดวงตาสีเข้มกวาดไล่จากดวงตาแดงระเรื่อของเธอลงไปยังลำคอขาวเนียนนุ่ม

“ฉันใคร่สอนแม่บุษเรื่องสังวาส”

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำทุ้มทรงอำนาจ ราวกับอาญาสิทธิ์ที่เธอไม่มีวันหลีกหนีพ้น ฝ่ามือใหญ่ที่บีบคลึงหัวนมเด็กสาวเมื่อครู่ ค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาลูบไล้ไปตามต้นแขนเรียวบาง บังคับให้ร่างกายทุกส่วนของเด็กสาวตึงเครียด ร่างบอบบางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ดวงหน้าหวานแดงจัดราวกับถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนร้อนผ่าวไปหมด

“อ...อา...”

เสียงครางประท้วงแผ่วเบาเล็ดลอดริมฝีปากที่สั่นเทา เมื่อคุณหลวงยื่นมืออีกข้างขึ้นมาประคองคางมน บังคับให้เงยหน้าขึ้นสบตากับเขาตรงๆ นัยน์ตาคมกริบจับจ้องลึกลงไปในดวงตากลมโต ราวกับจะอ่านทุกความลับและทุกความกำหนัดมืดบึ้งที่ซ่อนอยู่ก้นบึ้งหัวใจของเธอ

“มองตาฉันสิแม่บุษ...” เขากระซิบเสียงพร่าทว่าดุดัน “เธออยากรู้ไม่ใช่รึว่าสิ่งที่พี่สาวเธอได้รับทุกค่ำคืนมันคืออะไร... อยากรู้ไหมว่าร่ายกายของสาวแรกรุ่นอย่างเธอ จะรองรับน้ำกามของฉันไหวหรือเปล่า”

แม่บุษสะท้านเฮือก หัวใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุอก เธอพยายามเบือนหน้าหนีด้วยความกระดากอาย แต่คางของเธอถูกตรึงไว้มั่นด้วยมือแกร่ง

“จูบฉันสิ”

เขาสั่งด้วยน้ำเสียงแผ่วต่ำ เต็มไปด้วยแรงกดดันที่ปฏิเสธไม่ได้

“ไม่... ไม่ได้นะเจ้าคะ... อื้อ...!”

คำค้านยังไม่ทันหลุดจากเรียวปากอิ่ม ริมฝีปากร้อนระอุของคุณหลวงก็กดประทับลงมาบดขยี้อย่างไร้ความปราณี แรงกระแทกจากริมฝีปากหนาราวกับจะกลืนกินลมหายใจของเด็กสาวผู้ไร้เดียงสาให้ดับดิ้นไปในคราเดียว

ไร้ซึ่งความอ่อนโยน นุ่มนวล หรือประนีประนอมใดๆ มีเพียงแต่ความเร่าร้อน ดุดัน และการรุกรานที่ทำให้แม่บุษตื่นตระหนกจนตัวสั่นเทา เธอพยายามเบือนหน้าหนีและขัดขืน ดันอกแกร่งของพี่เขยไว้สุดกำลัง

ทว่า... เมื่อเรียวลิ้นร้อนจัดของคุณหลวงฉวยจังหวะที่เธออ้าปากประท้วง ดันสอดลึกเข้ามาเกี่ยวพันตวัดตักตวงความหวานภายในอุ้งปากอย่างหิวกระหาย ร่างกายที่เคยต่อต้านกลับค่อยๆ อ่อนยวบยาบลงทีละน้อย

เสียงดูดดึงน้ำลายดังจ๊วบจ๊าบสะท้อนก้องในห้องหนังสือเงียบสงบ ลิ้นหนาบดขยี้พลิกวนเกี่ยวรัดเรียวลิ้นเล็กที่ไร้เดียงสาอย่างไร้ทางสู้ ความซ่านเสียวสายฟ้าแลบพุ่งแปลบจากริมฝีปากแล่นลงสู่ท้องน้อยจนขาเรียวสั่นสะท้าน

จากที่เคยดิ้นรนขัดขืน มือเรียวบางที่เคยผลักไส กลับค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อราชปะแตนของเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว เธอหลับตาพริ้ม ยอมจำนนต่อจูบอันดุดันและเร่าร้อนที่สูบเอาเรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างให้ละลายหายไปกับรสสวาทของพี่เขย

ในจังหวะหนึ่งที่ริมฝีปากเขาหยอกล้อกับความหวั่นไหวในอกเธอ...

เธอเผลอตอบรับ...หายใจไม่ทัน แล้วก็จมลงไปในเพลิงร้อนของผู้ชายผู้นี้อย่างช้าๆ... เสียงหายใจของทั้งสองสลับกันแนบชิด คุณหลวงกดจูบเด็กสาววัยแรกแย้มราวจะหลอมรวมให้กลายเป็นเนื้อเดียว

“อยากให้สอนเรื่องอะไร บอกฉันสิ”

ร่างสูงใหญ่กระซิบถามชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบอันดุดัน นัยน์ตาคมกริบพราวระยับ ขณะที่มือแกร่งยังคงกอดประคองเอวคอดกิ่วของเด็กสาวไว้แน่น

แม่บุษหอบหายใจรัวเร็ว ใบหน้างดงามแดงก่ำลามไปจนถึงใบหูและลำคอ เธอก้มหน้าลงต่ำด้วยความกระดากอายจนแทบจะมุดแผ่นดินหนี ร่างกายสั่นสะท้านด้วยฤทธิ์กระสันที่ถูกปลุกเร้าจนยากจะควบคุม

“อ... อืมม... บุษ... บุษอยากลอง...” เธอเอ่ยเสียงสั่นพร่า

“ลองอะไรเล่า บอกพี่สิแม่บุษ” คุณหลวงเร้าเร่งด้วยความเอ็นดู

แม่บุษเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความกระดากอายตีรวนขึ้นมาจนน้ำตาคลอเบ้า ยิ่งต้องเอ่ยถ้อยคำลามกออกมา เสียงของเธอก็ยิ่งแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบของสายลม

“บุษ... บุษอยากลองฝึกใช้ปากแบบคุณพี่บัวดูบ้างเจ้าคะ... อยาก... อยากลองอม ค... ของคุณพี่เขยเจ้าค่ะ”