ตอนที่2 งานวิวาห์บาดใจ 2/2

เธอนั่งบนพรมขนสัตว์หนานุ่มหน้ากระจก แยกเรียวขาขาวผ่องออกกว้าง นิ้วมือที่สั่นเทาค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปสัมผัสกับกลีบดอกไม้งามที่บวมเป่งด้วยแรงอารมณ์

“อึกอือ”

เธอหลับตาพริ้ม จินตนาการถึงสัมผัสที่หนักหน่วงกว่านี้ ร้อนแรงกว่านี้ไม่ใช่แค่ปลายนิ้วที่เย็นชืดของตัวเอง เธอต้องการความอบอุ่นจากร่างกายของบุรุษเพศ ต้องการท่อนแขนแข็งแรงที่โอบกอด ต้องการแผ่นอกกว้างที่ซับเหงื่อ และที่สำคัญที่สุดเธอต้องการตัวตนที่แข็งแกร่งและคับแน่น สอดแทรกเข้ามาเติมเต็มความว่างเปล่าในโพรงเนื้อนุ่มนี้

นิ้วเรียวขยับรัวเร็วขึ้น บดขยี้จุดอ่อนไหวเพื่อระบายความอัดอั้นตันใจ ภาพของเพื่อนสาวที่กำลังเข้าหอกับเจ้าบ่าวผุดขึ้นมาในหัว ยิ่งกระตุ้นให้ไฟราคะโหมกระหน่ำ เธอแอ่นสะโพกรับสัมผัสจากนิ้วตัวเอง หายใจหอบกระเส่า ร่างกายบิดเกร็งด้วยความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย

แต่ทว่าเมื่อจุดสุดยอดมาถึง ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง น้ำหวานฉ่ำเยิ้มไหลทะลักเปรอะเปื้อนนิ้วมือและพรมราคาแพง ดาวฟ้ากลับลืมตาตื่นขึ้นมาพบกับความว่างเปล่า

ความสุขสมชั่ววูบผ่านพ้นไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบเหงาที่กัดกินหัวใจหนักหน่วงกว่าเดิม เธอนอนหอบหายใจอยู่บนพื้น มองดูเพดานห้องที่ว่างเปล่า น้ำตาเม็ดโตไหลรินออกจากหางตา หยดลงบนพรมทีละหยด

“มันไม่พอ มันไม่เหมือนกัน”

เธอสะอื้นไห้กับตัวเอง ความรู้สึกโดดเดี่ยวในวัย 39 ปีช่างน่ากลัวเหลือเกิน การช่วยตัวเองไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น แต่มันกลับตอกย้ำว่าเธอต้องการใครสักคนมากแค่ไหน ร่างกายนี้พร้อมแล้วพร้อมจนแทบจะระเบิด แต่มันขาดแค่คนที่จะมาเป็นเจ้าของ กุหลาบดอกนี้กำลังจะเหี่ยวเฉาคาต้น หากไม่มีแมลงภู่มาดอมดม

เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโซฟาดังขึ้นทำลายความเงียบ ดาวฟ้าปาดน้ำตาแล้วลุกขึ้นไปหยิบดู หน้าจอโชว์ชื่ออิงอร เพื่อนเจ้าสาวที่เพิ่งแต่งงานไป

“ฮัลโหลว่าไงแก ยังไม่นอนอีกเหรอ เข้าหอแล้วไม่ใช่เหรอ” ดาวฟ้าพยายามคุมเสียงให้ปกติที่สุด

(ดาวฉันโทรมาบอกแกนะว่าแกต้องรีบหาแฟนนะเว้ย เมื่อกี้พี่ต้นเขาโอ๊ย แกมันดีมากอ่ะ ฉันไม่อยากให้แกพลาดความรู้สึกนี้ แกเข้าใจป่ะ ผู้หญิงเราเกิดมาครั้งหนึ่ง มันต้องโดนสักครั้งก่อนตายนะเว้ย) เสียงอิงอรดูมึนเมาเล็กน้อยและเต็มไปด้วยความสุข ประโยคเหล่านั้นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดผึง

“เออรู้แล้วย่ะ จะรีบหาให้ได้เดี๋ยวนี้แหละ”

ดาวฟ้าวางสายแล้วโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงด้วยความหงุดหงิดระคนมุ่งมั่น แววตาที่เคยเศร้าหมองเปลี่ยนเป็นประกายกล้า

“พอกันที ฉันจะไม่ยอมแห้งตายคาคานทองบ้าๆ นี่เด็ดขาด!”

เธอจะไม่รอคอยโชคชะตาอีกต่อไป วิทยาศาสตร์ก็พึ่งมาแล้ว หาคู่ผ่านแอปก็ลองมาแล้ว แต่เจอแต่พวกหวังเงิน คราวนี้ต้องพึ่งพาสิ่งที่มองไม่เห็นไสยศาสตร์

นิ้วเรียวคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง พิมพ์ค้นหาใน G****e ด้วยความรวดเร็ว

หมอดูแม่นๆ เรื่องเนื้อคู่

แก้ดวงขึ้นคาน

ทำนายดวงความรัก แม่นที่สุดในไทย

ผลการค้นหาเด้งขึ้นมานับพันรายการ แต่สายตาของเธอไปสะดุดเข้ากับรีวิวหนึ่งในกระทู้พันทิป หัวข้อรีวิวพ่อหมอเรศน์ เรือนไทยริมน้ำ แม่นจนขนลุก ได้ผัวทันตาเห็น

ดาวฟ้ากดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ของเพจตำหนักหมอเรศน์

ภาพชายหนุ่มวัยกลางคนในชุดไทยราชปะแตนประยุกต์ นั่งขัดสมาธิด้วยท่วงท่าสง่าผ่าเผย ใบหน้าคมเข้มแบบชายไทยแท้ ผิวสีขาวสุขภาพดี ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวที่มองทะลุผ่านเลนส์กล้องออกมา ราวกับจะจ้องมองเข้าไปถึงก้นบึ้งของจิตใจคนดู

ไม่ใช่หมอดูแก่หง่อมถือไม้เท้า แต่เป็นชายวัย 40 กว่าที่ดูน่ากินอย่างประหลาด

คอมเมนต์ใต้โพสต์ต่างยืนยันเป็นเสียงเดียวกัน

“ไปดูมาแล้วค่ะ พ่อหมอทักแม่นมาก บอกว่าเนื้อคู่อยู่ใกล้ตัว ผ่านไปสองเดือนได้แต่งงานเลย”

“พ่อหมอหล่อมากกกกก เอ่อแม่นมากค่ะ สายตาพ่อหมอทำเอาละลาย”

“ใครอยากมีผัว ต้องไปตำหนักนี้จบ!”

หัวใจของดาวฟ้าเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นความรู้สึกบางอย่างที่บอกว่านี่แหละคือทางออก

“หมอเรศน์” เธออ่านชื่อเขา ลิ้นแตะที่ริมฝีปากอย่างใช้ความคิด

ดวงตาของพ่อหมอในรูปถ่ายเหมือนมีแรงดึงดูดมหาศาล มันดูดุดันแต่ก็แฝงไปด้วยความอบอุ่น และความเร่าร้อนที่ซ่อนอยู่ลึกๆ

ดาวฟ้าตัดสินใจทันที เธอกดหาเบอร์โทรศัพท์และแอดไลน์ไปจองคิว แม้จะเห็นว่าคิวยาวเหยียด แต่ด้วยอำนาจเงินและการเปย์ค่าครูแบบพิเศษใส่ไข่ เธอเชื่อว่าจะได้คิวแทรกในวันพรุ่งนี้แน่นอน

“คอยดูเถอะถ้าหมอไม่แม่นนะ แม่จะพังตำหนักให้ราบ”

หญิงสาวยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มของนางพญาที่พร้อมจะออกล่าเหยื่อ เธอเดินกลับไปที่เตียงนอน ทิ้งตัวลงนอนบนฟูกหนานุ่มด้วยความรู้สึกที่มีความหวังขึ้นมาเปี่ยมล้น

คืนนี้กุหลาบงามบนคานทองจะนอนหลับฝันดี เพื่อเตรียมตัวไปพบกับสายฝน ที่อาจจะตกลงมาชะโลมใจอันแห้งผากของเธอในวันพรุ่งนี้

รอฉันก่อนนะพ่อหมอเรศน์